Tanuki-Anime

Bardzo dopracowane i kreatywne pod względem technicznym, ale zdecydowanie brak tu efektu zaskoczenia, suspensu i świeżości oryginału. Postacie miałkie, fabuła nie zaskakuje, jedyny ciekawy wątek to  kliknij: ukryte  przemiana Irohy w wiedźmę w odcinku 5. Ogólnie dość przyjemnie się to ogląda, nie ma dużo zgrzytów, ale nic nadzwyczajnego.

Mniej więcej po, albo bardziej w trakcie. Odcinek 20 sezonu trzeciego to wstęp do fabuły filmu.

Świetny drugi opening, nowy arc zapowiada się interesująco. Po tej całej akcji fajnie wrócić do trochę spokojniejszego szkolnego życia. I kurczę, jak ja się stęskniłem za Todorokim… Ciekawi mnie też, co będzie dalej z Eri – jej moc jest bardzo OP i jeśli nauczy się ją kontrolować… no, mam nadzieję, że autor dobrze pociągnął ten wątek.

Czy mi się wydaje, czy ta gra jest trochę zbyt łatwa? Wiadomo, Maple dobrała sobie statystyki w niecodzienny sposób, udało jej się zdobyć OP przedmioty na starcie, ale to z jaką łatwością pokonywała innych graczy, pewnie na wyższych poziomach od niej, przypominało mi wyczyny Kirito.
A tak w ogóle fajna walka z wodnym potworem. Nie licząc tego początku zrobionego w brzydkim 3D, było parę fajnych ujęć i animacji.
Bajka póki co przyjemna, postacie dają się polubić i nie są moeblobami. I te rysunki w piasku Maple…

Recenzje się rządzą swoim językiem. Nawet jeśli kiedyś tam ktoś tam używał tego określenia w prowokacyjnym tonie, tak tutaj jest to zwyczajny synonim bez żadnego negatywnego znaczenia.

xd
Pan chyba pierwszy raz w fandomie, co nie? Słowo „bajka” jest tu używane w znaczeniu potocznym jako synonim kreskówki, serialu animowanego. Anime to bajki, i to jest fakt :)

To było całkiem niezłe.
Nic specjalnego tak naprawdę, ale jestem tu dla kotów i no… kotów robiących słodkie rzeczy. Może momentami był przesyt słodkością, ale jako tako seria się broni.

To było głupie, dziwne i chaotyczne. Ale podobało mi się. Humor póki co trafia w mój gust, fajny jest ogólnie ten motyw zwierzęcych zachowań i stereotypów. Nie wiem jak to będzie dalej, ale nawet jeśli wszystko się wyłoży będę oglądał dla Ranki.

Całkiem obiecujący początek. Postacie wyglądają na dość schematyczne, ale to nie jest póki co problem. Tematyka (o ile w dalszych odcinkach nie będzie tylko dodatkiem do słodkości) i oprawa graficzna to zdecydowanie najmocniejsze punkty tego anime. W ogólnie Doga Kobo chyba wchodzi na wyższy level jakości animacji – już w Dumbbell nan Kilo Moteru było parę naprawdę dobrze zainimowanych scen, a tutaj jeszcze dochodzi kolorystka i ładne tła.

Całkiem ciekawy pierwszy odcinek. Było trochę ekspozycji, za dużo póki co się nie wydarzyło, ale jestem zaciekawiony. Bardzo ładnie wygląda to pod względem graficznym, szczególnie tła.

Na początku oglądania walki kojarzyły mi się z Asteriksem i Obeliksem (głównie to, co wyrabiał Thorkell), ale później uznałem, że jako tako pasuje to do konwencji. Traktuję to anime bardziej jak epos o bohaterach, gdzie krew leje się hektolitrami, a walki są tak przesadzone i epickie, jakby je opisywał bard, a nie serial historyczny. Jedyne, co mi tak serio zgrzytało to Thorfinn – taki emo dzieciak warczący, opryskliwy i uważający się za kogoś mocnego jakoś mi nie pasował do tych wszystkich potężnych wikingów. Niemniej, jeśli powstanie drugi sezon to właśnie on przejmie najważniejszą rolę i mam nadzieję, że wydarzenia z ostatnich odcinków mocno zmieniły jego drętwy, wkurzający charakter.

I to by było na tyle…
Boże, czemu ja to nadal oglądam? Naprawdę, SAO to gatunek wyjątkowy, bo oglądanie słabych bajek zupełnie mnie nie boli, ale tutaj ciągle łapię się za głowę, patrząc jak fajny pomysł wyjściowy zostaje niszczony przez brak talentu pisarskiego, kilometrowe dziury logiczne i wiele innych smaczków. I jeszcze ta przerysowana brutalność, patos i w ogóle udawanie, że jest to „poważna”, dramatyczna historia dobijają to anime.
W sumie to nawet dobrze, że w następnym sezonie Kirito wróci do gry – przynajmniej wszystko się skończy szybko i bez przeciągania.

Druga część tego sezonu będzie w kwietniu 2020. Potem pewnie będzie dłuższa przerwa, może po drodze zekranizują jeszcze jakieś spin­‑offy.

Było parę słabszych momentów, ale ogólnie całkiem niezła bajka. Na plus uniwersum (wstawki na początku odcinków były naprawdę fajne) i mimo wszystko grafika. Yuki Yase trzymał się shaftowych rozwiązań i wyszło to całkiem ciekawie. Warto też docenić, że fabuła nie jest zbyt sztampowa i schematyczna i w następnym sezonie może pójść w ciekawą stronę.

Po tym odcinku już mi się chyba dobrze tego nie ogląda. Albo w ostatnim odcinku wydarzy się coś ciekawego, albo już całkowicie stracę wiarę w tę serię. Sama wojna była całkiem fajna, ale wygląda na to, że jej następny etap będzie już dużo gorszy.

Trudno mi uwierzyć w to, co piszę, ale naprawdę da się to oglądać bez zgrzytania zębów. Oczywiście przed seansem warto odrzucić jakiekolwiek oczekiwania względem fabuły czy postaci, żeby nie narazić się na zbytni zawód. W tym sezonie jedyne, co mi przeszkadza to główny antagonista, który jest po prostu kolejnym psychopatą, sadystą i kto tam wie, czym jeszcze, ale póki co nie ma go zbyt wiele na ekranie, więc nie odrzuca. I w sumie od kiedy rozpoczęła się ta wojna fabuła jakoś idzie naprzód bez większych zgrzytów i kilometrowych dziur logicznych. Deus ex machina nadal występuje, ale przynajmniej już nie ma plot armorów i zbytniego patosu  kliknij: ukryte  śmierć Eldriego nie była taka zła; na pewno lepsza niż ten nieszczęsny pająk. No i nawet Yuki Kajiura trochę wróciła do formy, bo w końcu zacząłem zauważać soundtrack, który w poprzednich sezonach był po prostu nijaki.
A największym plusem jest warzywo Kirito, dzięki czemu bohaterowie poboczni mogą pokazać trochę więcej charakteru. Nie żeby to były jakieś super ciekawe postacie, ale wszystko jest lepsze niż ten Gary Stu, który z dupy potrafi pokonać wszechwładną boginię.
No, i moglibyście już zmienić liczbę odcinków na 12. Druga połówka wystartuje gdzieś w 2020.

Ło żesz w mordę jeża… Co za odcinek. Zdecydowanie, zdecydowanie warto było czekać tydzień dłużej. W ogóle po tym całym fanserwisie i nijakości poprzedniego epizodu prawie całkiem straciłem nadzieję na coś naprawdę dobrego, więc to, co się działo tutaj dosłownie wgniotło mnie w fotel. Animacja na poziomie, świetny soundtrack i w końcu dobre rozłożenie akcentów. Walka była przejrzysta, fabuła płynęła, wszystko się dobrze zaziębiało. I ta końcówka! Serio, ta seria zyskała nowy potencjał i mam nadzieję, że twórcy go nie zmarnują.

O kurczę, to naprawdę może być najlepszy sezon. Te sytuacje z All Mightem i Eri… coś czuję, że będzie to miało bardzo duży wpływ na rozwój charakteru Deku. No, i piąty odcinek znów pokazał, jak dużo potencjału drzemie w postaciach drugoplanowych. Mam tylko nadzieję, że cały czas fabuła będzie się rozwijała w tak ciekawy sposób.

Wątek z Benimaru był naprawdę fajny, ale dwa ostatnie odcinki to naprawdę tragedia. Po openingu i animacji w epizodach widać, że budżet już się trochę kurczy. Fabuła też jakoś straciła rytm.

Ale dużo cenzury… Najbardziej fanserwisowy odcinek do tej pory, więc tym bardziej szkoda.
Enterprise uczy się być człowiekiem, Javelin nadal chce się przyjaźnić z Ayanami, a Akashi już otworzyła swój biznes.  kliknij: ukryte  No, i wiadomo już, co knuje Sakura Empire. Amagi… Ciekawy wybór.
Dużo postaci się przewinęło w tym odcinku, ale nic ciekawego z tego nie wynikło.

Dużo akcji, mało fabuły. Zabrakło mi jedynie jakiejś porządniejszej animacji i trochę ciekawszych walk. Zastanawiam się, czy będzie jakaś walka w której Enterprise jednoznacznie przegra, bo póki co wystarczy sama jej obecność by wrogowie odpuszczali (przynajmniej w tym odcinku). Wygląda też na to, że wątek z Ayanami trochę ruszył do przodu.

Kurde… Jak ja nie lubię takich cliffhangerów.
 kliknij: ukryte  No, i oczywiście pierwszy dzień stażu i Izuku od razu wpadł na Overhaula. Od pewnych schematów chyba nie uda się uciec :v. Nighteye wydaje się być całkiem fajną postacią, ciekawi mnie też Overhaul i Eri – wygląda na to, że łączy ich jakąś specyficzna relacja. Tak czy siak, wszystko już się rozkręca i czekam na więcej akcji.

Odcinek stojący pod znakiem trzech xd:
xdd statki walczące na lądzie
xddd statek płynący na łodzi/motorówce
xdddd walka Sheffield z Takao to chyba w paincie była rysowana
Tak poza tym to już jestem pewien, że fabuły raczej nie będzie i reżyser nie wie czego chce. Momentami chyba ma być poważnie, ale cała otaczka i fanserwis sprawiają, że wypada to dość absurdalnie. Nie żeby mi to przeszkadzało, ale jest to dość widoczna wada.
Pojawiła się również pierwsza syrenka i wygląda na to, że Sirens bardziej wykorzystują Sakura Enpire niż z nimi współpracują. Było jeszcze trochę japońskich okrętów (przede wszystkim Yukikaze i Takao) i Akashi ( kliknij: ukryte  nie spodziewałem się, że będę chcieli ją sprzątnąć xd) . Zabrakło za to jakiejś scenki z San Diego, ale to tylko drobiazg.

Fabuła w zasadzie nie istnieje; ubolewam bardzo nad decyzjami reżysera, co do skracania wątków z light novel, ale na szczęście całkowicie nie niszczy to bajki – co najwyżej jej potencjał już na starcie jest mocno ograniczony. Póki co większość żartów jest całkiem niezła (pomijając te o deskach i loliconową arystokratkę) i ilość parodii też jest dobrze wyważona. W zasadzie jest to Endro~ z większym zacięciem komediowym, co wcale nie znaczy, że jest lepsze, albo przynajmniej jest porządnym anime. Przeciętnak dla fanów gatunku, póki co.

Heh, nie spodziewałem się, że stroje kąpielowe dadzą już w trzecim odcinku. O dziwo obyło się bez większego fanserwisu tym razem.
No, i ten odcinek bardziej skupił się na Enterprise i jej motywach oraz autodestrukcyjnym sposobie walki.  kliknij: ukryte  I wygląda na to, że wątek z Yorktown może nabrać później większego znaczenia; aż żałuję, że nie pamiętam go za bardzo z gry.
Na brak fabuły już nie będę narzekał, ale przydałby się jakiś mocniejszy punkt zaczepienia – póki co akcja przechodzi od walki do walki i w zasadzie nic poza tym.
A, i San Diego zaliczyła kolejny świetny występ w tle.