Tanuki-Anime

Tak się w sumie nadal zastanawiam, co ja właśnie obejrzałem…
Dla gości, którzy lubią takie tematy może to być anime idealne, dla mnie zaś tylko ciekawostka w stylu zeszłorocznego I Want You To Make a Disgusted Face and Show Me Your Underwear. W porównaniu jednak z tamtym tytułem tutaj przynajmniej jest coś co udaje fabułę i naprawdę ładna, staranna animacja oraz całkiem niezła muzyka.
Tylko dla fetyszystów?
Być może, ale jeśli ma się trochę wolnego czasu można spróbować.

Ta bajka ma dość spory potencjał, by z haremówki zmienić się w horror psychologiczny. Wystarczy, że Yuika sięgnie po bardziej ekstremalne metody i, co jest raczej pewne biorąc pod uwagę tematykę serii, pojawi się w najbliższym czasie jakaś yandere. No, i ta „bajka” z początku odcinka była świetna.

Konkurs na najpaskudniejszą bajkę tego sezonu można uznać oficjalnie za rozstrzygnięty. Brawa dla animatorów z Maho Film! Warto docenić ich ciężką pracę; naprawdę się postarali, by narysować każdą scenę tak krzywo jak się tylko da.
A poza tym już się nie dziwię, że (przynajmniej w light novel) relacja Dale'a i Latiny kończy się tak, a nie inaczej. Nasz główny bohater jest bardziej dziecinny od małej demonicy, więc to raczej pewne, że przykładnego wychowania dziecka raczej tu nie będzie.

Szacun za nawiązanie do Hokuto no Ken :)

Początek dość szybki i chaotyczny, ale sympatyczny i porządnie wykonany. Po materiałach promocyjnych (a raczej prawie ich braku) nie oczekiwałem zbyt wiele; ba, początkowo nawet nie miałem zamieru oglądać tej serii. Jednak przełamałem się – nie mogłem w końcu pozwolić na to by słodkodziewczynkowe anime przeszło mi koło nosa. No, i ostatecznie był to udany seans. Seria bardziej niż w klasyczne okruszki życia celuje w absurd i parodię, i robi to z pomysłem i lekkością. Bohaterki wydają się być sympatyczne (szczególnie Yuko), seiyuu odwalają kawał dobrej roboty, a animacja (choć odrobinę statyczna) daje radę. Nie wiem jak będzie dalej, a jeśli utrzymają poziom będzie to jedna z najprzyjemniejszych serii tego sezonu.

Aż trudno mi uwierzyć, że przyjemnie mi się oglądało te dwa pierwsze odcinki. Tak, to anime jest tak durne na jakie wygląda, ale mimo to (póki co) nie odstrasza od ekranu. Pełno tu schematów, animacja jest co najwyżej średnia, ale jest przynajmniej dynamicznie, a to, co było pod koniec tych dwóch odcinków – no, czapki z głów. Przy małych oczekiwaniach ta seria wydaje się być całkiem niezła.

Przyjemny pierwszy odcinek. Nawet ta chodząca, różowa deus ex machina nie przeszkadzała (bo na szczęście ograniczono jeje obecność do minimum). Na plus można zaliczyć fanserwis, a raczej jego równość, czyli (stety lub niestety) nie tylko kobitki są rozbierane. Ogólnie miły dodatek przed drugim sezonem.

Trzeba jednak przymknąć oko na te wszystkie głupotki/nieścisłości. Seria raczej o realizm się nie stara i trzeba to przyjąć, inaczej będzie się tylko zgrzytać zębami podczas seansu. Podoba mi się za to, że „antagonista” nie jest w zasadzie zły. Ma inne poglądy niż Senkuu, w dodatku dość sensowne i szczerze można się z nimi utożsamić. Bardzo spoko, że nie robią konfliktu na zasadzie dobro vs zło, tylko jedna droga vs inna droga. Jedyny naprawdę irytujący element to Taijuu, ale cóż, to tylko shounen.

Nie wiem, czy to prawda, ale ktoś na MAL­‑u pisał, że Kengan Asura i Dumbbell to to samo uniwersum.

Shingo Natsume zrobił nam krzywdę, porzucając tę serię.

Oto prawdziwe anime o napalonych nastolatkach! Reakcje przerysowane (szczególnie ta głównej bohaterki pod koniec odcinka), ale ma to swój cel i jest zrobione z sensem. A Izumi to amator:  kliknij: ukryte  otwarte drzwi, oglądanie bez słuchawek… Koleś chyba za bardzo się przyzwyczaił do siedzenia samemu w domu. A ogólnie to się nie spodziewałem, że tego „seksu” będzie aż tak dużo. Myślę jednak, że to jest początkowe zszokowanie widza i wprowadzenie w tematykę serii; następne odcinki raczej będą trochę spokojniejsze. Na razie podoba mi się bardzo i liczę na utrzymanie poziomu.

Kontrast między oryginalnością/jakością historii i bohaterów a wykonaniem/animacją przypomina mi troszkę SAO. Oczywiście w lżejszej wersji. Jest na czym oko zawiesić i oby było przez wszystkie odcinki, ale fabularnie raczej średniawka, ale na szczęście lekka i niespecjalnie wkurzająca. A ending to jeden wielki spojler, przynajmniej według mnie.

Animacja jest koślawa bardzo, plusik za ten język demonów i bardziej europejski setting fantasy. Zaskakuje za to muzyka, która jest (póki co) całkiem spoko i wpadająca w ucho. Co z tego wyjdzie – nie wiem  kliknij: ukryte  oby tylko anime nie doszło do TEGO momentu, jak raportują czytelnicy light novel. Tak, Latina w końcu dorasta i no… . Póki co raczej średnio, ale ogląda się przyjemnie. A, i trochę mnie wkurzało, że prawie przez cały odcinek Dale taszczył Latinę jak jakiś wór ziemniaków.

Oby tym innym studiem było Production IG. A z resztą tak długo jak większość ekipy produkcyjnej się nie zmieni, zmiana studia wpłynie tylko na animację.

Wahaha wara e ba sugoi ten toreru!

*ganbare beamu!*

Jedyne na co warto zwrócić uwagę to całkiem fajna animacja walk (nie wszystkich niestety). Jak na tak niski budżet poradzili sobie z tym całkiem nieźle. Momentami przypominało to trochę Triggera/Gainaxa jeśli chodzi o dynamikę i styl rysunku.

Bardzo spoko specjał. Fajne, nowe postacie (znaczy, może nie pamiętam ich z serii TV), interesujący wyścig, zgrabna, sensowna fabuła. Za minus można uznać nadmiar CGI, ale to tylko szczegół – reszta animacji jest na poziomie serialu.

Pal licho grafikę (która w najnowszym odcinku w końcu wyglądała dobrze), ale gościa od efektów dźwiękowych nie powinno się dopuszczać do pracy przy jakimkolwiek anime.

Nie ma w zwyczaju obniżać oceny za nijakie zakończenie, ale w tym przypadku mocno mnie kusiło. Szczerze – rozegrali to po najmniejszej linii oporu. Trochę szkoda, bo tak porządna bajka zasługiwała na świetne zwieńczenie.

*na początku odcinka Kyo czyta mangę z magazynu Hana no Yume, w którym wydawany był Fruits Basket, co znaczy tyle, że bardzo męski Kyo gustuje w gatunku shoujo :)
A tak btw Akito to serio psychol. Naprawdę, on musi chyba być czymś więcej niż tylko głową rodziny, skoro wszyscy mu pozwalają na takie rzeczy ( kliknij: ukryte  przemoc psychiczna wobec dziecka)

Początek na to nie wskazywał, ale wyszła naprawdę fajna komedia romantyczna. Przyjemny seans, humor (nawet jeśli fanserwisowy) na poziomie.  kliknij: ukryte  No, i z tym „myślałam tylko o seksie, a nie o pocałunkach” przypomniał mi się Clannad :)

Kurde, cała ta przeszłość Grishy to mógłby być materiał na oddzielny serial. Naprawdę dużo, dużo informacji i aż troszkę szkoda, że upchnięto to w jeden odcinek. Choć w sumie pewnie będą jeszcze do tego wracać. No, i jak po siódmym odcinku byłem trochę sceptycznie nastawiony do pomysłu na świat przedstawiony, tak teraz jestem całkowicie co do tego przekonany. I ending drugiego sezonu w końcu nabrał sensu…

Całkowicie podzielam twoje zdanie. Tooru lekko irytuje, ale ogląda się świetnie. Nawet drama (której zazwyczaj nie lubię) mi nie przeszkadza.

Jedna z lepszych bajek w tym sezonie. Odprężająca, zabawna, ze świetnymi postaciami. Szkoda, że został już tylko jeden odcinek. Będę tęsknić