Tanuki-Anime

8 odcinków kazał na siebie czekać!  kliknij: ukryte  Favarro wie, kiedy się pojawić :D

Nie mam pojęcia, czy się sprzedaje – szkoda mi czasu na sprawdzanie ;p Podejrzewam, że jest jakieś zapotrzebowanie na „siostrzyczki”, skoro tu i ówdzie pojawiają się czasami na ramówce w randomowych seriach. Oreimo nie było generalnie złe, tylko punkt kulminacyjny ssał, bo i tak w zasadzie realizacja pomysłu autora nie miała sensu ale to już taka moja dygresja i offtop.

Człowiek by pomyślał, że autor po Oreimo wyciągnąłby wnioski i zrobił coś, co faktycznie nie musiałoby się tak samo skończyć ale seria  kliknij: ukryte  uparcie dąży do tego samego finału... szkoda trochę, bo mimo wszystko ma swoje momenty.

Siostrzyczka to taki irytujący typ Neeta; wyciągnięta tylko i wyłącznie pod fanserwis dla specyficznej grupy odbiorców, dla normalnego widza jest ciężkostrawna.

Jakoś się to przeboleje do końca. Nie liczę już nawet na żaden zwrot akcji.

Dżizas ale to chaotyczne, zastanawiam się co miał w głowie autor rysując pierwowzór, bo nie trzyma się to żadnych standardowych schematów(w sensie konkretnego nurtu).

Dziwne to trochę, momentami męczące ale w pewien sposób „fajnie” się ogląda – na pewno nie dla każdego, jak już wcześniej wspominałem ale jako czasozapychacz warte uwagi.

[...] i choć większość z bohaterek nie ma pojęcia o promocji kultury regionalnej, to przecież mamy tam też wszystkich tych ludzi z biura turystyki, którzy powinni choć trochę wiedzieć, co robią.

Istotna kwestia, o której zapomniałem wspomnieć. Też mnie to na potęgę irytuje. Nie mam pojęcia co oni tam robili przez tyle lat.

Hm… ale, że gdzie niby? Przecież Shirobako zaprezentowało się właśnie o niebo lepiej, niż Sakura Quest i jakoś nie widzę, co w tym zostało poprawione względem tamtego tytułu. Bohaterki są nudniejsze, potencjał tematyczny niewykorzystany i w ogóle jakieś to takie… trochę bez polotu.

Podejrzewam, że chodzi tutaj głównie o temat przewodni – tworzenie anime jest samo w sobie interesującym procesem, podczas gdy do turystyki trzeba mieć chyba jakiś oryginalny pomysł… a przynajmniej tak mi się wydaje. Tutaj tego pomysłu zabrakło – ot co wydawało im się, że może to być ciekawe ale na tym się skończyło, bo klon postaci Aoi z aspiracjami na kogoś wielkiego niestety nie sprawdza się zawsze i wszędzie. Brak tutaj prawdziwych emocji – całość wydaje się bardzo płytka i sztuczna; jak na ironię niektórzy bohaterowie drugoplanowi wydają się bardziej realistyczni od grupy dziewczyn, co tylko rzucają pomysłami.

Generalnie odnosząc się do cytatu – nie chodzi o to, że seria jest „lepsza”, tylko widać poprawę w kwestiach technicznych(może z tym „wielu” się trochę pospieszyłem), jak choćby trochę większa rozbieżność charakterów, podkłady głosu i kilka innych rzeczy, których na bieżąco nie notowałem, ot co po prostu rzuciły mi się w oczy przez 6 odcinków, jednak w żaden sposób nie ratują one serii, ani tym bardziej nie chciałbym tworzyć z nich filarów pod dyskusję, bo są ciekawsze rzeczy, o których można dyskutować :)

Nie jestem przekonany, czy to w obecnej formie się sprzedaje. Dziewczyny mają problemy dosłownie wyssane z palca i próbują robić z tego coś „poważnego”( kliknij: ukryte  srsly, kiedy Maki wyleciała z tekstem, bo „przecież ja nie zjadłam tej cykady” to można zaliczyć tylko facepalm), promocja regionu wydaje się być mało interesująca i generalnie mimo, że widać poprawę na wielu frontach względem Shirobako, to nadal czegoś w tym brakuje… może trochę realizmu w charakterystykach dziewczyn, bo to wygląda, jakby w tym całym swoim pomyśle chciały zostać starymi pannami z aparatem w ręku – kto wie, może tak samo grymaśnymi jak kobita sprzedająca „tradycyjne łakocie”.

Sam trochę to męczę i przeraża mnie myśl, że seria ma aż 25 odcinków.

Nie bardzo rozumiem dlaczego to odbierasz w taki sposób – wiem, że niektórzy spodziewają się tego typu informacji podawanych systematycznie w małych proporcjach, aby dodać klimatu, a jeszcze inni woleliby, aby najlepiej informacja była zawinięta w złotym pergaminie ale tutaj właśnie chodziło o zaskoczenie widza – poza tym praktycznie od początku drugiego sezonu pojawia się coraz więcej pytań i coraz mniej odpowiedzi – gdyby w ten sposób ciągnęłoby się do końca tych krótkich, 12 odcinków, to właśnie to można byłoby odebrać jako obrazę dla widza, a nie przekazanie istotnego faktu w taki, a nie inny sposób.

Osobiście byłem zaskoczony ale w pozytywny sposób – i nie czuję się urażony sposobem przekazania tej konkretnej informacji. Mangakowie(nie wiem, czy odpowiednio odmieniłem to słowo) potrafią przekazywać istotne informacje na różne sposoby i odkąd faktycznie zacząłem czytać mangi na bieżąco, to staram się podchodzić z dystansem, ponieważ wizji twórcy i tak się nie zmieni, a przecież SnK to też nie jest żaden złoty Graal, którego nie wolno ruszać i musi iść wedle wizji fanów.

Na pewno nie było to „genialne” – ale jak najbardziej ciekawe i na pewno zachęcające imo do dalszego oglądania. Tak przynajmniej ja to odbieram.

Cóż, nie podlega chyba już wątpliwości, że  kliknij: ukryte  dla siostrzyczki brat nie jest „tylko rodziną”. W zasadzie od samego początku seria chyliła się ku temu stwierdzeniu ale myślę, że po dzisiejszym odcinku można to spokojnie potwierdzić.

Poczekam do momentu, w którym będą potrzebowali inspiracji i Tomoya wyjdzie z oryginalnym pomysłem, na miarę sceny mycia zębów z Monogotari :3

Coś pięknego – już miałem narzekać na Pana Etycznego ale kurde no powróciła mi w niego wiara, może jest ślepy na dziewczęce zaloty ale jako geek pierwsza klasa. Z drugiej strony kurde no nie mogę się doczekać  kliknij: ukryte  reakcji Utahy, straszny cliffhanger :<

Diament może nie ale na pewno jest ciekawsze, niż można byłoby się spodziewać – nie jest to kolejna seria z typu "uczeń przeniósł się do szkoły, w której dziewczyny walczą z [wstaw­‑tutaj­‑wroga]" i to już jest na plus.

Nie spodziewałbym się cudów z prostego powodu – jest faktycznie setting post­‑apo, trochę bardziej rozbudowane charakterystyki postaci i jakiś realny cel ale całość jest znacznie spłycona, przynajmniej na pierwszy rzut oka. Oczywiście życzę sobie i wszystkim, żebym się mylił i seria pozytywnie sobą zaskoczyła.

Po drugim odcinku zdaje się, że seria coraz bardziej prze w stronę „podniebnych bitw”, przy których pewnie rozleje się trochę krwi i dziewczyny będą miały okazję pomachać mieczami.

Jestem pozytywnie nastawiony, aczkolwiek nie podnoszę swoich oczekiwań.

Jestem po 14­‑stym odcinku i w zasadzie kompletnie nie rozumiem „magii” tej serii(w sensie zainteresowania w okół niej). Z obejrzeniem oryginalnej OVA czekałem bardzo długo i skończyło na tym, że zamiast tego zacząłem serię telewizyjną i to był chyba błąd.

Seria naprawdę zdaje się być przeznaczona dla konkretnej grupy odbiorców – ja osobiście uważam, że poza naprawdę fajną, dynamiczną animacją nie ma wiele do zaoferowania. Stereotypowa, „harry­‑potterowa” magia(dla mnie akurat na minus, nie lubię machania różdżkami i zmyślonych inkantacji), przeciętne postaci z Akko na przedzie, która w zasadzie nadaje się bardziej do serii krótkometrażowych, aniżeli pełnych 25 odcinków i fabuła, która pojawia się zaledwie momentami i jest powleczona pomiędzy odcinki, które traktują jedynie o codziennym życiu młodych czarownic(tak, wiem, że takie jest założenie).

Cóż, pewnie opinia trafi do grona mało popularnych ale imho Little Witch Academia nadawałaby się w obecnym układzie na co najwyżej 12 odcinków, bo na więcej chyba nie było konkretnego pomysłu.

ahhh ale mi tego brakowało… pośród masy sezonowych średniaków pojawia się od czasu do czasu taka perełka i oczekiwanie na drugi sezon to wręcz udręka.

Ciekawy wstęp – ukazuje  kliknij: ukryte  „kulisy” spotkania Pań artystek.

Zastanawia mnie tylko sam wątek romantyczny, bo zapowiada się na baaardzo przeciągnięty albo nierozwiązany…

Szybko wyciągnęli najmocniejszą kartę przetargową – spodziewałem się, że potrwa to jeszcze ze 2­‑3 odcinki. Sam drugi odcinek wydaje się być trochę „skondensowany”.

Nie mniej coraz bardziej do siebie zachęca, oby tak dalej.

Adaptacje nie zawsze muszą być wierne, zwłaszcza jeśli materiał źródłowy nie jest jakościowy.

Hmmm mocno zalatuje Shirobako(zgaduję, że inspiracja była zamierzona), nawet protagonistka ma luźną, bardzo powtarzalną charakterystykę(to akurat na minus – to takie kopiuj&wklej Miyamori Aoi).

Turystyka akurat mnie średnio interesuje ale jako okruchy życia zapowiada się całkiem nieźle.

Taki haremik w bardzo „nostalgicznym” klimacie – przychodzą na myśl takie klasyki jak Tenshi Muyo ale samo w sobie jest bardzo mało przekonywujące, humor raczej słaby, kreska w klasycznym stylu i generalnie chyba nie jest to pozycja, którą warto mieć na uwadze.

Tyle po pierwszym epie, zobaczymy dalej…

Nie podobała mi się pierwsza scena – było to takie trochę mieszanie sci­‑fi z fantasy, nigdy nie przepadałem za tego typu zabiegami.

Poza tym nie było już tego efektu WOW! co w pierwszym sezonie ale nadal jestem bardzo zadowolony – całość trzyma poziom, propsy dla autorów.

 kliknij: ukryte  Czerwony smok jakiś taki „kiczowaty” się wydawał.

Ciężko powiedzieć coś więcej po pierwszym odcinku – niby trochę tego pokazali, jest jakiś tam background(oklepany… no ale jest), jednak mam mieszane uczucia pod względem tego w którą stronę pójdą autorzy( kliknij: ukryte  grymas siostry po oznajmieniu brata, że traktuje ją jako rodzinę).

Generalnie zapowiada się na bardzo lekkie okruchy życia, jest trochę lżejszych gagów, kreska przyjemna i seiyu też dobrze odwalili robotę. Oby tylko szybko nie skończyły się im pomysły – A1 potrafi zrobić dobre anime ale przypomina mi się, że maczali palce też przy Ore no Imouto ga Konnani Kawaii Wake ga Nai – i jak powszechnie wiadomo drugi sezon nie należał do wybitnych.

Ciężko naliczyć się tutaj ilości sparodiowanych serii i na pewno jest to typ humoru, który można docenić. Typ humoru jednak nie dla każdego.

Dziwi mnie dlaczego brakuje w tagach parodii – na niej seria się imo opiera.

Można dać szansę.

Generalnie nie pogardziłbym battle­‑shounenem z dziewczętami ale szlak mnie trafia, że za każdym razem, kiedy tylko ktoś machnie mieczem to nazywa się to oddzielną „super tajną techniką”.

Okazjonalny humor raczej przeciętnej jakości, pomysł niespecjalnie oryginalny i postaci mało interesujące.

Nie mniej jakaś tam niewielka przyjemność była z oglądania. Zobaczy się przez następne 2­‑3 odcinki.

Zapowiadała się całkiem niezła seria o magii, choć imo wpychanie tutaj fanserwisu było raczej niepotrzebne – a na pewno nie w takiej formie. Główny bohater „nauczyciel” na razie do siebie nie zachęca w żaden sposób ale podejrzewam, że posiada jakieś „ukryte umiejętności”, bo inaczej to nie byłoby chyba żadnego punktu zaczepienia.

Można dać szansę ale widać, że nie jest to nic ambitnego.

Nie mam co więcej dopisywać – odczucia dokładnie takie same i do tego kompletnie nie mam ochoty zabierać się za następne odcinki, bo jakieś to takie wszystko sztuczne, przerysowane i wykonane kompletnie amatorsko.

Brzydkie, niskobudżetowe CGI i seria, która sama nie wie czym chce być.

Sporo CGI już od pierwszego odcinka, kreska nadal trzyma poziom, choć też widać w wielu miejscach uproszczenia(dla kontrastu jednak jest też wiele kadrów z naprawdę szczegółowymi zarysami).

Też od pierwszych chwil pojawia się coraz więcej pytań i podejrzewam, że nie będzie zbyt wielu odpowiedzi.

12 odcinków to trochę mało – stawiam, że po 4 latach nazbierało się trochę materiału. Jednak jeśli za rok pojawi się następny sezon, to byłbym w stanie wybaczyć.