Tanuki-Anime

Sorry, wkradła mi się „literówka”. Recenzja ma w chwili pisania tego komenta 14 lat :P (ech gdzie te możliwości edycji komentarzy…)

Fatalna recenzja (tak wiem że odnoszenie się do recenzji sprzed 16 lat o 32­‑letniej animacji jest trochę daremne, ale samo anime odkryłem przypadkowo i muszę się wypowiedzieć).

Autorka sama przyznaje, że zabrała się do animacja bez żadnej wiedzy o nim. Tak rozumiem, anime powinno bronić się samo tyle że… broni się samo. A tak w ogóle autorka jest recenzentką więc wypadałoby poczytać trochę o materiale źródłowym. Tak, nie ma takiego obowiązku, ale wydaje mi się że już sama czołówka (autentyczny film z modelami robotów) powinien dać do myślenia że nie jest to coś zwykłego. Trochę ułatwię: [link][link][/link]. Sama historia OVA jest dosyć fascynująca, polecam się z nią zapoznać jeśli jest się fanem mecha­‑anime.

Animacja to unikatowa perełka, połączenie fascynacji autora komiksami Moebiusa (wspomniane przez mojego poprzednika) i mechami, co widać po szczegółowości i dbałości z jaką przedstawione są pojazdy mechaniczne. Sama animacja była oczkiem w głowie reżysera, odnosi się do niej w późniejszych dziełach. Nie rozpisując się za bardzo o samym anime: tak fabuła jest płytka ale „kompaktowa” czyli dzieło można spokojnie obejrzeć jaką zamkniętą całość. Świat przedstawiony jest wystarczająco opisany, a nawet ładnie wytłumaczono dlaczego „ludzka” bohaterka tak łatwo opanowała robota (córka mechanika więc ogarnęła manual plus jest swoistą najemniczką więc i walka jej nie obca). Tak, jest trochę irytującą postacią, ale tacy wtedy byli protagoniści. Nie zmienia to faktu, że jak na w sumie ok. 30 minutowe anime historia jest bardziej zamknięta i zrozumiała niż w niejednym pełnowymiarowym anime. Rzadko się zdarza żeby twórcy zawracali sobie głowę takimi „szczegółami” przy tak krótkim czasie emisji. Po co anime powstało? Ano to tak jakby zapytać po co w ogóle powstają anime. Nie zawsze musi to być „przesłanie”, czasem jest to po prostu wizja reżysera.

O grafice można mówić tylko w samych superlatywach – to nostalgiczna podróż, jakby żywcem wyjęta z „Daydream Note's” Miyazakiego. Jeśli nazwa nic nie mówi można też obejrzeć anime Eizouken które jest hołdem dla tego „ultra­‑realistycznych” maszyn w japońskiej animacji. Obejrzenie tego OVA to podróż w czasie, muzyka też jest bardzo dobra i charakterystyczna dla epoki.

Polecam, nawet jeśli nie dla samego anime to jako nostalgiczna wyprawka. Można troszkę poszerzyć horyzonty. Zachęcam autorkę żeby jeszcze raz przyjrzała się temu anime, wśród różnorakiego szrotu to naprawdę się wyróżnia.

Też mi się wydawało że w mandze było trochę inaczej. No i wydaje mi się że cała ta akcja była bardziej yolo niż przystało na GS (gdzie jego planowanie?). Ale sam „odcinek specjalny” odbieram pozytywnie jako samo­‑stanowiący, podobały mi się zwłaszcza interakcje między bohaterami.

Seria miała trochę wolny start ale ten odcinek… uspokoił mnie. Ta seria jest wciąż niesamowita. Choć myślę  kliknij: ukryte  że jeszcze sporo jest pytań odnośnie relacji Subaru – rodzice to jego postać zyskała kolejną warstwę głębi. Oto dowiadujemy się że Subaru był  kliknij: ukryte  neetem, bo wpadł w depresję z powodu kompleksów że nie jest w stanie dorównać swojemu ojcu, który najwyraźniej jest „bardzo cool”. Uświadamia sobie to z biegiem czasu a frustracja w nim narasta, bo rzeczywistość pokazuje mu że nie jest tak wyjątkowy jak mu się wydawało. To bardzo częsty problem, myślę że wielu z nas może się do tego osobiście odnieść bo wielu z nas stara się w życiu przynajmniej dorównać  kliknij: ukryte  naszym rodzicom. Sam to przeżyłem (dlatego ten odcinek traktuje bardzo osobiście, nawet jeśli moja sytuacja jest trochę inna) więc wiem o co cho. Jaka szkoda że sam motyw  kliknij: ukryte  pogodzenia się ze sobą jest czymś co Subaru zrobił w podświadomości. Wygląda na to że jego rodzice są osobami które tak własnie by zareagowały na jego „przemianę”, bo wydają się naprawdę spoko, ale tak naprawdę „isekai” przydarza mu się zanim do tego faktycznie dochodzi, w retrospekcji widzimy że na początku serii, kiedy „znika”, dalej jest jeszcze Subaru­‑neetem. Ciekawe czy kiedykolwiek wróci do naszego świata i powie swoim rodzicom – „tak kochani, ogarnąłem się wreszcie!”.

Strasznie wkurzają mnie te spadki jakości animacji z odcinka na odcinek. Potrafią zabrać całą imersję. I nie obchodzą mnie te wytłumaczenia o budżecie albo outsourcingach. Get your sh*t together!

Komachi best girl!

No muszę powiedzieć że mało mnie już w anime zaskakuje a tutaj już w drugim odcinku dostajemy ładnego plot twista. Myślałem że po prostu mamy  kliknij: ukryte  dwa równoległe światy na zasadzie rasa „wróżek” żyje sobie gdzieś poza wzrokiem ludzi, albo nawet w pewnej symbiozie. No teoretycznie jest coś zbliżonego, ale nie do końca bo mamy zabawę konwencją  kliknij: ukryte  MMO/Isekai. I nagle wszystko zaczyna mieć sens – dziwne kolory niektórych ludzi, struktura świata, tajemnicze znaleziska. Podejrzewam, że ostatecznie skończy się na standardowym  kliknij: ukryte  „siłą przyjaźni pokonamy złą korporację i będziemy żyć w harmonii między światami”. No chyba że twórcy znowu postanowią nas zaskoczyć. Czemu nie? No ale już i tak duży plus za to pozytywne zaskoczenie.

Pozostaje pytanie czy  kliknij: ukryte  „kosmici” zniewolili ludzką rasę i zrobili coś na kształt Matrixa gdzie nasz gatunek służy za paliwo czy może te „awatary” to ludzkość która przeszła już x poziomów ewolucji i stworzyli wirtualny świat na kształt dawnej cywilizacji.

Tego się spodziewałem: stylowe, przewrotne, sympatyczne anime. Na pewno plusem dla mnie jest umiejscowienie w USA, lubię takie tło dla anime. Na razie dopiero po kilku odcinkach ale mnie wciągnęło. To taka komedia omyłek, bohater wplątał się w maras i teraz pewnie będzie próbował jakoś wybrnąć. Jeżeli będą fajne twisty to myślę że ocena końcowa będzie wysoka.

No tak, wiadomo że tego typu sceny wzbudzają negatywne emocje i to łatwy sposób na wpływanie na widza (niesmak czy chora fascynacja). Dobrze że chociaż autor ma tego świadomość (choć generalnie sceny w nowelce były pikantniejsze np. opis sceny  kliknij: ukryte  pierwszego razu Asuny i Kirito w oryginalnym SAO to po prostu pornos. Nie uważam się za osobę szczególnie wrażliwą, ale sam byłem w szoku że takie rzeczy pisze się w popularnych nowelkach. Ale czasem mam wrażenie że twórcy się „świetnie” bawią animując takie sceny – po prostu przeginają.

Molestowanie pojawia się w wielu anime, choćby „przypadkowe” złapanie cycka. Ale SAO robi to już tak nachalnie i patetycznie że chyba nawet już fani przewracają oczami. Dam się wymacać, „muszę wytrzymać!” i zobaczymy coś się stanie… to scenariusz każdego byle jakiego hentaja.

NGL to dziwna seria. Ma fajny klimat, otoczkę, OP czy ED naprawdę potrafią wprawić w nastrój. Chyba jest nawet dosyć popularna, nawet Hideo Kojima jest fanem. Trochę cyberpunk, trochę noir, tylko że…

No właśnie, jak już przechodzimy do samego anime, mimo że ogląda się nieźle, to cały czas ma się poczucie że jest jakoś tak nijako. Wszystko się fajnie spina, brakuje tylko ciekawej fabuły… to nie jest seria którą oglądasz z wypiekami. Szkoda, ale sam sezon 2 raczej obejrzę do końca.

Nom, ta seria ma wyraźny fetysz ze scenami molestowania. Tak,  kliknij: ukryte  „dam się wymacać a może nawet zabić, bo nie wiem czego się spodziewać po tym świecie”. No i to „łzawienie” i patos. Nic tylko przewracać oczami, ech…

Jako seria katastroficzna się sprawdza. Są dramaty, są emocje itd. Trup ściele się gęsto.

Z drugiej strony mamy jakieś dziwaczne wątki np. ten z sektą. Seria w jednej chwili potrafi pozytywnie zaskoczyć, po czym dostajemy plot armory czy fart bohaterów:  kliknij: ukryte  wokół szaleje żywioł a oni się ciągle odnajdują. No i ten Kite, jakiś superheros normalnie. A na koniec mamy jeszcze jakiś manifest of wspaniałości narodu japońskiego.

Nie wiem, te serię jest ciężko ocenić. Ogląda się ją spoko, ale nie można oprzeć się wrażeniu że chciano tu za dużo wepchnąć, momentami po prostu za dużo się dzieje, zwroty akcji wydają się wręcz randomowe a nie przemyślane (może o to chodziło w końcu to seria o katastrofie).

Postacie da się lubić, są zaradne, choć momentami wydaję się że aż za bardzo. Mogą trochę wkurzać te ciągłe angielskie wstawki w ich rozmowach, nie wiem czemu to miało niby służyć…

Jeśli chodzi o grafikę to jest specyficzna. To ten typ kreski gdzie postacie momentami wyglądają jak karytkatury. Jest bardzo nierówno, tła czy animacje potrafią wyglądać strasznie tandetnie. Jeśli chodzi o warstwę dźwiękową to jest dobra, ale momentami odnosiłem wrażenie, że jest źle dobrana.

Mimo wszystko uważam że warto zobaczyć, w końcu ileż mamy serii o takiej tematyce czyli katastrofa naturalna a nie np. ludzkość walczy o przetrwanie w obliczu ataku kosmitów itepe. Tylko spodziewajcie się że momentami niektóre wątki czy zwroty akcji będą dosyć dziwaczne.

Myślałem że ideą serii jest ze główny bohater będzie się właśnie  kliknij: ukryte  opierał zalotom innych kobiet i z tego będą wynikały niezręczne sytuacje, tymczasem już w pierwszym odcinku przelatuje dwie. Czyli co, będzie  kliknij: ukryte  bzykał na boku i dalej udawał że ta niewinna niewiasta jest jego prawdziwą miłością?.

He he, no już na dzień dobry prosto w pysk  kliknij: ukryte  fanom Rem. Ale te migawki jak Obżarstwo ją „pożerał”, pewnie rozbudziły nadzieje tego obozu do maksimum :D.

Zapowiada się interesująco, zwłaszcza po ostatnich kilkunastu sekundach. Pomysł na ruchome miasto które „pożera” surowce aby przetrwać wygląda jakby żywcem wzięty z „Zabójczych maszyn” Reeva tylko że tu nie mamy (chyba) innych miast a ogromne, wrogo nastawione organizmy (i ich pomiot?).

Niby taka kolejna seria w stylu ostatki ludzkość kontra potwory (Attack on Titan czy Kabaneri), ale tu widać od początku jakiś pomysł i dosyć efektowną oprawę graficzną. Ciekawi główna bohaterka, bo poza standardową „tragiczną przeszłością” niczym się nie wyróżnia poza ambicją (na razie żadnych „sekretnych mocy”).

Wspomniałem o interesującej końcówce:  kliknij: ukryte  otóż wydaje się że mamy tu do czynienia z jakąś jeszcze jedną, dziwaczną „rasą” oprócz ludzi i potworów. Trzeba zwrócić uwagę na tajemniczy symbol która jest najwyraźniej z nimi powiązany, jak na przedmiocie, który na początku upuszcza ojciec bohaterki.

Twoje zapewnienie że to „coś więcej niż się wydaje” już wystarczy mi za reklame :) Będę oglądał więc dalej.

Tak jak w przypadku Tower of God nic o tym nie wiedziałem poza faktami że to koreański webtoon i jest bardzo popularny.

Poczytałem o fabule i okazuje się że to coś więcej niż zwykły „brawler”:  kliknij: ukryte  pojawiają się elementy fantasy takie jak smoki i demony. Podoba mi się taka konwencja.

Sama seria wydaje się jazdą bez trzymanki więc można zapomnieć o jakimkolwiek realizmie. Widać że jest to zrobione dla czystej rozrywki.

Podoba mi się.

Zastanawiam się czym może zaskoczyć seria w której główny bohater jest of początku OP i ten fakt wykorzystuje :P

Bida z seriami w tym sezonie więc miałem okazję dociągnąć do końca niektóre serie :P

Nie wiem za jakich idiotów twórcy tej serii maja widzów, ale jeżeli bycie „wybitnym shachou” polega na wydawaniu „poleceń” w stylu „wojowniku – atakuj”, „supporcie – supportuj” a „medyku – medykuj”, to trzeba przyznać że grubo tam mają…

Chyba że anime jest tak naprawdę zręczną satyrą pracy w korporacji a my sądząc po ocenach nie poznaliśmy się na jej geniuszu…

Dobra seria. Początkowo wydawała się trochę zbyt „nastolatkowa”, ale im bliżej końca, a szczególnie dwa ostatnie odcinki, to intryga się zagęszcza,. Potrafi zainteresować, ma parę fajnych scen walk, małomiasteczkowy klimat dodaje atmosfery.

Tylko te spadki jakości, może to przez wirus, a może tak było to zaplanowane. Manga charakteryzuje się ładną kreską i w anime też momentami dało się to dostrzec ale były momenty że oczy płakały.

Solidne 7/10.

Lol, ta końcówka…

Sympatyczne. Nie znałem pierwowzoru. Lubię serię gdzie rzucane są tu i ówdzie klocki które później składają się na całość.

Powiem tak. Czymś ta seria musiała się wyróżniać że jest taka popularna. Tym samym mamy wątek Rachel  kliknij: ukryte  czyli po trupach do celu. W sumie to na swój sposób ciekawa postać, myślę że jej ambicje doskonale oddają idee serii czyli  kliknij: ukryte  chęć wspięcia się na szczyt wieży, w jej przypadku za wszelką cenę.

Nie powiem żeby seria zrobiła na mnie jakieś duże wrażenie, ale chętnie zobaczę co będzie dalej…