Tanuki-Anime

Hmm skoro seria w wolnym tłumaczeniu nazywa się 'troski Centaura', to czemu w odcinku 3 dostaliśmy właściwie głównie tą 'anielicę' i jej (warto dodać dziwaczną, jakby to nazwać, kompozycyjnie) rodzinę. Nie to żebym narzekał, ale…

Trzeba przyznać, że seria jest bardzo specyficzna. Wydaje mi się dobrą obyczajówką (slicie of life w pełnym tego zwrotu znaczeniu), ale wszystkie te socjologiczno­‑politologiczne treści wydają się zaburzać jej 'normalność'. Kurcze, niby to wszystko dodaje serii realizmu, ale na mój gust jest to jakoś zbyt realistyczne, nie wiem jak to ubrać w słowa.

PS: Czy wy też czujecie się dziwnie oglądając te serię? Oglądanie centaurów w kąpieli, czy otwarte niejednoznacze rozmówki o sferze uczuciowej pomiędzy ludzko­‑zwierzęcymi hybrydam wydaje się gorszące :P I nie mówię tego jako jakiś purysta, bo od lat oglądam/czytam mangi i widziałem już jak to mówią różne dziwactwa, niemniej czegoś takiego jak Centaur no Nayami chyba nie widziałem…

W sumie nie wiem co to miało niby być. O ile zapowiedzi przygotowały mnie przynajmniej na, hmm, osobliwą warstwę graficzną serii, yo po obejrzeniu tego na 'żywo' stwierdzam iż wygląda to jeszcze gorzej. Nie chce kogoś urazić, ale wygląda to jak te domowej roboty animacje na youtube robione we flashu. Ale pomijając grafę, tandetną, biedną i powolną animacje, to nawet cieżko powiedzieć żeby fabularnie to coś przypominało. Wyglądało to wręcz surrealistycznie… jedynie muzyka wydaje się spoko.

Aż dziw bierze, że Stan Lee synguje to swoim nazwiskiem…

Jeden z genialniejszych OP jakie widziałem ostatnio. Super zabawa konwencją.

Ale nawet bez tego i pomijając tematykę gier (która mi leży) naprawdę sympatyczny komedio­‑romans, poruszający przy okazji zaskakujaco życiowe tematy (czerpanie radości z życia, docenianie tego co się ma czy przemian wewnętrznych).

PS: Serial raczej 'sponsorowany' bo mimo, że jest tu sporo parodii niektóre gry są autentyczne jak Persona Ultimax czy któryś tam Guilty Gear…

Ach, bohater doskonały: wszechpotężny (i ma wszystko super bo przecież dostał 'boosta' od bóstwa), skromny, szarmancki, przyjacielski, wyważony itd. Póki co mag, jeszce się pewnie okaże że i fechmistrz z niego perfekcyjny. Uber po prostu. Durne to, ale mam słabość do takich serii :)

Odpycha trochę słaba, niskobudżetowa (choć znośna) kreska i mało ambitna oraz rushowana fabuła, ale i tak będe oglądał choćby dla relaksu…

Skoro dziewczyny co chwila poruszają temat obozów korekcyjnych to coś jest zapewne na rzeczy. Rozumiem, że historia wzajemnych relacji tych ras musi być skomplikowana skoro tak wygląda to społeczeństwo, ale ciekawi mnie co leży głębiej…

Łosz ty teraz to do mnie dotarło! Jak syreny niby zakładają majtki, jak pieluchy?

Pomijając, że serię ogląda się naprawdę przyjemnie, jest tu też ciekawy koncept. Prawdopodobnie, w przeciwieństwie do wielu serii o mechach gdzie bohater 'dostaje' jakiegoś legendarnego mecha, tutaj zbuduje on swojego…

Manga zapamiętam na zawsze jako taką, która zaczęła się lekcją anatomii o intymnych miejscach Centaura :) W sensie że jak ktoś chcesz udowodnić komuś, że Japonia potrafi być dziwna, to może zacząć od tego :P

Ale już poważniej, choć nie wgłębiałem się w mangę, to slyszałem, że to więcej niż się wydaje na pierwszy rzut oka…

No no, niewiele brakło a wogóle bym tej serii nie poświęcił uwagi.

Klimacik jest. Budżecik jest. Ale tak poważniej, seria wygląda na wyższą półkę, nawet muzycznie. Akcji sporo i miel dla oka. I ta dbałość o szczegóły, dawno nie widziałem tak dobrze i szczegółowo odtworzonego Londynu (a raczej alternatywnego Londynu) w anime. Tylko te lolitki. No cóż ale Anime rządzi się swoimi prawami :P

To było… dziwne.

I nie mówię tu o oglądaniu centaurów w bikini o dziwo :P

Ale w tej serii wszystko wydaje się dziwne po pierwszym odcinku. Choćby pacing: nie dostajemy kompletnie żadnego wprowadzenia, tylko dwa wyrwane z kontekstu epizody z życia bohaterek. Ni ładu ni składu.

No i ta lekcja. Niby wprowadzenie do świata, jednak ta wizja była niepokojąca. 'Poprawność polityczna', niewolnictwo (i to w wersji bondage?) i dyskryminacja. Jakieś dziwne 'wyginanie' ras. Zesłanie do placówki korekcyjnej za mówienie zbyt wiele? Jeszcze te rządowe postacie w tle, nadzorujace 'poprawność' lekcji. Mocno niepokojące. Hmm… nawet nie wiem co tym myśleć. Historia wbrew obyczajowości wydaje się mieć drugie dno.

Oż ty, robi wrażenie. Przypomina mi jakieś gry typu dungeon crawler. Całość ma jakość jakiegoś filmu kinowego a nie serii TV: epicka muzyka, dopracowana i bogata grafika itd.

Fajny klimat. Jedyne co mi przeszkadza to jak rysowane są postacie i że to dzieci, ale myślę że z biegiem czasu przyzwyczaje się do tego.

Też jestem zaskoczony. Spodziewałem się głupkowatej serii jakich wiele a to ma potencjał na bycie porządną serią akcji okraszoną fajną warstwą graficzną. I wygląda na naprawdę porządnie wykonane.

Sam motyw z odrodzeniem w nowym świecie oklepany, ale tutaj uzasadniony, bo protagonista jak cudowne dziecko jest poniekąd wytłumaczony byciem genialnym programistą w poprzednim wcieleniu.

Pierwsze pozytywne zaskoczenie sezonu.

Film oglądałem kompletnie nie znając pierwowzoru. Jako zamknięta historia wypada ok, ponieważ akcję mamy z perspektywy wioski którą główny bohater gdzieś tam w swojej podrózy odwiedza i zmienia ich życie, po czym 'idzie dalej'. I tu właśnie jest problem, mamy ciekawy świat, który jest tylko 'liźnięty' dlatego po obejrzeniu zostałem ze sporym niedosytem… taką w sumie obojetnością, bo postacie nie były na tyle nakreślone, żeby się do nich przywiązać. Taki solidny film akcji po prostu, który być może zainteresuje żeby poznać Blame! bardziej.

Ale trzeba przyznać iż film może służyć jako pokazówka, że CGI wcale nie musi być takie złe.

Miałem tak samo. Już miałem sobie darować, ale coś mnie tknęło ażeby oglądać i okazało się, że był to jeden z najoryginalniejszych odcinków recapowych jakie widziałem w anime. Zwłaszcza te komentarze (też m. in. ten autokomentarz na temat odcinków recapowych :P)

No tak, można się było domyślić że będzie typowo japoński ending w stylu „zły koniec to też dobry koniec”. Cóż taka kultura…

Dla mnie jest niedosyt, seria przypadła mi do gustu (głównie klimat i świat, choć główne postacie też przypadły mi do gustu) i chętnie pociągnąłbym ją dalej, ale znając realia nic więcej już nie zobaczymy i z tego wynika moje niezadowolenie, bo to jak seria się skończyła można uznać za zamknięcie, ale jak dla mnie niewystarczające.

No wiadomo wyskrobali jeszce trochę budżtu na efektowny finał, ale ładniejsza grafika nie przykryje porażki jaką okazała sie być ta seria…

Troszkę się dźwignęli z tym zwrotem fabularnym, ale jak już zobaczyłem tę rakietę na początku ostatniego odcinka to już wiedziałem że dla tej serii nie można być jednak litościwym.

Mówiąć tak naprawdę szczerze, z pominięciem Akko, jakości, sztampowości, nudności, głupotek i fabuły tej serii, ale gdzie tu jest magia? Obie OAV rysowały mi obraz urokliwej serii z duszą, magicznej, niczym bajka. Dostaliśmy coś co chyba zupełnie minęło się z celem (przynajmniej w moim odczuciu). Zamiast przygód 3 dziewczyn w settingu a'la Harry Potter (czyli epizodyczne przygody w magicznej szkole z jakimś tam wątkiem głównym), dostaliśmy walkę z aplikacją mobilną, polityczno­‑społeczną zawieruchę (wiem brzmi śmiesznie ale nie wiem jak to nazwać) i tradycyjne badziwie a'la „uwierz w swoją siłę!” w wersji którą już tak wiele razy widzieliśmy. Może były ze 2­‑3 odcinki które sygnalizowały poprawny kierunek dla tej serii, ale zginęły w całościowym, słabym, obrazie…

A mi się to też przyjemnie ogląda. Też nie rozumiem dlaczego niektórzy aż tak jadą po tym anime, nawet jeśli uważają fabułę za durną. Czepianie się logiki świata w którym góra mięsa (Tytan) powstaje z niczego „na zawołanie” (może to jeszcze jakoś wyjaśnią) chyba samo w sobie jest nielogiczne.

Co mi sie osobiście bardzo niepodoba: bohaterowie strasznie płaczą. Normalnie przy każdej okazji łzy lecą im do oczu. Chyba maja jakieś problemy emocjonalne. Dodatkowo nie wiem po co tę wątki budowania postaci w tym sezonie: o ile jeszcze tam rozumiem Ymir + Christa, bo to istotne postaci, to po co wątek z tą laską co ma taki apetyt? Są nudne i rozwleczone. Zresztą te ich wszystkie gadki i sceny „integracji” czy „rozkminy sytuacyjne” (do kogo mam się przyłączyć, co mam teraz robić itd) są strasznie rozwleczone…

Co mi się bardzo podoba? Muzyka. Słucham sountracku i jest chyab jeszcze lepszy niż z pierwszego sezonu (de facto jest chyba po prostu jego rozwinięciem). Walka Erena z Armored Tytanem, „wprowadzenie” Beast Titana i obudzenie nowej mocy Erena były epickie.

Spadek jakości i ewidentne wepchnięcie „ilu się dało postaci” (nawet jeśli są ciekawe) nie wyszedł tej serii na dobre.

Zaczynało jako seria która naprawdę mnie zainteresowała, ale teraz to raczej taki przeciętniak i oglądam bardziej z chęci zachowania ciągłości niż ciekawości…

Faktycznie, wygląda jakby ten 'zwrot' był od początku przemyślany. Tylko te jakieś 10 fillerowych odcinków pomiędzy mogli wywalić.

Natomiast seria wzbudziła we mnie coś o co jej już nie podejrzewałem – zainteresowanie.

Wiele celnych uwag na temat powodu 'słabości' tej serii już zostało powiedziane. Ja tylko dodam, że pomijająć iż seria wogóle nie ma w sobie 'magii', to mówiąc już o magii w tradycyjnym znaczeniu chyba jej największą porażką jest wątek 'magicznych słów'.  kliknij: ukryte  Potężne słowa które maja przywrócić magię do jej pierwotnego stanu w rękach totalnie niekompetentnej osoby, 'ożywiane' od tak przy okazji . Nie dość że nie ma tu swoistej 'epickości' towarzyszącej tak ważnej misji, to najgorsze jest to, że Akko jest tak samo beznadziejna przez całą serię. Już nawet totalny klisz, że staje się bardziej kompetentna/zaczyna ogarniać magię wraz z odkrywaniem słów nie jest tu ralizowany. Jedyne czego się nauczyła to zamieniać sie w kilka zwierząt. No spoko to niech wyspecjalizuje się w metamorfozach! A gdzie tam, ciągle te same sztuczki…

Naprawdę dawno już nie widziałem tak spapranej serii. Aż ciężko uwierzyć, że można tak zepsuć serię opartą na czymś co miało potencjał. Ba, tu nawet nie trzeba było się za bardzo wysilać, scenariusz sam się pisał, nawet jakby miał być sztampowy.

Aha, czyli kolejna super seria której kontynuacja (zapewne) nie przejdzie przez dziwne gusta Japończyków…

Ileż to już fajnych serii nie miało kontynuacji z tego powodu. No ale cóż, o popularności danej serii ostatecznie decydują portfele.

Świetny film. Właściwie najbardziej za serce chwyciła mnie pierwsza cześć filmu kiedy tak biedna sierotka Shoko tak bardzo pragnęłą się zintegrować. Dzieci są straszne dlatego ich nie cierpię :P Tak czy siak film porusza wiele mocnych tematów, począwszy od wykluczenia, braku akceptacji siebie a na wpływie cierpień takiej osoby na jej najbliższych.

Trochę nie rozumiem postawy głównego bohatera kiedy już był starszy, może dlatego że jestem inną osobą. Fakt, dla mnie akurat liceum było 'ciężkim etapem' i wiem co to znaczy należeć do 'gorszej grupy' z racji braku 'przebojowości', ale z perspektywy czasu wszystko to wydaje się takie durne. Ech żeby tak człowiek wiedzę z dorosłego życia miał za młodu. A z ludźmi trzeba po prostu 'żyć' obojętnie czy mówimy o wielkich przyjaźniach czy zwykłej 'socjalizacji'.

Ciekawostka, manga która jest pierwowzorem miała trochę inny motyw wokół którego działa się akcja, zaciekawionych odysłam to streszczeń fabuły.

Wreszcie jakiś porządny odcinek Berserka.

Nie było szarpanej akcji, idotycznej pracy kamery czy ohydnego CGI (no było, ale zredukowane i jakoś tak nie koliło w oczy). Można nawet powiedzieć, że pośród paskudności tej adaptacji wreszcie poczułem chociaż trochę magii tego świata. Zapytałbym twórców czy to jest aż tak trudne do zrobienia, że takie odcinki powstają na drodze wyjątku? Niestety końcówka zwiastuje, że wracamy na 'właściwe' tory…

Główna bohaterka od razu odepchnęła mnie od tej serii. Ja wiem, że pewnie przejdzie 'przemianę duchową' i wyjdzie na ludzi, ale jest tak zmanierowana i antypatyczna, że zrezygnowałem w przedbiegach…