Tanuki-Anime

No wiem, anime raczej wielu osób do siebie przekona, a jest sporo ciekawych serii w tym sezonie. Ale ja brnę dalej :P

No jest wiele innych rzeczy takich jak „nijakość” serii. Z drugiej strony przyjemnie mi się to nawet ogląda a dygresja akurat mnie naszła przy okazji tego anime :D

Ja napiszę. W sumie nie wpadłem na to że seria może być dla „żeńskiej części widowni” i teraz mi głupio że się nie poznałem, bo w sumie mi się podoba a nie widzę tu nic „bishowego” raczej takie „nakama power”. Może porównanie na wyrost ale bardzo mi się kojarzy z Air Gear.

Inna sprawa, że taki np. Adam wręcz epatuje „latynoską pasją” :D

Sprzedałem wasze klipy znajomym :D

Ja bym tu jeszcze dorzucił Mushoku Tensei.

Scena z samego początku, czy ta miejscówka z początku to przypadkiem nie nasyp kolejowy przy Bogusławskiej? fotka poglądowa.

Jakiś Wrocławianin potwierdzi? Studiowałem więc od razu mi się skojarzyło :D

Może dostała zlecenie: „ma zmieścić się w 11 odcinkach :P”.

Niezła akcja…

Pomyśleć że się zastanawiałem jak to jest że z takim  kliknij: ukryte  jurnym chłopem jak Paul pod jednym dachem i nocnymi ekscesami rodziców Rudy'ego nie dochodzi do żadnych „skandali” z kimś takim jak Lilia. No cóż, jednak doszło…. Rudy się dobrze zachował.  kliknij: ukryte  Oczywiście wina była nie tylko Paula, ale chyba nie dało się tego inaczej rozwiązać jak pozwolić jej zostać.

Swoją drogą znowu wychodzi atut tej serii. Historia snuje się z głową, nie ma się wrażenia, że pewne zdarzenia biorą się znikąd.

„Uwielbiam” w anime ten motyw że bohaterowie są w długiej podróży a mają tylko jedno (zawsze czyste i niewygodne) ubranie i żadnych bagaży, namiotów nic. Tak wiem, taki „realizm” życia doczesnego w bajkach jest zbędny, ale mnie to niezmiernie wkurza a niestety występuje bardzo często :P

Generalnie seria jest przyjemna ale raczej jeśli nie podoba ci się pierwszych parę odcinków to zdania nie zmienisz. Nie oczekuj żadnych fajerwerków. To szczere do bólu heroic fantasy z sympatycznymi, ale dosyć liniowymi postaciami (no i mnie osobiście wkurza praktycznie zerowy progres w sferze uczuciowej). Dosyć ciekawy jest fakt, że historia ma dwa wątki – główny bohater oraz jego ekipa i drugi wątek – Mrocznych Elfów najemników którzy mają swoje ukryte cele (aczkolwiek w połowie historii mamy dosyć zaskakujący twist jeśli cię to interesuje). Mnie się o dziwo podoba przez tą swoją prostotę i aspiracje: pewną konsekwencje w byciu tym czym jest a czym nie jest (czyli standardowy opis średniaka, tak wiem :P).

No ale mi chodzi o „tradycyjny” format Openingu w anime, nie samą piosenkę. Taki gdzie pokazują zajawki z całej serii. Tutaj główny motyw muzyczny został jedynie podłożony do normalnych scen na początku odcinka. Taki zabieg czasem stosuje się w anime np. w Re: Zero gdzie od początku 2 połówki sezonu drugiego też nie pokazano Openingu…

Niby gdzie? Jak po lesie chodził? Owszem główny motyw muzyczny odegrali ale na OP mi to nie wyglądało…

Kyute!

Ale mogliby wreszcie pokazać OP :)

Serio aż tak wam nie leży Beastars? Przecież to całkiem udana seria…

A co do Houseki… tak to perełka która powinna mieć kontynuacje.

Muszę przyznać jedno…

W pierwszej serii jeszcze przeszkadzało mi to CGI, ale sezon 2 to chyba pierwsza rzecz od czasu Hōseki no Kuni gdzie ten typ animacji w ogóle mi nie przeszkadza. Mimika twarzy to mistrzostwo w tej kategorii. Cos mi się zdaje, że animatorzy dali od siebie jeszcze więcej. Dodajmy do tego dobrą historię i to anime naprawdę może stać się kultowe.

Mówisz o wersji z czy bez cenzury?

Nie o tym mówiłem, zupełnie :) W adaptacji mangowej zaczerwieniła się jak burak i to było bardzo cute, jeden z moich ulubionych momentów początków MT. Poza tym Roxy jest jedną z moich ulubionych, żeńskich bohaterek MT, także tym bardziej nie narzekam na nieco bardziej pikantne sceny z nią.

Do tego akurat nawiązałem tak od siebie, nie w kontekście backgroundu bohatera :) Sorry jeśli źle mnie zrozumiałeś.

 kliknij: ukryte  Niesmaczny detal, o którym mówiłem

No tak, to już degeneracja, chociaż… w kontekście osoby która tak nisko upadła to chyba nie ma żadnych taboo już. Natomiast widzisz, nie wspomnieli o tym fakcie i zaś to pozostawienie widza w pewnej niewiedzy bo…  kliknij: ukryte  sam zastanawiałem się co właściwie ogląda bohater, bo roznegliżowana babka w łazience to akurat, hmm, ciekawy wybór (w sensie że tutaj chyba ma jakieś znaczenie dla historii, cos więcej niż po prostu ukazanie że to „zwykły” degenerat), ale tutaj nabiera pewnego znaczenia. Bo oto nagle też zaczynasz rozumieć dlaczego rodzinka przyszła do niego z bejsbolem :/

Ale dobra już koniec bo dziele g*wno na atomy a tak naprawdę nie na tym powinna skupiać się uwaga widza. Mamy już pewien obraz bohatera i to powinno nam pozwolić patrzeć na jego przemianę z zaciekawieniem (np. wątek, że tak naprawdę dzięki Roxy przestał się  kliknij: ukryte  bać wychodzić poza dom, więc jest to dosyć istotny krok w jego rozwoju).

Hehe, tak sobie pomyślałem że zwrócisz na to uwagę po drugim odcinku w kontekście tego co pisałeś w poprzednich komentarzach :)

Wiem o co ci chodzi (tak myślę), nie chcesz żeby wizerunek tej bardzo dobrze zapowiadającej się serii został spaczony przez takie właśnie momenty. No ale powiedzmy sobie wprost – nie mogą przypudrować pewnych kwestii – żeby zrozumieć (w sensie „skąd się wziął i na czym polega jego dziwność”) bohatera musimy mieć kontekst. Wydaje mi się ze drugi odcinek dobrze ukazuje jakie prowadził „życie” lub „nieżycie”. Ktoś powie „ech typowy Neet, ile razy to już było?”, ale jest to jednak wciąż poważny problem z japońskim społeczeństwie (a coraz częściej także i w innych kulturach) i taki bohater wcale nie jest czymś banalnym. Po raz kolejny też jakiś obraz pokazuje jak w sumie strasznym miejscem dla „ukształtowania” człowieka może być szkoła…

Motyw z Roxy tez może być uznany za niesmaczny i może był niepotrzebny, ale nie bądźmy też znowu purystami.

Odkładając na bok, kolejny bardzo fajny odcinek, nawet trochę wzruszający. Oby tak dalej. Nie mogę się doczekać jak będzie rozwijać się ta historia a nawet trochę ci współczuje, że wiesz co będzie dalej.

Powiem wam, że o wiele bardziej wolę ten styl isekaji gdzie bohaterowie dostają drugą szansę i generalnie są „defektowi” (może być trauma, ale powinna być niebanalna), niż te sztampy z prostymi jak budowa cepa protagonistami…

Hmm, ja bym rzekł ze tempo wydarzeń jest podobne, ale jest to jak dla mnie najciekawszy sezon pod względem informacji tzw. budujących kontekst. Tony informacji o wojnie Ruso­‑japońskiej, o relacjach rosyjsko­‑japońskich w tych czasach (i przenikaniu się ich kultur), o Sakhalinie, o Ajnach itd. No i sam aż zacząłem czytać o tle historycznym związanym z zamachem na Aleksandra II i choć autor trochę ubarwił historię (aczkolwiek warto zaznaczyć że w zamachu faktycznie brał udział Polak, choć autor oczywiście ubarwił jego postać), moim zdaniem wyszło bardzo interesująco. Poznajemy także historie innej bardzo ważnej postaci, pewnego wojskowego z charakterystyczna płytką :) (no i oczywiście Ogaty który też jest bardzo ciekawą postacią). Fajnie ze mamy tak wyrazisty motyw polski, a słowo „wilk” znaczy tak wiele dla głównej bohaterki. Zresztą chyle czoła przed autorem jak wiele rożnych wątków i kontekstu historycznego potrafi wplątać w swoją historię. To anime to prawdziwa skarbnica wiedzy, taka bardzo dobra książka przygodowa o tle historycznym, mimo ze nie można jej traktować dosłownie w kontekście prawdziwej historii.

Golden Kamui to seria unikalna, specyficzna (szczególnie jej poczucie humoru). Moim zdaniem komuś kto szuka w anime czegoś więcej nie wolno ominąć tej serii…

Może tak może mnie. Fakt, ciężko się wczuć w ich relacje, bo Emilia nie należy do postaci które jakoś szczególnie wybudzają sympatie. Ale nie musi. My jako widzowie śledzimy losy chłopaka który akurat ma taką wybrankę. Miłość nie musi być „logiczna”.

Moim zdaniem sprawa jest głębsza niż ci się może wydaje. Wdg mnie jedna z najmocniejszych stron Re: Zero jest to jak niebanalnie napisane są postacie w tymże dziele. Z pozoru wydaje się ze miłość Subaru do Emilii to zwykle zauroczenie. Być może nawet tak coś w tym jest, ale moim zdaniem stoi za tym trochę dłuższa historia. Oglądając serie po raz drugi zacząłem zauważać pewnie niusane, to jak pewne elementy układają się w całość i jak dobrze jest to napisane. Uważam ze autor albo dobrze zna ludzka psychikę, albo sam przeszedł coś podobnego. Jeszcze w sezonie 1 dokładnie widzimy moment zauroczenia Subaru Emilią. Wbrew pozorom Subaru to nie jest banalna postać. W późniejszych odcinkach dowiadujemy się że nie tylko był Neet­‑em w „poprzednim świecie”, ale że  kliknij: ukryte  przeszedł ciężka depresje wynikająca z zakompleksienia związanego z „zajebistością” jego ojca i dobrze znanymi problemami tzw. wejścia w dorosłość jak „presja otoczenia” itp. Subaru był nawet prymusem, który w pewnym momencie zaczął się uginać pod naporem tej presji (nawet jeśli sam ja sobie wmówił). Swoja droga uważam że odcinek z rodzicami to jeden z najlepszych odcinków anime w historii. Zapytaj się kiedyś co czują np. dzieci lekarzy albo prawników (lub znanych osób) jak jakichś znasz i jeżeli ktoś taki zdobędzie się z tobą na szczerą rozmowę: jak to jest kiedy wszyscy wokół pytają cię czemu nie poszedłeś w ślady rodziców i tym podobne. Subaru nie dość ze musi mierzyć się porąbanym światem, to jeszcze ze samym sobą.

 kliknij: ukryte  Wydaje mi się ze ludzie nie lubią wątku miłości do Emilii bo wydaje się ona „na siłę”. Ot chłop się zauroczył i tyle, taka romantyczna miłość. Ale to coś głębszego, dla Subaru Emilia jest swego rodzaju aniołem który pojawił się w potrzebie (o poza tym jest totalnie w jego typie :P), punktem zaczepienia w szaleństwie nowego świata. Miłuję ja bez względu na jej przywary, a fakt że ma z tym „problem” prowadzi do sytuacji kiedy nie wie jak ma się zachować przy niej (choćby ta scena jego wybuchu z 1 sezonu, gdzie dodatkowo też chodziło o niemożności powiedzenia o swojej zdolności restartowania). Miłość do Rem jest prawdziwsza z punktu widzenia „normalnego człowieka” bo jest bardziej naturalna, szczera. Miłość do Emilii to po prostu coś co Subaru w sobie głęboko zakodował i będzie o to walczył, może nawet jeśli sama miłość podyktowana jest faktem ze „zdarzyła” się kiedy był jeszcze bardzo zagubiony. Zresztą ostatecznie to jego wybór :P

Choć seria lubi zaskakiwać, wydaje mi się że to już jest  kliknij: ukryte  „dobra ścieżka” i restartu już nie będzie. Oczywiście mogę się mylić (i nie czytałem nowelek więc pojęcia nie mam).

Scena rozmowy z Emilia to ewidentnie  kliknij: ukryte  lustrzanka sytuacji z Rem i myślę że autor zrobił to celowo w ten sposób. Rem kiedyś wyciągnęła go z dołka, Subaru wyciągnął teraz z dołka inną osobę którą (też) kocha (nie to że się wypiął na Rem, zresztą to on pierwszy uratował Rem, sama to przecież wyznała więc, jest 1:1 między nimi)

Powiem szczerze, że ta scena aż tak mocno na mnie nie zadziałała, pewnie dlatego że Subaru ma większy „bagaż emocjonalny” (albo po prostu bardziej się z nim identyfikuje bo też miałem w życiu wzloty i upadki). My tak naprawdę cały czas nie wiemy dlaczego Emilia jest taka biedna i pokrzywdzona… i na tle Subaru i tego co on przeżył faktycznie wydaje się mazgajowata (trudno nic nie poradzę na to że tak myślę).

Niemniej tak, kolejny doskonały odcinek i tak jak wspomniałeś wątek Otto też fajny. Siłą serii wdg mnie jest to jak buduje inne postacie tzw. towarzyszące. Nawet taki Otto który do tej pory mógł być traktowany jako wątek komediowy staje się  kliknij: ukryte  kolejnym niespodziewanym sojusznikiem który pomógł się pozbierać Subaru. Re: Zero to nie tylko Subaru, ale cała gama postaci które po prostu da się lubić. Cholewa, nawet Patrasche, jaszczurka która bohaterowi służy za „konia”, to w tej serii waifu :P

Rozumiem że napisałeś to w żartobliwym tonie?

Kto to jest Krusty :P

Ale dzięki przyda się. Prawda jest taka ze jak oglądałem pierwszy odcinek po prostu patrzałem na te facjaty i miałem takie flashbacki „o to ten synek od katany”, „o to ta laska co podrywa MC i jest rywalką tej niskiej” itp. Prawda jest tak ze nawet nie bardzo „chciało mi się” pamiętać, ale po pierwszym odcinku pojawiło się zainteresowanie. Na zajawce wiedze plemię smoko­‑ludzi więc już z automatu mnie kupili :P

Bardzo niewiele pamiętam z pierwszych dwóch sezonów, ale po pierwszym odcinku czuje się jak w domu, jakby nie minęło tych kilka lat od emisji sezonu drugiego.

Opening zachęca bo pojawia się w nim dużo ciekawych nowych postaci. Kolejne anime w tym sezonie które będę śledził z zaciekawieniem :)