Tanuki-Anime

 kliknij: ukryte  1. Wina klątwy kota
2. Klątwą kota, trochę to zagmatwane, ale ta klątwa istnieje żeby trzymać „w ryzach” inne zodiaki
3. Tak. A różaniec zbudowany jest z krwi i kości
4. Tak
5. Bo ma powód, w skrócie robi to bo boi się ich stracić dlatego torpeduje ich związki z innymi
6. Mężem kogo? Jeśli Akito to nie…
7. Na koniec serii tak, bo klątwa zostanie złamana

Czegokolwiek?

Przede wszystkim animacja jest podła. A fabułą prymitywna. Właściwie w całej serii najbardziej podobał mi się OP.

Ta seria robi się coraz lepsza z każdym odcinkiem, a w odc. 11 zrobiło się już nawet głęboko nt. rasizmu i polityki. Kto by się spodziewał tego po serii o detektywach/policji i walce z umarlakami…

Nie serio, poziom tej serii drastycznie spada, a Bell z czarnego konia staje się coraz bardziej żałosny ( kliknij: ukryte  czołganie się pod wojakami, serio?. Całą ta akcja z Hestią jest tak słaba, że aż przestaje mi się chcieć to oglądać…

A jak było w oryginale? Z tego co widzę scena była trochę bardziej rozbudowana w nowelce, ale konkluzja ta sama…

A to nie wiedziałem. Kapa, a mieli tyle czasu żeby dopracować materiał. Ostatecznie nie jest źle, ale poziom hajpu spadł…

Fajna seria: optymistyczna i ciekawa. Momentami może była zbyt „łagodna” i naiwna jak na serie o zagubieniu w kosmosie, ale miała swoją dozę dramatów, intryg i tajemnic. Postacie były sympatyczne, nawet jeśli dosyć schematyczne, natomiast fajna była chemia między nimi.

Najważniejsze, że seria jest zamknięta i ma swoją konkluzję, dlatego można ją spokojnie obejrzeć jako zamkniętą całość.

Chłop traktuje go jak g*, ale naturalną koleją rzeczy jest, że zaczyna mieć do niego coraz większą sympatię. Wdg mnie na początku Thorfinn był mu obojętny (ew. traktował go jako „narzędzie”) ale widzi jego charakter i zaczyna coraz bardziej doceniać. Dochodzi do tego zapewne wiek Askeladda i że w pewnym momencie zaczyna inaczej patrzeć na najmłodszego członka załogi, choć o „tatusiowanie” bym go bym go raczej nie posądzał. Rzekłbym że specjalnie go tak traktuje żeby jeszcze bardziej go wyrobić (z tego co kojarzę z mangi Askeladd sam nie miał lekkiego dzieciństwa). Szacunek do Thorsa? No nie wiem, Askeladd wygląda na typa który gardzi szlachetnymi wojownikami, bo jest pragmatykiem, co jest wielokrotnie pokazane…

Zresztą ja mówiłem o punkcie widzenia Thorfina, to jaki stosunek faktycznie ma do niego Askeladd wymaga zapewne jeszcze kilkunastu odcinków, bo na razie ciężko stwierdzić.

Rany boskie po jakiemu ty to napisałeś?

A na moje oko  kliknij: ukryte  to „prawdziwa postać Kyo to połączenie jaszczurki/gekona i kocich łap. Może też jest to jakieś nawiązanie do mitologii?

W przypadku Akito po „dupie” nie było, bo jest głową rodu (co w Japonii jest mega respektowane), a z tego co wiem w dalszej części historii jest to jeszcze bardziej wyjaśniane…

Odbiór mocno psuje postać Thorfinna i wałkowanie w każdym odcinku tego jego pojedynku. Brakuje tylko, żeby jeszcze darł japę jak Eren.

A jak ma się niby zachowywać morderczy gówniarz którego cały świat kręcił się wokół ojca, a koleś który za śmierć tegoż ojca jest odpowiedzialny bawi się w najlepsze i cały czas nim manipuluje?

Sezon 2 to wyraźny spadek formy. Tak jakby autor zatracił pierwotny koncept. Zamiast brnięcia w głąb podziemi mieliśmy jakiś kompletnie nieimersyjny i przefanserwisowany arc (sorry za to słowotwórstwo). Jeżeli kolejne sezony mają tak wyglądać, to nie będę ich już oczekiwał z niecierpliwością…

Tak, dobrze się to ogląda. Do gustu szczególnie przypadła mi jedna z nowszych scen: kiedy ten policjant obraził Tilarne, a Kei tak z cicha pękł i przywołał go do porządku :D

Trochę mi już ta myśl chodziła po głowie, ale dopiero teraz jestem bardzo pewien, że jednak Tooru to stereotypowy bohater haremówki

Nie nazwałbym tak tego. To o czym ty mówisz to zabieg mający w haremówkach wzbudzić sympatię widza, bohaterka X jest tak słitaśna, że nie da się jej nie lubić. Thoru pełni inną role w opowieści: nie ma być miłosnym celem (że tak brzydko to nazwę) samym w sobie, ale jest takim „balsamem” dla rodziny Souma (zresztą nie tylko ich). Wielokrotnie podkreślany jest tu wątek ze niektórzy na siłę próbują być mili dla zodiaków, dlatego bohaterowie mają tym większy problem z akceptacją dobroci ze strony innych ludzi. Thoru jest naturalna, to taka osoba którą każdy chciałby mieć żeby przytuliła go w momencie słabości. To taka „broń ostateczna” na skołatane dusze :P

Ta seria miała już dobre momenty, ale odcinek 24 i wątek z Kyo był najlepszy z dotychczasowych. Dobrze jest być mną ponieważ nigdy nie znałem pierwowzoru, ani anime ani mangi, choć już nie raz była mi polecana :D

Nie no, z logicznego punktu widzenia to scena miała sens. W przypadku czegoś tak opancerzonego jak smok jedyna tkanka miękka to albo otwór gębowy/oczy albo, no właśnie, tylni otwór i to wykorzystał Hajime żeby ją, eee, spacyfikować.

To że zrobili z tego scenę fanserwisową (chociaż nie wiem kogo podnieca gwałcenie smoka, pewnie jacyś się znajdą) to inna rzecz. Ale abstrahując od wszystkiego, muszę przyznać że seyiuu wykonała dobrą robotę :D

No to jestem przestępcą…

Mam rozumieć, że jakby mana faktycznie skończyła się smoczycy przed wyciągnięciem, ekhm, drąga to by ją „rozerwało”?

Ale fakt, czegoś takiego chyba jeszcze nie widziałem w anime dla młodzieży…

Poziom tej serii sukcesywnie spada z odcinka na odcinek. Tandetne i byle jakie. A szkoda, bo anime zachęciło mnie klimatem… jestem bliski dropa.

W sumie mogłoby się wydawać że po tylu sezonach nic już nie wymyślą, ale wdg mnie ta seria trzyma poziom. Zwroty akcji, trzymanie w napięciu (cliffhangery), nawiązania do poprzednich serii. Antagonistki które nie są jednoznacznie złe, a najlepsze że są wyraźnie słabsze od naszych bohaterek, ale dobrze kombinują i udaje im się je cały czas trzymać na dystans. A fabuła jakoś tak trzyma się kupy (oczywiście jak na serię o laskach których siła zależy od śpiewu, a mitologia jest wzięta chyba z ksiąg iluminatów). Całość okraszona solidną oprawą. Naprawdę jest nieźle…

Początek dawał nadzieję, ale idą po najcieńszej linii oporu…

Pamiętaj, że to bajka… może być historyczne, ale to anime, więc będzie podkoloryzowane.

Tak, z ciekawości poczytałem sobie trochę o tych demonach. Nie chciałem sobie spojlerować, ale wniosek jest jeden: ta pierwsza szóstka to tuzy :P

Uff, lepiej późno niż wcale co?

Seria fajna, klimatyczna i krwawa jak na shounena. Jedynie trochę wkurza, że mamy tradycyjny  kliknij: ukryte  motyw gdzie super przeciwnik protagonisty zostaje unicestwiony jednym cięciem mega super asa który ratuje dzień. Skoro te 12 kizuki to takie tuzy, to czemu tak łatwo padają? Skoro czołówka łowców demonów tak wymiata, to czemu jeszcze nie rozprawili się z Kibutsujim. Rui niby ma miejsce 11, ale to i tak nie daje dobrego świadectwa tej grupie… Niestety to całe „skalowanie” siły rzadko kiedy wychodzi w shounenach.

No co wy, przecież to spoko jest. Ogląda się jak średniawego jrpg­‑a, co wcale nie jest takie złe jakby się nad tym zastanowić.

W ostatecznym rozrachunku jak na średniawego isekaja/rpg­‑a ma więcej plusów niż minusów. MC to nie łajza, od początku relacja z loli jest jasno określona, no i system pozyskiwania nowych umiejętności w miarę sensowny (mówimy o rpg, pamiętajcie). Zresztą już jestem w stanie bardziej zaakceptować to że MC pozyskał OP wiedzę od OP wymiatacza i jego zbiorów niż, że to „wybraniec” i wygrywa dzięki sile przyjaźni lub, że „buk” przypadkiem dał mu +100 do mocy magicznej bądź też „niepowtarzalny” talent. Nawet fajnie to zaakcentowali w serii: mimo iż alchemia nie jest jakąś super specjalizacją w tym świecie, to akurat MC się przydała z nawiązką (wampirzyca np. nie może korzystać bo nie ma odpowiednich skilli) No i spoko, że twórca nie zapomniał o idei many, wampirzyca czy bohater muszą się ciągle „podładowywać” po rzuceniu silniejszego czaru.

I już przestańcie z tym CGI, można się już przyzwyczaić. I tak tych mobów za tydzień nie będziecie już pamiętać…

Powiem tak: albo mieć serię w pupsku, albo obniżyć wymagania i jazda! Są wakacje, i tak macie urlopy to te 20 min/tydzień więcej odmóżdżania można sobie zaserwować :)