Tanuki-Anime

Tak, założenie pewnie było że mają ją pokazać jako osobę która dzięki ciężkiej pracy i wierze osiągnie szczyt… a tymczasem dostajemy niesympatyczną ofiarę losu która i tak 'ugra' bo pomogą jej scenarzyści.

A swoją 'płytkość' nalepiej pokazała zauroczeniem do tej 'nowoczesnej' wiedźmy która generalnie przeczy wszystkiemu co 'magiczne' w magii. W tym momencie naprawdę już zwątpiłem w scenarzystów. Nawet jeśli Akko kliszowo będzie się później walić w pierś…

Póki co jedynie ten odcinek o festiwalu czarownic wypadł nieźle, bo miał w sobie coś z tej magii OVA. Na drugim biegunie mamy za to odcinek o Sucy, który zupełnie nie pasował mi do kontekstu serii.

Zgadza się, w serii TV magia gdzieś prysła, a zrobiła się sztampowa seria z bohaterką­‑łajzą, która dzięki wytrwałości (i pomocy scenarzystów) uratuje magiczny świat…

Właściwie to biały tygrys. Nie wiem czy jest biały ze względów esetycznych czy symbolicznych, bo w azjatyckich mitologiach dodatkowo często w takich barwach występuje. A Tygrys dlatego, że zwykle kojarzony jest z 'obrońcą'.

Jak na razie jest bardzo dobrze. Po pierwszym odcinku miałem lekko mieszane uczucia do głównej bohaterki, ale już ją polubiłem w drugim. I o ile po pierwszym odcinku miałem obawy co do serii wogóle, to po drugim już mogę powiedzieć, że szykuje się mocna pozycja :)

Jest mroczniej  kliknij: ukryte  m. in. torturowane demony, czegoś takiego nie było w pierwszej części, była jednak bardziej 'lajtowa', mniej 'lekkoduchowato' (przynajmniej na razie), a grafa i muzyka (fajne OP i ED) trzymają ten sam wysoki poziom.

Tak, to był raczej uzasadnione 'kliszem', gdzie ludzie pokonali bogów bo 'weszli' na wyższy level 'technologii', myślę że nawet by to można podpiąć pod tzw. Arcanepunk (połączenie gatunków Fantasy i Sci­‑fi właśnie). Musieli mieć jakiś punkt odniesienia, żeby mieć zaczepienie dla fabuły  kliknij: ukryte  zamiana ról, teraz to 'bogowie' i demony są w odwrocie i 'racja' jest po ich stronie.

Ale dobrze, nawet jak ta seria korzysta z klisz, to robi to tak wspaniale, że na wszystko można przymknąć oko. Sam motyw z główną bohaterką i jej  kliknij: ukryte  pochodzeniem z w wioski smoków już mi siebardzo podoba :]

Oh­‑ho, mam przeczucie, że to może być ukryty diament sezonu. A pomyśleć, że 1 ep obejrzałem przez 'przypadek' bo mi się tytuł jakoś z czym innym pomylił. Choć pamiętam że o tym czytałem, ale po opisie średnio mi sie podobało.

Jeżeli tak jak moja przedmówczyni powiedziała nie będzie tu za dużo 'zabawy w dom' to może być coś fajnego. Klimat jest a do tego podobają mi się dosyć łebskie dialogi.

Tak, zdecydowanie interesujące. Trochę sie bałem że będzie to kolejne płytkie i słabe anime, ale zapowiada się przynajmniej solidniak z gatunku fantasy, a główny bohater już przypadł mi do gustu. Zero to standardowa mądralina, ale wydaje się że między bohaterami powstanie sympatyczna więź. Martwi mnie trochę ten syneczek­‑wiedźmak(?), zdajsie że się będzie za nimi pałętał. Ostatecznie całość odbioru popsuje zapewne 'bezpieczny' format dla adaptacji LN, ale trzeba być dobrej myśli.

Jedno jest pewne: ta seria będzie wysoko na listach „polecanych Anime z furry/kemono” w obsadzie :P

Ależ to jest porąbane! Ale nawet mi się podobało, coś w tym jest. Myślę, że ten pierwszy odcinek doskonale już pokazuje czym będzie seria i wystarczy komuś żeby ocenił czy mu się spodoba. No ale zobaczymy, jeśli się nie 'wystrzelają' z gagami to będzie spoko.

No, znaczy chodziło mi lepiej czyli inaczej. Nie byłem dość precyzyjny. Sam ten patent, że  kliknij: ukryte  Tohru znikła, Kobayashi mkay, po czym Tohru „A w sumie wracam!” nie należał do wyrafinowanych. No ale jakoś musieli to zamknąć a ja przynajmniej dostałem wiecej smoczych kadrów :P

Fakt mogli go lepiej zrobić. Ale seria po prostu za bardzo mi 'siadła' żebym jej tak drastycznie końcową ocenę obniżył…

Chciałem dać najwyższą ocenę, ale seria pod koniec zaczęła się trochę za bardzo przeciągać i mimo że ostatni odcinek był fajny (choć może troszkę zbyt kliszowaty) to mimo wszystko liczyłem na troszkę więcej, choć nie potrafię okreslić co właściwie.

Tak czy siak jedno z najlepszych slice of life (oczywiście z elementami fantasy) jakie oglądałem, a to głównie za sprawą bohaterów. Kobayashi była jedną z najsensowniejszych bohaterek jakie kiedykolwiek widziałem. Była tak ludzka, normalna (co nie znaczy, że banalna), że nie mogłem uwierzyć iż oglądam anime. Oczywiście można dyskutować nad jej podejściem do życia, natomiast trzeba przyznać, że była zaskakująco ułożona. A że 'łączy' mnie z nią sporo to tylko na plus. Od razu mowię: chodzi m. in. o zbliżony zawód :P

Tohru też była niebanalną bohaterką, bardziej niżby się można spodziewać po seriach typu „mój współlokator to kosmita”. Kanna była po prostu słodka. Reszta ekipy też była fajna choć można odnieść wrażenie, że bez niektórych by się obyło (może za dużo dali tych smoków?). Graficznie bardzo wysoki poziom (zwłaszcza animacje smoków i o dziwo sceny walk) a muzyka miła dla ucha, choć spokojna to pasująca.

Nie ukrywam, że sezon 2 by się przydał (lecz mógłby być już naciągany za bardzo :/), choć jednocześnie nie czuje niedosytu po skończeniu seansu. Jeśli ktoś lubi slice of life z małym twistem to polecam. Jeśli ktoś lubi smoki to wręcz nakazuje obejrzeć, bo wydaje mi się że w serii mamy jedno z najlepszych przedstawień smoków jakie można zobaczyć w serii animowanej (plus wiele małych 'smaczków' z ogólnopojętej tematyki smoków i fantasy).

Ja daje takie 9 a może nawet 9+.

Wiem że chwalenie tej serii jest niemodne itd, ale pierwszy odcinek mi się podobał. Po prostu. Opening niby w tym samym stylu co poprzednie ale fajny.

No i muszę przyznać że małpiszon choć karykaturalny to zrobił na mnie wrażenie.  kliknij: ukryte  Taka wyrachowana, okrutna inteligencja, no ale z tego co tam kojarze to człowiek który opanował obługę 'tytanizmu'.

Najlepszy Gundam jakiego 'pamiętam' i jedno z lepszych anime jakie wogóle widziałem ostatnio. Nawet jeśli dana seria ma niedostatki, jeśli potrafi mnie zaangażować emocjonalnie w ten sposób, że zaczynam 'żyć' bohaterami (a o to bardzo trudno ostatnio), to takie anime jest dla mnie sto razy bardziej wartościowe niż każde inne. A że przy okazji było widowiskowo i epicko to tylko in plus.

Zakończenie słodkogorzkie ale dla mnie mimo wszystko satysfakcjonujące. Jak cała seria. 50 dobrze spędzonych odcinków. Stąd 10/10.

Choć tempo i sama fabuła nie wywarły na mnie olbrzymiego wrażenia to seria ma niesamowity styl i urok. Wyjątkowo przyjemny w odbiorze i niepowtarzalny Animiec. Właściwie ciężko znaleźć coś podobnego i pomijam już tę całą kulinarną otoczkę :) (choć trzeba przyznać, że niektórzy bohaterowie chyba zbyt obsesyjnie słodycze traktowali :P)

W sumie to się to przyjemnie oglądało, sam fakt że wytrzymałem te 50 odcinków. Jeśli się nie mylę to gdzieś od połowy seria chyba już nie szła zgodnie z materiałem źródłowym, ale jak na tego typu twór i mimo dosyć kliszowatej fabuły oraz okazjonalnych głupotek i technicznych niedociągnięć, to nawet to zgrabnie poskładali w całość. I nawet to całe moralizatorstwo miało sens.

Nie wiem czy zauważyłeś, ale spora część Anime to festiwal pompatyczności i nakama power (chyba wynika to z japońskiego podejścia do życia), tu zresztą uzasadnionej, bo cała seria traktuje o kolesiu który bandzie 'ludzkich odpadów' nadał sens istnienia. To chyba normalne, że z tego powodu bedą mu lizusować? A odnośnie sceny, to wiadomo że muszą podkoloryzować żeby nadać jej większy wymiar. W sumie to by się obeszło, bo już sam ten zwrot akcji wystarczył, żeby mnie zagiąć…

Skoroś taki wrażliwy na coś takiego to się może przerzuć na bułgarskie kino?

Po odcinku 48 dalej uważasz, że wszyscy w tej serii mają plot armor?

 kliknij: ukryte  Biscuit, Shino, Lafter, Naze i Amida byli fajnymi postaciami, których śmierć jest nieodżałowana. Zginęło jeszce parę pomniejszych postaci, ale nie nazwałbym ich tylko 'posiadającymi imię', bo mieli trochę większe role. I możesz być pewien, że zginie ich więcej. Reszta plot armory może i ma, ale przy tym ile się tu dzieje bez plot armorów dalekoby nie pociągnęli. Może ciebie to nie rusza, ale akurat jest to pierwsza seria od dawna w której śmierć nawet jednej postaci jest dla mnie przykra. Jest to jedna z tych serii gdzie drżysz o każdą kolejną postać. Przynajmniej ja tak mam…

Oglądanie tej serii to katorga. W sensie jest świetna i już teraz czuje, że dostanie ode mnie najwyższą notę, ale jest katorgą gdyż  kliknij: ukryte  nie oszczędza nikogo. Oczywiście tzw. Deathflagi są wyczuwalne na kilometr, ale mimo to po cichu liczysz, że scenarzyści daną postać oszczędzą. Niestety, nie tutaj…

 kliknij: ukryte  Zastanwia mnie co właściwie zostanie, nawet jak nasi bohaterowie wygrają (co wcale nie jest takie oczywiste na tym etapie). Będzie to raczej pyrrusowe zwycięstwo, bo nawet jeśli osiągną swój cel, to kto zostanie żeby się nim nacieszyć?

Coś tak czuje, że  kliknij: ukryte  skończy się na tym iż Agnika Kaieru przejmie kontrolę nad McGillisem (bo w końcu z jakiegoś powodu musiała być 'niedotykalska' przez te 300 lat) i skończy się na tym, że Mikazuki i Ein/Gaelio połączą siły żeby go(ją?) powstrzymać. Oczywiście Mikazuki zginie (czy tak po prostu, czy też 'berserker' mode go wykończy) a mnie trafi szlag. Koniec.

Fakt choć właśnie tak tworzy się serie które odbijają się emocjonalnie na widzach.  kliknij: ukryte  Ale niech no mi tylko Mikazukiego ukatrupią, jedna z moich bardziej ulubionych postaci ostatnich lat w anime. Choć wydaje mi się to niestety pewne. Padnie w jakiejś ostatecznej bitwie po użyciu Barbatosa na full (jego organizm już nie wytrzyma), przy okazji ratując Orge czy coś.

Ciekawy zwrot akcji z głównym bohaterem. Generalnie seria ciekawa, bo ma cięższy niż zwykle w tego typu seriach klimat 'beznadzieji'. Trochę przeszkadza mi fakt, że nie widziałem żadnego wprowadzenia do serii (mogli chociaż jakiś krótkie wprowadzenie zrobić), a przez ekran przewija się tylu bohaterów…

Tego bym nie powiedział. Fabuła jest prosta bo to shounen, atutem One Pieca był głównie wykreowany przez Ode świat. One Piece jest dalej bardzo ciekawy, po prostu Oda tak rozwlekł swoje uniwersum, że teraz musi pokończyć wiele wątków. Mi np. bardzo podobał się motyw z Minkami, ale sądząc po tym co się dzieje One Piece wkracza już chyba w ostatnią fazę  kliknij: ukryte  potyczka z Kaido i Big Mom, konkretny cel – poza rzeczonymi porachunkami, odnaleźć Poneglyphy i siup do Raftel. Oczywiście czeka nas pewnie jeszcze sporo chapterów, nie wiadomo ile potrwa potyczka z Big Mom, a Wano arc też będzie pewnie bardzo długi. Fakt faktem sprawy Oda nie ułatwia z fillerami, bo co chwila jakieś przerwy w wydawaniu mangi (niby krótkie, ale zawsze). Ale umówmy się, ludzie chcą wiecej One Piece, jest to chyba wciąż najpopularniwjsza manga w Japonii, nawet knajpy dedykowane jej budują… gdy One Piece się skończy bedzie to koniec pewnej epoki, a jest to kawał mojego życia (pamiętam jeszcze jak 'odkryłem' One Piece gdy oglądałem go na niemieckim RTL 2, Alabasta arc).

Ta seria mnie wykończy psychicznie… te dwa ostatnie odcinki, ech.  kliknij: ukryte  Pomijając już śmierć Naze i Amidy, ale Lafter i Akihiro (tak fajnie się „to” między nimi budowało) bardzo szkoda, nawet mimo faktu że były to postacie drugoplanowe. Swoją drogą seria nie rozpieszcza Akihiro od początku w sumie.

Niby spoko, ale czemu tak brzydko rysują twarze? W mandze Tanya wygląda bardziej słodko, tu ma po prostu wredną facjatę (pewnie o to chodziło…).

Hmm, a czy w jej poprzedniemiu wcieleniu nie użyczył głosu seiyuu od Yoshikage Kiry z JoJo? Bo nigdzie się nie mogę doszukać takiej informacji…