Tanuki-Anime

Ło Panie!

No to to jest porządne anime widze!

Graficzka, animacja i (szczególnie) muzyczka prima sort.

Nie pogardzę serialem Wikingowie w formie anime, a wszystko wskazuje na to że będzie bez patyczkowania się.

PS: Tak, znam pierwowzór, ale nigdy nie mogłem się do niego na poważnie zabrać.

Acha, no i może to lekkie wybieganie w przyszłość, ale Vinland Saga też powinna się spodobać :P

Puść im Grimgar. A jeśli gustują w w sci­‑fi to Psycho­‑Pass albo Gundam Orphans… może nabiorą respektu :P

A dziwisz się Pan?

Btw co jest z mangą? Autor zaczął jakieś spinoffy robić a główna seria wogóle nie idzie…

A ja nie czytałem czym seria miała być, tak więc powtarzam: durne! :P

Durne.

Zamiast słodkich dziewczynek są jakieś psychopatki które ewidentnie mają problem z opanowaniem agresji. I się jeszcze do tego drą w niebogłosy. Zamiast normalnych mechów mamy super deformed Gundamy. Szajs, omijać…

Jest dobrze.

Wszystko począwszy od konceptu a na wykonaniu skończywszy wypada grająco. Może troszkę za dużo fajerwerków, ale zapewne ma być tak wybuchowo. Od razu polubiłem postacie, a motyw z uśmiechem protagonisty dosyć ciekawy. Podoba mi się również świat przedstawiony, taki trochę miks Ameryki, Japonii no i motywów chrześcijańskich. Pytanie tylko co seria zaprezentuje dalej, czy będziemy mieli schemat typu „potwór tygodnia”, czy jednak pojawi się jakiś motyw fabularny (rywalizacja? romans? drama?). Znaczy na pewno jest motyw z tym „kimsiem” którego widział bohater, być może za Infernalami stoi jakaś siła (tak jak np. w Kimetsu no Yaiba), ale zobaczymy. Nie wiem nic apropo materiału źródłowego…

Widać że sypnęli groszem. Może być fajne (tak wiem że manga jest mega popularna ale się nie wczytywałem się w nią).

Jeszcze tylko popcorn i czekamy na gorące debaty tanukowiczów o logiczności i realizmie w shounenie ;P

No to fajno, póki co oglądam więc :)

Jak na serię „survivalową” to jakieś takie łagodne się wydaje. Ktoś wie czy będą tu jakieś dramaty? Bo jeśli nie to koncept „zagubienia w kosmosie” trochę daremny…

Pomyślałem sobie, że ecchi to wypada oglądać (bo jak to tak sezon bez jakiegoś ecchi), ale najpierw zobaczę to co mnie interesuje, a najwyżej do tego wrócę…

Tandetne i wtórne. Przeciętność (lub nawet gorzej) w każdym aspekcie. Wszystko już gdzieś było w isekajach: OP bohater, puszczanie oka do widza (który to wiadomo, gra w gry) i lolitki. No i design niektórych panienek jakoś drastycznie mocno przypomina mi Re: Zero. Zasada 3 odcinków i pewnie drop (choć nie rokuje więc może nawet wcześniej)...

Niestety obawy były słuszne – zmiana studia nie wyszła serii na dobre. Już pomijam, że materiał źródłowy nie był za fajny (Garo arc jakoś mnie nie przekonuje), to seria była po prostu niechlujnie zrobiona. Brakowało jej tej epickości pierwszego sezonu, momentami przypominała jakiegoś shounenowego średniaka z tandetną grafiką, a człowiek liczył na to, że po popularności pierwszej serii pójdą poziom wyżej.

Ech…

Pod koniec chyba podkręcili budżet bo animacja była fajna. Nawet się trochę mroczniej zrobiło. Seria na tyle sympatyczna, że jeśli będzie, to z miłą chęcią obejrzę kontynuacje.

Manga

Znajomy z Estonii skorzystał z jakiegoś ichniego rządowego programu, który pozwolił mu siedzieć w Japonii około rok. Mówił że kraj piękny, ale nie mógłby tam żyć.

Generalnie, wdg niego na porządku dziennym, w Japonii jest takie podejście: formalnie wdg umowy pracujesz 8 godzin. ALE. W „dobrym tonie” jest robić nadgodziny, czyli w praktyce siedzisz po 10+ godzin. I teraz najlepsze: nie płacą ci za nadgodziny, bo w Japonii się uważa, że to co dostajesz w podstawowej stawce to już „godna” zapłata za twoją prace. Życie towarzyskie po pracy? Powiedział że jak zapytał znajomych z pracy kiedy się mogą razem wybrać na piwo to wszyscy wyciągnęli kalendarzyki: „o, tu mam godzinne okienko za dwa tygodnie, możemy się wtedy spotkać”.

Nic dziwnego, że coraz więcej ludzi buntuje się u nich przeciwko takiemu modelowi.

Heh, a czemu mają zachęcać wyrobników, aby rezygnowali z ciężkiej pracy za marne grosze? Japońska kultura pracy jest chora, wiem to z opowieści znajomych którzy tam byli.

Bardzo przyjemna i relaksująca seria. Założenie bardzo podobne do Kobayashi, ale tutaj jednak czegoś mi brakło. Senko to mokry sen zmęczonych życiem Japończyków (choć kto z nas nie marzy o takiej perspektywie powrotów do domu po pracy). Złudzeń co do targetu tym bardziej nie pozostawia nakierowana jakby do widza każdorazowa końcówka odcinka. Ciężko mi to ubrać w słowa ale o ile Kobayashi jest serią bardzo ciepłą i szczerą, ta tutaj aż tak mnie nie rozczulała. I brakło mi tego czegoś, nie wiem może dynamizmu, romansu? Niemniej poleciłbym ją każdemu, chyba że nudzą go takie grzeczne serie, bo typowego fanserwisu to tu brak, a większość odcinków to zwyczajne do bólu scenki rodzajowe typu „idziemy na wspólne zakupy”. Jest to zarazem urok, jak i trochę wada serii.

7/10

A mnie się tam podobało! Starali się trzymać jakość animacji przez całą serię, a zmiany względem mangi nie są takie straszne (dobrze że zrezygnowali z tego głupiego stroju wiewiórki). Muzyka i klimat też niezgorsze.

Solidne 8/10

Solidny i klimatyczny akcyjniak, który miewał gorsze momenty, ale w ostatecznym rozrachunku dobrze się to oglądało. Zakończenie za szybkie, tym bardziej że w oryginale z tego co wiem było trochę bardziej rozbudowane.

7/10

Większość pojedynków, zwłaszcza pod koniec, wydaje się mocno wymuszonych w tej serii. Walczą postacie które ewidentnie się do tego nie nadają, albo zupełnie niepotrzebnie się poświęcają (np. „nie możemy pozwolić aby zakłócono spokój bohaterów x i y”). No ale te postaci muszą najwyraźniej jakoś w serii „błysnąć”, żeby usprawiedliwić ich obecność w niej…

Hę, 7/10? A myślałem że to ja jestem hojny w przyznawaniu ocen anime…

W sumie z ciekawości popatrzałem na pierwszy sezon i poza epickimi scenami walk też wcale ta kreska jakoś wybitna nie była.

Anime robi się nudne bo pierwowzór też zaczął za bardzo meandrować. Ponadto odnoszę wrażenie, że wszystko dzieje się za szybko, jakby było naprędce sklecone.

Nie jest jakoś bardzo źle, są fajne momenty, ale póki co sezon drugi ostatecznie robi na mnie o wiele mniejsze wrażenie niż pierwszy…

Nawet spoko. Dostałem to czego oczekiwałem czyli lekkiego dramatu/okruchów życia. Mangi nie znam. Nawet się trafił ciekawy twist pod koniec. Ale faktycznie wzruszyć to się jakoś bardzo nie wzruszyłem…

A nie jest tak że po prostu wychodzi im to taniej? Masz gotowy model i tylko odpowiednio go kadrujesz. Przecież nie robili by tego tak dla picu?