Tanuki-Anime

nie no, akurat fanserwis to jedna z nielicznych w miarę dobrych elementów tej bajki. No, ale to już kwestia gustu.

Nie jest to szczególnie lotna bajka, ale przyjemnie się ogląda. Żarty w tej serii ostatecznie mi się podobają, choć to dość specyficzny typ humoru. Styl Konosuby, a jednak jest „wulgarniej” i z większą dawką fanserwisu. Czasem działa, a czasem nie… Najlepszy dotąd był chyba odcinek dziewiąty, a zaraz koniec, więc… No, fajerwerków już się nie spodziewam.
I coraz bardziej przekonuję się co do jakości soundtracku. Jednak Masato Kouda to jest klasa.

Czy to nie jest przypadkiem dużo więcej sprzedanych płyt niż Kimetsu no Yaiba? Kurde, przy takim zysku trzeci sezon to chyba formalność…

Flatorte is free, nanoda~, bar dla masochistów i wiedźma, która nie wie, czego chce.
Poza SSSS.Dynazezom i Super Cub nadal bajka sezonu.

Napisałbym, że ogólnie nie warto tego oglądać xd. A tak serio to nie wiem – mi się Diablo już nie podobał w pierwszym sezonie, a jeżeli faktycznie jakoś mocno się tu zmienił (jak dla mnie zachowuje się mniej więcej tak samo, ale może się mylę xd), to i tak nie robi mi to różnicy

Mnie tam się podoba ten dizajn

Panie Bakugo, ale żeś mi pan zaimponował…!

Jeszcze nie jestem pewien, czy jest to lepsze od Gridmana, ale pod względem obsady zdecydowanie Dynazenon wygrywa. Tak sympatycznych „antagonistów” dawno nie widziałem, a postacie „pozytywne” prezentują się równie dobrze, szczególnie Gauma, który jest bezbłędnym bohaterem w stylu anime super robo :)

Mimo wszystko przeraźliwie nudne i niestrawne. Ma to swoje momenty, ale… nic o niczym w pięknej oprawie graficznej. Ot, cukierek bez nadzienia

Bardzo mi się podoba ten arc póki co. Walki świetne, animacja równie dobra no i wprost nie mogę się doczekać piątego pojedynku (ze względu na Monomę xd). No i fajnie też zobaczyć w akcji uczniów klasy 1­‑B, którzy we wcześniejszych sezonach służyli głównie za tło.

Totalnie odjechane. Dwadzieścia parę minut absurdu, parodii, przemocy i fanserwisu. Postacie fajne i zabawne, ale przy tak krótkim czasie antenowym nic więcej się o nich nie da napisać. Na pewno nie jest to seria o słodkich dziewczynkach. A, i animacja naprawdę porządna. Dużo jest tutaj super­‑deformed, ale ogólnie rusza się to żwawo, dynamicznie.

Audiowizualna uczta, świetne walki, ogółem naprawdę dobry film, na pewno lepszy niż miejscami nudnawa i rozwleczona seria TV. Fabuła i postacie to nadal shounenowe stany średnie, ale nie przeszkadza to tak bardzo w akurat takiej formie. Po prostu dzieje się dużo i to w niezwykle efekciarski i epicki sposób, więc nie zwraca się uwagi na większe lub mniejsze braki.

Po niezwykle efektownym debiucie Shina Wakabayashiego mamy kolejny bardzo udany reżyserski debiut w tym roku. Nie tak spektakularny i budżetowy, ale w tej serii naprawdę widać rękę ambitnego fachowca. Kadrowanie, konstrukcja poszczególnych scen, dizajn dźwięku, kolorystyka, soundtrack… Rzadko spotyka się tak dopracowane i oryginalne serie obyczajowe jak Super Cub. Mam nadzieję, że tendencja będzie tylko wzrostowa, bo ma ta bajka potencjał na bycie jedną z najlepszych w tym sezonie, jeżeli nawet nie najlepszą. No a z pewnością Koguma wygrywa jako niezwykle udana i nietuzinkowa główna bohaterka.

Na plus animacja i dwa sympatyczne easter eggi podczas festiwalu, choć to może być moja nadinterpretacja…
A reszta… Facepalm za facepalmem niestety. Ani trochę nie kupuję zachowania postaci. Drętwe to wszystko, nielogiczne i nawet nie jest na tyle głupie, by było zabawne. Oj, będzie to ciężki seans, ale jeszcze jest iskierka nadziei.

Po prostu sześć dodatkowych odcinków. Wszystkie, za wyjątkiem ostatniego, który kontynuuje fabułę, mogłoby być częścią drugiego lub pierwszego sezonu. Ogólnie jakość serii utrzymana i mały plus za wprowadzenie nowych postaci – co prawda nie aż tak ciekawych jak reszta obsady, ale wprowadziły trochę dynamizmu w związanych z nimi epizodach.

Tak średnie jak tylko może być.

Bajka sezonu

Nie do końca wiem, o co w tym chodziło, ale ta grafika! Funkcję ładnego patrzydła napewno to anime spełni, ale jak będzie z fabułą… no, czekam na następne odcinki.

Przyjemny początek. Oglądając wcześniej opening bałem się, że Aoi Yuuki będzie zbyt gadatliwa, ale wygląda na to, że jednak bardzo dobrze odgrywa swoją rolę. Ogólnie główna bohaterka od razu mi się spodobała – niby niespecjalnie oryginalny charakter, ale sympatyczne są takie postacie.

Opening taki trochę oldschoolowy. Znaczy fajny. Widziałem wcześniej, że ma to wykonywać jakiś DJ coś tam, ale czegoś takiego się nie spodziewałem xd.
A sam odcinek… Ekhm, przynajmniej nie udają, że istnieje fabuła. Będzie podróż, potyczki ze zboczynymi paladynami i być może jakieś ecchi twisty jak w pierwszym sezonie.
Może będzie fajne, a może po prostu nudnawo…

Dość ciekawy pierwszy odcinek. Bardzo spokojny i powolny, ale dobrze budujący atmosferę. W roli głównej debiutantka i trzeba powiedzieć, że dobrze sobie powiedziała, choć za wiele kwestii nie miała do zagrania. Fajny był też ten zabieg z zmienianiem kolorów – ciekawe, czy to tylko na potrzeby pierwszego epizodu, czy będzie się pojawiać częściej…

Akira Amemiya ratuje Triggera i anime

Wygląda na to, że akcja się dzieje gdzieś w okolicach połowy pierwszego sezonu…
Co nie zmienia faktu, że ten sympatyczny slime, którego tak wszyscy uwielbiają, jest tym samym slimem,  kliknij: ukryte  który wymordował 20 tysięcy ludzi :)
No i średnio mi się podobają te projekty postaci. Może oryginalne nieszczególnie pasują do lekkiego spin­‑offa, ale mają zdecydowanie więcej charakteru niż takie zmoefikowanie…

Całkiem przyjemny pierwszy odcinek. Zawiązanie akcji i mocne skupienie na konkretnej aktywności przypomina mi trochę Tamayurę – ta bajka pewnie tak dobra nie będzie, ale swoje atuty już pokazuje. I ogólnie lubię anime, które są mocno obsadzone w jakimś konkretnym miejscu – tutaj mamy słynące z ceramiki miasto Tajimi i mam nadzieję, że obok sympatycznych bohaterek będzie ono ważnym elementem.

Miałem dać 7/10, ale ostatni odcinek jednak mnie przekonał do podniesienia oceny.
Najmocniejszym punktem zdecydowanie są bohaterowie – większość naprawdę świetna i interesująca, więc bardzo szkoda, że poza główną parą wszyscy dostali za mało czasu antenowego.
No a przede wszystkim przeszkadzały mi momenty, gdy seria próbowała być „poważna” – chyba ani jedna taka scena nie wyszła dobrze i tylko wywracałem oczami, obserwując te marny próby dodania życiowej głębi do komedii romantycznej.
I w ogóle całkiem dobrze się to trzymało jak na tak okrutnie poszatkowaną względem materiału źródłowego serię. Najbardziej widoczne były różne przeskoki i wynikający z nich brak miejsca na rozwinięcie wątków pobocznych.
Fajnie się to oglądało, momentami mocno wątpiłem, ale ostatecznie udany seans.