Tanuki-Anime

 kliknij: ukryte  Gabriel Miller zginął prawie tak samo jak Yoshikage Kira xddd. Nie no, dla mnie ta scena była dość zabwna. I w ogóle ten robot to ten twórca SAO? Jak to w ogóle możliwe? On nie zginął gdzieś w pierwszym sezonie? I czemu w ogóle on krwawił? Tam było ciało w środku czy co?

Pełna ekranizacja mangi. Będzie trzeci sezon. Było wcześniej zapowiadane, że odcinków będzie 63 – 25 + 25 + 13

Kurde, ostatnie odcinki naprawdę świetnie rozwijają postać Yukiego. Można powiedzieć, że to on jest gwiazdą tego sezonu obok Kyou i Rin. No, i Akito po tym odcinku wydaje się nieco bardziej ludzki.  kliknij: ukryte  W ogóle myślałem, że on jest gdzieś w wieku Shigure i reszty tych starszych, a jednak wychodzi na to, że jest niewiele starszy od Yukiego. I widać również, że Akito od samego początku nie był chorym sadystą, tylko coś w nim pękło, sprawiło, że się dość gwałtownie zmienił. Mam nadzieję, że w następnych epizodach pokażą, co sprawiło, że Akito jest jaki jest, bo póki co jest zły, bo po prostu tak, bo musi być antagonista.

Ubrani? Póki co to jest drużyna supernudystów, chyba że w odcinku ósmym się już coś zmieniło :)

No i koniec… Mniej więcej. Główny zły  kliknij: ukryte  pokonany, więc następne trzy odcinki to epilog…
I w ogóle o co chodzi w końcówce? Nie zdążyli się wylogować? Będą siedzieć w Underworldzie te 200 lat czy ci naukowcy coś wykombinują? I czemu w ogóle tam zostali? Gdzieś w międzyczasie skończył się czas?

Szczerze to nie wiem. Taka dość typowa haremówka w sumie. Tyle że główny bohater jest naprawdę super żałosną, nędzną osóbką bez kręgosłupa moralnego i umiejętności podejmowania decyzji. Dziewczyny są spoko, szczególnie Chizuru, która nie jest typową słodką panną, a raczej rozsądną, opanowaną kobietą, która z tego biednego Kazuyi może zrobić porządnego człowieka. No i w sumie to anime w jakiś sposób angażuje emocjonalnie, choć raczej negatywnie: kiepsko się patrzy na MC i to jak nim Mami pomiata i okręca wokół palca w pierwszych odcinkach.
Ogólnie można spróbować, bo przynajmniej w paru kwestiach ta seria nie idzie po schematach i ma do zaoferowania coś nieco ciekawszego.

Jak to? Świetna była ta wróżka i jeszcze żart z kurczakami :)

Z tą dobrą oprawą audio­‑wideo bym nie przesadzał… Co najwyżej średnio, dwie­‑trzy porządnie zrobione sceny na 7 odcinków.
Z resztą jednak bardzo się zgadzam. Pierwsze odcinki niespecjalnie mnie przekonały, ale od kiedy seria wróciła po przerwie w emisji jest coraz lepiej. Podoba mi się przede wszystkim pewien realizm i dobrze zrobione charaktery bohaterek; nawet ta nauczycielka ze swoim pijaństwem wypada bardzo sympatycznie. Ogólnie w tym biednym i skromnym sezonie letnim jedna z lepszych bajek.

Kiedyś myślałem, że reżyser i scenarzyści SAO są choć trochę ogarnięci i świadomi ułomności pierwowzoru i gdyby tylko im się chciało potrafiliby troszkę pozmieniać, by nieco naprawić to, co Kawahara spaprał w oryginale, jednak ten odcinek pokazał, że stać ich tylko na durny filler, by przełożyć przebudzenie boga Kirito na następny odcinek… Ech. I w ogóle naprawdę zaczyna mnie irytować ta przerysowana brutalność. Na początku Alicyzacji był to bardziej efekt „wow, w końcu dali krew”, teraz jest to po prostu niesmaczne. Ile jeszcze kończyn zostanie uciętych nim Kirito pokona wszystkich jednym ciosem?

Ależ świetna była ta gra planszowa! I Salsa (znaczy osobowościowo, a nie smakowo xd)!
Nie wiem, tak jakoś nadal podoba mi się ta bajka. Fabuła wybrakowana i powolna, postaci od gruma i z ledwością zapamiętałem imiona głównej piątki, trudno też się tu doszukiwać czegoś serio oryginalnego, ale no, jakoś działa. Uwagę przykuwa parę interesujących konceptów związanych z magią i ten teges i przede wszystkim grafika. Sekwencja, gdy Salsa i tamte dwie wskakiwały do wody była naprawdę dobrze zaanimowana, od pierwszego odcinka również większość teł wygląda zaskakująco dobrze (podobnie z oświetleniem w niektórych scenach). Jedyne, co tak serio odstaje to idolkowe występy w 3D, ale na szczęście są krótkie i wbrew temu na podstawie czego seria jest są w zasadzie elementem pobocznym, bo same odcinki to w zasadzie CDCT i wprowadzanie kolejnych postaci.
Także ten – oczekiwania miałem zerowe i w sumie nie dostałem czegoś super ekstra, ale jest to zdecydowanie nieco lepsze niż idolkowa seria z odzysku. Oby tylko poziom utrzymał się do końca i kto wie… Może będzie nawet 7/10?

Pan bohater tak potężny, że tym razem pokonał c z a s i w dodatku zaśpiewał opening. Kurczę, przy takim rozmachu i z takim tempem to pod koniec serii może być rzucanie się galaktykami… :v

Kurde, myślałem, że będzie odprężająca komedia, ale postać Mami… Ech, nie psuje definitywnie seansu, ale jest to zdecydowanie charakter z kategorii najgorszych gnid. Z drugiej strony główny bohater jest super żałosny i jest sam sobie winien, że daje się łapać na takie sztuczki i jeszcze przeprasza, że nie robi czegoś po jej myśli. Ogarnięty facet od razu by spławił taką manipulatorkę, a tutaj to się będzie ciągnąć w imię komedii. Nadzieja w Chizuru, bo chyba tylko ona może uświadomić MC, że z Mami powinien definitywnie skończyć…

Ja pitolę, Tamaki po raz kolejny udowadnia, że jest rzadką w skali anime fanserwisową deus ex machiną. Naprawdę, te wszystkie momenty randomowej rozbieranki to już chyba tylko sztuka dla sztuki; jakby autor chciał dodać elementy ecchi, ale brakowało mu sensownych pomysłów i sytuacji, by je wprowadzić… Są więc dwie pieczenie na bezsensownym ogniu: akcja nie jest zakłócana przez zagrywki rodem z haremówek, a widownia dostaje to, czego pragnie (no, w sumie nie pragnie, ale można uznać, że zawsze nieco to podbija zainteresowanie). Sukces!

Ależ szarmancki ten nasz bohater! W jeden odcinek zrobił większy postęp romantyczny niż bohaterowie co niektórych haremów w parę sezonów. I to w dodatku ujarzmił tsundere! Cóż za bestia! I to kręcęcenie zamkiem było dość zabawne.

No i wszystko odhaczone:
- groteskowa brutalność
- scena z tentaclami (Reki Kawahara to chyba większy fetyszysta niż co niektórzy mangacy ecchi…)
- patos

W sumie nie spodziewałem się niczego więcej. Jest tak jak było, czyli ech… W ogóle w openingu nasz bóg Kirito przywdziewa wdzianko czarnego siermierza niczym mahou shoujo. Ciekawe czy w samym odcinku też tak będzie wyglądać jego przebudzenie…

Całkiem niezły początek. Na plus grafika/animacja i to, że bohaterowie są dorośli (a czy dojrzali emocjonalnie to się okaże…). Postacie wypadają ogólnie dość sympatycznie, choć nie ma co oceniać po jednym epizodzie.

- nie chcę nic mówić, ale twórcy zmarnowali świetną okazję, by z pierwszej sceny zrobić nawiązanie do Skyrima…
- skupianie energii magicznej przez gwizdanie? Ciekawy koncept. A, czyli pewnie dlatego będą śpiewać…
- główna bohaterka tak bardzo zemdlała, że się opening odpalił xd

Całkiem niezłe. Animacyjnie przede wszystkim wypada bardzo przyzwoicie, ale akurat o ten aspekt nie martwiłem się zupełnie, bo Yokohama Animation Lab udowadniało już wcześniej, że nie są przypadkową zbieraniną nieumiejętnych animatorów, tak jak wiele innych nowych studiów. W sumie ciekawe czy będzie tu więcej magii, słodkodziewczynkowości czy jednak idolkowania… Po tym pierwszym epizodzie mam wrażenie, że twórcy choć trochę pójdą bardziej w stronę Uma Musume, gdzie na pierwszy plan wysuwał się element dodatkowy, a śpiewanie pozostało bardziej jako miły dodatek…

Niespodziewanie brutalne jak na bajkę o tak, ekhm, nieambitnych założeniach fabularnych… Ogólnie nawet niezły początek. Ponowne przyjście Jezu, znaczy Władcy Demonów™, trochę walki i przede wszystkim pokaz siły i zajedwabistości pana głównego bohatera. No mały plus suche żarty sprzed dwóch tysięcy lat i to, że siostra tej Mishy to najpewniej tsundere, wnioskując przynajmniej po wyglądzie…

Durne fest, ale sympatyczne. Ma to na pewno jakiś potencjał, szczególnie cała ta superbohatersko/power­‑rangersowa otoczka. I jest też promyk nadziei, że Retto nie będzie randomowym haremowym przegrywem, a bohaterem bardziej w shounenowym stylu. Logiki nie wymagam, ale momentami było troszkę zbyt chaotycznie.

Fabuła drugiego sezonu w zasadzie się jeszcze nie zaczęła… Odcinek pierwszy to pokazówka, ale dobrze zrealizowana i momentami dość zabawna (segment z kalendarzem był naprawdę dobry). W sumie aż ciekawe, że reżyseria się w ogóle nie zmieniła; wygląda więc na to, że w tym projekcie jest ważniejsza ogólna shaftowa wizja niż indywidualne reżyserskie zagrywki. No i opening oczywiście jest świetny. Tym razem dobrą piosenkę zestawiono z równie dobrymi wizualiami, co w poprzednim sezonie udało się połowicznie.
Odcinków znów będzie 24, więc czekam na następne i po cichu liczę, że druga część uniknie wad poprzedniej serii.

No i koniec. Poziom pierwszego sezonu podtrzymany, momentami było nawet nieco lepiej i ciekawiej. Szacun przede wszystkim dla animatorów i reżysera – widać, że twórcy starali się na 100%

Ależ genialny odcinek! Naprawdę, presja tłumu w Japonii może doszczętnie zniszczyć człowieka, tak samo nieporozumienia i brak wsparcia (ze strony nauczycieli i prawdopodobnie rodziców), ale Ishigami się nie poddał, a przewodniczący jako pierwszy go wsparł i niejako otworzył nową drogę życia.  kliknij: ukryte  No, i świetna była scena, gdy Ishigami odpowiedział tamtej dziewczynie na te wyzwiska . Kurczę, naprawdę świetnie napisana, bardzo emocjonalna historia. No i chyba ostateczny dowód na to, że Ishigami to jedna z najlepszych albo przynajmniej najciekawszych postaci w tym anime

Wcale nie taki zły ten koniec, ALE… i tak nie tak powinno do tego dojść. W zasadzie zabrakło łączności akcji. Trudno jakoś emocjonalnie się odnieść do decyzji bohaterów, skoro zabrakło czasu, by dać im jakieś logiczne podwaliny i dobrze wszystko uzasadnić. Nie wiem w sumie czemu twórcy tak to rozegrali. Chyba lepiej by było, gdyby wycinali od początku i już od pierwszego odcinka przyspieszyli rozwój akcji. Tak serio to z bajki, która mogła wywołać jakieś emocje zrobiło się coś super nijakiego.
No i jest jeden minus, którego twórcy nie mogli uniknąć: Shinako. Serio, cały konflikt fabularny tak naprawdę wynika z jej ciągłego niezdecydowania i braku wzięcia spraw w swoje ręce. Irytująca postać po prostu.
I najlepiej będę z tego anime wspominał grafikę. Ładna kreska, płynna animacja, miejscami naprawdę bardzo dobre tła. Widać, że goście z Doga Kobo się przyłożyli i zaciągnęli do pracy naprawdę ogarniętych animatorów.
Podsumowując: lekki zawód

Bardzo satysfakcjonujący finał. Anime od początku do końca bardzo solidne. Świetny, nietuzinkowy humor, ciekawa reżyseria i naprawdę dobrze napisane, choć niezbyt skomplikowane, postacie. Jednym z lepszych elementów było też pokazanie realiów mangowego biznesu – chyba niewiele anime potrafi to ująć w tak realistyczny, wyważony sposób. Ogólnie oczekiwania spełnione, a nawet w sumie trochę więcej – raczej na początku nie spodziewałem się, że moja bajka sezonu to właśnie będzie ten tytuł

Liczba osiemnastu odcinków wynikła z błędnej interpretacji oryginalnego japońskiego newsa. Od początku była mowa o 12 odcinkach + 6 dodatkowych, które miały być emitowane w internecie. Błędnie jednak założono, że to 6 odcinków będzie pełnowymiarową kontynuacją emisji telewizyjnej – tak naprawdę chodziło w tym o krótkie klipy (czy coś tam) puszczane po odcinkach na AbemaTV i dopiero teraz wszyscy się w tym połapali. Znaczy, na Twitterze twórcy potwierdzil, że odcinków będzie dwanaście. Swoją drogą czytałem na MAL­‑u, że nawet Japończycy początkowo źle zainterpretowali informację ogłoszoną przez twórców serialu…