Tanuki-Anime

A mi się to też przyjemnie ogląda. Też nie rozumiem dlaczego niektórzy aż tak jadą po tym anime, nawet jeśli uważają fabułę za durną. Czepianie się logiki świata w którym góra mięsa (Tytan) powstaje z niczego „na zawołanie” (może to jeszcze jakoś wyjaśnią) chyba samo w sobie jest nielogiczne.

Co mi sie osobiście bardzo niepodoba: bohaterowie strasznie płaczą. Normalnie przy każdej okazji łzy lecą im do oczu. Chyba maja jakieś problemy emocjonalne. Dodatkowo nie wiem po co tę wątki budowania postaci w tym sezonie: o ile jeszcze tam rozumiem Ymir + Christa, bo to istotne postaci, to po co wątek z tą laską co ma taki apetyt? Są nudne i rozwleczone. Zresztą te ich wszystkie gadki i sceny „integracji” czy „rozkminy sytuacyjne” (do kogo mam się przyłączyć, co mam teraz robić itd) są strasznie rozwleczone…

Co mi się bardzo podoba? Muzyka. Słucham sountracku i jest chyab jeszcze lepszy niż z pierwszego sezonu (de facto jest chyba po prostu jego rozwinięciem). Walka Erena z Armored Tytanem, „wprowadzenie” Beast Titana i obudzenie nowej mocy Erena były epickie.

Spadek jakości i ewidentne wepchnięcie „ilu się dało postaci” (nawet jeśli są ciekawe) nie wyszedł tej serii na dobre.

Zaczynało jako seria która naprawdę mnie zainteresowała, ale teraz to raczej taki przeciętniak i oglądam bardziej z chęci zachowania ciągłości niż ciekawości…

Faktycznie, wygląda jakby ten 'zwrot' był od początku przemyślany. Tylko te jakieś 10 fillerowych odcinków pomiędzy mogli wywalić.

Natomiast seria wzbudziła we mnie coś o co jej już nie podejrzewałem – zainteresowanie.

Wiele celnych uwag na temat powodu 'słabości' tej serii już zostało powiedziane. Ja tylko dodam, że pomijająć iż seria wogóle nie ma w sobie 'magii', to mówiąc już o magii w tradycyjnym znaczeniu chyba jej największą porażką jest wątek 'magicznych słów'.  kliknij: ukryte  Potężne słowa które maja przywrócić magię do jej pierwotnego stanu w rękach totalnie niekompetentnej osoby, 'ożywiane' od tak przy okazji . Nie dość że nie ma tu swoistej 'epickości' towarzyszącej tak ważnej misji, to najgorsze jest to, że Akko jest tak samo beznadziejna przez całą serię. Już nawet totalny klisz, że staje się bardziej kompetentna/zaczyna ogarniać magię wraz z odkrywaniem słów nie jest tu ralizowany. Jedyne czego się nauczyła to zamieniać sie w kilka zwierząt. No spoko to niech wyspecjalizuje się w metamorfozach! A gdzie tam, ciągle te same sztuczki…

Naprawdę dawno już nie widziałem tak spapranej serii. Aż ciężko uwierzyć, że można tak zepsuć serię opartą na czymś co miało potencjał. Ba, tu nawet nie trzeba było się za bardzo wysilać, scenariusz sam się pisał, nawet jakby miał być sztampowy.

Aha, czyli kolejna super seria której kontynuacja (zapewne) nie przejdzie przez dziwne gusta Japończyków…

Ileż to już fajnych serii nie miało kontynuacji z tego powodu. No ale cóż, o popularności danej serii ostatecznie decydują portfele.

Świetny film. Właściwie najbardziej za serce chwyciła mnie pierwsza cześć filmu kiedy tak biedna sierotka Shoko tak bardzo pragnęłą się zintegrować. Dzieci są straszne dlatego ich nie cierpię :P Tak czy siak film porusza wiele mocnych tematów, począwszy od wykluczenia, braku akceptacji siebie a na wpływie cierpień takiej osoby na jej najbliższych.

Trochę nie rozumiem postawy głównego bohatera kiedy już był starszy, może dlatego że jestem inną osobą. Fakt, dla mnie akurat liceum było 'ciężkim etapem' i wiem co to znaczy należeć do 'gorszej grupy' z racji braku 'przebojowości', ale z perspektywy czasu wszystko to wydaje się takie durne. Ech żeby tak człowiek wiedzę z dorosłego życia miał za młodu. A z ludźmi trzeba po prostu 'żyć' obojętnie czy mówimy o wielkich przyjaźniach czy zwykłej 'socjalizacji'.

Ciekawostka, manga która jest pierwowzorem miała trochę inny motyw wokół którego działa się akcja, zaciekawionych odysłam to streszczeń fabuły.

Wreszcie jakiś porządny odcinek Berserka.

Nie było szarpanej akcji, idotycznej pracy kamery czy ohydnego CGI (no było, ale zredukowane i jakoś tak nie koliło w oczy). Można nawet powiedzieć, że pośród paskudności tej adaptacji wreszcie poczułem chociaż trochę magii tego świata. Zapytałbym twórców czy to jest aż tak trudne do zrobienia, że takie odcinki powstają na drodze wyjątku? Niestety końcówka zwiastuje, że wracamy na 'właściwe' tory…

Główna bohaterka od razu odepchnęła mnie od tej serii. Ja wiem, że pewnie przejdzie 'przemianę duchową' i wyjdzie na ludzi, ale jest tak zmanierowana i antypatyczna, że zrezygnowałem w przedbiegach…

Tak, założenie pewnie było że mają ją pokazać jako osobę która dzięki ciężkiej pracy i wierze osiągnie szczyt… a tymczasem dostajemy niesympatyczną ofiarę losu która i tak 'ugra' bo pomogą jej scenarzyści.

A swoją 'płytkość' nalepiej pokazała zauroczeniem do tej 'nowoczesnej' wiedźmy która generalnie przeczy wszystkiemu co 'magiczne' w magii. W tym momencie naprawdę już zwątpiłem w scenarzystów. Nawet jeśli Akko kliszowo będzie się później walić w pierś…

Póki co jedynie ten odcinek o festiwalu czarownic wypadł nieźle, bo miał w sobie coś z tej magii OVA. Na drugim biegunie mamy za to odcinek o Sucy, który zupełnie nie pasował mi do kontekstu serii.

Zgadza się, w serii TV magia gdzieś prysła, a zrobiła się sztampowa seria z bohaterką­‑łajzą, która dzięki wytrwałości (i pomocy scenarzystów) uratuje magiczny świat…

Właściwie to biały tygrys. Nie wiem czy jest biały ze względów esetycznych czy symbolicznych, bo w azjatyckich mitologiach dodatkowo często w takich barwach występuje. A Tygrys dlatego, że zwykle kojarzony jest z 'obrońcą'.

Jak na razie jest bardzo dobrze. Po pierwszym odcinku miałem lekko mieszane uczucia do głównej bohaterki, ale już ją polubiłem w drugim. I o ile po pierwszym odcinku miałem obawy co do serii wogóle, to po drugim już mogę powiedzieć, że szykuje się mocna pozycja :)

Jest mroczniej  kliknij: ukryte  m. in. torturowane demony, czegoś takiego nie było w pierwszej części, była jednak bardziej 'lajtowa', mniej 'lekkoduchowato' (przynajmniej na razie), a grafa i muzyka (fajne OP i ED) trzymają ten sam wysoki poziom.

Tak, to był raczej uzasadnione 'kliszem', gdzie ludzie pokonali bogów bo 'weszli' na wyższy level 'technologii', myślę że nawet by to można podpiąć pod tzw. Arcanepunk (połączenie gatunków Fantasy i Sci­‑fi właśnie). Musieli mieć jakiś punkt odniesienia, żeby mieć zaczepienie dla fabuły  kliknij: ukryte  zamiana ról, teraz to 'bogowie' i demony są w odwrocie i 'racja' jest po ich stronie.

Ale dobrze, nawet jak ta seria korzysta z klisz, to robi to tak wspaniale, że na wszystko można przymknąć oko. Sam motyw z główną bohaterką i jej  kliknij: ukryte  pochodzeniem z w wioski smoków już mi siebardzo podoba :]

Oh­‑ho, mam przeczucie, że to może być ukryty diament sezonu. A pomyśleć, że 1 ep obejrzałem przez 'przypadek' bo mi się tytuł jakoś z czym innym pomylił. Choć pamiętam że o tym czytałem, ale po opisie średnio mi sie podobało.

Jeżeli tak jak moja przedmówczyni powiedziała nie będzie tu za dużo 'zabawy w dom' to może być coś fajnego. Klimat jest a do tego podobają mi się dosyć łebskie dialogi.

Tak, zdecydowanie interesujące. Trochę sie bałem że będzie to kolejne płytkie i słabe anime, ale zapowiada się przynajmniej solidniak z gatunku fantasy, a główny bohater już przypadł mi do gustu. Zero to standardowa mądralina, ale wydaje się że między bohaterami powstanie sympatyczna więź. Martwi mnie trochę ten syneczek­‑wiedźmak(?), zdajsie że się będzie za nimi pałętał. Ostatecznie całość odbioru popsuje zapewne 'bezpieczny' format dla adaptacji LN, ale trzeba być dobrej myśli.

Jedno jest pewne: ta seria będzie wysoko na listach „polecanych Anime z furry/kemono” w obsadzie :P

Ależ to jest porąbane! Ale nawet mi się podobało, coś w tym jest. Myślę, że ten pierwszy odcinek doskonale już pokazuje czym będzie seria i wystarczy komuś żeby ocenił czy mu się spodoba. No ale zobaczymy, jeśli się nie 'wystrzelają' z gagami to będzie spoko.

No, znaczy chodziło mi lepiej czyli inaczej. Nie byłem dość precyzyjny. Sam ten patent, że  kliknij: ukryte  Tohru znikła, Kobayashi mkay, po czym Tohru „A w sumie wracam!” nie należał do wyrafinowanych. No ale jakoś musieli to zamknąć a ja przynajmniej dostałem wiecej smoczych kadrów :P

Fakt mogli go lepiej zrobić. Ale seria po prostu za bardzo mi 'siadła' żebym jej tak drastycznie końcową ocenę obniżył…

Chciałem dać najwyższą ocenę, ale seria pod koniec zaczęła się trochę za bardzo przeciągać i mimo że ostatni odcinek był fajny (choć może troszkę zbyt kliszowaty) to mimo wszystko liczyłem na troszkę więcej, choć nie potrafię okreslić co właściwie.

Tak czy siak jedno z najlepszych slice of life (oczywiście z elementami fantasy) jakie oglądałem, a to głównie za sprawą bohaterów. Kobayashi była jedną z najsensowniejszych bohaterek jakie kiedykolwiek widziałem. Była tak ludzka, normalna (co nie znaczy, że banalna), że nie mogłem uwierzyć iż oglądam anime. Oczywiście można dyskutować nad jej podejściem do życia, natomiast trzeba przyznać, że była zaskakująco ułożona. A że 'łączy' mnie z nią sporo to tylko na plus. Od razu mowię: chodzi m. in. o zbliżony zawód :P

Tohru też była niebanalną bohaterką, bardziej niżby się można spodziewać po seriach typu „mój współlokator to kosmita”. Kanna była po prostu słodka. Reszta ekipy też była fajna choć można odnieść wrażenie, że bez niektórych by się obyło (może za dużo dali tych smoków?). Graficznie bardzo wysoki poziom (zwłaszcza animacje smoków i o dziwo sceny walk) a muzyka miła dla ucha, choć spokojna to pasująca.

Nie ukrywam, że sezon 2 by się przydał (lecz mógłby być już naciągany za bardzo :/), choć jednocześnie nie czuje niedosytu po skończeniu seansu. Jeśli ktoś lubi slice of life z małym twistem to polecam. Jeśli ktoś lubi smoki to wręcz nakazuje obejrzeć, bo wydaje mi się że w serii mamy jedno z najlepszych przedstawień smoków jakie można zobaczyć w serii animowanej (plus wiele małych 'smaczków' z ogólnopojętej tematyki smoków i fantasy).

Ja daje takie 9 a może nawet 9+.

Wiem że chwalenie tej serii jest niemodne itd, ale pierwszy odcinek mi się podobał. Po prostu. Opening niby w tym samym stylu co poprzednie ale fajny.

No i muszę przyznać że małpiszon choć karykaturalny to zrobił na mnie wrażenie.  kliknij: ukryte  Taka wyrachowana, okrutna inteligencja, no ale z tego co tam kojarze to człowiek który opanował obługę 'tytanizmu'.

Najlepszy Gundam jakiego 'pamiętam' i jedno z lepszych anime jakie wogóle widziałem ostatnio. Nawet jeśli dana seria ma niedostatki, jeśli potrafi mnie zaangażować emocjonalnie w ten sposób, że zaczynam 'żyć' bohaterami (a o to bardzo trudno ostatnio), to takie anime jest dla mnie sto razy bardziej wartościowe niż każde inne. A że przy okazji było widowiskowo i epicko to tylko in plus.

Zakończenie słodkogorzkie ale dla mnie mimo wszystko satysfakcjonujące. Jak cała seria. 50 dobrze spędzonych odcinków. Stąd 10/10.

Choć tempo i sama fabuła nie wywarły na mnie olbrzymiego wrażenia to seria ma niesamowity styl i urok. Wyjątkowo przyjemny w odbiorze i niepowtarzalny Animiec. Właściwie ciężko znaleźć coś podobnego i pomijam już tę całą kulinarną otoczkę :) (choć trzeba przyznać, że niektórzy bohaterowie chyba zbyt obsesyjnie słodycze traktowali :P)

W sumie to się to przyjemnie oglądało, sam fakt że wytrzymałem te 50 odcinków. Jeśli się nie mylę to gdzieś od połowy seria chyba już nie szła zgodnie z materiałem źródłowym, ale jak na tego typu twór i mimo dosyć kliszowatej fabuły oraz okazjonalnych głupotek i technicznych niedociągnięć, to nawet to zgrabnie poskładali w całość. I nawet to całe moralizatorstwo miało sens.

Nie wiem czy zauważyłeś, ale spora część Anime to festiwal pompatyczności i nakama power (chyba wynika to z japońskiego podejścia do życia), tu zresztą uzasadnionej, bo cała seria traktuje o kolesiu który bandzie 'ludzkich odpadów' nadał sens istnienia. To chyba normalne, że z tego powodu bedą mu lizusować? A odnośnie sceny, to wiadomo że muszą podkoloryzować żeby nadać jej większy wymiar. W sumie to by się obeszło, bo już sam ten zwrot akcji wystarczył, żeby mnie zagiąć…

Skoroś taki wrażliwy na coś takiego to się może przerzuć na bułgarskie kino?

Po odcinku 48 dalej uważasz, że wszyscy w tej serii mają plot armor?