Tanuki-Anime

Miałem nie oglądać drugiego sezonu, ale jednak się skusiłem. Dalej mamy tę dziwną mieszankę filozofowania i nierównej akcji (bohaterowie wykonujący jakieś z d* czynności czy komentarze, czy podejmujące jakieś nie trzymające się ładu i składu czynności), ale jest na tyle ciekawie że chce oglądać dalej. Jednocześnie ten pesymizm i realizm jest też tym co serię wyróżnia, bohaterowie zdają sobie sprawę jak bardzo są „zwyczajni” a widz wręcz zgrzyta zębami na widok ich nijakości. Beznadziejność niektórych bohaterów może też odstraszać, ale chyba taka jest koncepcja (niektórzy członkowie grupy praktycznie nic nie wnoszą). Bez wątpienia jest to nadal ten sam, jeden z dziwniejszych isekaji który bardzo ciężko jednoznacznie ocenić, bo trzeba przyznać że seria łamie pewne schematy (np. bardzo przyziemne podejście do rozwoju postaci, albo ich apatyczność czy ciągłe wtopy), nawet gdy czasem oznacza to wolne i nudne tempo akcji.

PS: Fatalny ten nowy seiyuu Game Mastera.

O, to będzie dla mnie chyba konik sezonu. Podoba mi się inne podejście do tematu – świat alternatywny jest bliski naszemu (a tematyka wokół się kręci anime to praca w korporacji, wogóle fajny pomysł że tradycyjne „dungeony” stały się teraz biznesem), bohater to kanalia (ale przynajmniej wie czego chce i nie jest przegrańcem) i oportunista, a my albo będziemy oglądać jego przemianę albo jego kolejne pomysły na wyzysk innych :) Lubię gdy bohaterowie mimo że są szujami, to takimi z inicjatywą – które wiedzą czego chcą a nie „pełzną” przez życie byle tylko przeżyć.

Co, że jest „brzydki”? Słaby motyw. Nie wiem co myśleli animatorzy, ale jeśli chcieli żeby ten motyw się pojawiał to trzeba to było lepiej pokazać… protag ma urodę standardowego MC.

OK, protag już w pierwszym odcinku zawiera pakt ze smoczycą. Kupili mnie :P

Ale zapowiada się spoko, to isekai w moich klimatach. Fakt, znowu tradycyjnie OP bohater co często działa na niekorzyść bo brak wtedy suspensu, ale póki co mi to nie przeszkadza, ot przywykłem już do takiej konwencji. Humor też w porządku, bohater w stylu „robię z siebie głupka”... ale umiarkowanie. A gość ogólnie wydaje się w porządku.

Najlepsze że wogóle olał bym to, gdyby nie przypomniało mi się że kiedyś widziałem trailer i mi się nawet podobał (emisja była chyba opóźniona przez Covida?).

Hmm, myślałem że pierwszy odcinek będzie spokojniejszy, a tu już tyle się dzieje. Ale czuć ten dawny klimat :)

@ZSRRKnight
Duże balony już dużo wcześniej wywołały aferę. A jeszcze ta scena z „kuszeniem” swoimi atutami („przecież jestem kobietą!” – oj Japonio ależ jesteś jeszcze „naiwna”). Oj, ale będzie ogień na MAL­‑u…

Mocno wyróżniająca się z seria z bardzo zakręconą (w pozytywnym sensie) bohaterką która mówi sama do siebie (jest narratorem własnej historii lol), co chwila burzy czwartą ścianę i żarcikuje. A jej słowne „kakofonie” w ED są legendarnym już chyba popisem seiyuu :] Nie da się jej nie lubić, zwłaszcza że trzeba przyznać iż co chwila jej życie jest na ostrzu noża, aż człowiek ma jej naprawdę żal (zapracowała sobie na bycie OP oj tak!). Seria byłaby znacznie lepiej przeze mnie oceniona gdyby nie pewne irytujące cechy:
- momentami straszny montaż i dziwne ujęcia, które czasem działają ale jednak w większości przypadków są po prostu… dziwne
- rushowanie akcji (24 odcinki a wydaje się jakby ich z siekierą ktoś gonił)
- momentami STRASZNE CGI (trochę jak z Overlordem – obie to super wciągające serie kaleczące oczy nadmierną tandetą w postaci CGI, choć Kumo zdecydowanie bardziej jedzie po bandzie pod tym względem).
- problemy z pacie­‑ingiem (zwłaszcza przez ten wątek z pupy z ludźmi), szalone skakanie po wątkach (sprawy nie ułatwia skakanie w czasie bo równolegle prowadzone są wątki parę lat wcześniej i później)
Niemniej warto, bo grzechem by było nie znać takiego zwariowanego ale oryginalnego isekaja.

Seria być może doczeka się kontynuacji, bo materiału jest jeszcze sporo. Polecam.

7+/10 (z uwagi na nierówny poziom akcji i grafiki).

Wiem że Rimuru jest luzakiem z natury… ale jako ktoś kto już osiągnął taki poziom siły powinien się zachowywać z trochę większą powagą i nie dawać sobie tak włazić na głowę.

Mimo potencjału, generyczna i dziwna seria. Cały ten motyw z miastem opanowanym wampiry jakoś mnie nie kupił, a autorzy chyba sami nie wiedzieli co chcą osiągnąć: dramat to, akcyjniak to, mystery to, powieść pseudo historyczna to? Bohaterowie albo nijacy, albo wręcz irytujący i po prostu nie wzbudzający żadnych emocji.

A jak po raz piętnasty słyszałem Jokanaan, to myślałem że mnie szlak trafi. Tak, wiem że jestem chamem bez kultury ale taki „teatr” mnie mierzi… zwłaszcza jak Japończycy dorabiają cała tą pseudo­‑ideologię i „artyzm”.

Jedynie ED był mega.

Wciąż uważam, że pierwszy sezon był najlepszy i najbardziej emocjonalny, im dalej ta historia trwała tym bardziej te poszczególne wątki rozmywały się wdg mnie.

Był  kliknij: ukryte  happy end, szkoda tylko że nie wcisnęli materiału „po latach” jak w mandze, dla innych postaci (pokazali tylko Kota na emeryturze :P), bo myślałem że na tym skupi się ostatni odcinek. No chyba że będzie jeszcze jakiś special…

MC wykazał się klasą do samego końca  kliknij: ukryte  mimo że niejeden by się złamał.

Bardzo fajna seria przywracająca wiarę w ludzi, mimo że to bajka XD

10/10, czy mogło być inaczej? Seria anime ze „śmiesznymi zwierzątkami” okazała się jedną z najlepszych w ostatnich latach. Klimat, postacie, intryga, pomysł:  kliknij: ukryte  no i brawo dla tych co zgadli że zwierzęta to byli tak naprawdę ludzie, choć tak, można było się domyślić że tak będzie.

Tylko ten cliffhanger na końcu aj XD

PS:  kliknij: ukryte  Pytanko: co stało się z drugą „kotką”? Tą co wkręciła Kakihanę?

Generalnie część pierwsza bardziej mi się podobała. W drugiej już za dużo było różnych wątków, jakby autor zaczytał się w pisarzach typu Dan Brown (jeszcze tylko wątku templariuszy brakło :P). Mimo że oglądało się przyjemnie, to parę razy przewracałem oczami patrząc na fantazję twórców (inna sprawa że nie jestem jakimś wielkim znawcą Sherlocka, może faktycznie były takie wątki jak James Bond czy MI6?). Moim zdaniem fantazja poniosła, a i sama seria z „battle of wits” przemieniła się raczej w naciąganego akcyjniaka z natłokiem wątków i górnolotnych ideii… wydaje mi się też że Sherlock już nie był taki „wybitny” jak go rysowali, w pewnym stopniu można powiedzieć że był raczej widzem niż aktorem w historii (może poza końcówką?).

Niemniej polecam, bo seria jest dobrze zrobiona (nie spada poniżej poziomu technicznego jaki ma od początku), bardzo inna od tego co zwykle oglądamy jako szeroko pojęte anime i posiada galerie interesujących postaci.

Miłe zaskoczenie.

Myślałem że będzie to „wypełniacz” ale była to bardzo sympatyczna i zaskakująco wciągająca seria „o niczym” – ot rok z życia Tempest. No i miała urok tego za co wielu ludzi polubiło Slime a czego brakło w drugim sezonie – ten element slice of life. Takie „wypełniacze” to ja szanuje.

Kolega poprzednik słusznie zauważył że „dziwnie” ogląda się te sympatyczne postaci znając wydarzenia z drugiego sezonu… z drugiej strony tam po pierwsze była inna sytuacja a po drugie… pamiętajmy że to wciąż formalnie „potwory” a serial jest japoński :P

Swoją drogą jedno mnie zastanawia… czemu Joe jest takim biedakiem? Myślę że nawet w świecie Megalo, za takie walki w jakich bierze udział czy wygra czy przegra powinien kosić ogromne gaże, zresztą wszyscy jego rywale mają mega wille i fury. Powinien mieć wystarczająco żeby zbudować kilka siedzib „Team Nowhere”... tymczasem czy w pierwszej czy w drugie serii żyje jak dziad.

Kurczę, jednak zdecydowanie bardziej podobało mi się pierwszych parę odcinków. Miało się wrażenie oglądania dobrego amerykańskiego kina drogi. Ten „skok w bok” wyszedł bardzo dobrze i mimo, że dalej ogląda mi się ok, łapie się na tym że chyba wolałbym ażeby seria podążyła w tamtym kierunku zamiast wracać na „stare śmieci”, mimo że musiało do tego dojść.

Myślę że seria nawet nie kryje się z tym do jakiej doktryny politycznej „pije”.

Nie, mówimy o niej.

A dopuszczą ostatecznie Kobayashi po tym jak „przerysowali” pewną postać? Bo afera była że hej :D

Faktycznie, seria miała dobry start ale mocno siadła.

10/10 było na wyrost, kupili mnie jedynie tym smoczym protagiem (który niestety okazał się zbyt przerysowany i wręcz irytujący w swej beznadziejności).

Wolny kraj, mogę marudzić!

Nie rozumiem tej serii, fabuła jest bez sensu. Owszem są tu okazjonalne dosyć zabawne gagi nabijające się z różnych konwencji, ale akcje i interakcje między postaciami są bez ładu i składu. Kiedy wydaje ci się że seria czymś pozytywnie cię zaskoczy, entuzjazm zaraz opada przez irracjonalizm bohaterów…

Bardzo dobre anime, chyba będzie dla mnie w topie tego sezonu zaraz po Odd Taxi i Hige wo Soru. Niby wydaje się że znajomy schemat – grupa „odważnych” dzieciaków kontra złe maszyny i przeciwności losu. Ale seria idzie głębiej, pokazuje beznadziejność wojny i nierówności w społeczeństwie. Porusza ciekawe tematy – nie ma tu naiwnych frazesów, bohaterowie doskonale zdają sobie sprawę z beznadziejności swojej sytuacji, a jednak brną dalej. A wszystko to okraszone naprawdę dobrą oprawą graficzno­‑muzyczną.

W 5 odcinku dostajemy ciekawy twist (może nie niespodziewany, ale zrealizowany w trzymający w napięciu sposób, byłem mocno zaintrygowany).

Powiem tak, może kinówki jako takie są ok, ale jeśli spojrze na to w kontekście Fate/Stay night w całości to jest to dla mnie najsłabsza „ścieżka”. Wkurza mnie że niektórzy Heroic Spirits tak bezceremonialnie giną a rola Saber w gruncie rzeczy sprowadza się to bycia „bossem”. Rozumiem że koncepcja „ścieżek” służy do tego żeby dać szansę błyśnięcia innym postaciom, ale wydaje mi się że HF już za bardzo oddaliło się od pierwotnej koncepcji Fate (Wojna o Graal) i zasadniczo stało się czymś innym co niekoniecznie mi podchodzi. To w gruncie rzeczy prosta historia, rozwleczona niemiłosiernie przez dorabianie ideologii i mnie osobiście wydaje się, że tło poprzednich „ścieżek” jest tu tylko pretekstem do pokazania osobnej historii… dla kogoś będzie to plus, dla mnie nie.

Tak więc, zachęcam żeby obejrzeć, bo to całkiem dobra trylogia ze świetną animacją. Nie polecam komuś zaczynać przygody z Fate od tegoż, bo moim zdaniem będzie miał inny obraz serii no i się nie połapie o co tu chodzi. Ja osobiście nie „czuje” tej trylogii. Moją opinię zwalam na mój zakrzywiony obraz czego oczekuje od Fate (preferuje koncepcje serii jako pojedynki samych Heroic Spirits oraz skupienie się na ich interakcjach z ludzkimi bohaterami) i jest to moje osobiste zdanie, ale fakt jest taki że nie podzielam zachwytów nad tym cyklem.

Daje takie 7-/10.

Coraz bardziej skłaniam się ku temu że to będzie moje anime sezonu…

Uch…

Tyle teorii spiskowych w jednym odcinku… Rewolucja Francuska, jeszcze więcej znanych nazwisk, zobowiązania Holmesów wobec Korony itp. Ktoś już tu ładnie pojechał. Niemniej ogląda się to ciekawie :)