Tanuki-Anime

Łosz ty faktycznie, po przeczytaniu streszczenia Mothers Rosario stwierdzam, że zapowiada się wielki płacz :P U Anty­‑SAO­‑owców tym bardziej :D

Zrób arc z czystą akcją (bez romansów, dramatyzmów itp.) a i tak się do niego przyczepią… Musieli siepać kolesia przez 30 minut, pomijajać już że bez odwracania uwagi, buffów i leczenia nie zdjęli by nawet jednego paska życia, a ty mi będziesz mówił, że we dwójkę by tych bossów rozklepali. Gratuluję… A grałeś kiedyś w drużynowe RPG lub MMORPG?

Jak ktoś jest z góry cięty na dane anime, to po co wogóle je ogląda? Rozumiem, że można się przyczepić jakiś szczegółów jak ten krzyk Kirito, który też mnie rozwalił (no ale w końcu jest to bardziej typ „chłopaka w rurkach” niż „macho”, to czego się spodziewać?), ale jechanie po wszystkim z takim jadem wskazuje na to, ze po prostu tego anime nie lubisz. Daj se z nim spokój i cześć…

No i jeszcze góry „Tatry” (czy tam Tatra) do kompletu. A z koleii Ludmiła częstowała herbatką z konfiturą z „czajniczka” a'la samowar (to akurat rosyjskie wpływy w tym anime). „Olmutz” znowóż kojarzy mi się z czeskim Ołomuńcem, ale tutaj już chyba za dużo się doszukuję. Ktoś tu albo zwiedzał Europę, albo szukając inspiracji przeczytał parę przewodników :D

Mam pytanie.

Czy to [link][link][/link] nie przypomina wam mapy Polski i okolic? Za każdym razem gdy oglądam OP, mam to skojarzenie. Nazwa Silesia miała by wtedy większy sens :D

A ja tam uważam, ciągnąc dalej moje oldschoolowe skojarzenia tej serii, że Nanatsu kontynuuje „wspaniałe” tradycje zboczeń w japońskiej animacji. Na myśl przychodzą mi takie klasyki jak Yatterman czy Gigi (Dashu Kappei).

I tak, oczekujesz zbyt wiele, bo dla mnie prostota tej serii jest jej największym atutem i naprawdę wydaje mi się, że autor własnie to chciał osiągnąć, bo podobieństwa do niektórych „klasyków” są aż nadto wyraźne. Ja odbieram tę NnT bardzo ciepło, jeśli chodzi o mnie to trafiła we właściwą nutę.

Jako dodatkowy atut mogę też powiedzieć, że autor zamknął aktualną historię w mandze, choć wygląda na to, że seria będzie kontynuowana, przynajmniej na papierze. No ale dzięki temu jest szansa, iż seria nie zostanie nagle urwana…

Nie mówiłem tego w tym sensie, że podejrzewam cię o bycie początkującym widzem, tylko że taki to już urok anime :P

Trinity Seven to po prostu kolejna seria, która ja zwykłem nazywać „czarodzieje w szkolnych mundurkach (& harem)" i z tego też tytułu nie spodziewam się po niej za wiele…

Panie, zejdź mi Pan z One Piece'a, bo fabułę możesz se krytykować, ale fantazji twórcy odmówić nie można.

Zreszta wątek główny jest, główny bohater chce zostać Królem Piratów. A to, że po drodze robi tysiąc innych rzeczy… no cóż G.R.R. Martin też jest „gawędziarzem” (czytaj pisze o wszystkim tylko nie o głównym wątku), a i tak wszyscy go kochają…

;P

Witaj w świecie anime :P Chaotyczne prowadzenie fabuły jest niestotne, ważne, żeby były cycki…

Ale tak na serio, jest to jedna z tych serii rozrywkowych gdzie fabuła nie jest pierwszorzędna sprawą, więc myślę, że nie ma się tu co rozwodzić…

Swoją drogą, ciekawe jak ten „generator” generuje owe złoto. Trzeba go walić pałką jak potwora?

No, wreszcie konkretny odcinek. Cośtam we mnie w środku ruszyło, wrócił mój entuzjam do tego anime, bo odcinek 4 przypomniał mi za co cenię Pscyho­‑Pass: daje do myślenia. Pokazuje idiotyzm takiego systemu jak Sybil, że każdy, nawet najlepszy system, można „obejść”. Ukazuje z jakimi problemami może wiązać się „utylizacja” kryminalistów (czytaj kara śmierci) za którą tak wielu ludzi optuje (żeby było jasno, bez wchodzenia w kwestie moralne, dla niektórych przestępców ja też jestem za). Natomiast nie chcę tu rozpoczynać dysputy, chcę raczej zasygnalizować, że wg mnie PP naprawdę daje do myślenia…

Mocna scena z uwolnieniem zakładników, pokazuje do jakiej wręcz abstrakcji może doprowadzić system taki jak Sybil…

Swoja drogą ciekawe, że dziadzio był tak silny, może to jakiś weteran, albo miał cybernetyczne wstawki.

Piegata mnie strasznie irytuje, nie wiem skąd się wzięła, ale mam nadzieję, że w miarę szybko ją skasują…

A i nawet OP coraz bardziej mi się podoba…

PS:  kliknij: ukryte  Pod koniec odcinka widzimy, że Kamui ma bliznę koło ucha. Czyżby sugestia, że to jakiś „powracający” bohater po operacji plastycznej?

Git odcinek.

Lubię takie klimaty z wyspami­‑tajemniczymi­‑laboratoriami. Fajny motyw z „cmentarzyskiem” Fayla.

Chaika jest naprawdę ciekawą serią, a teraz nareszcie zaczynają wyjaśniać pewne kwestie, co daje nadzieję na to, że anime będzie fajnie zamknięte.

Nie chce cię martwić, ale choć mogą mieć cechy danej płci, to anioły z założenia są bezpłciowe…

To może sobie Kamiyan daj spokój na pewien czas z Tanuki :P Odpocznij, pooglądaj spokojnie anime i wróć kiedy ochłoniesz.

Ja miałem tak np. z Rotten Tomatoes (strona zrzeszająca krytyków filmowych). Nie wiem czy to miarodajna strona (choć jak o niej czytałem to jedna z bardziej opiniotwórczych), ale jak czytałem „recenzje” typu „Kapitan Ameryka, 1/10, tępa popkornowa rozrywka” o filmie stworzonym dla rozrywki i w żadnym innym celu (no dla kasy też rzecz jasna, jak wszystko), to mi ręce opadały. Po co mam więc czytać coś co mnie wkurza? Czasem tam teraz wchodzę tylko po parę informacji i tyle…

Na Tanuki wchodzę żeby się albo wyżyć :P albo popisać sobie co o danym anime myślę (wyrzucić to z siebie), bo z moich znajomych nie mam za bardzo z kim pogadać, bo albo ich nie interesuje anime, albo ogladają anime­‑komedyjki żeby się pośmiać i zapomnieć. A tu przynajmniej czasem ktoś odpowie i można pogadać (popisać). Można się też dowiedzieć paru rzeczy (np. że są jednak pokrewne dusze, które myślą podobnie).

No ale to taka moja dygresja…

Mam tylko pytanie, bo nie pamiętam już (za dużo tych serii oglądam), nie było to tak, że Shiroe, gdy już reformował Akihibarę, nie wspominał, że ma plan czy coś tam? Albo, że wyczytał o tym generatorze gdzieś? Zresztą podejrzenia miał wcześniej, musiał to tylko potwierdzić z klanem Kunie… poprawcie mnie jeśli się mylę…

PS: Moderacja chyba zaraz zacznie „niszczyć” tą dyskusję, bo spoilerów tu fiu fiu…

Nooo tak. Tyle, że zwykle w MMORPG złoto generowane jest w skrypcie/kodzie gry a nie w „banku”.

Ale pomysł dobry, jak na fikcyjną bajkę o fikcyjnej grze, w której wbrew temu co znane jest nauce (póki co) uwięzieni zostali ludzie, to nawet fajnie tłumaczą mechanikę działania świata.

Przecie to jakiś horror! Brr… nie lubię kukiełkowych przedstawień/animacji. A dzieci mogą mieć po nich koszmary…

Też to zauważyłem, bardzo jakoś poszli w ten „niby” rozwój postaci. Akatsuki się rozczula, nawet Henrietta w jakąś melancholię popada. Trochę to zaczyna pachnieć telenowelą, a nie serią rozrywkową (choć niektórzy telenowele za rozrywkę uważają)...

Człowiek odnosi wrażenie, że niektóre wątki w serii 2 powstały (być może) jako odpowiedź dla fanów chcących większego rozwoju postaci w sferach miłosnych np.  kliknij: ukryte  Naotsugu i Maryelle, których to „romansik” był ledwie zarysowany w pierwszej serii. Ale faktycznie, taka zmiana ni z gruchy ni z pietruchy. O a np. taka Raynesia zupełnie straciła swój „charakterek”, stała się wręcz lalką, która tylko się uśmiecha…

No nic to, końcówka odc. 4 daje nadzieję na coś ciekawszego…

Nie no, walki  kliknij: ukryte  zombiaków z ryboludźmi nie widziałem chyba od czasów Disciples II. 10/10 za ten motyw :D I nie wiem czy mi się wydawało, ale czyżbyśmy mieli  kliknij: ukryte  kraba­‑giganta zombie pod koniec?

Bahamut raz jeszcze udowadnia, że jest niesztampową serią.

PS: No i oczywiście, z cyklu „czy te oczy mogą kłamać” Favaro: „rybie oczka” :P

Oczywiście, przez „rzadkie zjawisko” rozumiem japońską animację, bo przecież Japończyk jak każdy normalny człowiek też wyjść za mąż/ożenić się potrafi :)

Jedna z tych „ciężkich” serii, które są momentami trudne do zrozumienia dla przeciętnego Europejczyka (takiego jak ja :P) z racji wielu nawiązań do japońskiej kultury, stylu bycia itp.

Niemniej, choć jest momentami męcząca, całkiem przyjemnie mi się ją ogląda. Na plus na pewno to, że mamy tu bardzo rzadkie zjawisko: główny bohater ma żonę, czyli wybrankę serca, o którą (co niespotykane) nie musi zabiegać, tylko cieszyć się jej bezgraniczną (mimo wszystko) miłością. I to właściwie on ma z tym „okazywaniem” większy problem niż ona.

Coś niebywałego…

Miło widzieć, że w poszukiwaniu inspiracji w nazewnictwie Japończycy sięgają nawet do Polski, nawet jeśli jest to prawdopodobnie czysty przypadek. Tak czy siak stolicą królestwa jest prowincja Silesia…

Apropos nazw, ilekroć słyszę imię „Titta” tylekroć na mojej twarzy pojawia się lekki uśmieszek :) (ciekawe czy to celowy zabieg autora)

Wracając do serii. Mimo że nie jest to fantasy najwyższych lotów, podoba mi się jego „skala”. Nie jest to może „kingdom building” ale mamy bitwy, „transfery polityczne” i ruchy wojsk. Czyli coś co lubię. Podobają mi się również tła, czyli ogólnie świat przedstawiony, łącznie z architekturą i krajobrazami i nie chodzi mi tu tyleż o warsztat (chociaż las w jesieni ładnie im wyszedł) co o klimat.

Uważam, ze jest to solidna seria i choć fanserwis niszczy trochę ogólne wrażenie, to zawsze powtarzam, że jest to coś na co powinno się przymykać oko bo tak to już z anime (z reguły) jest…

Bardzo fajny odcinek. Może wreszcie chociaż część ludzi przestanie narzekać na „patos” i „dramatyzmy dla gimbazy”. Dostajemy odcinek pełen akcji bez zbędnych pierdół, z fajną i dynamiczną animacją oraz walkami. Po prostu czysta rozrywka.

Podobało mi się też, że wytłumaczono trochę mechaniki działania ALfheim (no i w sumie SAO, bo na tym „enginie” ALf przecież jest oparte). Pomysłowy system tworzenia questów (nawet jeśli owe questy są „zerżnięte”). No i też plus dla twórców za to że Klein zachował się realistycznie, bo chciał zawiadomić adminów odnośnie zaistniałej sytuacji.

Wiem, że SAO nie byłoby tym czym jest (bez względu na to czy wychodzi to serii na dobre czy złe, subiektywna rzecz) i po pewnym czasie stało by się nudne, ale nie miałbym nic przeciwko gdybyśmy dostali więcej takich odcinków…

[link][link][/link]

Tyle, że jak zwykle w przypadku takich serii kończy się ni z gruchy ni z pietruchy, a chętnie obejrzałbym więcej odcinków, no i może jakieś fajne zamknięcie (romantyczne?).

Mnie oczarował odcinek o kotach, który już sam jeden tej serii powinien zapewnić wysoką ocenę. Drugi bardzo fajny odcinek to ten o wilku.

Pomijając drobne wkurzające motywy (np. prezes klubu paranormalnego) i wspomniane przez ciebie niezdarności bohaterki naprawdę jedna z solidniejszych tego typu serii jakie ostatnio oglądałem…

Oj nie o taki biedny już. Na Shingeki i prawach autorskich do tytułu (no, chyba, że się nie dogadał za dobrze) skosił pewnie tyle kapusty co żaden inny mangaka o jego „umiejętnościach” artystycznych…