Tanuki-Anime

jeszcze nie widziałem ostatniego odcinka, więc nie wiem w jakim tonie kończy się ten sezon, ale ogólnie light novel ma 17 tomów, ten sezon zaadaptował tom 6 i 7, więc potrzeba by było jeszcze ok. 50 odcinków, by zekranizować całość. Konosuba jest dosyć popularna, ale nie wiem czy to wystarczy, bo jednak materiału zostało bardzo dużo, a i light novel skończyła się 4(!) lata temu… Wszystko tak naprawdę zależy od widzimisię producentów.

Wygląda na to, że ten festiwal prawdopodobnie zajmie całą resztę sezonu… Na plus to, że przynajmniej nowy opening nie sugeruje, że będzie jakaś większa akcja, a będą również walki na arenie, które, mam nadzieję, będą chociaż troszeczkę ciekawe.

główny bohater to tsundere, tak?

Cudowne anime. Trochę szkoda, że już koniec, ale będzie kolejny sezon, więc wystarczy uzbroić się w cierpliwość i poczekać… Senshi jako elf był wspaniały. Ogólnie też był wspaniały. Wszyscy byli wspaniali – cóż za świetnie zrobiona grupa bohaterów.

No i mamy całą drużynę. Trochę to trwało, ale w sumie dobrze, bo było dużo czasu, by odpowiednio nakreślić relacje Irohy i Komugi oraz przede wszystkim Mayu i Yuki. Fabularnie co prawda nadal stoimy nieco w miejscu, ale powoli są odkrywane kolejne karty, a skoro już precurki są w komplecie to pewnie też antagonista (antagoniści?) zaangażuje większe siły do walki.
Tempo wydarzeń może wydawać się nieco powolne, ale mnie akurat się podoba, że tyle czasu jest poświęcane na relacje między postaciami i pokazywanie ich rozwoju, charakterów. Cóż, skoro póki co nie ma „klasycznych” walk, to trzeba rozłożyć akcenty na inne elementy. A po prawdzie nawet ta drobna zmiana formuły wychodzi serii na dobre, bo miejscami jest naprawdę pomysłowo, kreatywnie i przede wszystkim zabawnie.
A transformacje Yuki i Mayu są naprawdę bardzo ładne.

 kliknij: ukryte  pewnie chodzi o to, że w USA też mają jakichś super złoczyńców na poziomie zbliżonym do All for One i przez cały dotychczasowy czas All for One był traktowany jako zagrożenie, z którym Japonia powinna sobie radzić sama. No i też w tym wypadku Star and Stripe ruszyła do Japonii z własnej inicjatywy, wbrew rozkazom rządu/jej przełożonych.

W sumie zdałem dopiero zauważyłem, że sprzątnęli tych gości i nawet ich nie przesłuchali – przecież to było chyba dosyć oczywiste, że jeszcze ktoś musiał za nimi stać i pomagać w tej ich intrydze… Ale z drugiej strony skoro Rimuru i inni władcy demonów są tak wszechpotężni to może faktycznie średnio ich to obchodzi xd.
No i też bardzo szkoda, że całe „after­‑party” zostało skondensowane do pokazu slajdów przy muzyce z endingu… Zamiast konkretnych scenek, które mogłoby pokazać charaktery i relacje między poszczególnymi postaciami, będziemy więc mieli kolejny statyczny odcinek, gdzie wszyscy siedzą przy stole i leją wodę.
A, i chyba miał być jeszcze jakiś festiwal czy coś takiego?

Miecze świetlne są cool, a jak przy okazji można ich używać jako pistoletów laserowych to są jeszcze fajniejsze xd
Chyba do tej pory najbardziej wypełniony akcją odcinek. Ogólnie bardzo przyjemnie ogląda się to anime – jest intryga, fajne postaci, akcja, napięcie… I też przede wszystkim antybohater zrobiony bardzo dobrze, co wcale nie jest takie częste. Sama animacja też jest całkiem w porządku i same projekty postaci bardzo mi się podobają.

Kot w drużynie to kłopoty, ale z czasem, podobnie jak Tytusa, trochę ją „uczłowieczą” xd. A tak ogólniej to Izutsumi to całkiem sympatyczna postać, która dodaje dużo dynamiki i różnorodności do relacji między resztą bohaterów – fajnie też obserwować jej rozwój, jak powoli się otwiera i przekonuje do nowych towarzyszy…
I powiem szczerze, że Dungeon Meshi nadal mnie zaskakuje bogatością fantastycznej fauny i flory, często zaczerpniętej z różnych legend, baśni etc. W tym odcinku był np. barometz, czyli roślinka, której owocami są owce ([link][link][/link]).

Tajemnice codzienności – tak bym to określił. Są zagadki, ale nie są to sprawy kryminalne, a bardziej logika, odkrywanie przyczyn różnych, pozornie błahych zdarzeń. Jest to bardziej obyczajówka i może miejscami romans, choć jak na moje byłoby to dość naciągane – jednak relacje rozwijają się tu bardzo powoli i, wyłączając Satoshiego i Ibarę, trudno tu mówić o jakichś rozwiniętych wątkach miłości. Całość bardziej skupia się na Orekim i jego rozwoju, odkrywaniu drobnych przyjemności w życiu i w relacjach z innymi. Same zagadki co prawda też są dosyć pomysłowe i miejscami naprawdę dobre – chyba najbardziej podobała mi się cała ta sprawa z festiwalem.
Ogólnie miejscami może być to trochę wolne, być może nudnawe anime, jeśli ktoś oczekuje od podobnych klimatów większego napięcia, ale ogląda się to naprawdę przyjemnie, głównie ze względu na bohaterów. Nawet Chitanda, która na pierwszy rzut oka jest uosobieniem moe ma parę ciekawszych cech i warstw charakteru. No i oczywiście dla samej animacji warto zerknąć, ale przy produkcjach KyoAni to taka oczywistość, że aż głupio o tym wspominać xd
I w sumie skojarzyło mi się to ogólnie trochę z serią Monogatari, nie tylko ze względu na podobną (aczkolwiek bardzo inną) przynależność gatunkową, ale też na swego rodzaju rozłam, jaki wzbudzają w widzach podobne anime. Zaliczam to bowiem do kategorii „kochaj albo nienawidź” i ja akurat lubię takie anime xd

Na początku trochę akcji, potem ekspozycja i gadanina oraz trochę humoru… W sumie spodziewałem się czegoś gorszego, a może po prostu już się przyzwyczaiłem, że powyżej pewnego poziomu to anime nie schodzi (no, przynajmniej w premierowych odcinkach). Na plus Inosuke i Tengen (sama ich obecność – w trakcie odcinka nie zrobili jednak nic niezwykłego xd)
No i jeśli cały sezon ma naprawdę być poświęcony temu treningowi… No ja nie mam pojęcia jak mają zamiar to zrobić, szczególnie że już ten odcinek był momentami rozciągnięty.

Chciałem ponarzekać, ale odcinek szósty był całkiem niezły i jakoś straciłem ochotę, by się specjalnie znęcać nad tą bajką xd
Ogólnie jest nieźle, a najbardziej rozczarowujący jest soundtrack i walki (za równo pod względem animacji i choreografii). Reszta jest w porządku, choć fabuła nie jest jakoś mocno fascynująca, a postaci są po prostu sympatyczne i tyle.

wzięli go pewnie ze względu na nazwisko, bo jednak praca z animacją to zupełnie co innego niż z aktorami…

to samo, co w poprzednich sezonach… Pewnie na papierze się to sprawdza, ale żeby skutecznie to przenieść na ekran potrzebny by był lepszy reżyser i scenarzysta. Bo naprawdę da się zrobić dobre „przegadane” anime, tylko do tego potrzeba budowania napięcia, dobrych dialogów i interesujących postaci, a tu praktycznie nie ma żadnego z tych elementów… No ale jakoś się to ogląda, bo jednak nie jest aż tak tragiczne, ale jednak mocno rozczarowujące i trochę boli, bo się jednak człowiek trochę przywiązał i polubił to anime, przynajmniej po pierwszym sezonie

Znając dziwne preferencje pana Horikoshiego do masakrowania (dosłownego) kobiecych postaci, Star and Stripe zostanie zapewne zabita lub wysłana na przedwczesnq emeryturę, więc najważniejszą informacją dla widza będzie fakt, czy Shigaraki/All for One dostanie jej moc, co może mocno namieszać w dalszej części fabuły…
A tak w ogóle start dynamiczny, bez zbędnych przedłużaczy (nie licząc klasycznych już ekspozycji, retrospekcji itd), ale w sumie to dobrze, bo jednak tym razem były aż cztery odcinki recapowe… No i ciekawe czy z tego względu sezon będzie krótszy, czy jednak będzie 25 odcinków tak jak zwykle…

W sumie Frieren to dość ciekawy przypadek, bo miesza motywy z klasycznego, zachodniego fantasy z tymi bardziej rpg­‑owymi, typowo japońskimi…

Tutaj to nie wiem, ale w Non Non Biyori wszystkie sezony pokazywały wydarzenia z tego samego roku (z małymi wyjątkami) i tam chodziło o nostalgię i radość dzieciństwa, a nie rozwój postaci.

Siedem lat po premierze drugiego sezonu, pięć lat po premierze filmu… Oto jest: Konosuba 3
A w dzisiejszym odcinku Kazuma mierzy się z traumą, drużyna spotyka potwora, który wzbudza litość i wiadomo jak to się kończy, a na koniec pojawia się okazja do darmowej wyżerki lub straty głowy…
Słowem: jest jak było i ciekaw jestem, co dalej.

Rie Kugumiya i Satoshi Hino, czyli duet doskonały, a tak poza tym… Mocno standardowo i bez fajerwerków i da się oglądać. Przynajmniej główny bohater nie jest przeciętnym nastolatkiem a la Kirito tylko dorosłym gościem, który wygląda jak dorosły i nie przeniesiono go z Japonii, a z innego świata fantasy… Oprócz tego jest oczywiście klasycznym przepakiem i nawet ma w głowie gadający komputer jak np. Rimuru. A wilczyca to demonica, znaczy demoniczny wilk czy coś w tym guście i wygląda na to, że pan bohater będzie musiał najpierw ją pokonać zanim się w nim zakocha, czyli schemat, który chyba nie jest zbyt częsty w isekai'ach, choć oczywiście brakuje mi rozeznania w tej kwestii xd. Jest jeszcze drużyna wojowniczych panienek (składająca się z klasycznych rpg­‑owych archetypów), ale one raczej będą głównie dodatkiem, bo (jeśli wierzyć internetowi) nie jest to harem.
Ogólnie póki co nic wybijającego się ponad przeciętność, ale na nic więcej nie liczyłem. Mam tylko nadzieję, że główna para będzie odpowiednio charyzmatyczna i urocza i będę zadowolony.

Bardzo solidny początek. Animacja ładna, strzelanina niezła, trochę ekspozycji tu i tam, ale jest to stety lub niestety nieuniknione… Ogólnie dużo rozszerzają względem scenek z gry, co wychodzi na plus. I przede wszystkim jest Sensei i to z niezłym projektem postaci i porządnym głosem.
I opening wygląda dużo lepiej niż myślałem.

Dekonstrukcja i parodia gatunku super sentai, a przy tym dość okrutna, przynajmniej patrząc z perspektywy głównego bohatera, komedia. Wizualnie bardzo dobrze i stylowo – nawet okazjonalne CGI nie przeszkadzało, a biorąc pod uwagę, że reżyserem jest Keiichi Satou użycie tego typu animacji jest bardzo intencjonalne i nieźle wykonane.
I główny bohater też wydaje się być ciekawym wyborem i ma duży potencjał, zarówno pod względem charakteru i roli w fabule. Dostrzegam w nim również pewne cechy bohatera tragicznego, ale po pierwszym odcinku może to być trochę nadinterpretacja…
Poza tym odcinki będą wychodzić co tydzień na Disney+ i polskie napisy są niezłe.

„Meduzy nie potrafią pływać same”, tak? Ogólnie o tym to właśnie jest – o sztuce, o odnajdowaniu siebie w swoich pasjach i o wierze we własny talent, umiejętności. I główna bohaterka bardzo do tego pasuje, bo jest na początku swojej drogi, w miejscu, gdzie była już całkiem gotowa porzucić własne ja w imię akceptacji tłumu, spokojnej przeciętności. To też w sumie ciekawy temat, bardzo mocno obecny w japońskiej kulturze – presja tłumu i piętnowanie odbiegania od normy. A z drugiej strony mamy Kano przez którą, póki co ten wątek został dopiero zasugerowany, będzie pokazanie toksyczności popkulturowego biznesu.
I jest to też jedno z tych anime, gdzie dosłownie każdy kadr, każda sekwencja to kompozycyjne i kolorystyczne małe dzieło sztuki. Dosłownie co chwilę byłem pod wrażeniem jak świetnie to wygląda, jak bardzo narracja jest zintegrowana z warstwą wizualną. No i oczywiście sama mowa ciała bohaterek jest odpowiednio przekonująco przedstawiona.
Ogólnie przed premierą trochę się naczytałem o reżyserze i reszcie ekipy produkcyjnej, więc pewnego poziomu się spodziewałem, choć i tak jestem pod wrażeniem. Mam nadzieję, że następne odcinki będą co najmniej tak dobre jak ten.

zawartości praktycznie brak. Humor opiera się w zasadzie tylko na gnębieniu maskotek, co w paru przypadkach jest nawet zabawne, ale nic poza tym. Jedynie animacja jest dosyć ładna i projekty postaci są niezłe, a tak poza tym to taka wydmuszka bez niczego konkretnego.

zasługa partaczy z crunchyrolla. Mnie się nie spieszy, poczekam na oficjalną premierę. Nawet jako pirat trzeba mieć jakieś zasady xd

Klasyczny slime'owy odcinek, czyli dużo gadania i politykowania. Ogólnie to było bardziej zwieńczenie wydarzeń z poprzedniego sezonu i fabuła właściwa zacznie się w następnych odcinkach…