Tanuki-Anime

 kliknij: ukryte  Myślę, że ten odcinek już dobrze wyjaśnił, że to nie kwestia podejścia, chęci tylko klątwy. Akito jest bogiem zodiaków, ma władzę nad ich duszami (cokolwiek to oznacza) i nie mogą mu się sprzeciwić. Tak serio to chyba tylko Tooru jest w stanie w jakikolwiek sposób wpłynąć na Akito i coś z nim zrobić

1: niezły początek, fajne ujęcie na tyłek Kirino
2: eeeeee
3: niepotrzebna drama
4: fanserwis
5: niepotrzebna drama (booże, strasznie wkurzająca jest ta Ayase…)
6: przyjemny odcinek, ładnie pokazana relacja dwójki postaci
7: pierwszy segment fajny, potem tragedia  kliknij: ukryte  wydanie light novel? Serio? Durnota do potęgi
8: tragedia straszna  kliknij: ukryte  ta cała rozmowa z ludźmi od anime to super cringe i w ogóle absurdalna sytuacja
9: fajny, przyjemny odcinek
10: fajny odcinek oprócz wkurzającej Ayase i Kanako
11: dobry odcinek (w końcu Kirino zachowała się naprawdę ludzko :)
12: ładne, w miarę satysfakcjonujące zakończenie  kliknij: ukryte  nawet jeśli wraz z pierwszym odcinkiem specjalnym pójdzie do śmieci i motyw „muszę gdzieś wyjechać, ale nie wyjadę, bo chcę zostać z ukochanym” jest ograny do bólu

Ogólnie przed tą serią myślałem, że lubię tsundere, ale po styczności z Kirino mam wątpliwości co do swojego gustu. Mary Sue + skrajnie wkurzający i niepotrzebnie chamski charakter to naprawdę ciężkie do przetrawienia połączenia. Niemniej, w jakiś dziwny sposób ją polubiłem. Nie jest to super dobrze skonstruowany charakter, ale jakoś tak naturalnie wypada ze swoim nieznośnym zachowaniem. Ogólnie trudno być obojętnym wobec takiej bohaterki i tak jak wkurzała tym ciągłym biciem i czepianiem się o wszystko biednego Kyousuke, tak naprawdę podobało mi się, gdy zdobywała się na jakieś miłe gesty i w mniej agresywny sposób okazywała swoje uczucia.
A najlepszą postacią i tak jest Kuroneko. Świetna rola Kany Hanazawy.

Przyjemnie się to ogląda. Ciekawy koncept, bohaterka nadmiernie głupkowata, ale sympatyczna, humor lekki i przystępny. No, i to chyba pierwsze anime, gdzie protagonista zbiera wokół siebie harem złożony z przedstawicieli obojga płci… Warto też dodać, że muzyka jest naprawdę dobra, a fabuła… Dobrze się bawi, kiedy jest jak jest, więc nie mam jakichś wielkich wymagań co do oogiku lub plot twistów i tak dalej…

Kurde, ja oglądam tę bajkę, żeby się śmiać, a nie czuć… Nie no, fajnie, że od czasu do czasu pojawia się poważniejszy wątek, który dodaje troszkę realizmu. I Miko to naprawdę fajna postać – jestem ciekaw jej dalszych interakcji z głównymi bohaterami.

Haru mówi że ma 18 lat

 – błąd. W odcinku siódmym Rikou mówi, że Haru jest niepełnoletnia (!)

No i koniec. Dziwnie to rozegrali wypuszczając odcinki akurat w taki sposób, ale ok.
Ogólnie spoko. Ciekawie poprowadzona akcja, świetna grafika i muzyka, postacie też dość interesujące, choć mogło być lepiej. Bywało parę gorszych momentów, fabuła momentami zgrzytała i Michiru potrafiła być irytująca jako główna bohaterka, ale to raczej dobre wady. Trigger, jak zwykle dostarczył solidną serię akcji ze wszystkimi charakterystycznymi dla tego studia wadami i zaletami.

Jeśli te trzy endingi będę zrealizowane w technice animacji totoskopowej, to będzie super.

O dziwo podobało mi się bardziej niż seria TV. Chyba jednak filmowy format i narracja lepiej służą historiom tego typu albo przynajmniej historiom z Violet w roli główny. Fabuła, owszem, troszkę dziurawa, ale uniknęła przynajmniej mocno widocznego przedramatyzowania i innych tego typu elementów. Oczywiście główny smaczek i najlepszy aspekt tego filmu to animacja i muzyka, które stoją na fenomenalnym poziomie. W sumie może nawet nie doceniłem wcześniej w serialu tego, jak dobrą robotę wykonał Evan Call komponując ścieżkę dźwiękową…
Tak czy siak film ogólnie jest niezły, troszkę inny od serialu i dzięki temu, według mnie, od niego lepszy. Solidne 8/10 ode mnie.

Z tego co kojarzę w Polsce został wydana tylko manga, która jest adaptacją light novel.

Jest skrót. „Bofuri” – każde anime z długaśnym tytułem ma wersję skróconą.

Bez zmian względem pierwszego sezonu. Nadal jest świetnie.

Kurczę, ale to jest ładne pod względem grafiki… Naprawdę, bardzo solidna po tych dwóch odcinkach pozycja. Fabuła rozwija się powoli, bohaterowie też są krok po kroku przedstawiani, czuć też między nimi chemię, ładnie ogólnie są pokazywane tutaj emocje. Na plus też dobre projekty postaci i lekko oldschoolowy klimat.

No, oprócz tego jest świetny, rozbudowany świat przedstawiony, problemy moralne, pewne zwroty akcji i naprawdę dramatyczne, niemalże drastyczne momenty. Relacja między Golemem a Somali wysuwa się oczywiście na główny plan i jest naprawdę dobrze, realistycznie (pod względem uczuciowym) przedstawiona, ale jest też wątek ludzkości skonfliktowanej z potworami, który mógłby pasować nawet do dark fantasy.

Całkiem przyjemny pierwszy odcinek. Ogólnie standardowo, bez większych zmian. Na plus wyciśnięcie potencjału z postaci trzecioplanowej – fajna odmiana od głównych postaci i przy okazji pogłębienie tła.

ta scena po napisach trochę mi przypomniała Avatara: Legendę Aanga. Podobny motyw :v

Trochę chaotyczne, ale podobało mi się. Segment z St*rbucksem i hipsterami był naprawdę świetny. Ogólnie humor na poziomie, choć wiadomo, że więcej tu jednak okruchów życia. Grafika też całkiem spoko, choć szkoda, że tła przez cały czas nie wyglądają tak jak w openingu i endingu…

Na szczęście ta postać pojawiła się na raptem parę sekund…

Solidne słodkodziewczynkowe anime. Na plus zdecydowanie oprawa graficzna i ciekawie przedstawiona tematyka astronomiczna/geologiczna. No, i widać, że klub to nie jest tylko pretekst do pokazywania słodkości, ale bohaterki serio się uczą, rozwijają swoje pasje i widz też dostaje trochę informacji i ciekawostek z omawianych dziedzin nauki. Postacie, niestety, niezbyt mnie zaciekawiły – zabrakło mi trochę większego rozbudowania i wyjścia poza schemat. Dodatkowo były jeszcze yuri­‑baity, ale to już chyba cecha charakterystyczna reżysera, patrząc na jego poprzednie anime. Ogólnie oglądało się przyjemnie, jest parę ciekawszych elementów, ale bajka nie wybija się znacznie ponad poziom swojego gatunku.

Świetny film. Wszystkie najlepsze cechy serialu zostały zachowane, a dodatkowo animacja trochę wyładniała (wszystkie eksplozje to były majstersztyki). Mam nadzieję, że prędzej czy później Konosuba wróci w trzecim sezonie.

Ja tam bym wolał całkowicie nowe postacie, a nie odgrzewany kotlet, ale jak widać twórcy czasami wolą postawić na zaspokojenie rządz fanów danej postaci…

No i koniec.
Trochę szkoda, nie twierdzę oczywiście, że Nekopara miała duży potencjał, ale można było zrobić z tego coś zdecydowanie mniej nudnego i powtarzalnego. Pierwsze parę odcinków wykorzystuje wszystko, co twórcy mieli w zanadrzu – dalej jest tylko powtarzanie tych samych żartów i zachowań. Najciekawsze były te najbardziej absurdalne epizody, ale i nawet je trudno zakwalifikować jako porządną rozrywkę. Na mały plus solidna animacja bez krzywizn, z okazjonalną płynnością i ilustracje po napisach końcowych.

Całkiem niezłe anime. Humor trochę niskich lotów, bardzo bezpośredni, z nutką fanserwisu tu i tam, ale dobrze współgrający ze zwierzącą tematyką. Największą zaletą są przede wszystkim postacie, choć niektóre z nich dostały w mojej opinii trochę za mało czasu antenowego (głównie Meimei i Kurumi). Ogólnie bajka wyróżnia się założeniami świata przedstawionego i całkiem dobrze wykorzystuje potencjał przedstawiania zachowań różnych zwierząt w komediowej formie. Ostatni odcinek trochę ostudził mój zapał, ale jest to dość porządny serial – warto zerknąć.

No i koniec. Finał trochę rozczarowujący, był to, jak się spodziewałem, one man show, ale pokazali przynajmniej Bismarck i Nagato, więc jest jakiś plusik. No, i po końcówce można uznać, że niejako ta seria była prologiem do gry, więc jest pole do kontynuacji (najlepiej by było jakby zaadaptowali parę ciekawszych eventów).
Ogólnie bajka mocno średnie, było parę lepszych momentów i ze względu na grę daję 7/10.

Wątpię, że będą następne sezony…

Bardzo dobra i emocjonująca walka. No i zdecydowanie Gentle Criminal i La Bravo to jedni z najlepszych antagonistów w tej serii. Dobry przykład tego, że są ludzie, którzy zostają złoczyńcami z powodu odrzucenia, braku poniekąd wyboru i wcale im nie zależy na czynieniu zła, a jedynie chcą zrealizować swoje marzenia w jedyny pozostały im sposób. Widać też, że Deku się rozwija i coraz lepiej wykorzystuje swoją moc.