Tanuki-Anime

Lekka seria parodiująca schematy fantasy stała się przyczyną debaty o symbolach i wierzeniach religijnych, ich obrażaniu, podziałach kulturowych i brudnych zaułkach w Japonii…

...facepalm…

Rozumiem jeszcze serie typu Kaiba czy Psycho­‑Pass… but this is ridiculous!

Och, nie spodziewałem się :)

„Wstąp do wojska, lolitki już na ciebie czekają :D”

@LaFonda

Uspokój się. Zapędzasz się w kozi róg nadinterpretując to anime. Uwierz mi i pozostałym wypowiadajacym się tu: nazwa Satan nie ma tu żadnego znaczenia, a tym bardziej nie ma nikogo obrażać. Podejrzewam, że jego imię to ukłon w stronę dawnych fantasy anime/rpg, gdyż bodaj w latach 80­‑tych, czy 90­‑tych Japończycy czerpali garściami z europejskich motywów i wierzeń. Oni zawsze byli zapatrzeni w europejskie kultury (teraz mamy trochę odwrotne zjawisko :D), stąd zapożyczenia językowe (engrish, niemieckojęzyczne czy hiszpańskie nazewnictwo niech będą przykładami). Jak już mówiłem wątek świata fanatsy jest tu tylko tłem i choć przenika nasz „normalny” świat, seria skupia się jednak na wątkach radzenia sobie tych „Gości, gości” w naszych realiach. Satan równie dobrze mógł być Enmą czy Ravaną. Twórcy chcieli po prostu wrzucić prosty jak budowa cepa wątek świata fanatsy ogarniętego walką dobra ze złem (no chyba, że nas jeszcze czymś zaskoczą).

Podejrzewam, że tak jak w typowym fantasy w tym świecie magia jest wszechobecna (co potwierdza zresztą Satan) i każdy chętny (czy tam z odpowiednim darem), może jej używać. Postać Emili to postać „wybrańca”, który odwraca losy wojny, bo zapewne jako jedyna była na tyle potężna aby przeciwstawić się czterem generałom (przed jej pojawieniem się nie było nikogo na tyle silnego). Lub po prostu jej sukcesy i płomienne przemowy podbudowały morale podłamanego ludu.

I tak, świat fanatsy w Hataraku to kanon tzw. fantasy w stylu zachodnim (brakuje jeszcze tylko smoków i krasnoludów).

Naprawdę, nie ma się tu czego doszukiwać…

1. Jeśli chodzi o przemianę Maou: nie wiemy jaki był zanim został Overlordem. Mam takie przeczucia iż może się okazać, że będziemy tu mieli do czynienia z tak zwanym motywem: „jestem jaki jestem, bo otoczenie mnie do tego zmusiło, a wcale taki nie chiałem być”, czytaj Satan nie jest „zepsuty” do szpiku kości… Zresztą powidział w jednym z odcinków coś w stylu, „wtedy jeszcze (przed inwazją) nie znałem ludzi tak jak teraz”.
2. Szybkie pokonanie złych: przecież od razu wiadomo, że jest to tradycjny motyw „połączone siły dobra pod przewodnictwem Bohatera pokonują zło”. Motyw starszy chyba niż wszystkie bajki/książki/gry fantasy razem wzięte :D. Motyw stworzony jako podwalina, tło własciwej historii, powód dlaczego Satan uciekł do naszego świata. Autorzy nie skupiali się na tym (a szkoda :(), bo nie o tym jest ta historia.
3. Kto powiedział, że historia skończy się miłością Satana i Emili? Jest jeszcze ta druga dziewczyna. A Emilia może się „spiknąć” z Alsielem przecież :P . Albo zostać mniszką :P Albo zginąć…

6. Nieporzucenie pierwotnego klimatu anime – motyw magii i miejsca pochodzenia bohaterów powraca i nie stanowi jedynie tła, ale odbija się echem i daje osobie znać podczas fabuły, wręcz jest dla niej kluczowy. Świat fantasy nie był więc jedynie pretekstem do stworzenia kreacji Maou, ale stanowi cały czas obecny i istotny aspekt świata przedstawionego.

I właśnie to mnie do serii ostatecznie przekonało. Początkowo zarzucałem jej (choć teoretycznie było wiadomo o czym będzie), że mi wielkiego smaka na fantasy zrobili (pierwsze sceny, które były naprawdę fajne, takie wdg mnie powinno być Maoyu, jeden z większych dla mnie zawodów ostatnio). No ale okazuje się, że jednak do tych motywów powracają, zaspokajając w pewnym stopniu moje potrzeby jeśli chodzi właśnie o elementy fantasy. A i że naprawdę zgrabne i komediowe okruchy życia z tego przy okazji są, ogląda się toto bardzo przyjemnie (kombinowanie Alsiel'a jak z ograniczonymi środkami przetrwać z dnia na dzień jest urocze, przypomina mi czasy studenckie :D). Uważam, że postacie są fajnie wykreowane, takie „pełnokrwiste”.

Mamy trzy wyjścia:

1. Albo serię zakończą zgodnie z mangą i po prostu dadzą „to be continued”. Następny sezon powstanie jak autor dokończy mangę (najlepsze wyjście).

2. Poproszą autora, żeby zdradził parę tajemnic i jakoś zgrabnie zamkną serię w oparciu o te informacje.

3. Dorobią swoje zakończenie, które będzie beznadziejne lub w miarę satysfakcjonujące.

Autor zawsze może zginąć w wypadku :/

Trochę mnie zasmuciliście info o tym, że manga jest „w trakcie”, gdyż obawiam się, że będziemy mieli tu do czynienia z jakaś improwizowaną konkluzją. A szkoda byłoby marnować potencjału tej serii…

PS: Jeśli dobrze zrozumiałem to ktoś z bohaterów będzie się mógł zmieniać w tytana? Mam nadzieję, że przemiana będzie w „Panzer Eotena”, jak tego z drugiego odcinka :P

Eren to taki twój typowy „wojowniczo­‑buntowniczy” bohater w filmach pełnych akcji i zemsty. Myślę, że autor rozmyślnie go takim wykreował (albo nie miał bardziej orginalnego pomysłu ;P). Mogę się domyślać, że w trakcie serii przejdzie jeszcze x przemian charakteru wywołanych utratami przyjaciół lub pod wpływem słów i czynów innych ludzi. Zauważ, że seria pełna jest wyniosłości i patetyzmu (sam to powiedziałeś krew, pot, łzy i krzyki). Ale muszę przyznać, że właśnie ta „epickość” powoduje, że tak mi się ta seria podoba (np. scena z tym biegnącym Eotenem i bramą). I brak fanserwisu, oh yeah! Mówiąc w skrócie, jeśli chodzi o anime, potrzebowałem czegoś takiego, już od dawna :D

PS: Może nie w tyłek, ale w pysk to on dostał już raz od siostry :P

PS 2: Sądząc choćby po OP, długo nasz bohater tym gimnazjalistą nie będzie…

Ostatnio jakiś wysyp tych bishowych anime: Amnesia, Hakkenden itd. Ta chyba nie będzie czymś zbyt nowatorskim, natomiast graficznie jest całkiem spoko (i kolorowo :P) no i ciekawy nawet motyw z tymi „cyrkowymi” klimatami. O ile już mnie trochę denerwuje oglądanie kolejnego anime z chłopcami delikatnymi jak kwiaty (m. in. główny bohater) muszę przyznać, że seria mnie zainteresowała i póki co ogladać ją będe…

HAHA. Fetysze, a na dodatek zboczeńcy i psychopaci. Czy to Mirai Nikki? Nie, ale równie „specyficzna” atmosfera jest :)

BTW, coraz bardziej mi się to podoba :D

Mnie właśnie bohaterowie w tej serii bardzo irytują. Straszne pajace. Wiem, że to dzieciaki, ale póki co żaden nie wzbudza mojej sympatii. No i ten fanserwis z przerośniętymi cycami (ta szefowa mechaników to już jakaś przesada, nawet jak na Japonię :P). Sam wygląd twarzy postaci też dziwny, jakieś takie zniekształcone te gęby (zwłaszcza ten jeden z dużym nochalem :D).

Masz rację, jak zobaczyłem, że seria ma mieć 24 odcinki to też zwątpiłem i po drugim odcinku zastanawiam się czy ciągnać ten wózek dalej. Od takie standardowe sci­‑fi. Cóż dam temu jeszcze szansę, btw nawet fajne projekty tych mechów…

Może masz rację, każda teoria jest dobra. Właściwie to w co najbardziej powątpiewam w twoich teoriach to ta wiara w rozwagę zarówno Marii jak i Rady (ludzie nie są nieomylni):P Nie będę zaciekle bronił swoich teorii, bo to tylko moje domysły, a też już nie pamiętam wszystkich szczegółów, bo oglądam za dużo anime, filmów i seriali, żeby pamięteć wszystko. Zgodzę się również z tobą o tyle, że ja też wolę jak wszystko jest dopowiedziane, bo inaczej można stwierdzić, że autor faktycznie się pogubił lub nie miał pomysłu broniąc się „pozostawiam to wyobraźni czytelników/widzów” (moje zdanie parę postów wyżej na temat „dobrego scenariusza” powiedziałem po to iż być może takiego zabiegu, czyli niedopowiedzenia, autor użył rozmyślnie, aby dać do myślenia widzom). Ja przyjąłem moje teorie  kliknij: ukryte  zniewolenie MM i wykorzystanie ich przez szczury, bo mi najbardziej „pasują” do ogólnopojętej „mroczności” SSY :)

Tak więc zakończmy na tym i każdy niech wierzy w swoją teorię :D, bo i tak pewnie odpowiedzi nigdy nie poznamy…

@michal9o90

 kliknij: ukryte  Już wiem o co ci chodzi. Sorry nie doczytałem. W anime nie jest powiedziane kiedy kości zostały zwrócone. Squera obiecał, że je podrobi i dostarczy. Nie powiedział kiedy. Natomiast później okazuje się że kości są prawdziwe (DNA). Sugeruje to, że mógł mieć kontakt z MM. „Kontakt” taki jak zniewolenie ich aż do momentu poczęcia dziecka. Z tego co wiem w noweli napisane jest, że kości zostały zwrócone 2­‑3 lata później (w anime nie pamiętam czy jest to wspomniane). A że niby Tomiko nic nie podejrzewała? Sprawozdanie Saki, której Tomiko ufała. Saki chciała, żeby jej przyjaciele (którzy mieli wyrok śmierci) żyli sobie spokojnie, dlatego powiedziała Radzie, że zginęli (choć miałą wizje w której „przyjaciel” powiedział jej, że Maria faktycznie powinna zginąć). Niestety dopiero parę lat później okazuje się, że Saki popełniła błąd kryjąc znajomych.

Masz o tyle rację, że może i Tomiko powinna zareagować, ale ufała Saki, a dodatkowo nawet ona (w całej swej mądrości) nie spodziewała się, że szczury są zdolne do takich czynów. Musiała pomyśleć, że szczątki faktycznie były ciężkie do znalezienia, stąd opóźnienia. A może szczury ich zwodziły? Mówiły, że robią co mogą, ale poszukiwania są trudne itp. Któż mógł podejrzewać, że te niższe formy życia ich tak zwodzą? W serii dokładnie jest pokazany stosunek ludzi do szczuroludzi. Zresztą atak ze strony szczurów był dla ludzi kompletnym zaskoczeniem…

A jesli chodzi o plan Squery? Skąd wiesz jak Squera to zaplanował? Przecież pokazał wielokrotnie, że nie cofnie się przed niczym, aby osiągnąć swoje cele. Skąd sugestia, że nie podjąłby ryzyka wychowania dziecka? Skoro ośmielił się zniewolić swoje królowe, co powstrzymywało go przed podjęciem ryzyka? Zniewolenie królowych też przecież na pewno nie było łatwą sprawą, bo były dosyć silne. Owszem, nikt nie dawał mu gwarancji, że dziecko Marii nie obróci się przeciwko szczurom, ale czemu miał nie spróbować? Squera towarzyszył naszym bohaterom w wielu sytuacjach, obserwował ludzi, poznawał ich historię przez archiwizator (śmiertelna blokada powstała dużo wcześniej). Gdzieś w pewnym momencie musiał więc wpaść na ten szatański pomysł: co by było gdyby wmówił człowiekowi, iż jest szczurem a ludzie to jego wrogowie, inny gatunek? Squera i tak planował obalenie rządów ludzi (np. szukał broni w Tokio), a dziecko Marii po prostu wpadło mu w ręce i powstała inna sposobnosć, as w rękawie…

Taki styl, zobacz sobie mangę, tam dopiero grafa jest be :P Ja także się z tobą nie zgodzę, postacie są według mnie fajnie narysowane. A to „naklejenie na tło” to wdg mnie fajny zabieg animacyjny…

Zresztą grafika pełna detali to w moim odczuciu bogate , pełne elementów tła, szczegółowo narysowane przedmioty, bogata kolorystyka itp. Postacie to trochę inna sprawa, bo w anime postacie z reguły nie są zbyt „realistyczne”. Żeby postać była uznana za pełną detali musiałaby mieć pryszcze, wrzody itp :P

 kliknij: ukryte  1. Biblioteczne istoty działają jak google. Dajesz pytanie one odpowiadają. Szczury mogły więc sobie przeanalizować co chciały i ile chciały (baterie nie są problemem, bo ładowały się od słońca). A poza tym nie mówimy tu przecież o eonach wiedzy. Szczurom wystarczyło parę faktów, nie „cała wiedza” o cywilizacji ludzi. Jakbyś pokazał i powiedział komuś w średniowieczu jak używać karabinu, najpierw by się pewnie bał, ale ostatecznie całkiem szybko by załapał o co chodzi. Nie doceniasz ludzkiej inteligencji… zresztą czasem wystarczy impuls żeby rozwój cywilizacji nagle przyśpieszył (np. wiele dzisiejszych kultur afrykańskich).

2. Kto mówi, że ciąża Marii byłą świadoma? Królowym szczurów wyprano mózgi i kontrolawano tak, że służyły tylko celom reprodukcyjnym. Być może zrobiono to z MM. Było tam wspominane, że w społeczeństwie ludzi seks był reakcją na stres. Być może MM byli bici i torturowani? Brrrr…

3. Squeler pokazał wiele razy, że jest wyrachowany i śmiały. A, za przeproszeniem, „wytresowanie” dziecka nie było trudne, skoro było wychowywane przez szczury od niemowlęcia. Przecież nawet w realnym świecie były historie, gdy znajdowano w dziczy dzieci, którymi opiekowały się zwierzęta. Dzieci myślały, że są zwierzętami (poszukaj sobie w internecie) i tak jak one się zachowywały. Dla dziecka Marii ludzie byli wrogami, bo skoro rodzice (szczury) tak mówią to musi być prawda. Nieświadomemu dziecku można wmówić wiele rzeczy. Skąd się biorą „dzieci wojny”? To dorośli uczą je nienawiści.

Zresztą Squeler nie czekał, aż dziecko (być może) zyska świadomość i na wszelki wypadek stosunkowo szybko wprowadził swój plan ataku na ludzi w życie… Dziecko myśłało cały czas, że jest szczurem i zabijało ludzi bez oporów, tak jak bez oporów ludzie zabijali przecież szczury. Chyba nie zrozumiałeś na czym polega „Death of Shame” w Shin Sekai Yori… albo reakcji Saki w ostatnich scenach ostatniego odcinka, gdy dowiedziała się, że szczury to zmodyfikowani genetycznie ludzie bez mocy… Przecież Saki sama omal nie umarła w wyniku klątwy śmierci gdyż miała świadomość, że choć nie bezpośrednio, to przyczyniła się do śmierci dziecka Marii (ostatni odcinek, Saki łapie się za serce)...

4. Mówię ci, że zwłok nie szukali, bo zgubiła ich ignorancja. Ignorancja i zbytnia pewność siebie gubiła już wiele osób

PS: Niezbitych dowodów w serii na moje teorie nie znajdziesz. Według wielu osób sztuka napisania dobrego scenariusza polega na tym, że pozostawia widzom sporo niedmówień, aby fantazja tychże widzów mogła pójść w ruch :)

 kliknij: ukryte  A propos ich „pomysłu” na wykorzystanie dziecka MM. O ile dobrze pamiętam w anime jest wspomniane, że szczurki dotarły do jednej z tych żywych bibliotek. Masz więc wytłumaczenie skąd wiedziały tyle o Cantusie i „śmiertelnej blokadzie”. Zresztą sam fakt, że grzebały w ruinach Tokio świadczy o ich znajamości „ludzkiej” technologii. Przypominam: szukały tam broni masowej zagłady, której chciały uzyć przeciwko ludziom. A teren był bardzo niebezpieczny, mimo to szczury podjęły ryzyko, bo wiedziały co kryją ruiny. Skąd mogły to wiedzieć? A no dlatego, że miały dogłębną znajmość kultury i historii tychże ludzi.

Zapominasz o fakcie iż seria stara się pokazać typowy „kompleks bogów”, czyli fakt, że ludzie byli tak przekonani o  kliknij: ukryte  swojej wyższości nad szczurami iż nie spodziewali się ich nieposłuszeństwa a tym bardziej zdrady. Byli uśpieni, tylko ludzie tacy jak Saki, którzy widziely kulturę szczurów z bliska mogli coś podejrzewać. A rewolucja francuska? Arystokracja nie spodziewała się, że „niższe formy życia”, czytaj ludzie z niższych warstw społecznych się zbuntują, później gdy ich zabijano i palono było już za późno :P. Jest to świetnie w serii pokazane. Wogóle seria w dużym stopniu skupia się na „ewolucji” tych szczurów, z bogobojnych sług do buntowników, czyli sytuacja „z historii ludzkiej cywilazacji” wzięta.

Dam ci jeszcze jedna rzecz do przemyślenia. Twierdzisz, że Maria była zbyt rozsądna, żeby zaufać szczurom. Ale zapominasz, że jej słabym punktem był Mamoru (który sam stwierdził, że ma lichą władzę nad mocą, a ponadto był strachliwy, wymagał wręcz niańczenia, co sama Maria zasugerowała). Mogli go złapać jako zakładnika, mógł być ranny i potrzebować pomocy. Szczury ofiarowały pomoc, uśpiły ich czujność, zniewoliły i „po wykorzystaniu” zabiły. Maria była przerażona, nie mogła reagować, bez narażania życia Mamoru (seria zresztą pokazywała wielokrotnie, że w obliczu stresujących sytuacji ludzie, mimo mocy, nie zawsze reagowali racjonalnie).

A dlaczego ich nie szukali dorośli? Bo byli tak pełni ignorancji, że nie podejrzewali zdrady szczurów. Wystarczyły im słowa dwójki bohaterów i dowód w postaci kości. Sama Saki później pluła sobie w brodę, bo miała świadomość, że mimo podejrzeń, nie reagowała odpowiednio…

Zamaskowano spoilery.

Małe sprostowanie. Nie jest to może „zwykła” obyczajówka, bo ma klimat dosyć psychodeliczny, momentami jak z horrorów. Ciężko mi ocenić, ale największym „horrorem” jak na razie jest „dziwność” bohaterów (zwłasza pani z rudymi włosami), a dziwaków przecież w realnym świecie nie brakuje :P. Więc, dopóki któryś z bohaterów nie zacznie latać z nożem i szlachtować przechodniów, to nie nazwę tego horrorem. Problem w tym, że po pierwszym odcinku raczej nie będę tego oglądał :D

Pozycja raczej dla fanów bardzo realistycznych obyczajówek skupiających się na relacjach międzyludzkich i psychologi bohaterów (co siedzi w ich głowach itepe). Może zabrzmi to trochę dziecinnie, ale ja wolę oglądać anime z gatunków tych bardziej rozrywkowych, a nie takich „smutów”. No chyba, że takowa obyczajówka jest wciągajaca np. z powodu ciekawych postaci. Flowers… jest po prostu nudne i wątpie, żeby w następnych odcinkach się to zmieniło.

PS: Apropos stylu graficznego. Podobno seria jeszcze przed premierą była mocno zjechana przez fanów za totalną zmianę grafiki. Orginał, jeśli chodzi o styl rysunków, jest bardziej „typową” mangą.

Trochę niżej jest post w którym dyskutowaliśmy o tym motywie. W skrócie:
 kliknij: ukryte  1. Pamiętasz jak szczurki postąpiły ze swoimi królowymi? Zrobiły z nich „maszynki” do rodzenia. A skoro wyszło z królowymi (które miały dla szczurków status bogów), to czemu nie zrobić tego z ludźmi (bogami)? Sugeruję tu, iż plan ten mógł powstać w głowie Squery dużo wcześniej.
2. DNA szczątków zostało potwierdzone, więc co, znaleźli dziecko przypadkiem, po tym jak rodzice nieszczęsliwie zginęli? Nie wydaje mi się… Raczej ich zabili, a przypominam, dziecko nie znało ludzi. Myślało, że jest szczuroczłekiem, więc szczury musiały dosyć szybko przejąć nad nim „opiekę” i „przekonać” do swojej sprawy…
3. M i M znali szczury na tyle, choćby z opowieści Saki, żeby móc im zaufać (i wpaść w pułapkę zaplanowaną przez Squerę).
4. Nie przypadkowo przez serię pokazana jest ewolucja szczurów: z bogobojnych i uległych w wyrafinowanych śmiałych i przebiegłych. Wdg mnie w serii jest dużo sugestii, że zabicie MM mogło być przez szczury z góry zaplanowane.

Oczywiście to wszystko spekulacje…

Ło jejku, dziewczyno nie podpalaj się. Gdybym naprawdę nienawidził Japończyków to bym pewnie anime nie tykał a tym bardziej wchodził na tanuki, chyba że trollować. Doskonale wiem na co seria była zapowiadana, ale na pewno nie spodziewałem się takiego jej początku.

Wkurzyło mnie to o tyle, że jeśli chodzi o gatunek fantasy (a to mój ulubiony gatunek anime, szczególnie w stylu „klasycznym” lub jak kto woli „zachodnim”) to z reguły wychodzą prawie same, pełne fanserwisu, gnioty (np. o pieczeniu chlebka czyli Shining Hearts), a tu jeden fragment odcinka z anime komediowego zawstydza większość tych pseudo­‑fantasy (przynajmniej w moim odczuciu, bo takie właśnie fantasy lubię, takie cliche). Po prostu narobili mi smaka i jest to nie pierwszy taki przypadek, bo już kiedyś spotykałem sie z anime gdzie np. opening zapowiadał serię pełną akcji, a dostawaliśmy spokojniutki slice of life itp. To jest taka „specjalność” Japończyków. Wabik, fanserwis, albo po prostu taka konwencja…

Moja wypowiedź ma charakter nie dosłowny. Jeśli źle mnie zrozumiałaś to przepraszam, następnym razem lepiej to zaznaczę, żeby nie było już oburzeń ;)

Mogę ci powiedzieć, że jako całość seria ma wahania formy, w moim przypadku bowiem bywały odcinki, które nie do końca trafiały do mnie humorem, albo były po prostu przegadane (czytaj nudne). Ale w ostatecznym rozrachunku seria to czysty fun z kategorii tych z przymrużeniem oka i zabawa jest naprawdę przednia (zwłaszcza reakcje i komentarze Kona typu „przecież ta sytuacja wygląda jak jakiś scenariusz marnego rpg­‑a!).

I tak lepszymi motywami były: fetysz księcia, oraz to jakiemu sabotażowi ich związek został poddany :D:D:D

Swoją drogą miałem nadzieję, że w ostatnim odcinku, na przekór innym anime (jako, że Ixion wiele „klasycznych” motywów robiło na opak), nasz bohater „dostanie” swoją nagrodę. Niestety skończyło się jak zwykle, więc trochę mi Kona szkoda :D

Nienawidzę Japończyków.

Serio.

Najpierw dają taki wymiatający początek. Myślę sobie: wreszcie jakieś klasyczne fantasy bez przerośniętych cycków, krzykliwych bohaterów czy bohaterek z mieczami, moe, pieczenia chlebka i innego badziewia. No, ale oczywiście był to tylko tease… a potem obyczajowa komedyjka. Jak zwykle…

Nie no, nie jest to złe i ostatecznie będę to oglądał nawet jako tę komedyjkę, bo w sumie zabawne, pomysł ciekawy, a i kreska niezgorsza. Będę to oglądał z nadzieją, że seria jeszcze wróci do tego, co było nam pokazane przez kilka pierwszych minut (wątpliwe).

Nienawidzę Japończyków :(

Radosna rozpierducha, czyli to co lubimy w shounenach. Pewnym „nowum” jest fakt, że głowny bohater walczy tu nie z różnorakimi demonami feudalnej Japonii, a wyłącznie z przerośniętymi robalami (a te się z ofiarami nie patyczkują). Oczywiście jest wesoły team: arogancka laska ninja, psychopata a'la Zaraki Kenpachi, strachliwy knypek­‑kapłan, „cichy i doskonały w każdym calu wymiatacz” oraz ich spokojny szef w okularkach. Do tego cycata i niewinna supporterka naszego herołsa.

Na plus ciekawa kreska i ogólny dynamizm zarówno walki jak i właściwie całego pierwszego odcinka. „Mushi” to nic ponad normę (chociaż mi tam się taka „norma” podoba), ale też nie tam znowu byle co. Kuknijta se, bo myślę, ze to kolejna ciekawa wiosenna pozycja :D

Zarąbiste. Już zapowiedzi sugerowały, że „Titan” nie będzie byle czym, a po obejrzeniu pierwszego epa mogę to tylko potwierdzić.

Klimat (chóralna muzyka), dramatyzm, pełna detali i ekspresji grafika, charakterystyczna kreska (zwłaszcza postacie, których kontury są jakby pociągnięte grubszą linią).

Ciężko wyrokować czy seria będzie hitem (w sensie treści, bo ze sprzedażą w Japoni różnie bywa :P), ale na razie zapowiada się dzieło nietuzinkowe. Pójdę o krok dalej i nazwę to wręcz pierwszym od niepamiętnych czasów porządnym przedstawicielem anime dark fantasy (przynajmniej tak to wygląda), których to zawsze wyczekuje jak kania dżdżu. Tu mogę się mylić, bo coś mi mówi, że tytułowe tytany mogą być albo pochodzenia „pozaziemskiego” albo przez „pozaziemskie” istoty sterowane, a więc w tym wypadku mielibyśmy do czynienia z sci­‑fi…