Tanuki-Anime

odc. 5. Znaczy może nie było aż tak źle (seria raczej do ambitnych nie należy), ale spadek grafiki jest wyraźny.

Jaki jest sens wypuszczać po latach anime, którego cały budżet poszedł na pierwszych kilka odcinków, po czym dostajemy szkaradny szajs?

Nie rozumiem…

Jednym z głównych problemów jakie mogą pojawiać się w tego typu seriach są wszechpotężni bohaterowie. Niestety tutaj tego nie uniknięto, przez co Slime stracił na dramatyzmie: bo najciekawiej w tego typu seriach jest patrzeć jak bohaterowie walczą z przeciwnościami an nie rozwiązują wszystko bez problemu. Trochę ich tam poturbowało, ale i tak mają mikstury które ich zaraz stawiają na nogi.

Niestety, po w miarę udanym początku seria sukcesywnie mnie zawodzi.

Nie no jak to? Przecież nie mógł  kliknij: ukryte  właśnie walczyć skutecznie z ptakiem, gdyż dopiero co odzyskał słuch (miał nawet chustę na głowie, obejrzyj sobie jeszcze raz) bo mocno go to dezorientowało, nie był przyzwyczajony do posiadania słuchu. Mnich musiał mu zresztą pomóc. Natomiast akurat twoja teoria z  kliknij: ukryte  zamianą części ciała jest akurat sensowna, tylko wciąż brakuje jeszcze jednej rzeczy, bo przecież głos miał cały czas, nawet po zabiciu mrówkolwa, a wedle twojej teorii musiałoby mu zabrać głos w momencie odzyskania nogi.

 kliknij: ukryte 

No odzyskał chyba wcześniej głos :>

Głos odzyskał po zabiciu „ptaka”. Tak mi się wydaje przynajmniej, niektóre rzeczy odzyskuje od razu, jak twarz w pierwszym odcinku, a niektóre z opóźnieniem. Oczywiście nie mam pewności, sam dedykuje w oparciu o obserwację. Wydaje mi się że odzyskiwanie kawałków ciała, nawet tych straconych w walce jest logiczne z klątwą, natomiast szczerze to myślałem że z nogą będzie motyw iż będzie musiał wrócić do doktora po protezę. A tak mamy trochę taki plot armor.

Wydaje mi się, nie znając pierwowzoru, Hyakkimaru zgodnie z klątwą odzyskuje to co zabrały mu demony. Może tyczy się to też tego co  kliknij: ukryte  dosłownie traci w walce z nimi. Nie wiemy co  kliknij: ukryte  odzyskał po pokonaniu mrówkolwa, więc nie do końca nam to wszystko wyjaśnia, ale mogło to być coś związane  kliknij: ukryte  ze zmysłami, np zauważ że zobaczył „kolor” ziaren ryżu, choć mogło równie dobrze być symbolicznym przedstawieniem prezentu od Mio, ale niekoniecznie.

Może nie aż tak skrajnie ale muszę przyznać ci rację. Po arc­‑u z orkami seria straciła i stała się bardzo prymitywna. Mój zapał do niej się wytracił…

No tak to już jest. Seria popularna to krytyka, że głupim ludziom się podoba, masówka itd. Bo przecież jest „tyle lepszych serii”. No nie wiem, długo już oglądam anime i poza paroma klasykami coś ciężko mi znaleźć te „o niebo lepsze serie”, zaś tak nimi z rękawa nie sypią…

Oczywiście Tate to nie jakaś seria wybitna. Ale ma wszystko to co może sprawić, że człowiek będzie się dobrze przy niej bawił: sympatyczne postacie, jakiś cel, trochę ładunku emocjonalnego (momenty kiedy albo się możesz z bohaterem identyfikować lub cieszyć się gdy się na kimś odegra). Tate to typowa opowieść o czarnym koniu, od zera do bohatera itd, ale zrealizowana na tyle solidnie, że człowieka wciąga.

I tyle, nie ma się nad tym ani co pastwić ani zachwalać wniebogłosy.

Wiem, że JoJo do dziwny cykl, ale pod względem dziwności ta seria chyba przebija wszystkie poprzednie. Dziwność postaci i ich Standów jest ponad wszystkie normy, a już gadający komputer który jednocześnie jest w stanie tworzyć dzieci, które to są Standami jest tego esencją :P

Ta seria coraz bardziej mnie zaczyna wkurzać. Zaczynają gadać więcej niż w Jojo. Mało mnie obchodzi ten świat, bo jest wyjątkowo płytki, stworzony wokół prostego konceptu rozwlekanego do granic możliwości. Wszystkie te dialogi mają chyba stwarzać wrażenie jakiegoś rozbudowanego świata a tak naprawdę jest to niepotrzebne wydłużanie serii. Może i SAO nigdy nie miało jakiś super wysokich standardów, ale to jest chyba najsłabsza seria w cyklu… a w sumie to wciąż ten sam pomysł, przechodzenie dungeon­‑ów i walka z bossami.

Kurcze, po tym odcinku naprawdę mam respekt do Reigena. Mimo że jest krętaczem no i nie oszukujmy się wykorzystuje Moba za bezcen, to w gruncie rzeczy naprawdę spoko gościu. Nie dość, że zachowuje duży spokój w sytuacjach z duchami to właściwie zachowuje zimną krew w każdej sytuacji np. z nieprzewidywalnymi klientami. Ale przede wszystkim widać, że zależy mu na Mobie i kiedy widzi że coś jest nie tak nie zmusza go siłą do działania.

Ja gdzieś czytałem, że tam nie do końca jest sztama między rasami, ale najwyraźniej ta Akademia to teren neutralny gdzie wszyscy mogą koegzystować w imię nauki… może po prostu XXX­‑lat później jest względny spokój?

Sympatyczne. Chociaż trochę za dużo tego mrugania oczkami: to ma być jakiś romans czy tylko takie przedstawienie przyjaźni?

Zastanawiam się jak to się ma do Rage of Bahamut. Znaczy wiem, że niby niepowiązana historia, ale ciekawe w jakiej linii czasowej…

Swoją drogą pamiętam, że sam z wypiekami oglądałem SAO. Pomijając jakieś anime z cyklu Hack//, był to chyba mój pierwszy kontakt z Isekaiami. Wiadomo potem było z górki jeśli chodzi o popualrność tego typu serii a SAO stało się ulubionym celem haterów (ja akurat do serii nic nie mam).

Trochę mnie wkurza, że Isekaie niejako w pewnym stopniu „wypchnęły” tradycyjne fantasy które to preferuję, ale sukces serii jak Goblin Slayer pokazuje, że jest głód na fantasy w anime i liczę, że będzie jeszcze renesans tego gatunku.

Koncept wydawał się ciekawy, ale w życiu nie widziałem tandetniejszego CGI. Postacie są w jakiś sposób nakładane, taka jest koncepcja, chciano poeksperymentować z formą. No ale Thunderbolt Fantasy używa lalek a ich ruchy są bardziej realistyczne niż tych potworków, więc efekt jest co najmniej komiczny.

A tak w ogóle to straszna nuda, cała akcja pierwszego odcinka dzieje się w jednej sali.

Natomiast czasem odnoszę wrażenie u niektórych, że czepialstwo idzie na wyrost. Powiedzmy że jest cienka granica między krytyką „od siebie” a krytyką z założenia, bo coś stało się już zbyt popularne…

Hehe, mówiłem :D

Isekaje może i są średnie ale dla mnie to nie problem. Kto powiedział, że każde dzieło musi być wybitne lub tylko te wybitne należy oglądać? Dla mnie część tego typu anime (nie wszystkie oczywiste) ma pewien stały zestaw elementów dla których lubię je oglądać. Nie jest to kwestia „zadowalania się tym co jest”. Po prostu przyjemnie mi się je ogląda.

Natomiast żeby nie było, pewne rzeczy też już zaczynają być wtórne i pewnie niedługo stanę się bardziej selektywny…

Podoba mi się klimat. Tego się spodziewałem po tego typu historii. To surowa, okrutna i przygnębiająca (jak to feudalna Japonia) seria z elementami fantastycznymi i postać Dororo tego raczej nie zmieni. No i ta animacja. Niby seria wydaje się bez fajerwerków, ale ta kreska jest pełna uroku. Muzyka też pasuje. Wydaje się że anime jest stworzone z szacunkiem do autora, zobaczymy co będzie dalej. W zapowiedzi na Tanuku mowa było o wyrzuceniu stylu Tezuki i może to tylko ja, ale ja tu widzę „ducha” jego kreski.

Dororo miałem na oku, mimo że nie znałem pierwowzoru i jest to dla mnie chyba gwóźdź programu w tym sezonie :)

Jest ok, będę oglądać. Nie będę się rozpisywał, bo za chwalenie Isekaji na Tanuki się zaraz dostaje po głowie więc szkoda fatygi. Powiem tylko że motyw zdrady ciekawy choć naciągany (no ale musieli jakoś ten koncept wcisnąć widocznie), a po drugie to chyba się starzeje, bo motyw z UI w oku i „levelowanie” zaczyna mnie już męczyć w Anime…

Nie no nie mam wam tego za złe :D Powiedziałem to żartobliwie. Po prostu byłem zdziwiony, bo też myślałem że to coś ciekawego. O ile K jeszcze dało się oglądać, to już Hand Shakers było strasznie wtórne i nudne (ileż można patrzeć na te „wirujące walki”). Ten styl z bishonenami­‑klonami i tą muzyczką na pianinie w tle już mnie przestał bawić jakiś czas temu. No i chyba też coraz gorsze jakościowo są te serie. Może ten styl ma jakąś wierną grupę fanów skoro go ciągle powielają, ale ja straciłem zainteresowanie.

Dobry bait Tanuki. Po zapowiedzi myślałem, że to coś oryginalnego a to kontynuacja Hand Shakers które nie przypadło mi do gustu.

A ten „pastelowy” styl, to styl Go Hands of czasu K.

Klimat zdecydowanie fajny (muzyka).

Na razie ciężko to oceniać, oryginału nie pamiętam niestety…

Nie irytuje się. Nawet to było zabawne. Czytając swoje wypociny to mogłem se dać jednak spokój, za daleko to poszło.

Pozdro!

Bawi cię to? W sumie mnie też.

Chyba po ukraińsku.

Tłumaczyłem przez Google translate. Jestem niepoważny!

I ja nie mówiłem o mandze, tylko o LNkach, bo tutaj YP jest dużo bardziej rozpoznawalny.

Widzę że coś nie doczytałeś, bo jak już mówiłem LN­‑ki mnie nie interesują. Tu mnie akurat masz, brawo! Moja wiedza na temat LN Goblin Slayer nie jest większa niż fanowskie wiki (które często są ubogie w informację). Googlować zacząłem tylko żeby zobaczyć co jest w dalszym tomach. LN Goblin Slayer mnie ponad to nie interesuje…

Przecież ty piszesz jak typowy pirat od skanów, co papierowej książki na oczy nie widział,

Skąd wiesz jak pisze „typowy pirat”. Może sam nim jesteś? Bum 1­‑0 dla mnie!

A fakt, że nie znasz źródła tego, co czytasz, jest zwyczajnie podejrzany.

Brawo Sherlock­‑u! Zapomniałeś jeszcze dodać, że „Water Town” którego tak ochoczo użyłem to tłumaczenie którego użył Lee Kowalski, znany w wielu kręgach ripper. Masz mnie! Będzie z ciebie detektyw.

Okej, foch z przytupem. Chyba trafiłem w czuły punkt.
Już tak się nie stresuj, bo żyłka ci pęknie.

Pewnie, trzeba być wyluzowanym jak ty Panie praworządny polonisto.

Pozdro!

水の街 czyli Mizu no machi znaczy City of Water wdg translacji. Kwestia gustu czy Water Town a City of Water to taka wielka różnica. A skoro emotikony to inna para kaloszy to ja też sobie będę używał wybiórczej kontrargumentacji. Bo tak.

To że czegoś o niej nie wiem nie oznacza, że nie jestem fanem danej kultury. To tak jakbyś powiedział komuś z zagranicy, że jest fanem polskiej kuchni, a nie zna pierogów więc nim nie jest.

Z tego co czytam o Yen Press jest to amerykańskie wydawnictwo. W tym momencie to ty się pogrążasz bo zarzucasz mi niewiedzę na temat amerykańskiego wydawnictwa (powiązanego z Kadokawa ale współnależącego do Hachette). W kontekście japońskiej kultury co mnie obchodzi kto wydaje mangę w Stanach Zjednoczonych? Że jest to źródło dostępu LN i mang? Jedno z wielu… tak na marginesie wspomnę ci iż kupuję rzeczy wydawane przez Viz Media, również duże wydawnictwo amerykańskie. Zatkało?

A jeśli chodzi o twój zarzut, że umiem tylko piracić skany z neta to jest to „trochę tak” jakbyś był bezczelny i pokazuje twój niski poziom kultury. Trochę smutne.

Dlatego kończę już z tobą dialog bo szkoda mi już tracić czasu na takich „typów”.