Tanuki-Anime

Oznacza, że pan jest creepsterem! xD
Znaczy sam krawat jest ok, nie mam nic do krawata. Ale jest krzykliwy, kiedy sam pan prezentuje raczej osobowość zdystansowaną. Czyli coś udaje. Albo marzy o czymś więcej, niż jest w stanie zrealizować i wyraża to strojem, albo hobbystycznie robi wiwisekcje na dziewczynkach z biblioteki xD;;;

*moje wrażenia

O taaa, ekscytacja i przygoda jak w Milczeniu Owiec XD dziękuję, niet.
Wcześniejszych typów odsyłałam od siebie, teraz poczułam chęć ucieczki. Bardzo szybkiej!

Wspominam o braciszku, bo biblioteka była wyraźnie przeznaczona dla dzieci, przynajmniej ten konkretny dział. Pan miał przy fartuchu plakietkę w kształcie słonika… Oczywiście bohaterka mogła pobłądzić. Nie zakładamy przecież, że sama ma dziesięć lat.

Tak czułam, że dziś będzie megane­‑san. lol szanowni twórcy wiedzą, jak grać na moich nerwach. Wiedzą, co robić, żebym wytrwała do końca, zaprawdę… *gryzie chusteczkę*

Enyłej. Poczułam się bardzo OOC w tym odcinku, ale książeczkę o koteczkach chętnie przeczytam. Z drugiej strony, przychodzę do tej biblioteki po książki dla młodszego braciszka z odcinka nr 7? Trochę pokrętny ciąg fabularny. Pan bibliotekarz okazał się creepy jak cholera, ale miał fajny krawat.. Krawat potrafi wiele powiedzieć o człowieku. Pewnie pan bibliotekarz trzyma za pazuchą całą masę sposobów dla nadania życiu nowego kolorytu, ekscytacji i przygody… Wniosek? Uciekać. Uciekać, aż się będzie kurzyło xD
lol

lol myślę, że to ziewanie jest raczej skutkiem ubocznym ;p

No nie, na szczęście dla mych uszu pomyślałam, że plik jest skopany i przesunęłam do przodu.

Przy końcówce zdążyłam już całkowicie młodziana skreslić. Zostanie czyjąś zabaweczką na pięć minut to dla mnie kiepski motyw na fantazję. Bleh
Nawet Noburin nie pomógł.

Hmmmmmm łech jaki beznadziejny typ… Płyń gościu w swoją stronę xp nawet mi się komentować nie chce.

ale jedzenie wyglądało ładnie, minus pomidory.

Bo recenzowanie to takie hobby jest :)

Obejrzałam do odcinka siódmego ciesząc się jak dziecko, przymykając oko na wszystkie denerwujące szczegóły i przedawkowane flashbacki, klaszcząc i pohukując, ale na siódmym odcinku musiałam się zatrzymać i poddać refleksji oglądany show.
Strasznie nie podobała mi się  kliknij: ukryte  zagrywka z parą snajperów. Yukimura miał pannę na talerzu? Miał? Normalne jest więc to, że wdał się w jakieś gadki szmatki zamiast ubić od razu. I po co? żeby mogła dalej zadzierać nosa z powodu bycia niepokonaną!
Z miejsca moja ekscytacja wyparowała… Na szczęście zostały głupawe traumy. O tak, to jest anime do kwiczenia, zupełnie nie potrafię traktować tego poważnie.

Midori jest moim idolem *,* kocham go niesamowicie.
Swoją drogą dziwię się, że jeszcze nikt mu prywatnie twarzy kwasem nie spalił.

Parafrazując yankumi z gokusena: ja wolę tych chudych.
Ale na bliźniaki też czekam. W sumie tylko na bliźniaki. Pan z brodą mnie przeraża :|

Odbieram to inaczej. W moich oczach jest to coś jak pluszowy miś/tygrysek/kangurek. Czy widząc pluszowego kangurka masz konflikt umysłowy? Przecież prawdziwy może bez mrugnięcia okiem wypruć Ci wnętrzności… Wiesz to, ale pluszowy ciągle będzie, no, pluszowy i milusi. Animowe/filmowe dzieci są jak pluszowe kangurki, czy tam inne mięciutkie koteczki w zoo, na które robisz aww, ale gdyby szyba zniknęła, to pewnie przestałoby być miło.

W sumie to całe to anime jest wypełnione takimi pluszowymi kangurkami…

nie jesteś? a sępaj z pracy?
cóż, ja nie znoszę dzieci w grupie, jedna sztuka przez 5 minut jest do strawienia xD poza tym czyż nie jest tak, że oddzielenie ekranem daje im +100 do uroku i -100 do wkurzania? *głask*

naprawdę byłam pewna, że zaraz wyskoczny z „Pobawmy się w doktora!”

pewnie twórcy mieli intencję, żebyś tak pomyślała. brrrbrrr

ahahahahahahaaaa… 8D nope
było bardziej kjutne, niż się spodziewałam, ale nope. Miałam wizje tego i wtedy tak, ale tutaj nope.
omg jakie to było kjutne.
niemożność poprawieniu temu dziecku skarpetek bardzo mnie denerwowała…

hmmm tak o tym myślę i chyba shousetsuka no hakuai kitan trochę podchodzi pod ten motyw, chociaż może opętanie weną bardziej pasuje.

btw, komiks z linka przypomniał mi, że jak byłam mała, to przy jedzeniu bawiłam się w coś, co dziś uchodziłoby za inscenizację shingeki no kyojin…

Mojego ulubieńca? To niewinne dziecię „zbyt dobre dla tego świata” śpiworem? D: no wiesz? *bulwers* Coś Ci się musiało pomylić xD

Swoją drogą, czy jest jakaś drama z chuunibyou jako motywem przewodnim? Nic mi do głowy nie przychodzi. Słuchaczka snująca fantazję o tym, że absztyfikant snuje fantazje…

Ten odcinek był dziwny jak cholera.
Wstęp przed openingiem kazał mi zawołać (czy też wychrypieć, bo zapalenie krtani) tsundre!! a potem?
Chuunibyou emo tsundere i jeszcze lekoman?
co to jest? zgubiłam się… lol

jednak motyw z krawatem był uroczy i Matsuoka też~

Kiedy wreszcie będą bliźniaki, no? Ja czekam >:D

wstawienie Raito i L'a razem pod prysznic…

To też miałam na myśli. Jestem z serią na bieżąco xD I fabuła właśnie dobiła do momentu, w którym znudziłam się oryginałem. Wróciły wątpliwości. Mam nadzieję, że szanowni twórcy wiedzą, gdzie zmierzają.

Z Kento zrobili kobietę co chwilę zmieniającą koszulki

Gdybyś była facetem, to byłby piękny pretekst do pogawędki na temat seksizmu lol… Przecież to ma być niby objaw chorobliwego przywiązania do czystości, ale tak naprawdę pretekst do pokazywania brzucha. Tst tst, naprawdę…

W sumie to wzięłam ją za trolla, ale sympatyczniejszego, niż to, co dzieje się powyżej i poniżej xp i też tak z przymrużeniem oka się czepiłam, bo chociaż mam dokładnie przeciwne odczucia, to przecież podyskutować zawsze można.

ani słowa o hamelnie, niech zginie w mrokach najczarniejszej piwnicy XD

ciii, to tajne

Reasumując. Nie podoba Ci się, bo wcześniejsza adaptacja jest przeboska i wszystko inne z definicji musi być gorsze, nawet oryginał? Czy nie podoba Ci się, bo jest takie beznadziejne? Musi być beznadziejne, poniżej wszelkiej krytyki i absolutnie nie do oglądania, skoro aż nieskończoność…

No, sama wierną fanką nie mogę się nazwać. Mangę przerwałam jakoś w połowie, Neara i Mello tylko z doujinów znam >:D zmiany mi nie przeszkadzają. Bałam się, że twórców wena poniesie, popłyną w jakimś dziwnym kierunku, zapętlą i zrobi się całkowity bezsens (Ouroboros ghehke) ale chyba wyszli na prostą. Nawet zachowanie Raito jakoś tam wyjaśnili i akcja nabrała tempa. Po trzecim odcinku na dobre się wciągnęłam i poczułam coś więcej niż pustą wesołość :D Chociaż robią taki fanserwis, że nie ma mowy o zachowaniu powagi. Nie mogę uciec od wrażenia, że to taka próba podbicia ratingu, ale przecież się nie skarżę…
Przez chwilę myślałam też, że Misa dostanie trochę mózgu i już w ogóle byłam gotowa pocztówkę z gratulacjami pisać, ale chyba nic z tego :(  kliknij: ukryte  Chociaż dodawanie jej koleżanek uważam za słabe rozwiązanie. Te dziewczynki są tak zbędne, że aż im współczuję. Mogłyby mieć jakieś większe znaczenie dla fabuły, skoro już się tam kręcą.
Najbardziej boję się kreacji Neara, bo to zupełna niewiadoma. Coś czuję, że zadziała „klątwa białych peruk”.

Ujęła mnie ta „nieskończoność”. Koniecznie trzeba postawić na swoim? :3
Nie jesteś zwolenniczką wiernych adaptacji, ok. Wolisz, jak twórcy anime sobie pozwalają, jasne. (Zazwyczaj ludziom przeszkadza odejście od pierwowzoru. Nie dogodzisz…)
Ale argumentowanie słabości nowej adaptacji faktem, że wcześniejsza bardziej Ci się podoba. Niezbyt przekonujące.

openingi i endingi osobiście uważam za, delikatnie mówiąc, nijakie i nieciekawe

Jako, że jestem od lat nieprzytomnie zakochana w yuzu i mam ich za wspaniałych artystów, przykro mi się czyta takie słowa. Cóż, gusta… Zastanawiałam się też przez chwilę, czy jestem właśnie taką osobą, „której bez zastrzeżeń przypadnie do gustu cała seria”. Chyba tak, skoro dałam 10, no ale bias robi swoje. Tak naprawdę chciałam przypiąć się do czegoś innego.
Czy autor recenzji nie ocenił całości fabuły właśnie pod kątem kontrowersyjnego chimera arc? Wrażenie musiało być naprawdę wyjątkowo negatywne, skoro, wydaje mi się, nieprzeciętne, yorkshin i greed island, pełne „hunterowej roboty i przygód” poszły w zapomnienie. Hmm
W sumie ganianie za pawiem kosmosu i poławianie skarbów przez 150 odcinków, bez żadnego umierania i traum, byłoby z pewnością bardzo przyjemnym spinnoffem.

Wreszcie obejrzałam pierwszy odcinek. Hmmm
Animacja piękna, kolory cieszą oko i w ogóle cud malina, ale fabuła? Miałam niezbyt przyjemne wrażenie skrótowości, byle szybciutko ten plot zawiązać, spiknąć kogo trzeba i jedziemy dalej. Może gdyby książę nie miał obstawy, która robiła za sztuczny tłum…? Cóż, w mandze to jednak sprawiało jakieś lepsze wrażenie.

Tak jakoś mi się opacznie zrozumiało :p zrobiłam się od pewnego czasu mocno cięta na ten problem, bo jestem zdania, że można jednakowo się wzruszać, jak i rzygać dalej niź widzimy i przy shoujo, i yaoi, i yuri. Chociaź na yaoi zawsze jest większa tolerancja, bo… patrz cytat o upośledzeniu.

A bo ja wiem, czy szkody? Że się niekontrolowane szipy uruchamiają, może tyle. Wtedy wszystkie „sasunaru” stają się widokiem chcianym i poszukiwanym i możesz przez nich płakać. Ale jak szipuje się niekanonicznie dziewczynę i chłopaka, albo nawet kanonicznie, to niby niektórym szajba nie odbija? XD No i głośna część fandomu mocno na nerwy działa, ale znowu, to cecha wspólna wszystkich fandomów.