Tanuki-Anime

gdyż to anime dla żeńskiej widowni xd. Wierzę na słowo, że to porządna produkcja, ale na etapie zapowiedzi pewnie wielu odpadło, bo „bisze” xd

Myślę, że to dobry moment, by napisać hymn pochwalny dla pana reżysera Kei'a Oikawy:
O ty, twórco wspaniały,
radość nam przynosisz.
Tyle emocji wyciąganąć
z gry mobilnej, co prawie dwa lata na premierę czeka.
Zaprawdę reżyserze – wspaniałym jesteś człowiekiem,
a dzieło twoich rąk jest błogosławieństwem

A propos odcinka: kliknij: ukryte  Przez moment myślałem, że Palmer wygra xd. Trochę szkoda Teio, ale myślę, że porażka popchnie ją do przodu. No i mam wrażenie, że to nie będzie ostatni pojedynek między Teio a McQueen.

Jedenaście

Przed premierą było dużo opinii, że dalsza część mangi jest dużo słabsza, a więc i ten sezon będzie pewnie słabszy, jeśli mangi będą się trzymać. Potem pojawiły się informacje, że panowie z CloverWorks razem z autorką komiksu zrobią po swojemu, co dawało jakąś drobną nadzieję, choć osobiście przeczuwałem, że i tak będzie spadek jakości. Tymczasem po pięciu odcinkach okazuje się, że panowie twórcy robią to samo, co A­‑1 Pictures robiło przy paru adaptacjach shounenów – tną bez ładu, składu i logiki. Nawet nie znając oryginału czuć i widać, że historia jest mocno okrojona, spłaszczona i pozbawiona planu. Nic dobrego z pierwszego sezonu nie zostało, jest tylko wydmuszka, w której niby coś się dzieje, ale widza to nie obchodzi i jeszcze bohaterowie zrobili się serio irytujący i bezsensowni. Nie traktuję tego w kategorii rozczarowania, bo pierwszy sezon, mimo że mi się podobał i uznaję go za bardzo dobre anime, jakoś mocno w mojej świadomości nie pozostał – ot, sezonowa bajka o której się zapomina parę miesięcy później. Tak czy siak szkoda, że tak się potoczyło – albo zabrakło planu, jak to zrobić, albo chęci.

Fabuła się rozkręca… W zasadzie wszystko trzyma poziom pierwszego sezonu, więc nic tylko oglądać.  kliknij: ukryte  W ogóle przy tej „przemianie” Gena użyli efektu dźwiękowego Gold Experience. Niezły easter egg xd.

Kandydat na najlepszego shounena ostatnich lat, być może magnum opus studia Mappa, świetna grafika… I idzie to chyba drogą Kimetsu no Yaiba, jeśli chodzi o popularność i wyniki sprzedażowe. W gruncie rzeczy dobrze – o ile wspomniana już bajka ze studia ufotable była koszmarnie przehajpowaną wydmuszką, tak tutaj mamy do czynienia z świetnym serialem, który w ramach swojego gatunku stawia na naprawdę satysfakcjonujące i nietuzinkowe rozwiązania. Oby tak dalej.

Ależ to genialnie wygląda! Dawno tak ładnej animacji nie widziałem, a wygląda na to, że ekipa jest konkretna i spadków w jakości raczej nie będzie. Zdecydowanie czarny koń sezonu. Grubo ciosane metafory, psychodeliczny, senny klimat, poważna tematyka, bardzo celne i emocjonalne budowanie charakterów bohaterek. Oby tak dalej

Solidna seria. Trochę szkoda, że w zasadzie adaptują jeden do jednego 4­‑komę bez wzbogacania fabuły, ale w sumie taki to już rodzaj serii, więc nie ma co się czepiać na siłę. Grafika jest ładna, projekty postaci nawet lepsze niż w głównej serii, jest też fanserwis i niezły humor. Jak ktoś lubi grę, to tę bajkę też polubi, szczególnie, że pojawia się i będzie się pojawiać trochę smaczków dla na fanów.

Ech, człowiek dopiero z czasem docenia jak wiele dobrego dla tej serii zrobiło Studio WIT… No, możnaby długo marudzić, że reżyseria nie ta, że grafika bardzo średnia, że CGI za dużo i słabej jakości, ale tak szczerze to odcinek mnie wgniótł w fotel, co przyjmuję jako ostateczne potwierdzenie, że ta historia sama się wybroni, nawet jeśli wiele elementów na raz zejdzie poziom niżej.  kliknij: ukryte  Jestem ciekaw czy Zeke nie żyje… I w ogóle jak Armin przemienił się w kolosalnego… Brrr, to będzie wojna totalna. Duuużo ofiar, dużo brutalności i bezwzględności. No i dziwi mnie trochę, że w zasadzie chcieli utłuc Pieck bez przejęcia jej mocy. Czyżby Erenowi nie zależało na tym by zgromadzić moce wszystkich tytanów?

Ależ to było kozackie! Tym bardziej szkoda, że wyglądało to tak bardzo nijako… CGI nie było złe, ale trochę nie domagała choreografia, kadrowanie. No, podobało mi się, ale gdyby oddano ten odcinek w lepsze ręce, to na pewno wyglądałoby to lepiej.  kliknij: ukryte  I w ogóle Mikasa już zupełnie jak chłop wygląda. Eren ma dłuższe włosy od niej xd

Obiecujący początek. Mam nadzieję, że twórcy uczą się na błędach i ten sezon zwyczajnie uniknie wpadek i będzie lepszy od poprzedniego. Być może nawet podział na dwie części po dwanaście odcinków wyjdzie fabule na zdrowie…

Cóż, może jeszcze nie jestem na 100% przekonany, bo nic szczególne innowacyjnego w pierwszym odcinku nie pokazali, ale kreacja Miyamury od razu mnie kupiła. Tak sympatycznego i oryginalnego bohatera dawno już w komedii romantycznej nie widziałem, więc jestem ciekaw na ile zostanie wykorzystany potencjał jego postaci. No i Hori też wypada całkiem nieźle. Charakterna kobita :)

Wygląda na to, że zmiana studia na razie nie przyniosła spadku w jakości animacji. Jedynie CGI podczas wyścigów wydaje mi się, że wyglądało gorzej, ale na szczęście nie było tego dużo. No i wygląda na to, że tym razem to Tokai Teio będzie tą najgłówniejszą bohaterką – z jednej strony trochę szkoda, z drugiej może to być w pewien sposób odświeżające i ciekawe fabularnie.

STALKER the anime… Dość obiecujący początek. Może nie będzie to jakieś arcydzieło, ale jest pomysł, jest wykonanie, jest potencjał, by była to porządna seria stawiająca na klimat. Oglądam dalej.

Naprawdę piękna, odprężająca seria OVA. Niby nic specjalnego, ale wykoanane z czułością, z sercem, z pasją – po prostu się to udziela widzowi podczas oglądania. Całkiem nieźle jak na tak krótki czas antenowy nakreślone postacie – Fuu, będąc połączeniem nieporadności, nieśmiałości i wielkiej pasji jest wręcz idealną definicją „uroczej, nie dającej się nie lubić postaci”. Największy atut, poza świetnym, lekkim klimatem, stanowi animacja – dopracowana, szczegółowa, idealnie współgrająca z pięknymi tłami i prostymi, ale charakterystycznymi projektami postaci. Ogólnie super seria obyczajowa i lecę dalej: oby następne odcinki były równie dobre, a nawet lepsze.

No i koniec. Super seans, acz nie jest to bajka dla każdego. Dobra muzyka, zabawne postacie, dużo humoru, fanserwis – mnie więcej do szczęścia do trzeba. Grafika też dała radę, a praca seiyuu – bardzo wysoka półka, szczególnie biorąc pod uwagę, że większość obsady nie ma zbyt wiele doświadczenia.

O, muszę się zgodzić. Ostatni odcinek był naprawdę super zrealizowany.

Moje obserwacje się potwierdziły – gdy jest to lekka seria przygodowa z komediowym zacięciem jest naprawdę dobrze, jednak gdy robi się już poważniej jak w tych odcinkach na początku i w odcinku 9, jest już znacznie gorzej. Może to kwestia gustu, ale i tak uważam, że aż taka różnorodność tematyczna tej serii nie pomogła, bo wyszły po prostu braki autora oryginału lub reżysera, czyli fabularne porywanie się z motyką na słońce. Ostatnie trzy epizody bardzo mi się podobały, byłbym skłonny dla nich podnieść ocenę, ale jednak cały czas mam z tyłu głowy te wcześniejsze fragmenty, gdy naprawdę wątpiłem w jakość tego anime. Podsumowując, jest to całkiem przyjemna seria z epizodyczną fabułą, ciekawą główną bohaterką oraz porządną animacją oraz pięknymi projektami lokacji, jednak wady nie tyle ją przekreślają, co zniżają z potencjalnego do topu do grona porządnych średniaków z widocznymi wahaniami formy.

Finito. Ogólnie całkiem niezłe anime. Wygrywają przede wszystkim kreacje postaci (szczególnie Adachi) oraz relacji między nimi. W zasadzie poza relacją między Adachi a Shimamurą nic tu nie ma i można to brać bardzo dosłownie. Niestety, wszelkie wątki poboczne zostały nie tyle zmarginalizowane, co po prostu pominięte i olane albo przez pana reżysera lub autora oryginału. Otrzymujemy więc anime nieco wybrakowane, pozbawione głębi akcji i po prostu zwyczajnie miejscami nudnawe. Jednak seans okazał się być dość przyjemny głównie za sprawą Adachi, niezłego scenariusza i powiedzmy, że momentami ciekawej grafiki. No i chyba największym rozczarowaniem można nazwać Yashiro, której istnienie wynika tylko i wyłącznie z fetyszu/chęci nawiązania do poprzedniego dzieła autora oryginału, więc historia równie dobrze poradziła sobie bez niej, a może nawet by zyskała, tracąc potencjalny element denerwujący.
Trudno ogólnie ocenić to anime i chyba polecam każdemu indywidualnie sprawdzić, bo odbiór może być bardzo różny, w zależności od tego, co kto wymaga od anime slice of life jako takich. Z pewnością można jedynie napisać, że jest to porządne shoujo ai, choć to było pewne od samego początku.

No i koniec. Wiadomość o drugim sezonie ani mnie ziębi, ani grzeje, ale myślę, że jak twórczy nie zboczą z obranego przez siebie kierunku będzie spoko. A wracając do samej bajki – bardziej dla miłośników słodkich dziewczynek i okruchów życia niż dla fanów isekai'ów jako takich. Myślę, że to dobry wyznacznik tego, czym ta seria serio jest. Wysokie stężenie cukru, misie, wszechobecny optymizm, niespieszne tempo – w sam raz na relaks. I po raz trzeci – super rola Maki Kawase; myślę, że przynajmniej dla jej głosu warto zerknąć.

Kurczę, naprawdę ładne zakończenie. Momentami naprawdę bywało nudno i bez pomysłu, ale ogólnie, biorąc pod uwagę ostatnie odcinki trudno nie uznać tej bajki za udaną. Komedia niezła, świetne projekty postaci, lokacji, wszystkiego w zasadzie, porządna animacja i przede wszystkim super rola Inori Minase. Warto obejrzeć, nawet jeżeli podobnie jak bohaterka ulegnie się nadmiernej senności. Suya~

Dość obiecujący początek. Grafika wygląda nieźle, opening jest super, w reżyserii praktycznie nie widać zmian. No i już przeczuwam, w jaką stronę może to pójść… będzie ostro, na pewno.

Czyli wychodzi na to, że jakiś random, który wcześniej reżyserował tylko pojedyncze odcinki jest lepszym reżyserem od Yukiego Yase – p o t ę ż n e g o gościa z Shafta…
Aż szkoda, że został tylko jeden odcinek. Nie spodziewałem się tego, ale naprawdę jest to jeden z lepszych „nowych” shounenów. Liczę na trzeci sezon.

Hmmmm, no nie wiem. Średnie to w sumie. Animacja ładna, walki ładne, ale brakuje nieco „duszy”. Grunt, że wątek z Claudią i Odynem się ruszył oraz  kliknij: ukryte  że się nie patyczkują – trupy są, póki co jedynie za kulisami, mam również przeczucie, że odstrzelą kogoś z głównych postaci (chyba Miko po ostatnim epizodzie najbliżej jest do śmierci xd).

 kliknij: ukryte  A oto miłość między Yuyu a Riri zmaterializowała się, wykluła z zielonej bańki i przyjęła imię Yuri – znak naszych czasów :)
Już połowa serii i nadal w zasadzie nie wiem, co o tym sądzić. Niby się to kręci obok madokowych klimatów, niby jest Shaft tu i ówdzie, ale nic z tego nie wynika. Jest nijako, schematycznie, momentami wręcz nudnawo, kiedy czas akcji wypełniają klasyczne słodkodziewczynkowe zagrywki. Ogólnie przymknąłbym na to oko, ale grafika, element, który zawsze przykrywa pewne niedoskonałości, jest tutaj zupełnie mdła – projekty postaci są generyczne i kolorowe jak pudełko zakurzonych kredek, tła są rozmyte i nieciekawe (to boli mnie najbardziej), a animacja wygląda dobrze tylko w scenach walki – przez większość czasu mocno średnia.
Ogląda się to w miarę przyjemnie, ale bez większego szału. Ostatnia moja nadzieja w jakimś niespodziewanym błysku geniuszu pana reżysera, ale jeżeli to nie nastąpi, nie będę bardzo zawiedziony…