Tanuki-Anime

Odcinek 22 mnie trochę zawiódł. Był bardzo dobry, ale zawiódł mnie w nim obrót spraw. Dramatyczne zwroty akcji to siła tej serii, ale jednocześnie po prostu żal mi bohaterów. Według mnie odcinek ten pokazuje jak dobra serią jest SnK. Większość przeciwników anime uważa, że to zwykła sieczka. Owszem seria jest krwawa, a tematem przewodnim jest walka, ale „Attack” świetnie pokazuje też całą „otoczkę” wojny. Beznadzieję w sytuacji gdy przeciwnik jest potężniejszy, utratę bliskich czy przyjaciół, uczucia targające ludźmi, to że nieraz poświęcenie i bohaterska walka są na nic ( kliknij: ukryte  okazuje się, że Survey Corps odnisło kolejną porażkę ,która tym razem prawdopodobnie da przeciwnikom ostateczny argument aby rozwiązać ich formację. Seria też znakomicie pokazuje całą polityczną rozgrywkę odgrywajacą się za kulisami walki z tytułowymi tytanami (i cywilazcję ludzi, a raczej to co z niej zostało, w obliczu wojny z nimi). Mało która seria akcji jest tak kilkupłaszczyznowa, działą na emocje widza i po prostu wciąga, dlatego moja ocena dla anime wciąż jest najwyższa (oby tylko ostatnie odcinki utrzymały poziom).

Boje się jedynie co teraz stanie się z naszymi bohaterami…

Jeśli nazywasz animację SnK pokazem slajdów to chyba masz coś nie tak z głową. Nie twierdzę, że animacja jest zawsze płynna, ale dynamiaka scen walki bije na głowę wiele innych anime…

Manga trwa, a serię niech lepiej skończą z zgodnie z tejże fabułą, bez własnych inwencji (wstawki w formie dodatkowych dialogów między bohaterami mogę jeszcze wybaczyć), bo jeśli mi spieprzą jedną z najlepszych serii ostatnich miesięcy (jeśli nie lat) to przestanę wierzyć w japońską animację…

Odcinek 21 był po prostu mocarny. Tyle w temacie…

To samo sobie pomyślałem w 20 odcinku, gdy pokzaywali poszczególne postaci gdybające co też mogło się stać  kliknij: ukryte  z żeńskim tytanem. Po co to? Chyba tylko żeby wydłużyć odcinek. Niemniej jednak nie jest to powód żebym miał dalej nie cieszyć się tym anime, bo każdy odcinek (moze poza dwoma, trzema wyjątkami) dostarcza i tak sporo nowych wrażeń (mangi nie czytam, więc przeróżne zwroty akcji mogą zaskakiwać).

To anime staje się coraz lepsze z każdym odcinkiem. Niewątpliwie jego najmocniejszą stroną są postacie. Początkowo główna bohaterka mnie wkurzała, ale po lepszym jej poznaniu musze stwierdzić, ze już dawno nie widziałem tak charyzmatycznej i pozytywnie zakręconej bohaterki anime. Po prostu czyste indywiduum, to taki typ osoby, która przydaje się każdej paczce przyjaciół, aby nakręcać pozywtywne emocje. „Główny zły/zła” też jest niczego sobie a jego/jej rozmowa w odc 7 z Hajime była przednia („odczep się od niego zboczeńcu!”-ta scena mnie rozwaliła). Kontrowersyjną, ale też intrygującą postacią jest Rui i jego ( kliknij: ukryte  czy też jej, ale fizycznie jest to chyba facet? „update'owanie” świata. Reszta postaci też wcale nie odstaje, ale wiadomo, ze „gwiazdą” jest główna bohaterka :P. Myślę, że w odcinku 7 seria pokazuje swoją siłę, nie tylko fabularnie czy pod wzgledem postaci, ale też jeśli chodzi o akcję, dynamizm, czy grafikę. Do końca coraz mniej odcinków i jeśli tego nie zniszczą faktycznie będzie to świetne, warte uwagi anime…

Przyznaje, im dalej w las tym ciemniej. Te Crucifix Insects też dosyć szybko padają jak na „niepokonanych wojowników”. „Spamowanie młotem”, lepiej bym tego nie ujął :D. Chociaż w ostatnim odcinku już wymyślił coś nowego :P. Seria po prostu przerosła twórców, widać, że nie wiedzą jak prowadzić dalej fabułę i chcą chyba dociągnąć na oparach do tego 26 odcinka, wpychając po drodze same, do bólu schematyczne, motywy shounenowe.  kliknij: ukryte  Zauważyliście np. że zupełnie przestał istnieć wątek przemiany Jinbeia i jego „ukrytej mocy”?. Szkoda…

Generalnie solidna produkcja, ale daleko jej do klimatu pierwszej serii TV, a o filmie nie będę nawet wspominał, bo to nie ta liga. Nie podoba mi się ten styl animacji, przypomina mi trochę te uproszczone (z założenia dynamiczne) animacje walk w Naruto. Niby budżet jest (przynajmniej tak to wygląda), ale wydaje się, że twórcy jednak oszczędzali na produkcji tu i tam. OP bez komentarza, (mówię to dlatego, że w pierwszej serii TV oba były genialne, zresztą w klimatach filmu, a tutaj mamy jakiś jakby sklecony w 5 minut „utwór” elektroniczny). Największym problemem tej serii wydaje się być jej rodwód, bo po prostu w zestawieniu z tym co już powstało w uniwersum GitS wypada słabo…

Dokładnie. Napięce w SnK potrafi być niesamowite, vel 18 odcinek (ależ „cliff­‑hanger” po koniec :P).

I naprawdę polecam ci odsłuchać OST, bo jest wdg mnie wyjątkowo udany (ja już po paru odcinkach serii spodziewałem się, że będzie „mocny” i się nie zawiodłem). Polecam także OP Single, bo masz dwa początkowe utwory w jednym (ten sam zespół wykonuje oba i oba są świetne).

Szczerze mówiąc ja Silver Spoon nie rozpatruje w kategorii komedii. Dla mnie jest to po prostu ciepła obyczajówka, przy której raczej nie będę się śmiał do rozpuku, ale parę razy się uśmiechnę. Tak czy siak mnie do serii przyciąga sam pomysł (ile mamy anime o rolnictwie czy zwykłym życiu w internacie i nie chodzi mi tu o jakieś abstrakcyjne komedie z całą plejadą świrów czy orginałów) i jej lekkość…

Fajna, unikatowa seria. Taki Harvest Moon w wersji animowanej (tyle, że tu nie ma fabuły bohater i jego farma, tylko bohater i jego „farmerska szkoła” :P). Ciepłe i całkiem życiowe anime („właśnie jem prosiaczka, którego odchowałem i do którego się przywiązałem, ale jaki on dooobry!”). No i ten humor (a zwłaszcza reakcje uczniów na obowiązki wyznaczane przez nauczycieli). Może trochę naiwne (niewiedza bohatera o, wydawać by się mogło, podstawach np. skąd się biorą jajka), ale w sumie w dobie szybkiego rozwoju cywilizacji dzieciaki nie wiedzą, że mleko bierze się od krów, a nie z lodówki itp… Polecam każdemu, bo czegoś takiego, jeśli chodzi o anime, nigdzie nie znajdziecie.

A właśnie, że dopiero po 4 odcinku seria mnie zainteresowała. Wcześniej była po prostu nudna. Nie mówię, że jest rewelacja, ale za to jest klimat: tajemnicze miasto  kliknij: ukryte  umarłych (fajne zwłaszcza te maski). Tak na marginesie, strasznie wkurza mnie strój głównej bohaterki (debilne krótkie spodenki), ale jakoś to przeżyje :P

Wow… No i co z tego?

Ja tam się i tak przy SnK świetnie bawię…

Jak dla mnie jedna z ciekawszych serii sezonu. Niby kolejny shounen z elementami komediowymi, ale ma fajne pomysły i kilka ciekawych postaci. Troszkę przypomina mi serię Disgaea (m. in. świat demonów z wieloma nawiązaniami do dzisiejszej popkultury). Zobaczymy co będzie dalej…

Świetny odcinek. Co prawda nie było żadnych walk (no powiedzmy :P), ale  kliknij: ukryte  sąd nad Erenem był mocny. Przy okazji można się dowiedzieć  kliknij: ukryte  , że mury okalające ludzkie osady nie są zbudowane przez samych ludzi, tylko jak to powiedział kapłan sekty, która ma coraz większe poparcie i wpływy wsród ludu, są darem od Boga i co więcej, wdg ich nauk, nie można nawet ingerować w ich konstrukcję. Daje to nam ciekawe nowe fakty na temat rzekomego pochodzenia murów, jak i konstrukcji świata SnK jako całości. No i tylk orozbudza coraz bardziej ciekawość!. W odcinku fajnie też pokazano polityczne aspekty sytuacji związanej z Erenem. Na koniec: nowy OP! Fajny, ale nie jest to jednak OP numer jeden :D Swoją droga patos i „epickość” buchająca z OP 2 zaczyna już przybierać ogromne rozmiary, ale mi to nie przeszkadza, bo za to m. in. SnK kocham :D

Ciekawi mnie postać głównego bohatera. Rozumiem, że jest mieszczuchem i niewiele wie na temat życia na wsi, ale w takim razie co robi w szkole rolniczej? Tak czy siak anime jest orginalne i z chęcią będe oglądał je dalej…

Po przesłuchaniu soundtracku, muszę przyznać, że jest to chyba jeden z najlepszych zbiorów muzycznych towarzyszącyh anime jaki w życiu słyszałem. Fakt ten nie jest dla mnie zaskoczeniem, bo już w anime było słychać, że muzyka jest mocną stroną serii (przynajmniej dla mnie, ale kto co lubi), no ale jeszcze sam OST musi być dobrze sklecony, gdyż często jest tak, że „wypada” parę fajnych utworów z anime (było tak bodaj z OST z Mirai Nikki, który mnie osobiście bardzo zawiódł). Tu wszystkie najfajniejsze utwory występują i choć OST jest utrzymany w „epickim” klimacie serii, to jest on na tyle zróżnicowany (chóry, rock, myzyka elektroniczna z charakterystycznym motywem „brzęczenia”, jak ja to nazywam itp.), że fajnie się go wdg mnie słucha nawet nie znając serii. Polecam więc nawet tym co serii nie oglądali (choć wydaje mi się, że w związku z całym hypem chyba mało jest takich osób). Dla mnie bomba!

Hmm, czyżby duchowy spadkobierca (lub klon) Puella Magi? Magical Girls obecne. Mroczny ton jest. Złowrogie magiczne potwory o pokracznych kształtach jak najbardziej. „Słodki” design postaci także. Nie wiem na razie o co chodzi (poza tym, że motywem przewodnim są karty Tarota, ale to jest raczej oczywiste), ale pierwszy odcinek na tyle mnie zainteresował, że będę kontynuował oglądanie serii. Trochę wkurza mnie jak narysowane są postacie (np. na pierwszy rzut oka ciężko odróżnić dorosłe postacie od młodszych), ale Madoka miała również „kontrowersyjną” grafikę, co nie przeszkodziło jej stać się świetnym anime. Zobaczymy czy „Il Sole” (ciekawe, że tak jak w przypadku Madoki, nazwa też jest skomplikowana :D) będzie anime fajnym, czy zostanie zapamiętane jako „podróba” Puella Magi…

Anime zdecydowanie dla dziewczyn. Chyba najszybciej przewinięty przeze mnie odcinek anime w histori :P (z 30 sekund góra). Sporo grup fansubberskich podłapało anime dla jaj i teraz na ich stronie ludzie obrzucają się wyzwiskami na temat ichniej orientacji seksualnej :D

Jak dla mnie najlepsza komedia sezonu. Po początkowym zgrzycie: seria zaczyna się wejściem smoka, początkowe minuty to ekstaza dla fana fantastyki, po czym nagle dotajemy komedie obyczajową!? Ale za to jaką! Owszem, mocno naiwną i raczej schematyczną, ale za to tak ciepłą i sympatyczną, że aż banan pojawia się na gębie :) Bohaterowie są pełni uroku (choć momentami mają typowe reakcje np. „bohaterka dobra” w kółko powtarza, że kiedyś w końcu „zabije władcę zła”). Fajnie, jak mało kiedy, pokazano problemy życia codziennego zwykłych (i dosyć biednych) obywateli Japoni (w teorii zwykłych:)), którzy od czasu do czasu używają swoich mocy aby wpływać na naszą rzeczywistość (a raczej zacierać ślady swojej nadnaturalnej działalności), co jest konsekwencją ich pochodzenia z innego świata (i problemów w postaci ich „znajomych” z tegoż świata). Ostatecznie, tak jak mówię, jest to typowa komedia obyczajowia z interesujacym „twistem” fantasy, ale dająca czystą radość z oglądania. Polecam! 9/10 i mam nadzieję na drugi sezon…

No cóż…

Czuje, że mój mózg jest wyprany po obejrzeniu tego anime. Uważam, że poza scenami seksu (których tu brak) ta seria łączy w sobie wszystkie te japońskie dziwactwa, które powodują, że reporterzy i wszelakie purytańskie osoby mają argumenty aby japońską animację oczerniać. Fetysze, golizna, morderstwa, zboczenia, wzdychające i jęczące kobiety (mężczyźni zresztą też), pedofilskie zapędy itd. Gdyby tę serię puścić na kongresie ultrakatolików wywołała by ogromną reakcję łańcuchową. Energią wytworzoną z rage'u powstałego z ich oburzenia można by zaopatrzyć zapewne połowę miast w Polsce prądem na rok, gdyby to „rage” był alternatywnym źródłem energi :P. Nie powiem, widziałem już dziwniejsze anime, ale chyba nigdy takiego stężenia dziwactw jak w przypadku Crime Edge…

A najgorsze jest to, że CE oglądałem z chorą fascynacją i (prawdopodobny) drugi sezon też pewnie obejrzę…

Nawet nie wiem jak to ocenić i komu polecić. Ciekaw jestem co powie ekipa z Tanuki, o ile serię będą recenzować…

Wreszcie odcinek, w którym sporo się działo. Po jego seansie przypomniało mi się za co to serię uwielbiam :) Zapowiedź odc. 14 raczej nie pozostawia złudzeń, że będzie recapem. Szkoda, bo zaczyna się robić coraz ciekawiej (i może bliżej rozwiązania przynajmniej części tajemnic?)

Jako, że mamy do czynienia z wytworem fikcji to całkiem naturalnie wymagam, że jeśli reżyser sprawia, że coś się dzieje w historii to ma to swoje fabularne uzasadnienie.

Point taken

To ciekawe, bo w grze udało im się rozwinąć ten wątek bez bawienie się w zbytnią pseudofilozofię. Po prostu wyjaśnili dokładniej pewne aspekty.

Gra to gra, anime to anime. Wydaje mi się, że decyzją twórców anime było pominięcie wątku Polarisa (tzn. fizycznie go nie pokazali, tylko jakiś tam cień). Moim zdaniem rozwiązanie dobre, bo kolejna moralna pogaducha Hibikiego, tym razem z bogiem, raczej by anime nie pomogła…

a tylko kretyn niepotrzebnie by się rozprasza, gdy atakuje go przepakowany Septentorion

Morał anime: naszą jedyną nadzieją są kretyni :D

Postacie w tym anime umierały absolutnie bez sensu i ich śmierć nie wnosiła niczego.

A kto powiedział, że śmierć ma mieć sens? Life is brutal…

O Polaris i całej idei zniszczenia świata nie powiedziano praktycznie niczego, mimo że teoretycznie jest kluczowy dla fabuły.

Szczerze, a co tu do mówienia? Jest sobie taki Polaris, który poddał ludzkość sprawdzianowi. Stwierdził po prostu, że go wkurzają. Koniec świata w tej serii to unicestwienie wszystkiego. Czy potrafisz sobie wyobrazić rzekomą nieskończoność wszechświata? Bo ja nie. Chodzi mi o to, ze po prostu pewne rzeczy nie są póki co wytłumaczalne, przynajmniej z tym poziomem wiedzy jaki mamy…

Nie wspominając o tym, że scenarzyści kazali im się kretyńsko kłócić W ŚRODKU WALKI. Za przeproszeniem, co za kretyni są zajęci kłóceniem się ze sobą, gdy powinni być zajęci walką o własne przetrwanie

He he, akurat w przróżnych anime bohaterowie mają skłonność do gadania w trakcie walki, taki już urok japońskiej animacji. Zobacz w jak wielu anime mamy podobną sytuację, choćby JoJo's Bizzare Adventure, gdzie jest zakrzywiana czasoprzestrzeń: w ciągu 5 sekund czasu w anime mieści się 30 sekund wymiany zdań w czasie rzeczywistym :P

To tak ogólnie, bo wcale serii nie zamierzam bronić. Powiedziałem, przyjemna rozrywka w swojej kategorii, nic poza tym…

Rozumiem twój gniew, bo ktoś kto zagra w świetną grę lub przeczyta dobrą mangę już na zawsze ma „spaczone” spojrzenie na ich adaptację. Nawet jeśli adaptacja jest świetna, to trudno uniknąć porównań (w wygląda na to, że powyższa seria nie jest). Zapewne znając grę też bym bezlitośnie wyzywał na anime, ale ze wszystkimi swoimi wadami, anime po prostu przyjemnie mi się oglądało.

@Daerian
Jeśli chodzi ci o sceny z Hibikim, tak, tym płaczkiem można się momentami załamać…

Dlatego napisałem, że w grę nie grałem, więc nie mam porównania. Zgodnie z moimi przypuszczeniami, gra fabularnie jest lepsza od anime (och, co za zaskoczenie :D).

Ja jednak oceniłem anime nie znając pierwowzoru i uważam, że jako solidne anime akcji dobrze się sprawdza. Nie uważam, żeby fabuła była nieczytelna, a o postaciach pisałem (że skupiono się na głównym bohaterze i Yamato, dlatego reszta postaci nie jest tak rozbudowana).

Mi tam się dobrze oglądało, a prędzej zjem księżyc niż zobaczę kiedyś dobrą adaptację japońskiej gry…