Tanuki-Anime

Słaby ten finał. Zmienili go niby względem mangi, ale przez to że był totalnie rushowany to właściwie był płytki i mało satysfakcjonujący. Zamiast tracić czas antenowy na bezsensowne wątki mogli lepiej ogarnąć ostatnie odcinki.

A najśmieszniejsze, że choć przez całą serię zdążyłem się przyzwyczaić do tych renderów, to np. OP dobitnie pokazał że tej serii na dobre by wyszło gdyby trzymali się tradycyjnej animacji. W Sanda jakoś potrafili zachować styl autorki a tu animacja była bardzo sztuczna…

W sumie ciężko się to ogląda już – straszny bełkot się z tego zrobił. Oglądam tylko dla „walek” choć i tak większość z nich trwa po kilka minut max…

Bo tu nie ma się nic dziać. Heroic Spirity mają się nawalać i tyle xD

Ja jestem daleki od takich interpretacji… ale dobrze, cała zabawa w tym żeby wynosić z historii swoje spojrzenie i dyskutować.

Niee ja bym się nie doszukiwał  kliknij: ukryte  usprawiedliwiania Aquy, w tym jak poprowadzili wątki historii względem mangi. Sens historii jest taki że gość (Aqua) poszedł w zemstę, bo uważał że dostał szansę której nie chciał zmarnować – nawet kosztem innych, bo ci inni byli dla niego „przeszkadzajkami”. Woli ich „wykorzystywać” i trzymać na dystans (mimo że nie raz kłóci się to z nim samym – tu wchodzi też wątek że jednak jest „młody” ciałem). Kiedy tylko „odpływa” za bardzo od celu – czyli płynie w kierunku własnego szczęścia – stwierdza że szczęście „nie dla niego” – liczy się cel. I wydaje mu się że to wszystko dla celu ostatecznego – jego osobistego. Ale pod koniec historii dochodzi do realizacji że tak naprawdę nie chodziło o AI i niego, a o Ruby/Sarinę – był jej „aniołem stróżem” i to dla niej się ostatecznie poświęca, nie dla własnych celów .

Nie no historia jest dobra. Przemyślana w tym sensie że wie dokąd zmierza (nie spojlerując mangi, bo zakończenie jest szokujące) – ale przede wszystkim (i tu nie wiem czy są podobne dzieła) – próbuje ukazać branże rozrywkową „od kuchni”. Może nie jest to wiedza encyklopedyczna, ale myślę że autor odrobił lekcje – to nie jest pisane na kolanie jak 90% isekajów gdzie autorzy biorą się za „ekonomię” czy „geopolitykę” w swoim świecie a wychodzą jakies bzdety. Wydaje się że tutaj autor przynajmniej jakiś risercz robił – może robił wywiady, a może po prostu obserwuje showbiznes w Japoni i to dodaje tej historii autentyczności…

Ta historia już jest bardzo dobra, a adaptacja wynosi ją na jeszcze wyższy poziom – np. punkty zwrotne w owej historii są mega dobrze zrealizowane (te płynne przejścia z końcowych scen/cliffhangerów w ED!), z odpowiednim dramatyzmem, muzyką czy animacją. Sceny z mangi stają się jeszcze bardziej widowiskowe, a to przecież „tylko” dramat (no dobra, z elementami thrilleru i nadprzyrodzonymi, ale wciąż). Lepsze niż w niejednym akcyjniaku :) To chyba jedna z najlepszych adaptacji jakie znam. Po prostu znakomita seria – ale to wie chyba każdy kto ja ogląda, ja tylko śpieszę donieść że w sezonie 3 dalej trzyma to poziom.

Mnie się od początku podobało, choć trochę nie podobała mi się ta kolorkowatość Demon Blight – choć trzeba przyznać że jako taka niepowstrzymana „siły natury” pożerająca powoli świat są przerażający. Demony w postaci zmutowanych potworów to jednak dobry „główny” antagonista (choć już wiemy że najwyraźniej nie tylko same demony są tu antagonistami), idealne tło dla postaci i fabuły w tej serii (spiski, „yuusha” jako najgorszy kryminalista i mięso armatnie podczas gdy  kliknij: ukryte  jeden z nich – „król” – to prawdopodobnie kluczowa broń dla ludzkości itp.

Ale w najnowszym odcinku naprawdę u mnie to wszystko odpaliło – KLIMAT, grafika, animacja, ta forteca na tle zachodzącego słońca i wszechobecna atmosfera beznadziei. Kurcze, długo czekałem na takie dark fantasy i nawet te comic reliefy w postaci boginek tego ciężkiego klimatu nie rozwieją. Jest naprawdę dobrze.

Do stylu animacji można mieć momentami zastrzeżenia, ale ten Opening jest świetny.

Szalony koncept, ale jak o tym pomyślisz to nawet ma sens bo para „niewidzialny człowiek” i „niewidoma osoba” tworzą ciekawą dynamikę. Pomijam że mimo iż mamy współczesny świat, to jest on full­‑fantasy z furasami (Jarashi jest super) i rasami typu elfy co dodaje kolorytu. Na plus że protagoniści niemal od samego początku zostają parą i choć seria ewidentnie ma wyraźnie elementy komediowe, to mówimy tu o lekkim (przynajmniej na razie) ale konkretnym romansie.

Na plus że seria wyraźnie stawia na warstwę edukacyjną – w subtelny sposób przybliża widzom codzienność i to z czym muszą się mierzyć osoby z niepełnosprawnościami – w tym wypadku osoby niewidome.

Z tego co wiem te dwa odcinki były częścią kinówki Jujutsu Kaisen: Execution (była u nas w kinie w grudniu i te dwa odcinki były takim bonusem). O tym filmie słyszałem że jest fatalnie zmontowany i jak ktoś nie wie nic o serii to będzie totalnie pogubiony. Może ten „artyzm” to efekt włączenia tych odcinków do tej beznadziejnej kinówki i dlatego są takie udziwnione, a później będzie lepiej. Znaczy mi się nawet te dwa odcinki podobały, ale to coraz bardziej przypomina jakieś animacje od Shaft niż pierwsze dwa sezony.

PS: Fajnie jak seria będzie kontynuowana bo Mukoda kontraktuje później kolejnego zarąbistego chowańca i chce to widzieć w anime :)

Tak – nie ma tu raczej nic nowego, więcej tego samego co w pierwszym sezonie + dochodzi parę nowych postaci. Ale to bardzo dobrze bo seria to taki chillowy slowburn (choć walki z potworami „składnikami” kulinarnymi potrafią być dynamiczne, lepsze niż w niejednym anime z „lochami”). Oczywiście dodanie tych postaci już dużo wnosi, bo miny jakie walą Dora i Fel rozbrajają (seria trzyma naprawdę wysoki poziom animacji). No i zabawna jest postać jednego elfa mistrza gildi – miłośnika smoków – i jego asystenta który go trzyma w ryzach.

Ta seria jest mega pozytywna i wdg mnie to jeden z lepszych isekajów z wykorzystania motywu „dziwna zdolność specjalna która w praktyce okazuje się przydatna”. Oczywiście to jaki Mukoda dostaje dosłowny „plot armor” od bogów niweluje jakiekolwiek napięcie (a dostaje go jeszcze więcej w tym sezonie), ale ma to tutaj akurat absolutny sens (bogowie nie pozwolą aby stała mu się krzywda :P) i nie sposób mu nie kibicować, bo jego interakcje z różnymi napotykanymi postaciami są sympatyczne (a relacje z jego „chowańcami” są mega urocze np. z Sui).

JA polecam i będę te serie polecał jak ktoś lubi takie klimaty.

Dawać sezon 3!

Oczywiście że nic nie wyjaśnili… mystery box musi być. Ech. Niby człowiek wiedzioł że nic nie wyjaśnią ale się łudził. „Najważniejsza jest podróż!” i inne pierdy. No i jakaś tam turystyczna reklama Japonii i partnera programu, czyli Hondy w tym wypadku.

W sumie przyjemna i ładnie narysowana seria, jedynie protagonistki mnie czasem wkurzały swą lekkoduchowatością. Ale czuje że jakbym tego nie obejrzał to niewiele bym stracił.

No ciężko się to ogląda bo jest to bardzo dziwna seria i rodzi się pytanie co siedzi w głowie autorki… ja oglądam dalej, ale jest coraz dziwniej. Tyle powiem.

Wogóle to dziwny sezon – bo mamy też Kimi to Koete które zasadniczo jest bardzo dobrą serią w moim odczuciu… no ale kontekst też problematyczny.

Myślę że skoro jest jakaś refleksja, to jeszcze z nami tak źle nie jest xD Z drugiej strony patrząc na Amazona i popularność takich książek jak Morning Glory to pojmowanie „granic” dobrego smaku będzie chyba przesuwane.

Zdecydowanie słabszy sezon (cour?) niż pierwszy. Fabuła rzadko trzymała się kupy i była bardzo chaotyczna (i po prostu nudna), a „zbiegi okoliczności” nie miały takiego polotu jak wcześniej – mówiąc krótko sposób w jaki Krai­‑owi udawało się wybrnąć z różnych sytuacji był mocno naciągany – tak jakby twórcom skończyły się te lepsze pomysły na „komedię omyłek”. Zresztą w pierwszej serii cały wic polegał na tym że wszyscy widzieli Kraia jako takiego „genialnego stratega” – nie wiem jak to wytłumaczyć, ale tu w sumie częściej widziano go jako głupka i miałem generalnie wrażenie że po prostu jest on absolutnie nieprzekonujący w swojej roli tego „mistrza intryg”, ale scenariusz na siłę pcha go do przodu, w przeciwieństwie do pierwszego sezonu gdzie wychodziło to „naturalnie” (mimo że przypadkowo).

Ti została sprowadzona do roli popychadła i panikary (na tym etapie nie wiem po co ta postać wogóle), a pojawienie się całej „drużyny” w sumie było mniej interesujące niż się zapowiadało – wprowadzenie sióstr Smart wyszło im o wiele lepiej. Z dużo też było wątku Arnolda i jego drużyny – to powinien być pojedynczy gag, a oni poświecili im parę odcinków. A gdzieś w tym wszystkim też tak jakby szata graficzna uległa pogorszeniu. Nawet muzyka do zapomnienia – OP i ED z pierwszej serii były świetne – a tu do zapomnienia.

Nie wiem, może zmieniła się ekipa i dlatego dostaliśmy coś innego, gorszego? Generalnie nie było aż tak źle, ale jestem zawiedziony – pierwsza seria była jedną z moich ulubionych w tamtym sezonie a to było… średnie. Hmm, a może formuła po prostu się wyczerpała – tak czy tak nie czuje już entuzjazmu do „Grievers”, nawet jeśli dostaniemy 3 sezon.

Dodatek jest spoko, warto wrócić do gry i nawet przejść ją od początku żeby go ograć (muzyka jest chyba lepsza niż w podstawce). U mnie się to wtedy akurat zeszło z zakupem nowego sprzętu więc było to dla mnie praktyczne nowe doświadczenie na full detalach – no i też można było zobaczyć smaczki które dodali w jednym patchu po premierze serialu, np. mieszkanie Rebeki.

Widzę że kolega tu nowy :P Tak, ludzie to bardzo przeżywali swego czasu, w necie było pełno reakcji na te serię i klipy jak ludzie  kliknij: ukryte  ubijali Adama Smashera w grze C77 „za Rebekę”. Może czeka cię jeszcze etap puszczania w kółko „I Really Want to Stay At Your House” z łzą w oku :)

Aaaa, to tutaj podział się 3 sezon One Punch­‑Mana :)

Seria ma durne momenty, a jej wątki romantyczne wychodzą dosyć infantylnie. Ale muszę przyznać że zwrot z 9 odcinka i tenże odcinek podniesie moja ocenę tej serii. W tymże odcinku­‑retrospekcji fajnie to wymyślili jak „doszło” do świata który widzimy w anime. Ciekawe połączenie różnych konceptów transhumanizmu i zagrożen zw. z AI.

Dziwnie się to ogląda, bo masz poczucie że oglądasz coś nie do końca… normalnego.

Ale kurczę – jest to zrobione ze smakiem, postacie „testują grunt” (a nie oddają się żądzom), a ich romans jest szczery i uroczy. Żadnych głupich żartów, przekraczania granic dobrego smaku (przynajmniej na razie). Cały koncept dwóch ras i ich interakcji to coś co dodaje historii ciekawego tła, ale nic zabiera nic z „serca” tej historii. To naprawdę jeden lepszych, szczerych romansów jakie widziałem od lat.

Mogliby wyciąć połowę motywów z Anyą i seria nie straciłaby wiele…

O cholibka, faktycznie xD Może czas wprowadzić inną nomenklaturę? Sezon 6? Sezon Finałowy – cour 1 itp?

Z tego co kojarze to ostatni rozdział, nie licząc dodatkowego który wogóle nie miał związku z epilogiem, to  kliknij: ukryte  skok czasowy o 8 lat, Deku jest nauczycielem a reszta klasy rozwija swoje kariery bohaterów (szkoda ze pokazują ich tylko na jednym wspólnym ujęciu). Może epilog nie jest super zły jak na standardy epilogów w mangach, ale pozostawia niedosyt – nie ma nic o wątku z Uraraką (nie chodzi o jakieś wielkie shipy, po prostu całą serię dostajemy przesłanki że oni są sobie „przeznaczeni” a na koniec wielkie nic, właściwie wątek Togi wydaje się być priorytetyzowany kosztem ich romansu). Deku stracił moc i choć dostaje na koniec kostium Iron Mana (niczym All Might) to generalnie jak na bohatera który uratował Japonię to trochę marnie skończył. Wątek z tym grzybkowym uczniem też słaby, niepotrzebnie zabiera miejsce. Niby dostajemy taki catch­‑up gdzie kto jest w życiu, ale po prostu nie czuć satysfakcji, wydaje się że protagonista został na lodzie na koniec histori, a kiedy coś jednak mogłoby się ruszyć – kurtyna. Chyba że było jeszcze coś po tym?

Sezon idzie zgodnie z mangą. Tak więc  kliknij: ukryte  prawdopodobnie jeszcze ze dwa odcinki samej walki z AfO i z jeden lub dwa epilogu. Mnie najbardziej interesuje czy rozwiną epilog bo dla mnie pozostawił spory niedosyt, ale to jak postępowali w przeszłości z adaptacją daje nadzieje.