Tanuki-Anime

Mi się podoba też klimat anime. Pomijając oczywiście gagi, które powodują, że człowiek przestaje traktować serię poważnie.

Nie potrafię tego wytłumaczyć, ale AgK ma momentami taki klimat, jakiego oczekuje po serii fantasy (wyłączajac oczywiście tzw. sceny rozluźniające) i którego już daaawno nie widziałem w anime (ostatnio chyba jedynie w pierwszym odcinku Maou­‑sama). Za to plus.

Natomiast haremem bym tego nie nazwał, przynajmniej nie teraz (mangi nie czytam)...

Ależ ta seria zeszła na psy.

Nie mówię, że pierwszy sezon był wybitny, ale przynajmniej miał jakiś sens i trochę Fate­‑owski klimat.

A „dwójka” to totalny, wręcz niesmaczny (nawet jak na japońskie standardy), loli­‑fanserwis. A właściwie to ta seria sprawia wrażenie robionej całkowicie na siłę i bez wyraźnego pomysłu.

Odcinanie kuponów nigdy nie było tak oczywiste…

Muszę przyznać, że śledzę to anime z zainteresowaniem. Nie będę się wypowiadał na tamat tego jaką jest adaptacją, bo i tak jeszcze nie słyszałem o udokumentowanym przypadku serializacji która byłaby lepsza niż LN­‑pierwowzór, tak więc oceniam Mahouke jako stand­‑alone.

Interesujące jest jak zrealizowano tu „unaukowienie” magii, czyli coś co w sumie rzadko kiedy się udaje. To jak bohaterowie tłumaczą działanie magii z wykorzystaniem CAD­‑ów sprawia wrażenie czegoś co ma sens. Sprawia, bo jedank wciąż jest to sci­‑fi…

Największym atutem jest tu główny bohater. Wiem że taki omnipotentny bohater wielu ludzi odpycha, ja akurat lubię takich protagonistów (na dodatek takich, którzy ukrywaja swój prawdziwy talent).

Anime niby nie jest niczym nowym (ile to już było magicznych szkół przyszłości), natomiast patrząc na nie mam wrażenie jakbym oglądał coś oryginalnego, świeżego.

Reasumując, ogladanie tej serii po prostu sprawia mi przyjemność i cieszę się, że trwa te 26 odcinków, bo ostatnio coś dużo tych jedenastko- i trzynstkowców…

A ty co? Nie masz nic lepszego do roboty tylko łapać ludzi za[...]

:D

Nie polecałem, powiedziałem, że będe oglądał dalej bo mnie zaciekawiło.

A ty co? Nie masz nic lepszego do roboty tylko łapać ludzi za słówka :P

Idź Pan oglądać jakieś Yowamushi Pedal czy cuś :D

Dawno już nie było tak „inteligentnej” i dopracowanej (na wszystkich płaszczyznach) serii. Polecam wszystkim fanom sensacyjnych anime i nie tylko. Kto jeszcze nie widział radzę zerknąć na Zankyou…

Nawet nie wiesz czy jestem człowiekiem :P

Natomiast pierwszy odcinek naprawdę przypominał jakiegoś sima pracy w kolejii, dopiero drugi odcinek dobitnie pokazał, że jednak nie…

Ha ha twórcy nie zawiedli. Już w drugim odcinki, zgodnie z moimi przewidywaniami, raczą nas abstrakcją (choć szczerze mówiąc obstawiałem atak terrorystów). Amatorski skład rozbrajaczy bomb i oczywiście standardowe japońskie klient/pasażer/gość itp jest najważniejszy. Inna sprawa, że to akurat jest zgodne z mentalnością Japończyków, co nie zmienia faktu, że jest denerwujące.

Cofam moje słowa. To nie jest seria obyczajowa typu Silver Spoon. To pełna fanserwisu i abstrakcji seria, która wykorzystuje pociągi, aby przyciągnąć tych paru otaku i tym samym zwiększyć zdeczka oglądalność…

Dziwne pseudo­‑europejskie nazwiska są. Elitarna szkoła z mundurkami jest. Ksieżniczki są. Harem jest. Cycki i wszelkie aluzje o ich wielkosci są. Maid­‑o sama jest. Chowańce/różnoracy zwierzecy nie­‑zwierzęcy partnerzy są. Tak, niedawno widziałem podobna serię, a mianowicie Dragonar Academy. I jeśli mnie pamięć nie myli gdzieś czytałem o pakiecie serii pewnego autora/autorki które będą animowane, m. in. właśnie wspomniany Dragonar Academy i prawdopodobnie to, ale nie chce mi się sprawdzać.

Cóż mogę rzec. Lekka, fanserwiśna i wtórna seria jakich wiele, ale nie jest tak źle, nawet przyjemnie się toto ogląda, oczywiście jeżeli ktoś ma czas i ochotę na n­‑tą serię tego typu. Przynajmniej główny bohater jest w miarę ogarnięty.

Na marginesie w PV serii leciał dosyć fajny skoczny kawałek muzyczny, ciekawe czy wykorzystają go w serii…

Zastanawiam się czy druga seria wogóle była potrzebna. Oczywiście nie mówię tu o wiadomych $$$ względach, natomiast anime zgrabnie zamknęło się po pierwszej serii (co się rzadko zdarza w przypadku 10­‑cio odcinkowców), a na początku tej mamy tony fanserwisu i kompletnie naciągany motyw z trzecią loli…

Problem z SAO polega na tym, że wielu krytykuje je za wtórność, nieoryginalność i zarzuca, że anime nie jest niczym odkrywczym… (pomijam bohaterów, ich miłostki itp, bo to trochę inna kwestia.)

Szkoda tylko, że nikt wcześniej nie wpadł na taki pomysł, a przynajmniej nie zrealizował go w taki sposób jak w SAO i można mówić, że n motywów już gdzieś tam było, ale tak naprawdę SAO nie ma żadnej konkurencji, bo seria hack// jest jednak czymś innym. Daleki jestem od zaciętego bronienia SAO (już mi przeszło) natomiast swego czasu anime naprawdę trafiło w moje gusta (po okresie długiej posuchy) i tego mu nie zapomnę. Drugi sezon ma juz trochę inne klimaty, mniej mi pasujące, natomiast anime gwarantuje mi pewien poziom rozrywki, na który mogę liczyć.

I nie, dwa pierwsze odcinki nie były nudne jak flaki z olejem…

I dziwię ci się Kamiyan, że tak SAO krytykujesz, bo zachwycałeś się już seriami, które wielu mocno krytykowało za to samo, za co ty krytykujesz SAO. Ja podzielam twoją opinie w wielu kwestiach, natomiast tutaj zaskakują mnie twoje reakcje :)

Tyle, że w Ga­‑rei mielismy jeszcze chowańce, a tu juz mamy typowych X­‑man­‑ów i wojny ludzie vs mutanty :P

Haters gonna Hate :)

Jestem pozytywnie zaskoczony. Chyba mamy do czynienia z czarnym koniem tego sezonu.

Od razu widać jakość w wykonaniu tego anime. Dopracowana grafika, fajna kreska. No i klimat, na który m. in. składa się ciekawa muzyka. Fabuła też wydaje się nietuzinkowa, mamy intrygujące postacie głównych bohaterów, dwie przeciwności (których od razu polubiłem), tylko ta dziewczyna wydaje się nijaka, ale pewnie ma być taką przeciwwagą. Twórcy wzbudzili moją ciekawość, ciekawe czym kierują się bohaterowie i jaki mają cel?

Seria nie wydaje się być nadto sci­‑fi, chociaż mamy tajemniczą przeszłość bohaterów (retrospekcje wskazuja na to, że przebywali w jakimś ośrodku zamkniętym) i pewną zagadkową broń.

Naprawdę warto przyjrzeć się temu anime, bo jeśli twórcy utrzymają poziom z pierwszego odcinka, to szykuje się hit.

Sympatyczna i pełna fanserwisu wariacja na temat popularnego mitu o Momotaro. Tyle że tutaj brzoskwinowy chłopak to dziewczyna o brzoskwiniowych cycach (co oczywiście twórcy „podkreślają” na każym kroku). Idealne, żeby sie zrelaksować i odmóżdżyć. Nie mówię, że grafiak jest wysokich lotów natomiast podoba mi się kreska.

Fajni zwierzęcy kompanii glównej bohaterki (i tutaj właśnie najlepiej wypada kreska moim skromnym zdaniem).

Niestety, liczyłem na coś więcej…

Ło boshe BL.

A od początku ten design postaci wydawał mi się podejrzany.

Nie dziękuję…

No ja jestem zachwycony!

Super muzyka (instrumentalna), krew, rzeźnia, dużo akcji, fajna grafa, mhroczny klimat itd. Znaczy może nie taki mroczny, bo trochę tu za dużo wygłupów (wolałbym żeby było poważniej), ale i tak jest git. Oj miałem od początku na tę serie oko i póki co się nie zawiodłem. W trakcie oglądania pierwszego odcinka zacząłem mieć uczucie deja vu i faktycznie, przypomiało mi się, że czytałem gdzieś parę pierwszych chapterów mangi i myślałem sobie wtedy, że fajne by było z tego anime. No to mam :D

Wiadomo, jest to seria z gatunku „wszystko to już gdzieś było”, ale nawet jeśli jest wtórne, to nigdy nei pogardze takim anime akcji…

SAO II, Akame i ta adaptacjo­‑interpretacja mitu o Momotaro to moje trzy „koniki” tego sezonu i jak na razie dwa z ww mnie nie zawiodły…

Ciekawe, bo świeże. Seria z cyklu Silver Spoon, czyli poznajemy codzienność pewnej grupy zawodowej/studenckiej w Japonii. Tym razem służba ochrony kolejii (czy jak się tam to nazywa). Oczywiście jest trochę przejaskrawień, ale nic ponad normę (w końcu to seria animowana, a nie film dokumentalny).

RW! z chęcia będe oglądał dalej, choćby z ciekawości jakimiż to motywami uraczą nas twórcy. Katastrofa kolejowa, pociąg z zepsutymi hamulcami, czy może coś innego? Ciekawi mnie też czy seria pójdzie w kierunku rozwoju relacji międzyludzkich, czy raczej standardowo dostaniemy jakiś tam rys sfery uczuciowej i nic pozatym.

Jedyne co mnie zdziwiło w pierwszym odcinku, to czemu nasi bohaterowie nie wezwalali posiłków/powiadomili służb na następnej stacji, bo mogli chyba opisać wygląd napastników. Jedyne wytłumaczenie, to to że jako świeżaki nie znali numerów kontaktowych, a musieli szybko działać…

Tak, jest moc!

Pomimo wszelakiej krytyki ze strony wielu fanów japońskiej animacji, SAO jest dla mnie bardzo dobrym anime i mogę się tylko cieszyć na jego kontynuację (nawet jeśli klimaty są juz mniej fantasy). SAO, mimo swoich niedociągnięć, po prostu trafia w moje gusta. No i w końcu można powiedzieć, że trochę rozkręcił modę na MMO anime, co mnie bardzo cieszy :D Trochę przegadny odcinek, ale pewnie bedzie już tylko lepiej. I słyszałem, że następny w kolejności arc jest bardzo fajny…

PS: Fajowski „Główny Zły”...

Przyznam szczerze, że inaczej pamiętam tę serię. Ciężko mi teraz sięgnąć pamięcią, bo byłem dużo młodszy, ale że Usagi jest tak denerwujacą postacią jakos mi umknęło w dzieciństwie :P (no chyba, że ta „nowa Usagi” taka jest). Nie śledziłem całego hype'u związanego z remake'iem, wiedziałem tylko, że taki temat jest, a zakładam, że grafika, co zresztą potwierdził mój przedmówca, jest wierna mandze. I faktycznie, jest szkaradna. Szczerze mówiąc, choć nie jest to dziwne dla Japoni, nie pamiętałem też, ze Usagi ma tylko 14 lat, co jeszcze bardziej pogrąża grafikę, bo postacie maja naprawdę nieproporcjanalną budowę. I jeszcze te usta, jakby malowane szminką. Po prostu k*restwo :P A CG wyjątkowo tandetne…

Ech, ale się człowiek zestarzał…

Nie wiem, ale ta ostatnia walka wyszła dość komiczna… wręcz żenująco komiczna.

A tak podsumowując: słaby „odprysk” Soul Eater'a, który wogóle nie miał klimatu pierwowzoru. Jako samostanowiąca seria może by przeszła (a czasu z serią mimo wszystko za zmarnowany nie uważam), ale przez sympatię do Soul Eater'a muszę się z Not!-em obejść surowo. Tak jak napisano przede mną, seria jest słaba sama w sobie.

4/10

Odcinkek 13 był totalnie niepotrzebny (dla mnei seria skończyął siena 12 odc.). Zepsuł moją ostateczną opinię o tej serii, która zbyt wysoka i tak już nie była. B&S zapowiadało się fajnie, ale nudnawość, szarpana fabuła i wyraźny spadek jakości z odcinka na odcinek pozostawiły złe wrażenie. Bohaterka była całkiem interesująca przez swoją „nieinteresowność” (mimo wszystko rzadko spotyka sietak neutralnego bohatera), ale jej „przemiana moralna” zepsuła wrażenie. Ogólnie mocno niedopracowana i „warta” zapomnienia seria, która miała potencjał, ale go nie wykorzystała…

...naciągane 5/10

Tak jak mówiłem gniot, który obraża inteligencję widza. Inna sprawa, że seria jest tak uroczo naiwna i lekka, że przynajmniej można się przy niej odprężyć :) Jest też zupełnie bezkrwawa, więc faktycznie można ją pokazać młodszym widzom…

3/10

PS: W ostatnim odcinku rozbawiło mnie to, że główną tematyką cyklu Atelier jest alchemia, a i tak całą robotę odwałiła czarodziejka bez której by pewnie nie „pyknęli” final boss'a :D:D:D

Po obejrzeniu „Smutnego Autobusu” myśłałem, że więcej traum mnie w tym tygodniu nie czeka, ale zakończenie Brynhildr doprowadziło mnie do depresji…

Ale tak na serio. Nie wiem co myśleć o zakończeniu, ale zakładam, że drugiego sezonu nie będzie. Myśłałem, że twórcy  kliknij: ukryte  lekką rączką wyrżną pół obsady, ale jakimś cudem wskrzesili Kazumi, więc nie jest tak źle :/. Ogólnie seria mogła być gorsza, ale myślę, ze jedno słowo ją scharakteryzuje: „sieczka”. Jest to jedna z tych serii, które chyba służą jako promocja mangi (skądinąd dosyć słabej), więc za wiele nie było się co po niej spodziewać. Niemniej nie żałuje czasu z serią spędzonego, ale raczej nie polecę jej nikomu, bo jest za dużo lepszych serii, a za mało czasu, żeby je wszystkie obejrzeć :P