Tanuki-Anime

Bardzo intensywny początek. Trochę się pogubiłem, ale oglądało się to bardzo fajnie, więc mam nadzieję, że wraz z kolejnymi odcinkami poszczególne elementy tego niezwykle bogatego i ciekawego świata przedstawionego będą się stawać co raz bardziej jasne xd

przyznam, że nie zwróciłem na to szczególnej uwagi. Tak czy owak zobaczymy, co dalej. Póki co pierwszy odcinek mnie nie porwał.

póki co jakoś bez niespodzianek (wiadomo, klasyka gatunku: dziewczyna­‑odrzutek i popularny przystojniak, który nagle zaczyna się nią interesować). Oczywiście najciekawszy i najbardziej oryginalny element to kaiju i ciekawe jak zostanie wykorzystany w kolejnych odcinkach  kliknij: ukryte  (oczywiście poza byciem metaforą akceptacji siebie, swojej odmienności, swojego ciała itd.)

no cóż, można by powiedzieć, że klasyka anime oryginalnych z obsadą głównie żeńską. Mamy tu poważną, chłodną dziewczynę i… może nie wulkan energii jak zazwyczaj, ale z pewnością jej przeciwieństwo. Najciekawszy jest oczywiście aspekt cyrkowy i występów akrobatycznych, choć po pierwszym odcinku ciężko powiedzieć, by mogły one jakoś szczególnie zachwycić widza. Rozkład jazdy można mniej­‑więcej przewidzieć, a ja oczywiście na tę jazdę się piszę, więc oglądam dalej

ekhm, no… z pewnością jest to anime, które może przetestować wrażliwość i tolerancję widza na wszelkiego rodzaju obrzydliwości. Gorzej, że poza szokowaniem za dużo tu nie ma – cóż, z pewnością dla niektórych to wystarczająco, by to oglądać (w końcu jest to anime, które wygląda naprawdę dobrze), ale ja jednak liczę, że chociażby główna bohaterka pokaże jakieś inne cechy charakteru poza byciem beznadziejnym przypadkiem nałogowej palaczki. Bo póki co ciężko nawet współczuć, bo nic poza przerysowaniem tu za bardzo nie ma.

absolutne mistrzostwo. Wiele się wydarzyło w tym pierwszym odcinku, ale może to i nawet lepiej, że od razu wszystko wyłożono na stół zamiast rozwlekać i dawkować w kawałkach. Tak czy owak prolog za nami, bohaterka ma jasny cel, a jak to się potoczy – no, powtórki z Małej Syrenki z pewnością już nie będzie xd

Solidny wstęp. Dobrze, że od razu wyemitowali dwa pierwsze odcinki, dzięki czemu mamy kompletny kawałek historii i nie będzie trzeba czekać zbyt długo na właściwą fabułę. O animacji nie będę pisać, bo to trzeba po prostu zobaczyć, natomiast najciekawszy aspekt to oczywiście bardzo ciekawe i unikatowe tło historyczne – akurat bardzo mało wiem o tym okresie w historii i pokazanych w anime miejscach i kulturach, więc ma to też pewien aspekt edukacyjny (z tego co mi wiadomo to zarówno autorka mangi, jak i twórcy anime bardzo przyłożyli się do researchu, więc pozwolę sobie im zaufać póki co xd).

Robi wrażenie, szczególnie wizualnie. Absolutnie unikatowo wyglądająca produkcja. No a tak poza przepiękną stroną wizualną i niezwykle interesująco ukazaną estetyką steampunku jest też potencjalnie ciekawa fabuła. Dla zainteresowanych warto też zaznaczyć, że póki co jest to bardziej seria przygodowa z dodatkiem humoru (głównie w postaci bardzo kreskówkowych rysunków i przezabawnego antagonisty) i szczyptą dramatu (a jak dużo będzie dramatu faktycznie, to się okaże później)

bardzo miło, że od razu dali trzy odcinki na premierę. Ogólnie całkiem ciekawie to wygląda – połączenie energicznej, przerysowanej komedii i dramatu. Muzyki póki co za dużo tu nie ma, ale to nie wada, a w zasadzie coś, co wynika z fabuły, a debiut zespołu to pewnie będzie mocny punkt kulminacyjny.

Świetne anime, szczególnie wizualnie, ale raczej nie dla każdego. To dosyć specyficzny tytuł, taki „romans bez romansowania”, bo nie padają tu żadne wielkie słowa jak „kocham cię” (znaczy w podobny sposób jak w innych anime, gdzie jest to wielkie wydarzenie), a wszystko opiera się na subtelnościach, niedopowiedzeniach, a „mięsko” jest jakby poza ekranem, poza zasięgiem widza. Prócz tego sporo autentycznych alkoholi i klasycznego dla takich tytułów promowania turystyki, hoteli i restauracji (tutaj, z tego co się orientuję, są to praktycznie zawsze prawdziwe miejsca). No ogólnie super rzecz i gorąco wszystkim polecam.

punkt 2 – no, na tym polega żart. To powinno być śmieszne, haha, itd…
punkt 3 – ogólnie to problem całej mangi. Autorzy nie wiedzą, co robić z Saitamą, więc wymyślają coraz bardziej absurdalne powody, by albo odciągać go od fabuły albo robić z niego niedojdę, co nie ma pojęcia co się wokół niego dzieje – oczywiście ma jeszcze swoje walki i epickie momenty, ale w sumie bardziej jest on postacią poboczną w tej historii, a za głównych bohaterów robi cała ta zgraja nudnawych, jednowymiarowych bohaterów (znaczy to jest parodia i na tym polega żart, że są przerysowani i schematyczni, ale świadomość tego wcale nie sprawia, że ciekawie obserwuje się ich poczynania.)
Także anime poza pierwszym sezonem jest co najwyżej średnie, a i manga nie jest dużo lepsza. Akurat materiał w następnym sezonie to jeden z lepszych i prawdopodobnie ostatni moment zwyżkowy z mangi, ale z taką realizacją (pal licho animację, ale tu już w ogóle podstawy scenariusza i reżyserii kuleją) nic z tego nie będzie

Na potrzeby tej i podobnych serii ukułem jakże kreatywny termin „kirara slop”, który w zasadzie wyczerpuje i zawiera w sobie wszystko, co można napisać o tym anime. „Slop” ma konotacje czysto negatywne, jednakże w tym znaczeniu zmierza bardziej ku neutralności – znaczy to tyle, że określa coś bliższego średności, a które realizuje klisze w sposób na tyle sztampowy, by rzeczywiście można to było nazwać „slopem”.

fajna seria, trochę pozytywnie pokręcona. Mogłaby być ładniejsze wizualnie, ale tragedii nie ma.

finałowym bym go nie nazwał… Nawet w tytule jest 170 + 1, więc się zdecydowanie dystansują od uwzględniania tego epilogu jako niezbędnej części całej serii. No a odcinek sam w sobie oczywiście niespecjalny, raczej nie pokazujący niczego szczególnie ciekawego. W sumie to mogliby zrobić po prostu kilkuodcinkowy epilog albo nawet film, a zamiast tego tak jakoś dziwnie fragmentaryzują ten epilog. No właśnie – zapowiedzieli właśnie kolejny epilogowy odcinek specjalny i aż jestem ciekaw czy będą to jeszcze tak ciągnąć odcinek po odcinek co parę miesięcy xd

bardzo fajna seria póki co. Jedyne, co może odstraszać widzów to połączenie dramatu z naprawdę absurdalną komedią – akurat dla mnie to największa zaleta tego anime i uważam, że to chyba najlepsza komedia tego sezonu xd. No a tak poza tym ładnie to wygląda, akcja jest ciekawa i bohaterowie sympatyczni

następna porcja odcinków ma być w sezonie jesiennym xd

i właściwie chyba tylko tu na tanuki jest tak zimne przyjęcie tego serialu – przynajmniej nigdzie indziej nie widziałem, by ktokolwiek się tak rozpisywał o świecie przedstawionym, logice itd. No, żeby nie było – w zasadzie to się z większością tych opinii zgadzam, ale i tak mimo tego ogląda się to anime całkiem przyjemnie, choćby ze względu na świetną animację i dizajny no, wszystkiego w sumie xd.
W sumie to mam wrażenie, że w rzeczywistości po Frieren, Dungeon Meshi i podobnych seriach poprzeczka jest zawieszona wysoko dla serii fantasy i Atelier Spiczastych Kapeluszy, który póki co jest bliższy typowym schematom anime ma bardzo pod górkę, by zdobyć uznanie niektórych widzów, szczególnie że naprawdę potyka się pod względem budowania świata…

no, póki co każdy odcinek wygląda zupełnie inaczej, niemalże jak w antologii, a odcinek trzeci to już w ogóle jest „radykalny” wizualnie za sprawą gin­‑sana (choć akurat reżyserii i trików reżyserskich w stylu studia Shaft się nie spodziewałem).
Ogólnie fabularnie i tak dalej nie jestem jakoś szczególnie kupiony, ale tak poza tym całe to anime to prawdziwa gratka dla fanów animacji – oby tak dalej.

nie budżet, a ekipa produkcyjna ma znaczenie – a przy tym tytule pracują bardzo utalentowani ludzie, jedni z najlepszych w całej branży.

bardzo fajna sympatyczna komedia romantyczna. Moi ulubieńcy to Nishi i Taira i będę im bardzo kibicował w drugiej części, która będzie miała premierę latem. A w międzyczasie będzie kolejna adaptacji mangi Kouchy Agasawy – mam nadzieję, że równie udana.

widziałem ostatnio fragment wywiadu z jednym z reżyserów Steel Ball Run i na pytanie, kiedy wyjdzie następny odcinek odpowiedział „nie wiem” xd. Oczywiście wiadomo, że nie może zdradzić takiej informacji w wywiadzie, ale zazwyczaj rzucają formułki typu „no, wszystko jest gotowe, ale o takich sprawach to nie ja decyduję, więc nie mogę nic powiedzieć” itd.
Ja nie wiem, czemu Warner Bros i Netflix wzięli sobie za cel sabotowanie JoJo, bo inaczej chyba tego nie można nazwać – przecież nawet ich głupie wykresy i statystyki powinny mówić, że regularna, dobrze zaplanowana dystrybucja jest dużo skuteczniejsza niż takie „no, macie tu pierwszy odcinek, a kiedy będzie drugi? no, dowiecie się w swoim czasie lmao”

Bardzo udany pierwszy odcinek. Wszystko, co można było zrobić, zrobiono dobrze. Rysunki bardzo solidne, nawet animacja czasami wyglądała świetnie – zdarzyły się też drobne potknięcia, ale biorąc pod uwagę ogromne ambicje tego projektu, są one zapewne nieuniknione.
No i oczywiście nie wiadomo nawet kiedy pojawi się kolejny odcinek – wielkie brawa dla Warner Bros i Netflixa… Osobiście mam nadzieję, że będzie to jednak klasyczna emisja tygodniowa, ale szanse są marne…

Souta Ueno, ty chory człowieku, udało ci się, udało… To znaczy pierwszy odcinek był najlepszy, ale potem nadal było dobrze – w zasadzie cały czas było interesująco i zaskakująco – piszę tu o doznaniach artystycznych. Fabularnie – też nietuzinkowo, ale nie wszystkie odcinki „mnie kupiły”.
Tak czy owak jest to anime absolutnie unikatowe, zdecydowanie warte obejrzenia i aż ciężko sobie wyobrazić jak będą wyglądać następne dzieła pana Ueno – tak naprawdę jedyne, czego mu brakuje to lepsza ekipa, żeby zrealizować jego ambitne pomysły – no bo nie da się ukryć, że jednak animacja, jak i czasami rysunki, są w tym anime dosyć słabe i tak naprawdę to właśnie wizja Ueno wycisnęła maksa z talentu i zasobów, które miał do dyspozycji w tej produkcji.

nic ciekawego. Oglądanie z tygodnia na tydzień nie było złe, ale widziałem już wiele dużo bardziej interesujących anime z takimi motywami.
Bardzo lubię Misaki Kuno, ale tutaj jej głos aż za bardzo zahaczał o cukrzycę – zresztą ma w swoim dorobku wiele lepszych ról.

muszą się streszczać, bo rozdziałów do zekranizowania dużo, a odcinków mało. A tak poza tym się zgadzam, choć oglądanie tego „szaleństwa” jest dosyć interesujące. Żałuję jedynie, że Yase odszedł po pierwszym sezonie – wydaje mi się, że materiał z tego sezonu mógłby być znacznie ciekawszy, gdyby on się za to zabrał.