Tanuki-Anime

Generalnie zgadzam się z opinią, że seria trochę rozwleczona ale z tym „nagłym” przejściem z komedii do dramatu nie. Japońskie animacje/mangi znane są z takich kontrastów (weźmy choćby Ousama Ranking tak z nowszych) i nie widzę tu problemu. To za co ja cenię te serię to bohaterowie – podobało mi się że myślą konkretnie i analitycznie, chociaż czasem mówili za dużo. „Zły” bohater robiący portret psychologiczny Helcka w czasie pojedynku gdy ten stoi zaraz obok wychodzi dosyć nienaturalnie  kliknij: ukryte  „a ja ci mówię że Helck zaraz straci nad sobą panowanie!”. To jedna z tych serii gdzie za dużo myśli jest przekazywane przez usta bohaterów, zamiast pozostawić to widzom do interpretacji.

Niemniej to seria ciekawa, nie wiem czy takie było założenie ale wydaje mi się że trochę taka w stylu anime sprzed jakiś 30 lat (czasem taka trochę naiwna, czasem zbyt bezpośrednia, czasem zbyt głupkowata), ale uważam seans za udany, mimo że brakuje konkluzji (mam nadzieje że takową dostaniemy). 7/10

Ta seria ma fajne pomysły, ale momentami potrafi mieć tak męczący i wręcz słaby scenariusz, że aż człowiek zgrzyta zębami bo to potrafi zepsuć całą imersję.

Kolejny motyw, że wszyscy stoją jak barany i tylko czekają co zrobi  kliknij: ukryte  Itsuki drąc się tylko „nie, nie rób tego”. Tak ja wiem że scenarzyści za wszelką cenę chcą żeby  kliknij: ukryte  Rishia błysnęła (choć to chyba jedna z najnudniejszych i nijakich postaci w ekipie „Tarczy” i w ogóle całej serii), ale można to było zrobić o wiele lepiej. Takich kwiatków jest więcej gdzie bohaterowie zachowują się jakby im nagle odcięło myślenie/umiejętności…

A motywacja  kliknij: ukryte  buntu „bohaterów” jest mocno na siłę…  kliknij: ukryte  rozpuszczone gnojki robią coś „bo tak” – bo im lala parę razy szepnęła na ucho. Jeżeli chcieli przedstawić „wyrachowaną” manipulantkę do wyszło im to strasznie płytko, no chyba że Melty/Bitch ma jakieś nieujawnione moce prania mózgu. Strasznie są nieprzekonujący w swoich „motywacjach”, wygląda jakby cały arc z „pojednaniem” był zrobiony totalnie na siłę żeby dodać sztuczne poczucie ponaglenia (bo nadciąga Fenix/bo jak się nie pojednają to kura skopie im tyłki).

Powiem tak – ostatni sezon (sezony?) był tak rozwleczony, że pozapominałem wielu szczegółów. Generalnie zgodzę się z opiniami ludzi, że w pewnych kwestiach ta seria to był bełkot no i generalnie wszystko zaczęło się mieszać od pewnego momentu – wtedy kiedy weszły „geopolityczne” motywy lub zabawa czasem – choć sam pomysł z tym że  kliknij: ukryte  Eldianie byli zniewoleni i wykorzystywani ze względu na moc Tytanów nie był taki zły.

Generalnie chyba rozumiem o co chodziło twórcy  kliknij: ukryte  bezsens wojny, krytyka nacjonalizmu, ale po prostu za dużo mieliśmy tu motywów i postaci które rozmywały niepotrzebnie fabułę – może to kwestia chęci „dojenia” tego IP? Zgodzę się też z tym, że samo wytłumaczenie mocy Tytanów było słabe –  kliknij: ukryte  w skrócie można założyć, że był sobie taki pasożyt/plot device który wszystkie te moce sobie wyewoluował. Swoją drogą ciekawe dlaczego nikt otwarcie nie stwierdził, że wszystkie problemy przez tą galaretę xD. No ale umówmy się że sama idea Tytanów przeczy najprostszym prawom fizyki i biologii – jest to czyste science fiction i nie ma się w to co za bardzo wgryzać.

Ostatecznie o wiele rzeczy można się spierać, część rzeczy myślę można wytłumaczyć – ale parę osób już przede mną całkiem sprawnie podsumowało pewne kwestie. Dla niektórych seria będzie świetna, dla innych godna jedynie krytyki choćby za to jak była rozwleczona. Dla mnie był to jednak przede wszystkim dobry akcyjniak z paroma zapadającymi w pamięci scenami (głównie pierwsze sezony) i świetną muzyką, który towarzyszył mi przez kawał czasu spędzonego z japońską animacją. Myślę że w ogólnym rozrachunku mogę temu dać takie 7/10.

No i tak właśnie się przedstawia OP bohaterów. Perfekcja.

Fajnie im to wyszło, Następny odcinek też zapowiada się nieźle.

Na razie mocno średnie te odcinki. W sensie wiem ze ta seria ma być taka lekka, ale wolałbym żeby jednak fabuła szła do przodu.

Serio, czy ludzie chcą oglądać Damiana?

Lepsze niż się spodziewałem. Może być silny pretendent do anime sezonu, bo jest bardzo ładnie narysowane, ma ogarniętego i sympatycznego protaga i w przeciwieństwie do wielu anime w stylu SAO (czyli świat gry VRMMO) jego umiejętności są fajnie wytłumaczone (po prostu jest doświadczonym i zahartowanym przez granie w chałtury graczem). Gamerzy znajdą tu sporo smaczków.

W sumie ciekawa seria zadająca dużo pytań egzystencjonalnych. Jest to zbiór różnych historii o tematyce technologia vs moralność, która stara się angażować widza do rozmyslań. Każdy odcinek skupia się zwykle na innych bohaterach, które czasem pojawiają się jeszcze później epizodycznie. Spoiwem jest postać głównego bohatera­‑doktora (gość jest dosyć drętwy, ale zakładam że taki ma być) i jego asystentki, których to historia zasadniczo w ostatnim odcinku posuwa się mocniej do przodu. Kogoś taka epizodyczność serii może zniechęcić, ale mi seria przypadła do gustu. Graficznie jest ok, anime ma też dosyć fajny klimat. Końcówka sugeruje kolejny sezon.

Warto też podkreślić (jak dla mnie) klimatyczny OP.

To jedna z tych serii gdzie jedna warstwa nie przeszkadza drugiej. Mamy tu akcje i walkę z potworami, ale jednocześnie zgrabnie prowadzone wątki detektywistyczne, gdzie nawet można pobawić się w dedukcje (nie są to jakieś rozbudowane intrygi, ale nie są też robione na odwal). Rzadko udaje się tak zgrabne połączenie.

Super seria, mam nadzieje że będzie drugi sezon.

PS:  kliknij: ukryte  Ciekawe czy któryś z wilkołaków dołączy do ekipy, choćby Nora? Po coś Tsugaru był ten diament znowu potrzebny…

Sorry, pisałem trochę na kolanie i wyszły mi przeciwności z przeciwności :D

Lubie takie pozytywne serie nawet jeśli są naiwne. Bohaterowie mimo przeciwności i dzięki prawdziwemu uczuciu jakim się darzą przezwyciężają przeciwności. Mamy też trochę przygód, dramatów i ciekawych postaci towarzyszących (Lante!). Przede wszystkim mamy zamkniętą historię z  kliknij: ukryte  pozytywnym zakończeniem. Od trochę taka baśń. Jeżeli kogoś zniechęca ze pełno tu furaków – dajcie temu szansę, bo imo warto.

Nie wydaje mi się. Protagonista musi się w końcu wyróżnić więc trzeba mu zrobić miejsce choć JK to jedna z tych serii gdzie postacie „towarzyszące” grają pierwsze skrzypce. Inna sprawa że to jak Yuji jest spychany na bok tytułem eksponowania innych bohaterów jest momentami żałosne.

Mam podobny problem z Chainsaw Man gdzie bohater też wpadł w jakiś dziwny kontekst…

Film kinowy warto obejrzeć ze względu na wymienioną w komentarzu wyżej postać.

No i teoretycznie kinówka jest też istotna w kontekście postaci  kliknij: ukryte  Suguru Geto i jego interakcji z protagonistami – w najnowszym odcinku dostajemy bardzo istotny dla wydarzeń zwrot akcji odn. co się z nim stało.

Co do Gojo – postać tak jest kluczowa dla rozkładu sił świata przestawionego, a i popularnością bije chyba wszystkie inne postacie (łącznie z Yujim). Ludzie jednak lubią OP bohaterów ze specyficznym charakterkiem.

Mam mieszane uczucia.

Generalnie to dalej dobra seria, ale niewątpliwie ten arc jest słabszy niż to co dotychczas mieliśmy. Wkurza mnie, że autor nie mógł darować sobie school life i mimo że nie jest źle (troszke musimy jeszcze to przemęczyć), to brakuje mi tu „mięsa”. Sytuację ratowały trochę pierwsze odcinki ale… generalnie mój największy zarzut do adaptacji to to że czytam mangę na bieżąco i tam niektóre sceny zostały po prostu przedstawione lepiej niż w anime. Niestety tyczy się to scen kluczowych. Fakt, mieliśmy bardzo urocze scenki  kliknij: ukryte  naszej zakochanej parki po jaskini, ale scena  kliknij: ukryte  pobudki Rudeusa „po”... została totalnie zrąbana! W mandze Rudeus, wciąż mając traume po uciecze Eris budzi się u boku Sylphie – jest to symboliczne i pięknie przedstawione. Niestety takich momentów jest więcej. Miałem dać nawet niższą ocenę niż 8-/10 ale stwierdziłem że nie chce sugerować się mangą, bo ostatecznie nie wiem która adaptacja jest bliższa LN.

Ech, niestety kiedyś musiał przyjść spadek jakości. Ten odcinek wyraźnie odstaje pod względem grafiki  kliknij: ukryte  postacie, zwłaszcza wilkołaki, wyglądają momentami tragicznie). Szkoda że padło akurat na taki ciekawy odcinek…

Odcinek trochę mi się dłużył bo liczyłem że szybciej pojawi się jakiś  kliknij: ukryte  wilkołak, ale końcówka z cliffhangerem (dosłownie!) wynagradza. W sensie odcinek był bardzo dobry, tylko już nie mogłem się doczekać akcji.

Seria cały czas potwierdza swoją jakość. To co mnie pozytywnie zaskakuje to że to akcyjniak, trochę komedia (Tsugaru jak zwykle „uroczy” ze swymi dogryzkami) ale jednocześnie nie gubi po drodze swojej „detektywistycznej” natury. Oczywiście nie mamy tu jakiejś super intrygi, ale mamy trochę zabawy „poszlakami”, ciekawymi dedukcjami Ayi (np. ta z wózkiem inwalidzkim) i zmyłkami. Podoba mi się też wątek  kliknij: ukryte  super­‑wilkołaka i selektywnego doboru partnerów, bo powoduje że  kliknij: ukryte  wilkołaki w tej serii to nie tylko „potwór tygodnia”. Myślę że kolejny odcinek to będzie sztos, bo gromadzi się coraz więcej postaci na planszy ( kliknij: ukryte  czuje że dwójkę agentów też czeka marny los):)

Też bym tak sklasyfikował isekaje, tyle że u mnie Overlord na pierwszym miejscu. Re: Zero to dla mnie wciąż top jeśli chodzi o pomysły i zwroty fabuły, ale ten jest bardzo dobry ze względu na to jakie „klasyczne” (?) zachodnie fantasy tu mamy.

Wracając do MT – jak komuś coś się podoba to jest pewnie nieobiektywny (mówię o sobie :D), ale też mam podobne obserwacje do ciebie – ten świat jest po prostu dobrze zbudowany i klimatyczny a zespół odpowiadający za adaptacje też odwala kawał dobrej roboty mimo że np. pewne wątki imo lepiej wyszły w mandze (są lekko bardziej rozbudowane, no i też jest sporo różnic w pomniejszych scenach) – nie wiem która wersja jest bardziej wierna oryginalnej LN.

Ale najważniejsze że ta seria po prostu należy do tych gdzie na każdy odcinek czekam jak na cotygodniowy rytuał.

Świetna ta seria.

Misz­‑masz wielu znanych fikcyjnych postaci i potworów, ale ma to ręce i nogi (i kły :P), a przy okazji nie dość, że cały czas trzyma poziom animacji, to jeszcze ma fajnych bohaterów (zwłaszcza urzeka mnie bystrość Ayi oraz luz i zawadiackość Tsugaru), ale postaci drugoplanowe też błyszczą. Antagoniści też niczego sobie i wyraziści. No i ten klimat. Jest to jedna z fajniejszych serii w „europejskich klimatach” a że uwielbiam „klasyczne potwory” z literatury/podań (+ oczywiście trochę japońszczyzny) no to dla mnie bomba. Niestety coś czuje że seria za szybko się skończy i pozostanie poczucie niedosytu…

Ładnie. Nie zapominajmy, że protag to w głębi ducha wciąż zakompleksiony neet który wciąż uczy się interakcji z ludźmi. Weźmy pod uwagę że zawód miłosny potrafi położyć niejednego (mam przynajmniej dwóch kolegów którzy bardzo to przeżywali, a uważam ich za odpornych ludzi), a tę postać rozłożył na łopatki. Jedne emocjonalne sceny wychodzą autorowi/scenarzystom dobrze (w pierwszym sezonie np. ponowne spotkania Rudeusa z ojcem), ale niektóre dziwnie i irytująco. Na pewno Rudeus jest ponadprzeciętnie inteligentny, chociaż nie wiem czy to kwestia adaptacji, ale właśnie to jak jest przedstawiany jest jego „samorozwój” jest nierówne, bo raz jest geniuszem a raz dziwadłem. Z drugiej strony to neet, a jednocześnie być może człowiek który w normalnych warunkach osiągnąłby wiele, ale został zgnębiony i popadł w depresję totalnie negując interakcje z ludźmi i swoje życie i teraz to musi nadrabiać w szaleńczym tempie.

Nie ukrywam że choć ogląda mi się w miarę przyjemnie ten cały arc ze „school life” bez wątpienia póki co jest najsłabszy w serii. Niestety autorowi brakuje tu już hamulców w pokazywaniu dziwactw swoich (jako autora) i Rudeusa. Np. motyw ze „świętymi” majtkami już zakrawa na cringe. Obawiam się że wielu ludziom którym już w pierwszym sezonie przeszkadzał zboczony aspekt serii (a jest tego wiele, Rudeus co chwila sprawdza czy uleczył swoją  kliknij: ukryte  impotencję poprzez badanie czy mu stanął ten sezon może być ciężki do przełknięcia. O ile autor z rozmysłem chciał zwrócić uwagę na problem  kliknij: ukryte  impotencji wsród mężczyzn (?), to idea że Rudeus poszedł do szkoły głównie po to żeby ją wyleczyć zakrawa już trochę na absurd.

Ja dalej uważam, że to jeden z lepszych dostępnych isekajów (a przynajmniej pod kątem postaci, pomysłów oraz world­‑buildingu) i nie zamierzam odpuszczać tym, bardziej że idąc za mangą to później robi się już trochę lepiej.

Tyle że jak czytam mangę to akcja mocno przeniosła się z postaci Yuji'ego na inne postaci. Zresztą jakim Yuji jest protagonistą skoro  kliknij: ukryte  Sukuna go spławił i teraz akcja skupia się na Sukunie i np. jego walce z Gojo. Zresztą ja bym powiedział, że głównym bohaterem serii zaczyna być Gojo xD

Akurat obejrzałem teraz, kiedy zaczął się drugi sezon anime (który cofa nas jeszcze bardziej w czasie, żeby już totalnie zamieszać xD). Film wart polecenia, trzyma poziom z serii TV. Śmiesznie tak przeskakiwać w czasie – faktycznie ktoś kto nie ogarnia pewnych wątków może się pogubić kto jest kim i gdzie się podziały pewne postacie, lub skąd wzięły się inne. Ale to chyba właśnie specyfika Jujutsu Kaisen – szczerze mówiąc zastanawiam się czy ta seria ma głównego bohatera, bo tu raczej kilka postaci mogłoby spokojnie taką rolę pełnić. Ale to właśnie czyni ją unikatową.

Ogląda się nieźle, nawet fajny klimat, ale główny bohater to straszny tchórz i mnie irytuje, nawet biorąc pod uwagę jego traumę.

Kurczę, ale zaorali wątek z zaginięciem Sary, w mandze to było parę rozdziałów, tutaj poświęcili ze 2 minuty xD

W przeciwieństwie do paru innych Fejtów tu przynajmniej w miarę ogarniam co się dzieje przez to ze jest parę znajomych twarzy :D