Tanuki-Anime

;)

Wiem, wiem, ale miałam te swoje nadzieje i oczekiwania, które zostały tak brzydko zaprzepaszczone, że już chyba nie przeboleję xD

Jaki ładny przytyk do mojej skromnej osoby napisany tak, żebym musiała trafić na niego przypadkiem, Panie Blob :p
Dlaczego mam przymykać oko na coś, co mi przeszkadza i nie zastanawiać się nad zgrzytami? Sam dostrzegasz pełno dziur, ale mi nie wolno?

Całość to gorsza wersja dwójki, czyli jest naprawdę kiepsko…
Film wręcz zmęczyłam. Przecierpiałam jak jakąś karę. W kawałkach, przez niemal tydzień, byle tylko mieć z głowy. Nie było warto. No dobrze, może dla obsady, trochę.
Ogólnie zgadzam się z recenzją, we mnie jednak nie było oburzenia, jedynie nuda i zadziwienie. Chociaż pocieszające jest dowiedzenie się, że winna jest inwencja twórcza scenarzystów, nie rozwiązania oryginału. Odzyskałam nieco wiary w tę historię.
Dzieją się tu cuda na kiju. Wspomniana w recenzji scena tułaczki po plaży panny Kaoru zrobiła na mnie największe wrażenie (eghem) było to tak strasznie głupie! (W tym miejscu poczułam ochotę na rozpisanie się w kwestii innych głupot i bezsensów, ale wyszedłby z tego tekst niczym druga recenzja…)
Sceny treningu w leśnej gorzelni (sic) prezentują się zupełnie inaczej. Przede wszystkim mają jakby inny nastrój, wręcz inny klimat. Oczywiście to zasługa Fukuyamy, który jest po prostu genialny. Eh, nigdy nie uważałam się za jakiegoś skończonego fangirla, ale cały czas gdzieś pod czaszką kołatało mi „oto patrzysz na prawdziwego aktora, klasa sama w sobie”. Co nie znaczy, że reszta obsady nadaje się tylko do zmiatania pyłu spod jego stóp. Jednakże Hiko jest jedyną postacią, która zachowuje stabilność i nie miota się po ekranie jak kot z pęcherzem plotąc trzy po trzy ┐(‘～`；)┌ aż mi ich szkoda było, że grają w czymś tak słabym.

 kliknij: ukryte  Istnieje też oczywiście możliwość, że wirus zaatakował tylko jeden obszar, a dzieciakom naopowiadano bajek, żeby nie uciekały. Prawda. Jednak wszystko i tak jest dość grubymi nićmi szyte, zwłaszcza z tym rozbitym samolotem w tle. Więcej sensu miałaby jakaś forma promieniowania.

Po pierwszym odcinku mam do powiedzenia trzy rzeczy:
1) w mandze to wszystko wygląda jakoś lepiej, zgrabniej… Poczułam lekki zawód, ale nie chcę być złym prorokiem, może wyjdą na prostą (chcę tego)
2) Hosoyan! omg Hosoyan, mów do mnie~ :D (ech ten fangerlizm)
3) trochę zakochałam się w endingu…

Wszystko ładnie pięknie, do połowy odcinka, kiedy zaczęłam się zastanawiać  kliknij: ukryte  skoro wszyscy 14+ wymierają na wirusa, to czy wirus ciągle krąży w powietrzu? Jeśli tak, to wampiry powinny zacząć te dzieci rozmnażać, bo im jedzenia zabraknie.

Boleśnie kulejące zasady świata przedstawionego… Później okazało się, że miałam rację.  kliknij: ukryte  Kulały tak bardzo, że trzeba było zmienić dekoracje xp
Potem zaś było tylko gorzej. Absolutne zero zaskoczenia pod względem przebiegu fabuły. Widziałam już za dużo takich historii. Jednym słowem – nuda.
I litości, zapowiedź kolejnego odcinka wieje straszną porażkę. Wygląda na to, że dostaniemy wielki odgrzewany kotlet, dla niepoznaki w innej panierce. Szkoda, bo trailer był taki fajny i sziperski :|
I znowu  kliknij: ukryte  Jezeli wirus wybił wszystkich 14+ i wąpierze wyłapały dzieci, to sąd się wzięło to całe fajne wojsko w szpanerskich mundurach? I kto uczy w szkole? Chyba tylko dla poznania odpowiedzi na te pytania przemęczę kolejny odcinek.

Biedny pogryziony pryncypał XD
A co do drugiego, wiem (dzięki mandze) i wolałam się za to nie brać, bo pewnie zagrałoby mi na nerwach ;)

Hmmm pryncypałów czy pryncypiów?

Hmm? dziękuję? ;)
Ale wiesz, celem mojego komentarza nie była krytyka religijnych wytycznych, albo pochwała ich braku. To były tylko odczucia na temat świata przedstawionego i nie mają nic wspólnego z moim osobistym wyznaniem. A posiadam takowe, jak najbardziej ;)

Po obejrzeniu całości przychyliłabym się do opinii masowyzgon(y/a?)
Abstrahując od samych osądów, tutaj nie ma dobrego rozwiązania. „Piekło” to wieczna tłuczenie się przez nicość, „Niebo” to reinkarnacja i ponownie przechodzenie przez cały ten młyn, by ostatecznie znów zagrać i znowu i znowu, aż któremuś z sędziów się nie spodobamy i… będziemy tłuc się przez wieczność w nicości. Bardzo BARDZO niefajna wizja zaświatów xP jedynym kluczem do „pozytywnego” rozwiązania wydaje się być wewnętrzne zen, odpuszczenie sobie złych emocji, które duszę psują. Ale ostatecznie i tak wszystko zależy od widzimisię sędziego.
 kliknij: ukryte  Tak naprawdę chodziło jednak tylko o rozwiązanie sprawy Chiyuki i przemianę Decima, reszta to tło… niestety?

od tej chwili tak xD

No właśnie nie ^^; zrobiłam to dopiero dzisiaj, po przeczytaniu Twojego komentarza. Nawet nie wiedziałam, że była premiera, tak jestem na bieżąco.

O ile się nie mylę to piekło w chrześcijańskiej wersji to miejsce gdzie ludzie doświadczają strasznych fizycznych cierpień

Ano mylisz się, to jest wersja buddyjska, nawet linka dałaś, ale… Czy w „Wielkim Piekle Bezkresnego Cierpienia” chodzi o wędrówkę w nicości? Na pewno nie wg przytoczonego źródła.
Co do piekła chrześcijańskiego, to najgorszym cierpieniem jest świadomość zmarnowanej szansy bycia z Bogiem. Wiem, twórczość Dantego i wszystkie płomienne wizje kotłów ze smołą bardziej przemawiają do wyobraźni…
A w DP? Shinto w ogóle nie wchodzi w grę, tam jest tylko jedna opcja. Jeśli trzymać się buddyzmu, to po raz: jest wiele piekieł, zależnie od przewinienia, a w DP mowa jest tylko o jednym. Po dwa: buddyjskie piekło nie jest na wieczność, odpokutujemy swoje i wychodzimy. Tutaj nie ma końca.
 kliknij: ukryte  Podobno. Kiedy powiedziano, że można duszę wyciągnąć, zgłupiałam do reszty…
Ale jeśli przyjmujemy, że się tułają te nasze duszyczki przez wieczność, to co może być karą w takiej tułaczce? Brak spełnienia, samotność i nuda aż do szaleństwa.  kliknij: ukryte  Jeśli nasza dwójka będzie dla siebie nawzajem dobra, to nie odczują żadnego trudu tułania się w niebycie. A co to za piekło, kiedy jest nam dobrze? Ale jeśli nie będą dla siebie dobrzy, to sprawa przedstawi się gorzej niż samotność.
Tak czy inaczej chyba będę się trzymać opinii z mojego pierwszego komentarza. „Niebo” nie jest równoznaczne z nagrodą, „Piekło” nie musi równać się karze. Nawet, a może zwłaszcza, jeśli wizja świata przedstawionego nie jest już tak oczywista.

 kliknij: ukryte 
A na koniec jeszcze się okaże, że Decim jest człowiekiem z wyczyszczoną pamięcią, na którym Nona wesoło eksperymentuje :D

Zdaj sobie sprawę, że pisząc cytowane przez Ciebie słowa, nie widziałam odcinka jedenastego.
No i nie ma tu miejsca na dywagacje na temat tego, w co wierzymy. Mamy tylko to, co pokazują nam twórcy.  kliknij: ukryte  Ale to, co widzę, sprawia, że jestem jeszcze bardziej w kropce. Pamiętam, jak mi się wydaje, dobrze, że Nona powiedziała: Niebo i Piekło to tylko figury retoryczne, naprawdę jest reinkarnacja i unicestwienie. Teraz Ginti opowiada o czymś, co faktycznie wygląda na piekło, na dodatek w bardzo chrześcijańskiej wersji. Nie rozumiem.
Dla Mayu to nagroda, ale dla Harady? Ma czuć wdzięczność? Przecież nic z tego nie ma, żadnej ulgi, tylko dodatkowy balast. My się tutaj wzruszamy piękna miłością i poświęceniem, a oni po kilku setkach lat będą się nienawidzić… Oczywiście mogą też grzać się nawzajem swoją obecnością i wtedy nie będzie piekła. Ale to życzeniowe myślenie, czyli, w gruncie rzeczy też wyraz naszych własnych wierzeń ;)

 kliknij: ukryte  To było zachowanie „dobiję dziada i będę patrzeć jak cierpi”.

Po japońsku trauma wymawia się torauma, czyli tygrys koń. Nieprzetłumaczalna gra słów.
No chyba, że chodziło o coś innego xp

 kliknij: ukryte  Ja zrozumiałam, że dusze szły, gdzie miały iść i zostawały manekiny. Bardzo dużo manekinów… Decim odzyskiwał je z wysypiska.

Tablis, dziękuję Ci za tę recenzję. Film wywołał we mnie tak głęboki zachwyt, że potrafiłam wyrazić go jedynie wykrzyknikami (i zalaniem się łzami, ale to już całkowicie prywatnie…)

aha, odcinek z twisterem to mój faworyt :D

Wydaje mi się, że postrzeganie odsyłania do „nieba” i „piekła” jako nagrody i kary jest błędne. W moim odczuciu proces ma za zadanie ocenienie wartości i jakości duszy. Czy warto ją wysyłać do ponownego wyeksploatowania i „budowania” świata, czy raczej nadaje się tylko na przemiał. Zasady relacji międzyludzkich są tu zbędne, wręcz przeszkadzają. Czysta kalkulacja gdzie nie ma miejsca na sentymenty i emocje, i dlatego arbiter może sobie pozwolić na czerpanie (sadystycznej) przyjemności z obserwowania zmagań „zawodników”. Tyle tam się dziennie tego przewija, istna taśmówka.
Ciekawa rzecz, że wszyscy  kliknij: ukryte  (poza rysowniczką emerytką, która pewnie zeszła ze starości i parą z drugiego odcinka) zginęli bardzo głupią śmiercią – przez egoizm, bezmyślność etc. Przypadek?
Zastanawia mnie też kwestia  kliknij: ukryte  utylizacji ciał, których absolutnie nie powinno tam być. Nawet jeśli jest już po kremacji. A może powinnam rozumieć te manekiny jako tymczasowe naczynia na dusze? Żeby gra była bardziej realistyczna? Wtedy jednak mogłyby być wielokrotnego użytku…

 kliknij: ukryte  Trzecia część była dla mnie ciężką próbą. Oglądałam ją z przerwami chyba przez cztery dni… Ale miała kilka aspektów, które kazały wracać, między innymi ów przyprawiacz o spazmy właśnie :D

Jakby nie patrzeć dwójki jednak nie przewijałam XD

Czar nowości, jaki roztaczała wokół siebie „jedynka”, przeminął. Niestety… Film fabularnie „nieco” mnie rozczarował. Bohaterowie zachowują się idiotycznie, wrogowie mają kretyńskie motywy i cała intryga służy tylko jako zapychacz między kolejnymi walkami :D Nie wiedziałam, czy przewijać, czy może zacząć czytać jakąś książkę… Walki natomiast, po raz kolejny, okazały się bardzo efektowne, dopracowane pod względem choreografii i patrzyło się na nie niezwykle przyjemnie.
O ile mnie stary słuch nie myli, muzyka była dokładnie tym samym, co zaprezentowano nam w pierwszej części :( Pewien fragment miasta też wydał mi się dziwnie znajomy, nawet drzewka te same… chociaż powiedziano mi, że jest w innej części kraju. Co to ma niby znaczyć…?
Ale ponieważ do tej produkcji przyciągnęły mnie przede wszystkim nazwiska w obsadzie, więc nie powinnam za bardzo wybrzydzać. Dostałam Kamikiego (tu miejsce na płynące prosto z serca westchnienie zachwytu nad chłopcem), dostałam Fujiwarę…  kliknij: ukryte  Pućku drogi, trzymaj się lepiej teatru, z teatrem Ci bardziej do twarzy :(, a na sam koniec, całkiem niespodziewanie, wyskoczył Fukuyama przyprawiając mnie o mały spazm.
Tak więc dla tych kilku miłych chwil kontemplacji urody i/lub talentów aktorów chyba było warto się przemęczyć *wzdech*

Jeśli przyjrzeć się liniom twarzy, można zauważyć, że pokrywają się one z azjatycką budową twarzy (o fakcie wspominam przede wszystkim dlatego, że bardzo wiele osób z powodu uwarunkowań kulturowych widzi rysowane w anime postacie jako osoby z zachodu).

Coś w tym jest… Czyż nie doświadczyłam swego czasu głębokiego szoku, słysząc od osoby śliniącej się na postaci z anime, że, pod względem urody, mieszkańcy Azji Wschodniej są „be” (tylko dosadniej)?

Ale myślę, że zjawisko, o którym wspominasz, działa w obie strony. Ktoś w komentarzach pod przywołanym przez Ciebie klipem słusznie zauważa, że postać będzie postrzegana jako „swój” w konkretnym kręgu kulturowym i dopiero nadanie jej stereotypowych cech „obcej” rasy „udowodni” jej inne pochodzenie.
Poza tym bardzo wiele (wszystko?) zależy od stylu danego artysty. Trzymanie się zasady azjatyckiego typu twarzy prowadzi w ślepą uliczkę, bo nagle może się okazać, że posiada je wiele postaci­‑nieazjatów.

Czyli mamy do czynienia ze zwykłym elementem humorystycznym, który miał pewnie pełnić rolę „odskoczni od trosk” i „być taaaki słodki” przez co dostaje więc czasu antenowego niż na to zasługuje? :D lipa
w takiej roli sprawdzają się wyłącznie koty…

Haha widzisz, jakoś tak przestałam oglądać i wiewiór nie został mi oficjalnie przedstawiony xD ale pierwsze wrażenie było iście demoniczne. Zakładam, że musi być jakimś youkai albo innym bytem nie z tego świata, gif tylko to potwierdza :D
To byłaby ta lepsza fabularnie opcja.

Zmoderowano odnośnik do nielegalnych źródeł. króciutka lista mang z tym niespotykanym super oryginalnym motywem.
(oczywiście bez yaoi i innych hentajów, o ile wyszukiwarka nie oszukiwała)

Oglądam sobie, oglądam i na razie zachwytów we mnie nie wywołuje, nawet nieco przewijam. Takie trochę Fushigi Yuugi, trochę Arslan no Senki, trochę Hong Gildong. Co to się dzieje, że tak mi wesoło i to w zupełnie niewłaściwych momentach…? Przy okazji uruchamia mi się tryb czepiacza, co to każdą głupotę by analizował, ale po co ścierać sobie palce na szczegółach. Istotne są rzeczy istotne ;)
Opening zdecydowanie mi się nie podoba. To znaczy utwór sam w sobie jak najbardziej, ale do animacji już zupełnie mi nie pasuje. Podobnie muzyka wewnątrz odcinków, momentami tak okrutnie, karykaturalnie patetyczna, że tylko wstać i zasalutować…
Bohaterka wykazuje cechy pozwalające rokować rozwój, nawet da się ją lubić, nawet nie drażni, a to już coś. Gorzej niestety z jej ekipą. Co prawda z imienia poznałam na razie tylko czarnowłosego kandydata na oblubieńca, który to jest wielce uroczy, ale migawki z pozostałymi nie wyglądają obiecująco. Ktoś tam biega z wiewiórką? O_o rozumiem, że maskotka musi być, ale ta wiewiórka jest trochę straszna ^^;