Tanuki-Anime

Najlepszy Gundam jakiego 'pamiętam' i jedno z lepszych anime jakie wogóle widziałem ostatnio. Nawet jeśli dana seria ma niedostatki, jeśli potrafi mnie zaangażować emocjonalnie w ten sposób, że zaczynam 'żyć' bohaterami (a o to bardzo trudno ostatnio), to takie anime jest dla mnie sto razy bardziej wartościowe niż każde inne. A że przy okazji było widowiskowo i epicko to tylko in plus.

Zakończenie słodkogorzkie ale dla mnie mimo wszystko satysfakcjonujące. Jak cała seria. 50 dobrze spędzonych odcinków. Stąd 10/10.

Choć tempo i sama fabuła nie wywarły na mnie olbrzymiego wrażenia to seria ma niesamowity styl i urok. Wyjątkowo przyjemny w odbiorze i niepowtarzalny Animiec. Właściwie ciężko znaleźć coś podobnego i pomijam już tę całą kulinarną otoczkę :) (choć trzeba przyznać, że niektórzy bohaterowie chyba zbyt obsesyjnie słodycze traktowali :P)

W sumie to się to przyjemnie oglądało, sam fakt że wytrzymałem te 50 odcinków. Jeśli się nie mylę to gdzieś od połowy seria chyba już nie szła zgodnie z materiałem źródłowym, ale jak na tego typu twór i mimo dosyć kliszowatej fabuły oraz okazjonalnych głupotek i technicznych niedociągnięć, to nawet to zgrabnie poskładali w całość. I nawet to całe moralizatorstwo miało sens.

Nie wiem czy zauważyłeś, ale spora część Anime to festiwal pompatyczności i nakama power (chyba wynika to z japońskiego podejścia do życia), tu zresztą uzasadnionej, bo cała seria traktuje o kolesiu który bandzie 'ludzkich odpadów' nadał sens istnienia. To chyba normalne, że z tego powodu bedą mu lizusować? A odnośnie sceny, to wiadomo że muszą podkoloryzować żeby nadać jej większy wymiar. W sumie to by się obeszło, bo już sam ten zwrot akcji wystarczył, żeby mnie zagiąć…

Skoroś taki wrażliwy na coś takiego to się może przerzuć na bułgarskie kino?

Po odcinku 48 dalej uważasz, że wszyscy w tej serii mają plot armor?

 kliknij: ukryte  Biscuit, Shino, Lafter, Naze i Amida byli fajnymi postaciami, których śmierć jest nieodżałowana. Zginęło jeszce parę pomniejszych postaci, ale nie nazwałbym ich tylko 'posiadającymi imię', bo mieli trochę większe role. I możesz być pewien, że zginie ich więcej. Reszta plot armory może i ma, ale przy tym ile się tu dzieje bez plot armorów dalekoby nie pociągnęli. Może ciebie to nie rusza, ale akurat jest to pierwsza seria od dawna w której śmierć nawet jednej postaci jest dla mnie przykra. Jest to jedna z tych serii gdzie drżysz o każdą kolejną postać. Przynajmniej ja tak mam…

Oglądanie tej serii to katorga. W sensie jest świetna i już teraz czuje, że dostanie ode mnie najwyższą notę, ale jest katorgą gdyż  kliknij: ukryte  nie oszczędza nikogo. Oczywiście tzw. Deathflagi są wyczuwalne na kilometr, ale mimo to po cichu liczysz, że scenarzyści daną postać oszczędzą. Niestety, nie tutaj…

 kliknij: ukryte  Zastanwia mnie co właściwie zostanie, nawet jak nasi bohaterowie wygrają (co wcale nie jest takie oczywiste na tym etapie). Będzie to raczej pyrrusowe zwycięstwo, bo nawet jeśli osiągną swój cel, to kto zostanie żeby się nim nacieszyć?

Coś tak czuje, że  kliknij: ukryte  skończy się na tym iż Agnika Kaieru przejmie kontrolę nad McGillisem (bo w końcu z jakiegoś powodu musiała być 'niedotykalska' przez te 300 lat) i skończy się na tym, że Mikazuki i Ein/Gaelio połączą siły żeby go(ją?) powstrzymać. Oczywiście Mikazuki zginie (czy tak po prostu, czy też 'berserker' mode go wykończy) a mnie trafi szlag. Koniec.

Fakt choć właśnie tak tworzy się serie które odbijają się emocjonalnie na widzach.  kliknij: ukryte  Ale niech no mi tylko Mikazukiego ukatrupią, jedna z moich bardziej ulubionych postaci ostatnich lat w anime. Choć wydaje mi się to niestety pewne. Padnie w jakiejś ostatecznej bitwie po użyciu Barbatosa na full (jego organizm już nie wytrzyma), przy okazji ratując Orge czy coś.

Ciekawy zwrot akcji z głównym bohaterem. Generalnie seria ciekawa, bo ma cięższy niż zwykle w tego typu seriach klimat 'beznadzieji'. Trochę przeszkadza mi fakt, że nie widziałem żadnego wprowadzenia do serii (mogli chociaż jakiś krótkie wprowadzenie zrobić), a przez ekran przewija się tylu bohaterów…

Tego bym nie powiedział. Fabuła jest prosta bo to shounen, atutem One Pieca był głównie wykreowany przez Ode świat. One Piece jest dalej bardzo ciekawy, po prostu Oda tak rozwlekł swoje uniwersum, że teraz musi pokończyć wiele wątków. Mi np. bardzo podobał się motyw z Minkami, ale sądząc po tym co się dzieje One Piece wkracza już chyba w ostatnią fazę  kliknij: ukryte  potyczka z Kaido i Big Mom, konkretny cel – poza rzeczonymi porachunkami, odnaleźć Poneglyphy i siup do Raftel. Oczywiście czeka nas pewnie jeszcze sporo chapterów, nie wiadomo ile potrwa potyczka z Big Mom, a Wano arc też będzie pewnie bardzo długi. Fakt faktem sprawy Oda nie ułatwia z fillerami, bo co chwila jakieś przerwy w wydawaniu mangi (niby krótkie, ale zawsze). Ale umówmy się, ludzie chcą wiecej One Piece, jest to chyba wciąż najpopularniwjsza manga w Japonii, nawet knajpy dedykowane jej budują… gdy One Piece się skończy bedzie to koniec pewnej epoki, a jest to kawał mojego życia (pamiętam jeszcze jak 'odkryłem' One Piece gdy oglądałem go na niemieckim RTL 2, Alabasta arc).

Ta seria mnie wykończy psychicznie… te dwa ostatnie odcinki, ech.  kliknij: ukryte  Pomijając już śmierć Naze i Amidy, ale Lafter i Akihiro (tak fajnie się „to” między nimi budowało) bardzo szkoda, nawet mimo faktu że były to postacie drugoplanowe. Swoją drogą seria nie rozpieszcza Akihiro od początku w sumie.

Niby spoko, ale czemu tak brzydko rysują twarze? W mandze Tanya wygląda bardziej słodko, tu ma po prostu wredną facjatę (pewnie o to chodziło…).

Hmm, a czy w jej poprzedniemiu wcieleniu nie użyczył głosu seiyuu od Yoshikage Kiry z JoJo? Bo nigdzie się nie mogę doszukać takiej informacji…

No nie wiem, główny bohater mnie strasznie irytuje. Niby przeszedł metamorfozę, ale w środku jest dalej żałosny. No cóż, może to ma sens (człowiek albo się 'z tym' rodzi albo buduje swój charakter całe życie), ale nie zmienia to faktu że działa mi on na nerwy.

Może poczekam aż wy zacni Tanukowicze obejrzycie i się wypowiecie. Chyba że jest tu ktoś kto zna pierwowzór i bez spojlerów powie, że warto poczekać na to co będzie dalej…

Co ja właśnie obejrzałem? Anime o służbiście (do bólu)? Brr… i jeszcze ten myk z papierosami będącymi towarem luksusowym :P Czy serial ten to jakaś satyra? Czy pochwała kultu pracy?

Nie można temu odmówić stylu, ale co i o czym to właściwie jest nie jest na razie w stanie powiedzieć. Dziwne wręcz. Będe to miał jednak na oku…

Zakochałem się. Bałem się, że to będzie głupiutka seryjka a tu:

- kumata protagonistka i do tego całkiem rozgarnięta (i jeszcze z mojej branży, tak rozumiem o czym gadali w barze :P). Lubię ją :)
- urocza smoczyca
- smoki, dużo smoków. I to dużo w sensie całej mitologii (nawet jeśli luźnej), a nie umownie, gdzieś tam tylko w tle
- fajna grafa
- odpowiedni balans między fanserwisem, komedią, slice of life i akcją (przynajmniej na razie), a to wszystko okraszone odpowiednim tempem, no może zdeczka za dużo i za szybko się działo w pierwszym odcinku, ale mi to akurat nie przeszkadza.

To będzie chyba mój konik w tym sezonie.

Jeszcze głupsze niż wskazywałyby na to zapowiedzi… do tego brzydka grafa. Nawet jako odmóżdżacz. Nie dzięki.

Niestety, to nie ta sama jakość…

Raczej nie, bo z tego co się orientuje krótkość anime wynikała z krótkości samej mangi na podstawie której stworzono OAV. Z tego co kojarzę autor mangi wygrał jakiś konkurs na krótką mangę i w nagrodę ją zanimowali. Tak więc na chwilę obecną nie ma więcej materiału źródłowego…

Zgodzę się, o ile cała seria wyszła nieźle to zakończenie było nijakie. Nie dość, że anime jest generalnie dołujące i pełne beznadzieji, to jeszcze zakończenie nie mówi praktycznie nic i daje wrażenie, że to wszystko było bez sensu.

Swoją drogą jesteście mi w stanie wytłumaczyć o co chodzi w tych całym MG raising? Bo gdzieś mi to umknęło: oni  kliknij: ukryte  (czyli świat magii) wybierają kandydatkę która ma 'chronić' jakiś rewir tak?  kliknij: ukryte  Tylko Cranberry to skrzywiła, bo postanowaiła zrobić sobie battle royale, tak? I oni na to przystali? Co to właściwie za durny egzamin?

A czy nie zwróciliście też uwagi, że może chodzić o to, że to ich seniorzy, którzy wsparli ich kiedy było trzeba?

Metaforyczność oraz symbolika zamieszczona w Haikyuu sprawia, że seria nie jest sucha. Były to proste metafory, ale rozbudzały w trakcie seansu wyobraźnię. Oczekuję rozrywki, która nie będzie całkowicie prostolinijna i taką rozrywkę otrzymałem.

Lepiej bym tego nie ujął.

Mnie jedynie w serii wkurza troszeczkę, że np. zdobycie jednego punktu (nie mówimy o punkcie meczowym)/obronę potrafią pokazywać jako niesamowite osiągnięcie, a np. chyba ze dwa sety praktycznie 'przwinęli' w całości jakby się nie wydarzyły. Tu można mówić o patosie.

A baseballu nie lubię i nie wiem jak tym sportem można wogóle się podniecać (choć oczywiście nie neguje, w końcu kto co lubi), ale z fragmentów tego anime jakie widziałem nie wydaje mi się żeby tam było inaczej niż w Haikyuu, o np. to [link]

Anime o sporcie po prostu nie może być jeszcze lepsze niż to.

Serial jest dziwadełkiem, które przyjemnie się ogląda, ale ten OP. Jak on mi się wkręcił!

Powiedzmy, że nie przepadam za facetami zachowującymi się/mającymi sposób bycia jak Viktor czy Cristophe. Bez żadnych debat o tolerancji i nietolerancji bo to modne ostatnio… Obojętnie jakie ci panowie mają faktycznie 'preferencje' (bo to akurat mi tam nie przeszkadza), mi chodzi o ich 'styl bycia', po prostu.