Tanuki-Anime

Generalnie ciekawy pomysł na anime – totalny kurczak postanawia zarabiać na patostreamach ucząc się z jutuba. Po drodze odkrywa ze walki sprawiają mu przyjemność. Seria ma nawet walory edukacyjne! Z drugiej strony przez to że anime stara się być „realistyczne” momentami wychodzi trochę karykaturalnie, szczególnie z tymi wszystkimi komentarzami w trakcie walki i „rzucaniu” nazwami ciosów niczym w shounenie. Generalnie twórcy starają się zachować konwencje, że nie da się z chuderlaka zrobić wymiatacza w kilka miesięcy, ale czasami wychodzi to dziwnie lub żenująco. Na minus paskudne animacje twarzy (tu również zbytni nacisk na realizm).

Pomijając fatalny „fillerowy” pierwszy docinek, muszę przyznać że ten arc mi się podobał. Zaskakująco udanie odtworzono klimat brytyjskiej „szkoły z internatem” (oczywiście w japońskiej wariacji z krzykliwymi strojami co szczególnie widać było po „fioletowych”). Intryga była dosyć wciągająca i wpleciony fajne wątki z życia szkoły  kliknij: ukryte  łącznie z klasycznymi motywami dla tego typu historii jak rywalizacja czy znęcanie się nad słabszymi. Jedynie rozwiązanie zagadki było dosyć rozczarowujące, lecz klimat całości arcu i pomysł na realizacje udane. Fani serii mogą być zaskoczeni stosunkowo małą ilością akcji, ale tutaj nie był to problem – oglądało się przyjemnie od początku do końca.

PS: Kolejny sezon zapowiada się super –  kliknij: ukryte  wilkołaki!.

Najgorzej będzie pewnie z  kliknij: ukryte  Norn. Ja byłem przygotowany bo już sam OP trochę zdradzał  kliknij: ukryte  kadrowanie Paula gdy robią sobie żółwika (w anime często osoba która odeszła jest kadrowana), no i też jest scenka jak ktoś, może to Rudy może kto inny, głaszcze rękawice Paula co wskazywało na jego śmierć. No i redflag przed samą walką. Man­‑god miał rację – Rudy pożałuje wyjazdu bo będzie się obwiniał o śmierć ojca.

Btw tak z innej beczki gdzieś chyba słyszałem że związki Rudy'ego nie skończą się tylko na Sylphie, a Roxy porządliwie na niego patrzy (Paul zresztą sugerował mu że nie musi poprzestawać na jednej wybrance). Jestem ciekaw tego wątku.

Typowy średniak z momentami paskudną grafiką jak na potencjał jaki w teorii miał. Bardzo też chaotycznie prowadzony i jakby pisany na kolanie. Miałem większe oczekiwania a był moment że chciałem już nawet dropnąć. Na plus może jedynie trochę postacie i bohater chad. Raczej do zapomnienia.

Nie no standardem jest komentowanie tego co się dzieje z odcinka na odcinek i „przeżywanie” ich… ale to może tylko ja tak uważam.

No nic, mnie się przyjemnie ogląda, natomiast seria faktycznie już tak nie trzyma w napięciu/ciekawi jak pierwszy sezon.

Niby człowiek się domyśloł a jednak się łudził…

Ciekawe jak to się potoczy dalej –  kliknij: ukryte  pewnie Norn będzie miała za złe Rudeusowi że nie ochronił ojca. No ale może skupi się na rekonwalescencji matki. W sumie mam trochę za złe twórcy bo nie lubię motywów amnezji – to taki kliszowy sposób na dodanie dramy.

PS: Ciekawe że tak mało osób komentuje te serie…

 kliknij: ukryte  No bo All for One to bardzo przyjemny człowiek którego wizji nikt nie rozumie :P

To co jest fajne w MHA jest to, że autor nie tylko skupia się na samych bohaterach ale też jednak stara się tłumaczyć całą otoczkę – wpływ bohaterów na społeczeństwo, niepokoje, „publiczny” odbiór bohaterów i złoczyńców, „licencje superbohaterskie” i ich odpowiedzialność, czy nawet reakcje innych państw na kłopoty w Japonii, wpływy na ekonomie itd.  kliknij: ukryte  AFA zadbał o to żeby inne kraje nie wchodziły mu w drogę poprzez swoje zagraniczne komórki (może nawet ma jakieś układy z super złoczyńcami z innych krajów żeby ci mącili, no i skąś bierze kasę i sprzęt). Zakładam że zdobycie Japonii to tylko pierwszy krok w jego planie. Wiadomo, że nie zawsze to wychodzi i momentami jest naciągane, ale z drugiej strony jest to alternatywny świat, nie wiadomo jak by to wyglądało gdyby coś takiego jak Quirki było prawdziwe. To m. in. właśnie ta dbałość o worldbuilding powoduje że MHA to jeden z lepszych shounenów ostatnich lat.

Odcinek o przystanku który jest urzeczywistnieniem świata z fikcyjnego anime wygrywa.

Ta seria ma zaskakująco dużo fajnych pomysłów. Myślałem że dostaniemy takie typowe „okruchy” i drobne historie, a tymczasem mamy:
- akcje  kliknij: ukryte  gdzie bohaterowie walczyli z wkurzonym bóstwem
- wątki równoległych światów kliknij: ukryte  , ale nie tylko przypadkowych zniknięć, ale okazuje się też że jest to ważny element budowy świata przedstawionego, bo w alternatywnym świecie gdzie dzieje się nasza historia mamy np. całą gałąź nauki interesującej się tematem
Oczywiście takie motywy nie są niczym szczególnym w serii z Youkai, ale po prostu nie spodziewałem się ich w tym serialu. Tym bardziej że jest to dodane z wyczuciem i organiczne. Oczywiście dalej jest to podlane bardzo ciepłym i wzruszającym sosem. Jak dla mnie ta seria to diament i największe zaskoczenie sezonu.

Ogólnie to zawiodłem się. Żaden odcinek nie zrobił na mnie wrażenia. Po prostu gdzieś były jakieś ciekawe pomysły, ale zabrakło takiego łał. Oczywiście tak jak poprzednicy wspomnieli są lepsze i gorsze odcinki tak więc ja wyróżnię osobiście Muzykantów (bo coś się dzieje i fajny design postaci, mimo że to taki zwykły akcyjniak), Kopciuszka (za oryginalny „twist” z  kliknij: ukryte  odwróceniem roli kto jest dobry a kto zły) i Jasia i Małgosie (za fajny klimat). Reszta do zapomnienia. Wydaje mi się, że odcinki traciły przez długość, bo dialogi postaci mnie po prostu nudziły.

Oczywiście realizacja wysokich lotów. Różne style graficzne, muzyka, charakterystyczny styl Clamp itd. Dlatego trochę żal zmarnowanego potencjału. Nie była to starta czasu, ale do zapomnienia.

Wogóle byłem zaskoczony że np. w ED śpiewa One Republic, a udział Zachodnich artystów na tym się nie kończy [link][link][/link]. To nawet jakiś precedens, który pokazuje że Kaijuu to duży projekt skoro zatrudniono takie zespoły.

Raczej typowy akcyjniak, będą przychodzić po prostu większe i silniejsze złole. Raczej nie ma tu jakiejś głębszej historii, może jedynie ciekawe są wątki poszczególnych postaci z ich historiami. Seria to typowa radosna rozwałka, ale czy to źle? Przy takiej realizacji to czysta przyjemność oglądania.

Ciekawym twistem jest  kliknij: ukryte  że później więcej postaci tak jak protag wejdzie w „symbiozę/współpracę” z innymi Kaijuu, a jako że później pojawiają się inteligentniejsze i gadające ich wersje to fajne są interakcje między „żywicielami” a ich pasożytami, w sumie takie trochę Parasyte, tyle że mniej gore.

O kurka ten OP.

Już pierwszy odcinek pokazał że to będzie „dobra” adaptacja, ale może być jedna z lepszych w ostatnim czasie. Nie wiem jak oryginał jest popularny, ale sypnięto tu groszem.

Pierwszy epizod porażka, fanserwis w najgłupszym, najnudniejszym wydaniu i kolejny przykład niesamowitej fascynacji Japończyków Alicją w Krainie Czarów wciskanej kiedy tylko mamy coś związanego z Anglią w anime (której to powieści nie trawię, ale to nie miało wpływu na mój odbiór, bo sama powieść była tylko pretekstem do pokazania postaci w „śmiesznych” kostiumach i sytuacjach). Pytanie po co? Mogli to zrobić jako special, a nie wstępniak do serii po długiej przerwie. Mimo że seria jest zwykle mroczna i na przemian głupkowata to takie motywy to już dla mnie przegięcie…

W drugim odcinku za to na dzień dobry dostajemy wręcz „gotyckim” OP. Szkoda że zamiast tego badziewia w pierwszym odcinku nie dostaliśmy jakiegoś streszczenia, bo szczerze mówiąc nie pamiętam na czym skończył się ostatni sezon a tu od razu jesteśmy wrzuceni w kontynuacje (?) głównej fabuły serii. Na szczęście generalnie ten „właściwy” pierwszy odcinek jest już spoko i zapowiada dosyć intrygujący arc w klimatach brytyjskich szkół z internatem.

Lubię anime gdzie bohaterowie nie są aż tak powściągliwe z emocjami i sympatiami jak to ma miejsce wielu seriach. W tym anime jest bardzo fajna chemia między poszczególnymi postaciami (Mu i Jiro są tu najlepszym przykładem), a np. scena z Tanaką i Yuri w aucie była urocza.

Ja wiem że protagonistka pewnie ma być kliszowo taka roztrzepana żeby wzbudzać sympatię, no ale niech mi nie wmawiają że po roku nauki (i pewnie kilku latach grania) ona nie ma pojęcia o zasadach panujących w wyścigach i nie potrafi nawet stwierdzić które ma miejsce w stawce. Trochę absurd i duży minus dla serii, bo konwencja konwencją, ale bez przesady.

Na razie oglądam bo seria się ładnie prezentuje i technicznie jest dopracowana, a klimat motorsportu jest fajnie pokazany (i też w sumie dawno nie oglądałem nic o samochodach w anime). O ile bohaterka za bardzo nie zniechęci mnie swoją osobą to może obejrzę to do końca.

Ależ chillowa seria. Jest ładnie narysowana, ale animacja postaci to next level (w sensie to ile mają w sobie uroku, są subtelne ale z bogatą mimiką i miękką kreską). Kilka z nich z miejsca stało się moimi ulubieńcami. Żeby nie było że jest różowo i to tylko „okruchy”, mimo że większość postaci wydaje się sympatycznych (zwłaszcza Youkai) dostajemy delikatną sugestie że mogą pojawić się i też groźniejsze duchy. Niemniej tak jak mi się wydawało to może być moja ulubiona „nowa” seria tego sezonu – cieszę się że na nią trafiłem.

Wizualnie bardzo fajne, ale faktycznie trochę za dużo postaci i się rozmyło. Myślę że to miała być bardziej taka laurka dla serii dlatego wcisnęli ile się dało bohaterów – nie znaczy to że nie było fajne, a w sumie jak się jest fanem niektórych postaci jak Shanks to w sumie możemy zobaczyć więcej jego i jego załogi niż to zwykle ma w mandze/anime.

Koniec końców to chyba najlepsza kinówka do tej pory, ale w sumie kinówki w przypadku OP nie mają większego sensu (m/a i tak są już mega rozbudowane) więc jest to totalnie opcjonalny seans. Ale myślę że osiągnęli swój cel uczczenia tych 25 lat, udana laurka.

Fajny klimat i takie mroczniejsze spojrzenie na temat czarownic/magii, ale w sumie mocno wkurzała mnie współ­‑protagonistka – bardzo jednowymiarowa postać, nieznośna i wiecznie wkurzona na nie wiadomo co, chyba tak dla zasady. Na dłuższa metę to było już męczące, drugi bohater jedynie ratował sytuacje. Wprowadzenie postaci w odcinku 4­‑5 bez sensu bo nie mają one póki co żadnego związku z pozostałymi odcinkami.

Seria sprawia wrażenie, że ktoś miał pomysł na coś większego ale coś mam czutkę że więcej możemy już nie dostać…

No zawiodłem się. Początek miał trochę klimat cyberpunkowy, ale po kilku odcinkach zrobiły się popłuczyny. To nie było złe, no ale ileż można oglądać takich schematycznych serii o których szybko się zapomina.

Fajne postaci, fajny świat, fajny koncept. Nie wiem że seria przeszła bez echa mimo że miał ją nawet Disney+. Co mnie osobiście zaskoczyło to że trup  kliknij: ukryte  samych „herosów ściele się gęsto  kliknij: ukryte  i część z nich po prostu została odstrzelona – myślałem że dociągną chociaż do turnieju.

Zwracam honor – jednak wygląda to dobrze. Mam nadzieje, że tym razem zaadaptują całość, nawet jeśli skrócą fabułę.

1. Postać protaga mnie trochę przeraża, ten jego femboy­‑izm jest umyślny co nie?
2. Grim ma głos Dimple/Ekubo czyli Akio Otsuki – na propsie!

Na razie jest spoko: OP protag, ładne kobitki, dynamiczna i fajna grafika i nawet wesołe to. Tylko pytanie czy ta formuła się sprawdzi na dłuższą metę, bo czuje że to będzie wtórne.

 kliknij: ukryte  „Ludzie boją się 5G, a wygląda na to, że dopiero 7G doprowadzi do zagłady świata.” – w sumie to już mocno pracują nad 6G więc jest bliżej niż myślisz :D.

Jest dziwnie ale intrygująco – od czasu do czasu trafiają się takie absurdalne serie i potrafią wciągnąć i właśnie za to kochamy anime :) Ewidentnie jakiś fan pociągów chciał zrobić o nich serię, ale trzeba było jakoś dodatkowo zachęcić widzów? Z drugiej strony w Japonii pociągi to temat tak powszechny że aż dziw że tak mało jest serii o tej tematyce – od czasu Rail Wars! z 2014 nie kojarzę nic takiego… Kabaneri nie liczę bo to coś innego.

Obejrzałem z ciekawości i chyba będę oglądał dalej – ładne to nawet, tylko pytanie czy ta formuła się sprawdzi i czy ten poziom absurdalności nie będzie na dłuższa metę męczący.

Tak za samą Ciel należy się + kilka punktów.

Podtrzymuje zdanie że to jedna z fajniejszych serii sezonu, takie troszkę inne spojrzenie na temat „zaklinaczy” chowańców i isekajów ( kliknij: ukryte  choć tutaj akurat motyw „głosu w głowie” wydawał się trochę na siłę, no chyba że w dalszej części historii nabiera znaczenia). Było i smutno i wesoło (choć generalnie jest to dosyć optymistyczna seria wydaje mi się). Seria to takie trochę odwrócenie kliszy gdzie protag ma OP moc i wszystko mu wychodzi – tutaj bohaterka krok po kroczku parła do przodu, ale dawało to sporą satysfakcję jak już „klikło”.

Ciekawe czy będzie ciąg dalszy, końcówka mnie zaintrygowała.