Tanuki-Anime

Nie zgodzę się, że wieje nudą. One Piece to jeden z niewielu Shounenów, w których autor od początku do końca ma pomysł na serię. Owszem, czasem za bardzo się „rozdrabnia” wprowadzając za dużo postaci (choć trzeba autorowi przyznać, że o nich nie zapomina i dalej rozwija ich wątki), no i ma te swoje klisze i dziwactwa, ale jako osoba śledząca serię od czasów pierwszego odcinka na niemieckim RTL2, nie przestaje mnie ona urzekać. Ilość ciekawych postaci, struktura świata, wątki które spinają się w całość nie przestają intrygować.

To że anime się dłuży wynika z faktu że ciągle dogania mangę, więc fillery są przymusem. Ja do anime wracam tylko gdy dzieje się coś naprawdę ciekawego, żeby zobaczyć jak wyszło to w adaptacji. Tym sposobem zobaczyłem cały Zou Arc, lub walkę Luffiego z Katakurim, która byłą epicka jak to na walkę z „bossem” przystało.

A idże z tym syfem. Ale to już była padaka od czasu Tenrou Island więc przestałem oglądać i skupiłem się na mandze.

Wracając do OP S2 to grafa zawodzi. Spojrzałem z ciekawości na pierwszy sezon i o ile tam grafa wcale już nie robi takiego wrażenia (wręcz bylem zaskoczony jak słaba jest momentami, jakoś lepiej ją pamiętałem), to jak na tak hajpowaną serię to naprawdę mogli się postarać bardziej przy S2. Pewnie tym niektórych wkurze, ale w takich chwilach naprawdę żałuję że się Netflix za to nie zabrał…

W sumie to masz rację, QC zawiodła i pewnie zaś będą poprawiać w w wersji bluray. Ale to wstyd żeby wypuszczać coś takiego, QC płakał jak oglądał. Tym bardziej, że seria przecież nie była od wczoraj robiona…

Garou był najtandetniej zrobiony w całym odcinku.

Budżet = zasoby. Mogli wynająć freelancerów żeby robili inny badziew, a skupić trzeba się było na serii która generuje więcej budżetu…

O jaki ładny dropik animacji… super, jedna z najpopularniejszych serii ostatnich lat a oni przycięli na budżecie.

No wiem wiem. Ale trzeba to sobie jakoś wytłumaczyć :)

Ostatnim wizjonerskim anime jakie widziałem było chyba Hōseki no Kuni. Fairy Gone to typowy akcyjniak i nic więcej.

Ta seria to ponury żart. Serio Madhouse? Drop.

Muszę przyznać że fajnie się to ogląda: sporo akcji, spoko muza. Ładne widoczki. Od akcyjniaka naprawdę nie trzeba więcej wymagać.

Nie jest to przypadkiem Yuri Kuma w wersji męskiej? Jakiś tam angst nastolatków czy coś tam?

No cóż, jest to… specyficzne. Tyle że nie wiem jeszcze czy chce oglądać serię która kręci się wokół tematu wsadzania lub wyciągania czegoś z odbytów…

A to nawet nie wiedziałem…

Generalnie jest to klon Kobayashi­‑san tylko z Kitsune zamiast smoków. Nawet protagonista jest związany z IT, tak jak protagonista wyżej wspomnianej serii. Podobieństw jest więcej.

Ale to dobrze, Kitsune są u mnie wysoko na liście :P

Jak człowiek pomyśli, że Mad House wolał zrobić te serię zamiast Łan­‑panczi 2 to ino fejspalm…

Tandetne to jakieś.

Podobają mi się serie w europejskich klimatach. Początek obiecujący, zobaczymy co dalej. Trochę przypomina mi Siriusa (tyle że zamiast wampirów mamy „persony” :P), czyli solidna seria akcji z porządną warstwą techniczną. Przynajmniej takie mam wrażenia po pierwszym odcinku.

Powiem tak: jeśli utrzymają poziom klimatu i grafiki z pierwszego odcinka, to będzie to mocny tytuł w tym sezonie…

Myślałem, że dostaniemy po prostu więcej Moba, ale seria zaskoczyła dobrymi elementami slice of life a nawet przesłaniem. Odcinek z kryzysem Reigena był chyba najlepszy. Lekki niedosyt faktycznie pozostaje po ostatnim odcinku: był zbyt sztampowy, a domknięcie historii pozostawiło trochę do życzenia, tak jakby brakło im zdeczka czasu. I jakoś tak mniej było tych fajnych rage moments, a przynajmniej nie były tak efektowne jak w pierwszym sezonie, ale wynikło to z rozwoju Moba jako osoby. Jednakoż i tak było bardzo dobrze.

Chciałem dodać, że każdy miłośnik zwierząt trafi tu na coś dla siebie, ale kociarze chyba znajdą tu najwięcej punktów odniesienia.

Ciepła seria pokazująca jak zwierzaki mogą pozytywnie wpływać na ludzi. Zdecydowanie dla kociarzy :)

PS: OP nie dało się przewinąć. Próbowałem.

To fakt. Zresztą to jakaś nowa praktyka żeby robić recapy na sam koniec czy co?

Głosy nie są aż tak krytyczne. Wdg mnie seria nie celowała wysoko, jedynie początek dawał nadzieję na coś niesztampowego. Myślę że najlepszym podsumowaniem tej serii byłoby coś w stylu „nie robi nic wybitnego/odkrywczego, ale to co robi robi dobrze”.

Też chętnie obejrzę drugi sezon.

:)

I ten uśmieszek Boogie.

A mnie tam się podobało.

Matko jakie to było słabe. To przykład serii która spokojnie zmieściłaby się w 12 odcinkach. Tyle dobrych serii cierpi na ograniczoną ilość odcinków, a ten badziew dostaje 24 odcinki na arcynudne wspinanie się po wieży, bo twórcy mają górę hajsu.

Powiedzcie mi właściwie co się w tej serii ciekawego działo? Mamy jakiś nudny epizod z dzieciństwa, sielankę. Później epizod school life po czym 2/3 serii to równie nudne walki w wypranej z jakiegokolwiek charakteru lokacji na zasadzie potwór odcinka, a na koniec walkę z jakąś paradującą nago idiotką i obleśnym (a jakże, toż to SAO) typem. Plus takie stężenie dramy, że można je kroić nożem do masła. I wszystko to co tak w tym cyklu wkurza i to przynajmniej razy dwa.

Zawsze broniłem SAO. Wiedziałem że jest naciągane, sztampowe (ciągły motyw dam w opresji i zboczeńców) czy przesadnie dramatyczne. Ale przynajmniej miało ciekawy wizualnie świat, fajny design, gildie, progres, wachlarz barwnych postaci no i czuło się taki RPG­‑owy charakter. A nawet pewna dozę napięcia.

Ale Alicization to taka porażka, że powinna być stawiana właśnie jako przykład dlaczego SAO jest tak przez niektórych hejtowane.

Weźta się w garść i zróbcie chociaż tę drugą część porządnie, skoro tę prostą historię już musieliście rozbić na pierdyliard odcinków.