Tanuki-Anime

nie budżet, a ekipa produkcyjna ma znaczenie – a przy tym tytule pracują bardzo utalentowani ludzie, jedni z najlepszych w całej branży.

bardzo fajna sympatyczna komedia romantyczna. Moi ulubieńcy to Nishi i Taira i będę im bardzo kibicował w drugiej części, która będzie miała premierę latem. A w międzyczasie będzie kolejna adaptacji mangi Kouchy Agasawy – mam nadzieję, że równie udana.

widziałem ostatnio fragment wywiadu z jednym z reżyserów Steel Ball Run i na pytanie, kiedy wyjdzie następny odcinek odpowiedział „nie wiem” xd. Oczywiście wiadomo, że nie może zdradzić takiej informacji w wywiadzie, ale zazwyczaj rzucają formułki typu „no, wszystko jest gotowe, ale o takich sprawach to nie ja decyduję, więc nie mogę nic powiedzieć” itd.
Ja nie wiem, czemu Warner Bros i Netflix wzięli sobie za cel sabotowanie JoJo, bo inaczej chyba tego nie można nazwać – przecież nawet ich głupie wykresy i statystyki powinny mówić, że regularna, dobrze zaplanowana dystrybucja jest dużo skuteczniejsza niż takie „no, macie tu pierwszy odcinek, a kiedy będzie drugi? no, dowiecie się w swoim czasie lmao”

Bardzo udany pierwszy odcinek. Wszystko, co można było zrobić, zrobiono dobrze. Rysunki bardzo solidne, nawet animacja czasami wyglądała świetnie – zdarzyły się też drobne potknięcia, ale biorąc pod uwagę ogromne ambicje tego projektu, są one zapewne nieuniknione.
No i oczywiście nie wiadomo nawet kiedy pojawi się kolejny odcinek – wielkie brawa dla Warner Bros i Netflixa… Osobiście mam nadzieję, że będzie to jednak klasyczna emisja tygodniowa, ale szanse są marne…

Souta Ueno, ty chory człowieku, udało ci się, udało… To znaczy pierwszy odcinek był najlepszy, ale potem nadal było dobrze – w zasadzie cały czas było interesująco i zaskakująco – piszę tu o doznaniach artystycznych. Fabularnie – też nietuzinkowo, ale nie wszystkie odcinki „mnie kupiły”.
Tak czy owak jest to anime absolutnie unikatowe, zdecydowanie warte obejrzenia i aż ciężko sobie wyobrazić jak będą wyglądać następne dzieła pana Ueno – tak naprawdę jedyne, czego mu brakuje to lepsza ekipa, żeby zrealizować jego ambitne pomysły – no bo nie da się ukryć, że jednak animacja, jak i czasami rysunki, są w tym anime dosyć słabe i tak naprawdę to właśnie wizja Ueno wycisnęła maksa z talentu i zasobów, które miał do dyspozycji w tej produkcji.

nic ciekawego. Oglądanie z tygodnia na tydzień nie było złe, ale widziałem już wiele dużo bardziej interesujących anime z takimi motywami.
Bardzo lubię Misaki Kuno, ale tutaj jej głos aż za bardzo zahaczał o cukrzycę – zresztą ma w swoim dorobku wiele lepszych ról.

muszą się streszczać, bo rozdziałów do zekranizowania dużo, a odcinków mało. A tak poza tym się zgadzam, choć oglądanie tego „szaleństwa” jest dosyć interesujące. Żałuję jedynie, że Yase odszedł po pierwszym sezonie – wydaje mi się, że materiał z tego sezonu mógłby być znacznie ciekawszy, gdyby on się za to zabrał.

ze względu na podwójny debiut naszego głównego duo i Rurukę ciężko byłoby złapać dobry moment na mój klasyczny komentarz „no i mamy całą ekipę”, więc komentuję teraz xd.
A więc tak – jest obiecująco. Są całkiem niezłe zagadki (to znaczy w sam raz na anime dla dzieci), są co najmniej dwie duże tajemnice do rozwiązania w ramach głównego wątku i niezwykle ciekawy motyw podróży w czasie, który ma ogromny potencjał w warstwie emocjonalnej, a skoro głównym scenarzystą tego sezonu jest Murayama, to z pewnością będzie ten element dobrze wykorzystany. Bohaterki są sympatyczne, a o Ruruce/Cure Arcana Shadow nawet nie będę pisać, bo jej popularność jest na tyle duża, że już dawno wykroczyła poza sferę Precurę i przeszła do „mainstreamu” xd. Antagoniści też są bardzo ciekawi.
Także ten – bardzo obiecujący początek i oby tak dalej.

to samo, co w poprzednim sezonie, więc jeśli komuś nie przypadło do gustu za pierwszym razem, to raczej nie ma czego tu szukać. Z rzeczy wartych odnotowania to na pewno opening i ending są absolutnie wybitne, choć wiadomo – to tylko miłe dodatki.

czyli tytuł odnosi się nie tylko do głównej pary, ale i do reszty bohaterów… Ciekawe. A ogólnie to bardzo przyjemnie się to ogląda – czasami, jak widać, wystarczy tylko (albo aż) dobra realizacja prostych motywów, by zrobić coś naprawdę dobrego. Naprawdę świetne anime.

nieźle się to ogląda. Nie czuję jakiegoś wielkiego hype'u (jak w niektórych momentach pierwszego i drugiego sezonu), ale też nie ma na co za bardzo narzekać póki co. Jedyne, co mi zgrzyta to, to że ciągle muszę sobie coś przypominać (musiałem sprawdzić w necie kim jest ta Tsumiki, o której tyle mówią xd), ale to też nie wina tego anime, że fabuła jest wielowątkowa i postaci jest dużo, a przerwach między sezonami wiele zapominam xd.

używanie magii jest dosyć męczące, pewnie bardziej niż chodzenie i ktoś musiałby cały czas dźwigać Starka xd. A poza tym to nigdzie im się nie spieszy, więc mogą sobie pozwolić na chodzenie pieszo i podziwianie widoków.

jako niezobowiązująca rozrywka w niedzielne poranki nadal sprawdza się całkiem dobrze, ale ze wszystkich anime Precure, które widziałem do tej pory ten sezon jest zdecydowanie najsłabszy. No, nie chce mi się za bardzo pastwić nad tym anime – i tak większość zarzutów wypisałem w poprzednich komentarzach.

ostatnio skończyłem Mobile Fighter G Gundam i tam ciągle się powtarza bardzo trafne i prawdziwe zdanie, które doskonale opisuje wiele japońskich serii akcji – „Wojownicy potrafią rozmawiać tylko poprzez swoje pięści”. No i może właśnie tu tkwi problem, bo w Frieren niemalże wszystko bohaterowie mówią poza walkami, a same walki są w zasadzie bardziej realistyczne – po prostu jak muszą, to walczą i rzadko jest to okazja, żeby coś przekazać, „porozmawiać” z przeciwnikiem jak to często ma miejsce w shounenach akcji etc. W Frieren to nawet jest trochę teatralne, biorąc pod uwagę, że jednak te potyczki są z pewnością widowiskowe i bardzo ładne wizualne.

no jak to było dla ciebie „nudne i o niczym”, to… aż nie wiem, co napisać. Przecież już w pierwszym sezonie było wyraźnie widać, że to nie jest seria akcji, w której w każdym odcinku są walki i wybuchy…
Jeśli chodzi o moją opinię – bardzo uroczy, przyjemny odcinek.

manga jest stosunkowo krótka, więc myślę że tak.

od razu przechodzimy do konkretów, za co wielki plus. Główna para to niby zupełne przeciwieństwa, ale wydaje mi się, że jednak mają ze sobą bardzo dużo wspólnego – na pewno mogą wiele nauczyć się od siebie nawzajem. Prócz tego jest pokaźna grupa postaci pobocznych, którym zapewne też będzie poświęcone trochę czasu, więc będzie się działo. Pod względem wizualnym jest bardzo dobrze – fajne projekty postaci, świetne kolory, ładna animacja

Spojlerów nie czytam – nie chcę sobie psuć „zabawy” xd
Jako ktoś, kto nie zna mangi mogę dodać tyle: pierwszy raz nie podoba mi się opening w Jujutsu Kaisen – piosenka niezła, ale wizualnie to taki tam typowy kolorowy misz­‑masz, który każdy widział przynajmniej kilka razy. A gdy widzę n­‑tą parodię „Pocałunku” Klimta i „Krzyku” Muncha to już mi dosłownie ręce opadają – naprawdę, nie ma innych obrazów, które można przerobić??
I ogólnie fajnie się to ogląda, animacja naprawdę szybkość jest widowiskowa, ale chyba wolałbym, żeby czasem choreografia walk i kompozycja kadrów była bardziej tradycyjna, bo przy dwóch odcinkach to już robi się trochę męczące. Uch, i jeszcze te ściany tekstu, które ciągle wspominają czytelnicy mangi – nie szczęście nie zmuszają seiyuu by to wszystko czytali, ale można sobie zatrzymać kadr i poczytać (nie, ja tego wszystkiego nie czytałem, bo mi się nie chciało xd).
I nie wiem też po co ta komplikacja przy wyjaśnianiu mocy –  kliknij: ukryte  Na początku myślałem, że ten koleś od Zeninów miał superszybkość albo moc teloportacji, a potem wyskakują z jakimiś 24 klatkami na sekundę i innymi bzdetami. I w końcu to już nie mam pojęcia, na czym polegają te jego zdolności xd

No i to jest premiera przez duże „P”. Wciągające i wbijające nóż w serce – i bardzo dobrze, bo chyba właśnie o to chodzi w tego typu horrorach/thrillerach. A strona wizualna, dźwiękowa – o tym by można pisać bardzo długo. Jednak Souta Ueno to naprawdę niezwykły artysta, a to dopiero jego druga seria, którą reżyseruje.

dziękuję

no i oczywiście to pogrubione to miał być spojler…

prawdziwy wstęp to było Whispers of Dawn, a teraz zapoznajemy się z resztą postaci, czyli przede wszystkim z tajemniczą Ayaką i uroczo/badassowym Saberem  kliknij: ukryte  tu zgodzę się z Franceską: servant w kajdankach to super śmieszny widok xd. No, zobaczymy co dalej – odcinków będzie trzynaście, czyli zakończenia w tym sezonie jeszcze nie będzie, ale mam nadzieję, że niczego to nie popsuje. Wizualnie oczywiście majstersztyk, reżysersko też, ale ciekawe czy uda się utrzymać ten poziom…
I w ogóle czemu tutaj jest rok premiery 2024? Wtedy miały miejsce pierwsze pokazy przedpremierowe, a prawdziwa premiera jest teraz – w 2026

Zamaskowano spoiler.

Bardzo podoba mi się ten sezon, dużo bardziej niż dwa poprzednie. A to chyba głównie dlatego, że w końcu zebrały się w jednym ciągu wątki, które naprawdę przypadły mi do gustu. Wszystkiego po trochu, w dobrych proporcjach i przede wszystkim jakieś postępy w fabule, mocniejsze zarysowanie motywacji niektórych postaci (głównie Loida) i realne wyzwania i zagrożenia dla naszych bohaterów. Oby tak dalej.

subkskrypcja amazon prime kosztuje czterdzieści parę złotych za ROK xd

to miały być cytaty, a nie spojlery jakby co xd