Tanuki-Anime

Pogubiłem się już. Seria TV ma taką samą długość co kinówka (3x 48 minut)? Ma 6 odcinków czy będzie kolejnych 6 (raczej tego nie widzę, bo historia jest juz raczej zamknięta tzn mamy prolog do serii z 2014). Ktoś mi podpowie?

Jeżeli cię denerwuje to spoko, w sensie nie każdego bohatera trzeba lubić. Z tym samobójstwem to nie pamiętam jak było, tak naprawdę nie jest chyba tak, że ona chce je popełnić, w końcu zdecydowała się na bycie sprzedaną. Ona jest w depresji i stąd na razie zachowuje się tak apatycznie. Generalnie choć stwierdziłeś że już nie będziesz oglądał, to może spróbuj obejrzeć OAV, tam pokazane jest jej dzieciństwo, jak była 'niechcianym dzieckiem' w swojej rodzinie i jak dawały jej się we znaki 'duchy' które ja po prostu prześladowały (a ileż ona miała wtedy lat i weżmy pod uwagę że nie miała żadnego wsparcia). Może problemem z jej postacią jest to że twórcy założyli iż widz widział 'prolog', bo de facto w tv anime od razu dostajemy skorupę zamiast postaci…

Mi ona np. nie przeszkadza w tym sensie, że skupiam się na wszystkim wokół, a nie jej samej. Nie wiem czy zamierzeniem twórców nie było stworzenie postaci, która ma być takim właśnie tłem dla wydarzeń (cicha, spokojna, nieekspresyjna, porównaj go np. z Naruto który miał zupełnie inne 'podejście'). Chise powoli będzie się otwierać, ostatnie dwa odcinki pokazują zmianę w dobrą stronę, a widz przy okazji dostaje pełen magii świat. Jeżeli przy okazji ta magia 'uleczy' jej duszę to tylko in plus :P

Hmm mnie generalnie ogląda sie to dosyć nieźle. Chyba lepiej nie sięgać po mangę co (pytanie retoryczne)?

Miejmy nadzieję. Kolejne odcinki czekania aż Phos „odpali”, a ona nie przestaje rozczarowywać. O ile jeszcze zrozumiem, że jej teoretyczna przemiana nie może być raczej szybkim procesem, to nie mogę zdzierżyć jej totalnie apatycznego i odpychajacego charakteru. Człowiek ma ochotę czasem kopnąć ją w tyłek (choć pewnie wtedy by się rozleciała) :P

Ta seria nie przestaje oczarowywać. To chyba najlepsze przedstawienie angielskiego/celtyckiego folkloru jaki widziałem w anime (jedynie jeszcze gra Folklore na PS3 przychodzi mi na myśl).

Wejście Tytanii i ta muzyka w tle… aż mi ciary przeszły. To anime to czysta przyjemność oglądania.

Tak otworzy się nagle, po całym dzieciństwie bycia niechcianą i prześladowaną przez „duchy”. Taa…

Moderacje proszę o ukrycie spoilera, źle kliknąłem i dałem [link] zamiast  kliknij: ukryte  .

Świetne jest to zestawienie dwóch osób tak różnie używających swoich super mocy.  kliknij: ukryte  Mamy zwyczajnego prawie emeryta który w nieudolny sposób poznaje swoje możliwości i chce ich używać w dobrym celu oraz wypranego z emocji licealistę który, jak to młody, szybko załapał 'technologie' czyli swoje możliwości, ale używa ich w prymitywny sposób.

 kliknij: ukryte  Ciekawe, różne migawki wskazywałyby, że Hiro w którymś momencie zmieni postępowanie. No tak tylko jaki widz ma mieć stosunek do bohatera który w tak bezsensowny sposób zabija zwykłych ludzi. Wątpie, że jakiekolwiek odkupienie tu pomoże…

Małpa mnie tak irytuje, że miałem ochotę wyłączyć ten odcinek. Tak wiem, jestem złym człowiekiem skoro życzę śmierci pacyfistce, ale miałem naprawdę nadzieję, że zginie w tym odcinku…

 kliknij: ukryte  Apropo Szczura, coraz bardziej zaczynam wierzyć w teorię że albo widzi przyszłość albo cofnął się w czasie (zresztą jego hasło „zabijam wszystko” tym bardziej na to wskazuje.

Mnie genralnie podobają się relacje bohaterów w tym anime. Przyjemnie się ich ogląda, pomijając że od czasu do czasu wrzucony jest tu jakiś fanserwis. Nie to żebym był wrogiem fanserwisu, bo lubię go w zależności od dawkowania, ale po co psuć fajną serię jego nagminnością.

Trzeci odcinek był bardzo fajny, był miłą odskocznią od normalnego flow serii (co nie znaczy ze ten jest zły, wręcz przeciwnie). Poznaliśmy trochę Japonii, zobaczyliśmy naszych bohaterów w różnych sytuacjach, dowiedzieliśmy się sporo o nich samych. Boahterowie tworzą fajną paczkę, ponadto poznalismy jeszcze jedną postać, którą chyba można nazwać przyjacielem głównego bohatera.

Jeśli ta seria utrzyma poziom, spokojnie będą mógł ją nazwać jednymi z lepszych okruchów życia jakie ostatnio widziałem (chyba od czasu Kobayashi). Ciekawi mnie w którą stronę to pójdzie, czy np. główny bohater zdecyduje się wejść w związek z którąś ze swoich przyjaciółek…

Jak to mowią Amerykanie: „You've got my attention!”

Kolejną prawidłowością serii jest to, że w danym odcinku ginie postać której  kliknij: ukryte  historie 'życia' poznajemy w trakcie jego trwania.

Swoją drogą  kliknij: ukryte  szkoda kurczaczka. Mimo, że to psychopatka była chyba jedyną postacią która w jakiś sposób mnie zainteresowała. Nie mam już komu kibicować :P.

Seria jest unikatowa trzeba przyznać. Odbiór całości póki co psuje mi jednak postać tej całej Phos, dawno już nie widziałem tak irytującej i nieudolnej postaci…

Tak, seria to jedna z tych niedocenionych perełek. Niby to już wszystko gdzieś było, a jednak tutaj jest to bardzo dobrze 'posklejane' plus mamy trochę świeżości. Każdy z Nodosów jest też unikalny, nie różnią się jedynie tym że jeden ma wielkie działo a drugi x mieczy jak w większości innych serii. Jak też już niżej było wspomniane nie można się oprzeć wrażeniu, że seria ma trochę ze Starcrafta (3 rasy – każda łudząco podobna do tych z gry no i jest też rasa przodków­‑twórców):)

No słabe to. Liczyłem na coś więcej a dostajemy dzieło pisane chyba na kolanie…

Jestem pozytywnie zaskoczony. Myślałem, że będzie to jakaś głupkowata seria, ale już sam fakt pełnoletności bohaterów (no może nie wszystkich ale zawsze) z określonym 'pomysłem na życie' daje serii dobry punkt odniesienia. Co najważniejsze bohaterowie ci mnie od razu zaciekawili i pomijając 'trochę' ekspresyjną koleżankę to między paczką bohaterów widać normalne relacje. Przypomina mi trochę te 'poważniejsze' obyczajowe serie a to znaczy, że dla mnie seria już na starcie zyskuje…

Dajcie se spokój, od kiedy to wiek jest jakąś przeszkodą w Anime? Owszem nie jest to etyczne, ale już niejedno anime czy manga wystawiało na gorsze 'próby' swych bardzo młodych bohaterów…

Ależ to jest wspaniałe! I nie straciło nic z jakości OAV­‑ki.

Pamiętam jak dawno temu przypadkowo trafiłem na mangę. Pomyślałem sobie: „ale by z tego było fajne anime”. X­‑lat później dostaje tę ciepłą, pełną magii i fantastyki (i to jeszcze w klimatach angielskich z bogactwem ich legend) z odpowiednim budżetem i świadomością, że materiału źródłowego jest wystarczająco aby wypełnić całą serię. Wydaje się też, że twórcy wiedzą co robią.

Ach, już ta jedna seria czyni tę jesień udaną :)

Jest spoko. Może trochę za bardzo 'wirują kamerą' (takie fajerwerki na siłę), ale seria zapowiada coś jakościowo bardziej w stylu Honoo no Kokuin (które było spoko) niż Guren no Tsuki (które było porażką).

Klimatu dodaje, że seria dzieje się w USA, lubie takie motywy.

Obejrzę jeszcze jeden odcinek, ale chyba faktycznie nic tu po mnie. Mimo iż lubię shoueneny fantasy/mahou to ta seria wręcz krzyczy nijakością. A bohater to już chyba szczyt shounenowego schematyzmu + wrzask. Pewnie sporo osób się nie zgodzi ale dla mnie Fairy Tail w tym temacie zbyt wysoko zawiesił poprzeczkę…

Fajne. Dostaje ode mnie certyfikat słodkości :)

Raczej od początku wiadomo, że to sieczka. A to, że Pani Dzik  kliknij: ukryte  od razu zginie (choć nie mamy jeszcze 100% pewności) było do przewidzenia.  kliknij: ukryte  Za dużo gadała i była zbyt pewna siebie. Póki co moją ulubienicą jest Kogut (Kura?), ten ciuch wymiata :P

Tak, mam podobne odczucia. Zakończenie serii było średnio staysfakcjonujące i faktycznie rodzi się pytanie po co była ta cała otoczka.  kliknij: ukryte  O ile jeszce uwierzę, że teraz po wszystkim status bohatera chroni Charioce'a (choć to, że nagle wszyscy mu wybaczą to jak ich traktował jest co najmniej mało wiarygodny) to ta jego bezwględność przy wyniszczaniu innych ras była bez sensu. Albo byłem nieuważny, albo nie potrafię sobie wytłumaczyć po co to? Czy ich bunt by potrzebny? Wiem że był konsekwencją i to rodzi pytanie czy nie dało się tego rozwiązać inaczej. Mam rozumieć, że bogowie nie chcieli mu udostępnić tej broni, nawet wobec groźby ataku Bahamuta, bo to człowiek? Jeżeli doszukiwać się tu jakiegoś morału, to pewnie że cel uświęca środki, ale jakoś mnie to nie przekonuje, jest takie 'na siłę'. To jak wszyscy jednoczą się przeciwko Bahamutowi pokazuje jak poważnie wszyscy traktują to zagrożenie. Nie dało się więc dogadać?.

Sama seria to przyjemny seans, tradycyjnie Cygames nie żałuje budżetu i Bahamut nie schodzi poniżej pewnego poziomu. Po prostu nie był to ten 'łał' co pierwsza seria.

PS: Dla zainteresowanych, do anime wyszedł 2­‑płytowy soundtrack.

Bezsprzecznie seria sezonu.

Klimat, muzyka, grafika, postacie (Nanachi!), emocje, intrygujący, pełen tajemnic świat. Przygoda i okrucieństwo, które nawet mnie było w stanie ruszyć:  kliknij: ukryte  (pokręcona klątwa, a płacząca(y) po Mitty Nanachi chwyciła mnie za serce). Ale już pierwszy odcinek daje do zrozumienia, że mamy do czynienia z czymś wybitnym. Nie znam mangi, ale wydaje mi się, że twórcy adaptacji stanęli na wysokosci zadania…

Wspominałem, że irytuje mnie momentami główna bohaterka, ale przynajmniej jest sympatyczna, w większości przypadków zaradna i dzielnie znosi trudy tej podróży (cholewa, ona ma 12 lat!). Prawda jest taka, że gdyby była wymiataczem widz nie poczułby jak strasznym miejscem jest Abyss i to potrafię zrozumieć.

Faktycznie, seria przypomina te oldschoolowe JRPG gdzie historia faktycznie potrafiła poruszyć. I skoro Made in Abyss to we mnie potrafi wzbudzić to znaczy, że nie opieram się o nostalgię, tylko dobra historia po prostu zostaje w pamięci.

Nie ma oceny 9+, więc daje 10 :D