Tanuki-Anime

Hehe, moja pierwsza myśl zaraz po jednej z pierwszych scen: „oho, widzę że mamy atak na czwartą ścianę”. I wywód na temat „dlaczego zawsze biorę bohaterów z Japonii” był fajnym puszczeniem oczka. Kolejna myśl: „ta grafa przypomina mi Kill la Kill”...

I już wiedziałem że będzie dobrze :D Zapowiada się kolejny fajny isekaj w tym sezonie.

Podoba mi się to.

Zwariowany pomysł (zapaśnik jako yuusha) i dwuznaczne gagi (miłośnik zwierząt :D). Ciekawe ile twórcom ujdzie na sucho i kiedy formuła się wyczerpie. Bardzo podobają mi się projekty postaci, zwłaszcza kemono­‑niingen, a same postacie wydają się sympatyczne, a protagonista choć jest ekscentrykiem, to nie wydaje się być głupkiem. No i sam pomysł, że zamiast ubijać potwory chce się z nimi zaprzyjaźniać. Zapowiada się jeden z oryginalniejszych isekajów ostatnich sezonów.

Fajna seria. Klimatyczna, konkretna i zamknięta. No i tak jak przedmówcy powiedzieli fajnie, że nie mieliśmy ckliwego romansu miedzy bohaterami tylko takie buddy cop. Anime miało trochę braków w animacji, a oszczędności było widać szczególnie w dziwnie kadrowanych scenach walk. Ale kreska ma swój urok. W kategorii policyjniak to jedna z lepszych serii jakie ostatnio widziałem.

Od tego CGI aż mam ochotę wykłuć sobie oczy, ale mimo to chce już dociągnąć to do końca :D

Bo to była fajna scena :D

Ale seria ma więcej momentów, ataki Zenitsu, Muzan itd. 8.95 to przesada, ale w kategorii oklepany shounen ta animka naprawdę się wyróżnia…

Bardzo solidna seria, jak na shouena dosyć krwawa i mroczna (niczym Hunter X Hunter). Muzyka i animacja stoją na wysokim poziomie i to do ostatniego odcinka, co się rzadko zdarza (scena w fortecy demonów była naprawdę porządnym renderem). Właściwie jedyne do czego można się przyczepić to bardzo męczący towarzysze głównego bohatera (bo ten to raczej stereotypowy dobroduch, ale sympatyczny), ale muszę przyznać że im dalej w serię tym coraz bardziej się z nimi oswoiłem. Jeśli chodzi o Nezuko to moim zdaniem było jej za mało.

Chętnie obejrzę kolejne sezony, a te zapowiadają się ciekawię bo będziemy mieli pojedynki Hashira vs Upper Moons.

Powiem ci tak: albo oglądaj drugi sezon, to dowiesz się w swoim czasie, albo sobie poczytaj w necie.

Ja już ci całej fabuły streszczać nie będę…

Dokładnie moje odczucia. I co dziwne dla takich serii nawet fanserwis po paru pierwszych odcinkach praktycznie zniknął.

A tak na marginesie kompletnie nie rozumiałem postaci Maa­‑kuna, jego „fochy” były tak irracjonalne że chyba nawet sami twórcy nie wiedzieli o co mu chodzi…

 kliknij: ukryte  1. Wina klątwy kota
2. Klątwą kota, trochę to zagmatwane, ale ta klątwa istnieje żeby trzymać „w ryzach” inne zodiaki
3. Tak. A różaniec zbudowany jest z krwi i kości
4. Tak
5. Bo ma powód, w skrócie robi to bo boi się ich stracić dlatego torpeduje ich związki z innymi
6. Mężem kogo? Jeśli Akito to nie…
7. Na koniec serii tak, bo klątwa zostanie złamana

Czegokolwiek?

Przede wszystkim animacja jest podła. A fabułą prymitywna. Właściwie w całej serii najbardziej podobał mi się OP.

Ta seria robi się coraz lepsza z każdym odcinkiem, a w odc. 11 zrobiło się już nawet głęboko nt. rasizmu i polityki. Kto by się spodziewał tego po serii o detektywach/policji i walce z umarlakami…

Nie serio, poziom tej serii drastycznie spada, a Bell z czarnego konia staje się coraz bardziej żałosny ( kliknij: ukryte  czołganie się pod wojakami, serio?. Całą ta akcja z Hestią jest tak słaba, że aż przestaje mi się chcieć to oglądać…

A jak było w oryginale? Z tego co widzę scena była trochę bardziej rozbudowana w nowelce, ale konkluzja ta sama…

A to nie wiedziałem. Kapa, a mieli tyle czasu żeby dopracować materiał. Ostatecznie nie jest źle, ale poziom hajpu spadł…

Fajna seria: optymistyczna i ciekawa. Momentami może była zbyt „łagodna” i naiwna jak na serie o zagubieniu w kosmosie, ale miała swoją dozę dramatów, intryg i tajemnic. Postacie były sympatyczne, nawet jeśli dosyć schematyczne, natomiast fajna była chemia między nimi.

Najważniejsze, że seria jest zamknięta i ma swoją konkluzję, dlatego można ją spokojnie obejrzeć jako zamkniętą całość.

Chłop traktuje go jak g*, ale naturalną koleją rzeczy jest, że zaczyna mieć do niego coraz większą sympatię. Wdg mnie na początku Thorfinn był mu obojętny (ew. traktował go jako „narzędzie”) ale widzi jego charakter i zaczyna coraz bardziej doceniać. Dochodzi do tego zapewne wiek Askeladda i że w pewnym momencie zaczyna inaczej patrzeć na najmłodszego członka załogi, choć o „tatusiowanie” bym go bym go raczej nie posądzał. Rzekłbym że specjalnie go tak traktuje żeby jeszcze bardziej go wyrobić (z tego co kojarzę z mangi Askeladd sam nie miał lekkiego dzieciństwa). Szacunek do Thorsa? No nie wiem, Askeladd wygląda na typa który gardzi szlachetnymi wojownikami, bo jest pragmatykiem, co jest wielokrotnie pokazane…

Zresztą ja mówiłem o punkcie widzenia Thorfina, to jaki stosunek faktycznie ma do niego Askeladd wymaga zapewne jeszcze kilkunastu odcinków, bo na razie ciężko stwierdzić.

Rany boskie po jakiemu ty to napisałeś?

A na moje oko  kliknij: ukryte  to „prawdziwa postać Kyo to połączenie jaszczurki/gekona i kocich łap. Może też jest to jakieś nawiązanie do mitologii?

W przypadku Akito po „dupie” nie było, bo jest głową rodu (co w Japonii jest mega respektowane), a z tego co wiem w dalszej części historii jest to jeszcze bardziej wyjaśniane…

Odbiór mocno psuje postać Thorfinna i wałkowanie w każdym odcinku tego jego pojedynku. Brakuje tylko, żeby jeszcze darł japę jak Eren.

A jak ma się niby zachowywać morderczy gówniarz którego cały świat kręcił się wokół ojca, a koleś który za śmierć tegoż ojca jest odpowiedzialny bawi się w najlepsze i cały czas nim manipuluje?

Sezon 2 to wyraźny spadek formy. Tak jakby autor zatracił pierwotny koncept. Zamiast brnięcia w głąb podziemi mieliśmy jakiś kompletnie nieimersyjny i przefanserwisowany arc (sorry za to słowotwórstwo). Jeżeli kolejne sezony mają tak wyglądać, to nie będę ich już oczekiwał z niecierpliwością…

Tak, dobrze się to ogląda. Do gustu szczególnie przypadła mi jedna z nowszych scen: kiedy ten policjant obraził Tilarne, a Kei tak z cicha pękł i przywołał go do porządku :D

Trochę mi już ta myśl chodziła po głowie, ale dopiero teraz jestem bardzo pewien, że jednak Tooru to stereotypowy bohater haremówki

Nie nazwałbym tak tego. To o czym ty mówisz to zabieg mający w haremówkach wzbudzić sympatię widza, bohaterka X jest tak słitaśna, że nie da się jej nie lubić. Thoru pełni inną role w opowieści: nie ma być miłosnym celem (że tak brzydko to nazwę) samym w sobie, ale jest takim „balsamem” dla rodziny Souma (zresztą nie tylko ich). Wielokrotnie podkreślany jest tu wątek ze niektórzy na siłę próbują być mili dla zodiaków, dlatego bohaterowie mają tym większy problem z akceptacją dobroci ze strony innych ludzi. Thoru jest naturalna, to taka osoba którą każdy chciałby mieć żeby przytuliła go w momencie słabości. To taka „broń ostateczna” na skołatane dusze :P

Ta seria miała już dobre momenty, ale odcinek 24 i wątek z Kyo był najlepszy z dotychczasowych. Dobrze jest być mną ponieważ nigdy nie znałem pierwowzoru, ani anime ani mangi, choć już nie raz była mi polecana :D

Nie no, z logicznego punktu widzenia to scena miała sens. W przypadku czegoś tak opancerzonego jak smok jedyna tkanka miękka to albo otwór gębowy/oczy albo, no właśnie, tylni otwór i to wykorzystał Hajime żeby ją, eee, spacyfikować.

To że zrobili z tego scenę fanserwisową (chociaż nie wiem kogo podnieca gwałcenie smoka, pewnie jacyś się znajdą) to inna rzecz. Ale abstrahując od wszystkiego, muszę przyznać że seyiuu wykonała dobrą robotę :D

No to jestem przestępcą…

Mam rozumieć, że jakby mana faktycznie skończyła się smoczycy przed wyciągnięciem, ekhm, drąga to by ją „rozerwało”?

Ale fakt, czegoś takiego chyba jeszcze nie widziałem w anime dla młodzieży…