Tanuki-Anime

Fajny, nostalgiczny powrót do przeszłości i tytuły, które faktycznie pojawiały się na automatach. Problemem natomiast ponownie jest CG, które pasuje tutaj jak świni siodło.

Ponadto tak jak zauważył Pan poniżej zapowiada się kliknij: ukryte  toksyczny związek. Jako komedia/romans nie zapowiada się na razie zbyt obiecująco.

Mam bardzo mieszane uczucia… edgy, do tego praktycznie brak „normalnych” bohaterów i jakakolwiek moralność stoi pod znakiem zapytania.

Nie mniej spodziewałem się, że będzie o wiele gorsze. Może nawet uda się przemęczyć do końca.

Autentycznie zabawna, klasyczna, szalona przygodówka ecchi. Jedna z perełek lat 90­‑tych.

Mocne 7/10.

Zapowiada się na całkiem niezłą przygodówkę – przyczepić się jednak muszę do dwóch rzeczy:
1. Kompletnie zbędny filtr­‑nakładka.
2.  kliknij: ukryte  Skok blondyna na statek był przynajmniej podejrzany – to nie jest odległość, którą jest w stanie przeskoczyć człowiek. Pewnie z czasem będzie tego więcej ale mam cichą nadzieję, że wątpliwe naginanie zasad fizyki ograniczy się tylko do tego kwiatka.

Może coś z tego będzie, ale na razie zapowiada się najgorszy isekai, jakiego widziałem.

Abstrahując – wątpię, żeby było gorsze od takiego Smartphone'a, czy DM­‑a.

Drugi odcinek zdecydowanie bardziej do siebie przekonał, choć czuć tutaj powiew inspiracji od innych isekaiów – LH, czy SAO. Może być całkiem ok, jeśli to prawidłowo wykorzystać.

No i bohaterowie  kliknij: ukryte  to już nie są uczniowie podstawówki. To też działa zdecydowanie na plus.

Nie za bardzo wiem czego innego spodziewałbyś się po piwniczaku – sam wspomniał, że w realu ograniczał kontakt z ludźmi do minimum.

Mnie jego wewnętrzne monologi bawią, a cringe humor jest o wiele bardziej przyswajalny, niż w innych seriach ecchi trzymających się na pograniczu dobrego smaku.

Ofc to nadal jest crap ale fun crap.

Ja jestem usatysfakcjonowany takim lekkim, komediowym wejściem. W końcu ten typ humoru to część overlorda. Przynajmniej nie pootwierali masy wątków pobocznych, jak na początku drugiego sezonu.

Z drugiej strony odcinek tego typu równie dobrze mógł być wydany w formie OVA – w końcu gorące źródła to przewodni temat takowych.

Potworzyce w krzywym zwierciadle ale jakieś takie to… mało zabawne. Niespecjalnie świeże gagi i epizodyczność nie działa zdecydowanie na jej korzyść.

Zobaczę jeszcze drugi odcinek ale jest mocny kandydat do dropa – zwłaszcza, że w sezonie jest już jedna bardzo dobra komedia i lada chwila pojawi się Grand Blue.

To szybko poszło. Wystarczyło  kliknij: ukryte  kilka słów zrozumienia, jedna pochwała od koleżanki i zaraz wrócił uśmiech na twarzy chłopczycy – byłem przekonany, że będzie się dąsać przynajmniej przez pół sezonu. Fajnie się prezentowała w poważnym tonie ale z uśmiechem jej również do twarzy.

Co również podoba mi się, to wewnętrzne przemyślenia podczas gry – nie jest to rozłożony proces myślowy(jak to często bywa), tylko szybkie ustalanie faktów i kontra, bez nadmiernego przedłużania z wyobrazowaniem technik i Bóg wie czym jeszcze. Tak to powinno wyglądać(a przynajmniej tak mi się wydaje).

Coraz bardziej podoba mi się ta seria.

Słodki Jezu w końcu bajka z wykręconym poczuciem humoru, który uwielbiam. JARAM SIĘ, CHCE WIĘCEJ. AOTS.

Umówmy się, że jest to ta część fanserwisu, którą jesteśmy w stanie zaakceptować :3

Ostatni raz zaliczyłem taki wtf chyba oglądajac Punch Line. Nie mam pojęcia o co chodzi ale mam ochotę na więcej.

To się nawet nie kryje, z czego bezczelnie zżyna :D

Tak jak Mao isekai zminimalizował proces przenosin do nowego świata, tak Valkyria kompletnie go pominęła(może jeszcze będzie później, zobaczymy). Wchodzimy od razu w akcję i chwilę później jest wytłumaczona hierarchia świata, w którym znajduje się mc(całkiem „przypadkiem” opiera się na zawieraniu więzi typu ojciec­‑dziecko lub brat­‑siostra, w wyniku czego słyszymy co chwilę onii­‑sama/ciuciue).

Ot co trochę ciekawsza i bardziej dopieszczona technicznie wersja Smartphone isekai. W żadnym wypadku nie rokuje jakościowego produktu ale dla amatorów haremówek nada się w sam raz.

o i większej zachęty mi do oglądania nie trzeba :3

Bardzo przyjemny finał. Tak rozbudowany after był bardzo satysfakcjonujący i nie mógłbym prosić o więcej.

Ode mnie mocne 7/10.

Dość przeciętne, lekkie ecchi z humorem nawiązującym do wzrostu(i tym samym niedojrzałości) – porównując najbliżej na myśl przychodzi mi relacja Shouta­‑Quetzalcoatl z Kobayashi­‑san i o ile tam gagi wynikające z różnych „niezręcznych” sytuacji kogoś śmieszyły, to tutaj tym bardziej będzie zadowolony.

Bohaterowie również przeciętni i schematyczni, nic świeżego pod tym względem.

Na razie jest po prostu ok.

Zapowiada się na całkiem przyjemną i lekką sportówkę ale nie jestem pewien, czy ma w sobie to coś, co da radę przytrzymać przy ekranie do końca sezonu(oprócz tego, że dziewczyny są „ponętnie” narysowane).

Po pierwszym odcinku nie wiadomo zbyt wiele. Całość jest przykryta sporą nutą tajemniczości i w groteskowym świecie spotykają się niecodzienne postaci, które uzewnętrzniają swoje dzikie fantazje zrodzone prawdopodobnie z nadmiernych kompleksów.

Jest nawet niezły klimat(a przynajmniej był do czasu pokazania się Pana z kosą), technicznie wypada również całkiem nieźle ale w przypadku głosów mam wrażenie, że mamy do czynienia z lekkim overactingiem.

Nie mniej jest na pewno intrygujące. Czekam na następne odcinki.

Całkiem sympatyczne. Przygody ekscentrycznej introwertyczki po drodze do szkoły, nie jest to „kupa śmiechu” ale ma swoje momenty.

Czekam na więcej.

Szczerze mówiąc nie jestem zachwycony. Sporo humoru, który można docenić ale nic, co faktycznie by śmieszyło(przynajmniej mnie). Jest to jak najbardziej dobry materiał na komedię ale nie czuję, żeby był wykorzystany jego potencjał.

Pierwszy odcinek to krótki wstęp do gry vrmmo, który działa na zasadzie typowego roguelike z permadeath, przedstawienie drużyny(która zachwycająca nie jest – jednak graczami byli uczniowie podstawówki, więc to się może zmienić).

Na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie biedniejszej wersji Log Horizon w połączeniu z divem od SAO.

Irytowała mnie trochę sztuczna złośliwość postaci drugoplanowych, tę spotyka się często w edgy bajkach i rzadko kiedy zwiastuje to cokolwiek dobrego.

Główny motyw oczywiście nie ma zbytniego sensu ale jak można się spodziewać zapewne chodzi o  kliknij: ukryte  przeniesienie świadomości do świata gry na skutek błędu(zakładam, że chodziło o coś z pierścionkami, które odegrały kluczową rolę).

Mam mieszane uczucia ale poczekam i zobaczę co będzie dalej.

Bardzo lekkoduszny isekai i zakłada, że widz jest zaznajomiony z ideą – w sumie prawidłowo, każdorazowe tłumaczenie od zera bywa męczące dla widza.

Tak poza tym w końcu seiyu ze w miarę normalnym głosem(mc), animacja jest na akceptowalnym poziomie(sporo uproszczeń ale cóż) i zapowiada się na dość przeciętną przygodówkę. Szkoda tylko, że elfka i kotka to typowe, schematyczne dziewczyny bez charakteru(zwłaszcza nierozgarnięta elfka, której towarzyszą takie sceny: [link] ). Sam mc jest całkiem ogarnięty, jak na piwniczaka.

Ponadto trudno mi uwierzyć, że najpopularniejsza gra na świecie jest taką, która dopuszcza niezbalansowane przedmioty o absurdalnych właściwościach ale nauczyłem się, że od japończyków nie można zbyt wiele wymagać pod tym względem.

Podsumowując jest to po prostu mokry sen geeka ale dopóki seans jest przyjemny, to nie ma co narzekać. Zapowiada się lepiej, niż smartphone i death march razem wzięte. Ecchi entuzjaści będą zachwyceni, zwłaszcza wersją nieocenzurowaną.

Faktycznie, to by wyjaśniało skąd miałem takie odczucia.

Sportówki to zupełnie nie moja para kaloszy ale muszę przyznać, że ze wszystkiego(co dotychczas) widziałem w tej kategorii to jest naprawdę wysoki poziom jakości – marzy mi się, żeby wiele innych serii wyglądało podobnie…

Od strony fabularnej nie zapowiada się jakoś zachwycająco, czy niecodziennie ale wydaje mi się, że jest na tyle dobrze, aby utrzymać nie tylko fana sportów przy ekranie.

Jak najbardziej jestem na tak.