Tanuki-Anime

O dziwo podobało mi się bardziej niż seria TV. Chyba jednak filmowy format i narracja lepiej służą historiom tego typu albo przynajmniej historiom z Violet w roli główny. Fabuła, owszem, troszkę dziurawa, ale uniknęła przynajmniej mocno widocznego przedramatyzowania i innych tego typu elementów. Oczywiście główny smaczek i najlepszy aspekt tego filmu to animacja i muzyka, które stoją na fenomenalnym poziomie. W sumie może nawet nie doceniłem wcześniej w serialu tego, jak dobrą robotę wykonał Evan Call komponując ścieżkę dźwiękową…
Tak czy siak film ogólnie jest niezły, troszkę inny od serialu i dzięki temu, według mnie, od niego lepszy. Solidne 8/10 ode mnie.

Z tego co kojarzę w Polsce został wydana tylko manga, która jest adaptacją light novel.

Jest skrót. „Bofuri” – każde anime z długaśnym tytułem ma wersję skróconą.

Bez zmian względem pierwszego sezonu. Nadal jest świetnie.

Kurczę, ale to jest ładne pod względem grafiki… Naprawdę, bardzo solidna po tych dwóch odcinkach pozycja. Fabuła rozwija się powoli, bohaterowie też są krok po kroku przedstawiani, czuć też między nimi chemię, ładnie ogólnie są pokazywane tutaj emocje. Na plus też dobre projekty postaci i lekko oldschoolowy klimat.

No, oprócz tego jest świetny, rozbudowany świat przedstawiony, problemy moralne, pewne zwroty akcji i naprawdę dramatyczne, niemalże drastyczne momenty. Relacja między Golemem a Somali wysuwa się oczywiście na główny plan i jest naprawdę dobrze, realistycznie (pod względem uczuciowym) przedstawiona, ale jest też wątek ludzkości skonfliktowanej z potworami, który mógłby pasować nawet do dark fantasy.

Całkiem przyjemny pierwszy odcinek. Ogólnie standardowo, bez większych zmian. Na plus wyciśnięcie potencjału z postaci trzecioplanowej – fajna odmiana od głównych postaci i przy okazji pogłębienie tła.

ta scena po napisach trochę mi przypomniała Avatara: Legendę Aanga. Podobny motyw :v

Trochę chaotyczne, ale podobało mi się. Segment z St*rbucksem i hipsterami był naprawdę świetny. Ogólnie humor na poziomie, choć wiadomo, że więcej tu jednak okruchów życia. Grafika też całkiem spoko, choć szkoda, że tła przez cały czas nie wyglądają tak jak w openingu i endingu…

Na szczęście ta postać pojawiła się na raptem parę sekund…

Solidne słodkodziewczynkowe anime. Na plus zdecydowanie oprawa graficzna i ciekawie przedstawiona tematyka astronomiczna/geologiczna. No, i widać, że klub to nie jest tylko pretekst do pokazywania słodkości, ale bohaterki serio się uczą, rozwijają swoje pasje i widz też dostaje trochę informacji i ciekawostek z omawianych dziedzin nauki. Postacie, niestety, niezbyt mnie zaciekawiły – zabrakło mi trochę większego rozbudowania i wyjścia poza schemat. Dodatkowo były jeszcze yuri­‑baity, ale to już chyba cecha charakterystyczna reżysera, patrząc na jego poprzednie anime. Ogólnie oglądało się przyjemnie, jest parę ciekawszych elementów, ale bajka nie wybija się znacznie ponad poziom swojego gatunku.

Świetny film. Wszystkie najlepsze cechy serialu zostały zachowane, a dodatkowo animacja trochę wyładniała (wszystkie eksplozje to były majstersztyki). Mam nadzieję, że prędzej czy później Konosuba wróci w trzecim sezonie.

Ja tam bym wolał całkowicie nowe postacie, a nie odgrzewany kotlet, ale jak widać twórcy czasami wolą postawić na zaspokojenie rządz fanów danej postaci…

No i koniec.
Trochę szkoda, nie twierdzę oczywiście, że Nekopara miała duży potencjał, ale można było zrobić z tego coś zdecydowanie mniej nudnego i powtarzalnego. Pierwsze parę odcinków wykorzystuje wszystko, co twórcy mieli w zanadrzu – dalej jest tylko powtarzanie tych samych żartów i zachowań. Najciekawsze były te najbardziej absurdalne epizody, ale i nawet je trudno zakwalifikować jako porządną rozrywkę. Na mały plus solidna animacja bez krzywizn, z okazjonalną płynnością i ilustracje po napisach końcowych.

Całkiem niezłe anime. Humor trochę niskich lotów, bardzo bezpośredni, z nutką fanserwisu tu i tam, ale dobrze współgrający ze zwierzącą tematyką. Największą zaletą są przede wszystkim postacie, choć niektóre z nich dostały w mojej opinii trochę za mało czasu antenowego (głównie Meimei i Kurumi). Ogólnie bajka wyróżnia się założeniami świata przedstawionego i całkiem dobrze wykorzystuje potencjał przedstawiania zachowań różnych zwierząt w komediowej formie. Ostatni odcinek trochę ostudził mój zapał, ale jest to dość porządny serial – warto zerknąć.

No i koniec. Finał trochę rozczarowujący, był to, jak się spodziewałem, one man show, ale pokazali przynajmniej Bismarck i Nagato, więc jest jakiś plusik. No, i po końcówce można uznać, że niejako ta seria była prologiem do gry, więc jest pole do kontynuacji (najlepiej by było jakby zaadaptowali parę ciekawszych eventów).
Ogólnie bajka mocno średnie, było parę lepszych momentów i ze względu na grę daję 7/10.

Wątpię, że będą następne sezony…

Bardzo dobra i emocjonująca walka. No i zdecydowanie Gentle Criminal i La Bravo to jedni z najlepszych antagonistów w tej serii. Dobry przykład tego, że są ludzie, którzy zostają złoczyńcami z powodu odrzucenia, braku poniekąd wyboru i wcale im nie zależy na czynieniu zła, a jedynie chcą zrealizować swoje marzenia w jedyny pozostały im sposób. Widać też, że Deku się rozwija i coraz lepiej wykorzystuje swoją moc.

Trzy miesiące czekania i Azur Lane powraca… bez większych zmian. Mogli się trochę bardziej przyłożyć do animacji, nadal było trochę krzywizn itd. Fabuła – no, fabuła jest jaka jest, mówi się trudno. Ogólnie w tym odcinku głównie walka, trochę muśnięty wątek Akagi x Amagi, a w finale zapewne będzie błyszczeć niezwyciężona jak dotąd Enterprise.

Ostatnie dwa odcinki zdecydowanie lepsze. Wygląda na to, że absurd dobrze pasuje do tej serii i sprawia, że jest choć trochę ciekawsza. Największa wada według mnie to mimo wszystko postać Cinnamon, która z tym swoim całym zboczeństwem i głosikiem jest serio irytująca. Ogólnie to nadal epizody się dłużą, fabuła de facto nie istnieje i reżyserowi/scenarzystom brak konkretnego pomysłu jak to dalej pociągnąć , ale ogląda się przyjemnie.

Bardzo dopracowane i kreatywne pod względem technicznym, ale zdecydowanie brak tu efektu zaskoczenia, suspensu i świeżości oryginału. Postacie miałkie, fabuła nie zaskakuje, jedyny ciekawy wątek to  kliknij: ukryte  przemiana Irohy w wiedźmę w odcinku 5. Ogólnie dość przyjemnie się to ogląda, nie ma dużo zgrzytów, ale nic nadzwyczajnego.

Mniej więcej po, albo bardziej w trakcie. Odcinek 20 sezonu trzeciego to wstęp do fabuły filmu.

Świetny drugi opening, nowy arc zapowiada się interesująco. Po tej całej akcji fajnie wrócić do trochę spokojniejszego szkolnego życia. I kurczę, jak ja się stęskniłem za Todorokim… Ciekawi mnie też, co będzie dalej z Eri – jej moc jest bardzo OP i jeśli nauczy się ją kontrolować… no, mam nadzieję, że autor dobrze pociągnął ten wątek.

Czy mi się wydaje, czy ta gra jest trochę zbyt łatwa? Wiadomo, Maple dobrała sobie statystyki w niecodzienny sposób, udało jej się zdobyć OP przedmioty na starcie, ale to z jaką łatwością pokonywała innych graczy, pewnie na wyższych poziomach od niej, przypominało mi wyczyny Kirito.
A tak w ogóle fajna walka z wodnym potworem. Nie licząc tego początku zrobionego w brzydkim 3D, było parę fajnych ujęć i animacji.
Bajka póki co przyjemna, postacie dają się polubić i nie są moeblobami. I te rysunki w piasku Maple…

Recenzje się rządzą swoim językiem. Nawet jeśli kiedyś tam ktoś tam używał tego określenia w prowokacyjnym tonie, tak tutaj jest to zwyczajny synonim bez żadnego negatywnego znaczenia.