Tanuki-Anime

Może i pomyliłam flipa z toeloopem (jestem rozczarowana sobą), ale jednak nosa do pewnych kwestii mam ¯\_(ツ)_/¯ Victora to nic, tylko w ramki wsadzić.
Cóż, wszystko co nam tu pokazali było absolutnie doskonałe, czysta perfekcja. Opening obejrzałam ze złożonymi rękoma, potem musiałam sobie przerywać na turlanie się z uciechy, ale jednak odcinek upłynął pod znakiem modlitwy do monitora. Piękne to było, piękne T_T i te pudle!
teraz modlę się, by animacja nie straciła na jakości…

wrażenia wrażenia
[kopiuj wklej]
Pierwsze wrażenie to był zaciesz. Zaciesz z ogólnej głupoty i taniej żebraniny o atencję fudziosiów, ale wystarczyło tego na jakieś 10 minut. Potem wzięło górę zażenowanie i fejspalm. Znaczy rozumiem oczywiście, że chodzi o promocję gry na sumafona. Jako gra to się pewnie sprawdzi i pewnie kto ma zarobić, ten zarobi worki jenów na kartach z ciuchami dla biśków, no ale jako anim… nie wiem. Zbyt tandetne jednak, zbyt głupawe w zły sposób…

Papuśne, smakowite, cieplutkie kromki życia ;3 właściwie nie widzę wad. Nawet zgrabnie zamknięto całość, chociaż tak naprawdę seria mogłaby trwać i trwać i może ohohoho będzie drugi sezon, bo materiału przecież wystarczy? (marzenia ściętej głowy) no i jako samodzielna książka kucharska zupełnie się nie sprawdza, przepisy należy skonsultować z mangą. Nic to jednak, całość jest absolutnie rozkoszna.

jedyne co mnie tknęło boleśnie, to przewracanie naleśników na patelni palcami. O mamo, cóż to za radziecka technika dla posiadaczy betonowych opuszek palców? :X lol

Faza mi się skończyła.. Rzucali coraz mniej paszy i zdechła z głodu. A skoro zdechła, okazało się, że z ekranu wieje nudą i zaczęło się przewijanie. Poprzewijałam do dwunastego odcinka i stwierdzam, że dalej nie ma sensu. Adieu

Dobra satyra na fandom i jego wszelkie przegięcia. Wizualnie odstraszające, dźwiękowo… Tattsun pojechał po bandzie, nawet go nie poznałam (omg), Watano nie spotkał się tutaj z rolą życia, chociaż ending na w sobie coś, pozostali zupełnie do zapomnienia. Fabuła epizodyczna, urwana w przypadkowym momencie. Humor wesoły, trochę hermetyczny, patrz pierwsze zdanie.
Ogólnie daje radę, ale manga prezentowała się lepiej.

oooo… uderz w stół, a nożyce się odezwą? lol gratuluję trolla xD nie wiem jak z dorastaniem, ale jeśli się komuś nie podobało, to oczywiście się nie zna i tyle ;)

No cóż. Przeczytałam swoje komentarze, bo mogłam coś zapomnieć, ale nie: nie broniłam treści recenzji, warsztatu, ani opinii Tassadara jako takiej haha ja się z nim nawet nie do końca zgadzam, chociaż sama się ostatecznie serią rozczarowałam, tym bardziej, że strasznie się na nią przed premierą napalałam… Podkreślam po raz kolejny: moje pytanie było jak najbardziej ogólne, nieanimowe wręcz. Tak więc kierowanie swojego karkołomnego wywodu do mnie jest bez sensu, a poza tym trochę się on marnuje, bo widzę, że naprawdę się starałaś…

Tylko nie zapomnij oddychać :) Tak to już z tymi seiyuu jest, że niemal każdy podkładał głos w jakimś gejowskim porno.

Wiem o tym, wiem :> chodziło mi o to, ze chcę już! przyznam, ze wolałabym tym razem zobaczyć harukę na drugim planie. Dość mu dram no i szkoda by zmarnować potencjały postaci przedstawionych w filmie.

oh, cóż za uroczy kawał anima, bardzo free! w każdym calu. I kjutnesu po szyję i dramaty i te no… te tamte, wiecie, niewypowiadalne *gryzie chusteczkę ze wzruszenia i zakwiku* kilka razy musiałam pauzować i odreagowywać z czołem na parapecie, takie to słodkie i pluszate było T_T oj zue kyoani, zue… kto zobaczy, ten zrozumie…  kliknij: ukryte  nie licząc jednostek z ustawionym na maksa denialem
a poza tym cukiereczek dla oka i dla ucha też. tattsun wyjątkowo nie darł twarzy do mikrofonu, przyjemne to było. za to głos małego nagisy był ultra irytujący xp

chcę trzecią serię, nie wiem o czym, o kissme i asahim, albo o sępajach lol… chcę trzecią serię :X

No, Piotrek, tak Cię chyba jeszcze nikt nie nazwał…

fajny materiał xD
nie zmienia to jednak faktu, że płonące strzały są efektowne, dobrze się na nie patrzy i w produkcjach fabularnych ocierających się o fantasy można ich działanie usprawiedliwić magią. Oczywiście nie jestem pewna, czy w Arslanie takie uzasadnienie ma rację bytu, bo porzuciłam oglądanie przed końcem pierwszego sezonu, ale pamiętam, że jakieś sztuczki z mgłą tam robili, więc…

hmmm jak ktoś z (na ten moment) Killuą na ikonce może mieć pretensję o to, że jakiś bohater biega z rękoma w kieszeniach? ;D

Jakie nerwy? To była bardzo stonowana odpowiedź zmęczonego człowieka, który miał akurat przerwę w pracy. Hmmm czy „pan” to nieodpowiednia forma? ;p

Recenzja właśnie została wysłana do redakcyjnego cięcia gięcia…
Również pozdrawiam.

ponieważ rezerwowałam tę serię do recenzji, czuję się w moralnym obowiązku odpowiedzieć na ten komentarz…

dziwi pana, pan się domaga… niech pan sobie sam napisze, albo poczeka, bo niektórzy mają tzw. „życie” i to „życie” stanowi priorytet…

Nie zabraniam Ci mieć skojarzeń, nie machaj na mnie językiem. Wracając do punktu wyjścia – zaciekawiło mnie, skąd Ci się to wzięło i szybko się dowiedziałam.

Ale na czym opierasz wniosek, że odsyłam Cię do mangi? Zdziwiły mnie po prostu te kosmiczne skojarzenia. Pomysł, że ktoś (ktokolwiek) chciałby, żeby Ash kojarzył się z Alucardem i tym nieszczęsnym eLem, naprawdę? W dobie powszechnego rozwampirzenia we wszystkich mediach? Chociaż przyznam, widziałam jeszcze dziwaczniejsze domysły :D Ubawiłam się i tyle.

Hmmm dlaczego wspomniałam o autorce mangi? Snujesz domysły o tym, jak budowano postać, a postaci nie wymyślili twórcy anime, tylko mangaczka. No niestety, nie da się od tego uciec.

Aha, bo już myślałam, że jakieś wywiady z autorką czytałaś, a to tylko prywatne, niepoparte niczym dywagacje na skojarzenia z którymi mogę się spokojnie nie zgadzać :p
dobrze.

a na ile procent jesteś pewna? ;3

Wcale nie był „dobry”, był ciekawy… do czasu. Jak całe desunoto zresztą -_- a L był „zwyczajnym detektywem” + dziwactwa. Dziwactwa i wygląd są jego największym atutem, gdyby tak nie było, nie byłoby tej dyskusji…

Chciałam napisać coś o tym, komu z kim i jak może się L kojarzyć, ale sobie daruję ;p do rzeczy: to naprawdę nie odcień skóry obsady będzie największym problemem tej produkcji, bo jakoś nie wierzę, że wyjdzie z tego arcydzieło na refleksję.

xDDDDD
ja tam (prawie) zawsze byłam team Raito!  kliknij: ukryte  (prawie, bo w wersji dramowej z L'a takie piękne ikemeniaste ciastko zrobili, że skapitulowałam od razu…) Przynajmniej do czasu, kiedy nie ześwirował do reszty…
Muszę znowu wszystko przewartościować? Jak żyć…

Tak, pierwowzór postaci! Skandal, że czarnego do obsady wzięli! Powinni być sami biali! (????)
Ale wiesz, bawiąc się w obrzydliwą złośliwość, skoro jesteśmy przy kinie amerykańskim, to wszystko jest w porządku –  kliknij: ukryte  czarny zginie.

Ani razu nie odniosłam się do wartości merytorycznej recenzji Arslana. Nawet przyznałam Ci rację, tam wyżej – w kwestii kompetencji, dostrzegłaś? Po prostu nie ma czegoś takiego jak obiektywna recenzja.