Tanuki-Anime

I jeszcze obraża waifu Mary :D

Btw odcinek piąty to jakieś nieporozumienie. Kompletne marnowanie czasu widza. Cały o jakimś zboczonym dziadku który ani nic nie wnosi ani nie wiem kogo śmieszy… odcinki takie jak ten niszczą szanse tej serii na bycie czymś więcej…

Teoretycznie nie powinno się doszukiwać logiki w tego typu dziełach ale już to że chop chowa  kliknij: ukryte  całą szafkę z częściami zamiennymi w plecach, nie mówiąc już o dziale artyleryjskim to już trochę przesada, zwłaszcza że seria trochę tak próbuje stawiać na „realizm”...

Fajny film. Chyba najlepsza kinówka do tej pory. Widać że Oda miał tu duży udział bo historia nie wydaje się zupełnie znikąd, nie jest aż nadto oderwana od głównej osi fabularnej (pułapka która często pogrąża kinówki, bo historie wydają się aż nadto oderwane). Można się jedyne zastanawiać w którym momencie między poszczególnymi arcami się to dzieje (niestety tutaj są pewne nieścisłości bo  kliknij: ukryte  Sabo już ma owoc Mera Mera a załoga Luffy'ego jest w komplecie, a była rozdzielona na czas arca z Sanjim i Whole Cake Island, a są bez Carrot i Jimbei'a więc także (pewnie) nie po Wano, więc nie pasuje to do chronologii z mangi.

Ale co tam, film to czysta akcja i uczta dla fanów (dużo cameo z całości mangi, uważni widzowie wyłapią wiele znajomych twarzy). W końcu to „festiwal piratów” :) Jeśli chodzi o poziom wizualny to chyba tylko poprzedni może z się z nim równać. Myślę że nawet ci co nie lubią kinówek powinni dać temu szanse.

Dobra decyzja.

Faktycznie mnie poniosło. Sorry. Ale pogoda akurat do bani za oknem :P

Sorry, wkradła mi się „literówka”. Recenzja ma w chwili pisania tego komenta 14 lat :P (ech gdzie te możliwości edycji komentarzy…)

Fatalna recenzja (tak wiem że odnoszenie się do recenzji sprzed 16 lat o 32­‑letniej animacji jest trochę daremne, ale samo anime odkryłem przypadkowo i muszę się wypowiedzieć).

Autorka sama przyznaje, że zabrała się do animacja bez żadnej wiedzy o nim. Tak rozumiem, anime powinno bronić się samo tyle że… broni się samo. A tak w ogóle autorka jest recenzentką więc wypadałoby poczytać trochę o materiale źródłowym. Tak, nie ma takiego obowiązku, ale wydaje mi się że już sama czołówka (autentyczny film z modelami robotów) powinien dać do myślenia że nie jest to coś zwykłego. Trochę ułatwię: [link][link][/link]. Sama historia OVA jest dosyć fascynująca, polecam się z nią zapoznać jeśli jest się fanem mecha­‑anime.

Animacja to unikatowa perełka, połączenie fascynacji autora komiksami Moebiusa (wspomniane przez mojego poprzednika) i mechami, co widać po szczegółowości i dbałości z jaką przedstawione są pojazdy mechaniczne. Sama animacja była oczkiem w głowie reżysera, odnosi się do niej w późniejszych dziełach. Nie rozpisując się za bardzo o samym anime: tak fabuła jest płytka ale „kompaktowa” czyli dzieło można spokojnie obejrzeć jaką zamkniętą całość. Świat przedstawiony jest wystarczająco opisany, a nawet ładnie wytłumaczono dlaczego „ludzka” bohaterka tak łatwo opanowała robota (córka mechanika więc ogarnęła manual plus jest swoistą najemniczką więc i walka jej nie obca). Tak, jest trochę irytującą postacią, ale tacy wtedy byli protagoniści. Nie zmienia to faktu, że jak na w sumie ok. 30 minutowe anime historia jest bardziej zamknięta i zrozumiała niż w niejednym pełnowymiarowym anime. Rzadko się zdarza żeby twórcy zawracali sobie głowę takimi „szczegółami” przy tak krótkim czasie emisji. Po co anime powstało? Ano to tak jakby zapytać po co w ogóle powstają anime. Nie zawsze musi to być „przesłanie”, czasem jest to po prostu wizja reżysera.

O grafice można mówić tylko w samych superlatywach – to nostalgiczna podróż, jakby żywcem wyjęta z „Daydream Note's” Miyazakiego. Jeśli nazwa nic nie mówi można też obejrzeć anime Eizouken które jest hołdem dla tego „ultra­‑realistycznych” maszyn w japońskiej animacji. Obejrzenie tego OVA to podróż w czasie, muzyka też jest bardzo dobra i charakterystyczna dla epoki.

Polecam, nawet jeśli nie dla samego anime to jako nostalgiczna wyprawka. Można troszkę poszerzyć horyzonty. Zachęcam autorkę żeby jeszcze raz przyjrzała się temu anime, wśród różnorakiego szrotu to naprawdę się wyróżnia.

Też mi się wydawało że w mandze było trochę inaczej. No i wydaje mi się że cała ta akcja była bardziej yolo niż przystało na GS (gdzie jego planowanie?). Ale sam „odcinek specjalny” odbieram pozytywnie jako samo­‑stanowiący, podobały mi się zwłaszcza interakcje między bohaterami.

Seria miała trochę wolny start ale ten odcinek… uspokoił mnie. Ta seria jest wciąż niesamowita. Choć myślę  kliknij: ukryte  że jeszcze sporo jest pytań odnośnie relacji Subaru – rodzice to jego postać zyskała kolejną warstwę głębi. Oto dowiadujemy się że Subaru był  kliknij: ukryte  neetem, bo wpadł w depresję z powodu kompleksów że nie jest w stanie dorównać swojemu ojcu, który najwyraźniej jest „bardzo cool”. Uświadamia sobie to z biegiem czasu a frustracja w nim narasta, bo rzeczywistość pokazuje mu że nie jest tak wyjątkowy jak mu się wydawało. To bardzo częsty problem, myślę że wielu z nas może się do tego osobiście odnieść bo wielu z nas stara się w życiu przynajmniej dorównać  kliknij: ukryte  naszym rodzicom. Sam to przeżyłem (dlatego ten odcinek traktuje bardzo osobiście, nawet jeśli moja sytuacja jest trochę inna) więc wiem o co cho. Jaka szkoda że sam motyw  kliknij: ukryte  pogodzenia się ze sobą jest czymś co Subaru zrobił w podświadomości. Wygląda na to że jego rodzice są osobami które tak własnie by zareagowały na jego „przemianę”, bo wydają się naprawdę spoko, ale tak naprawdę „isekai” przydarza mu się zanim do tego faktycznie dochodzi, w retrospekcji widzimy że na początku serii, kiedy „znika”, dalej jest jeszcze Subaru­‑neetem. Ciekawe czy kiedykolwiek wróci do naszego świata i powie swoim rodzicom – „tak kochani, ogarnąłem się wreszcie!”.

Strasznie wkurzają mnie te spadki jakości animacji z odcinka na odcinek. Potrafią zabrać całą imersję. I nie obchodzą mnie te wytłumaczenia o budżecie albo outsourcingach. Get your sh*t together!

Komachi best girl!

No muszę powiedzieć że mało mnie już w anime zaskakuje a tutaj już w drugim odcinku dostajemy ładnego plot twista. Myślałem że po prostu mamy  kliknij: ukryte  dwa równoległe światy na zasadzie rasa „wróżek” żyje sobie gdzieś poza wzrokiem ludzi, albo nawet w pewnej symbiozie. No teoretycznie jest coś zbliżonego, ale nie do końca bo mamy zabawę konwencją  kliknij: ukryte  MMO/Isekai. I nagle wszystko zaczyna mieć sens – dziwne kolory niektórych ludzi, struktura świata, tajemnicze znaleziska. Podejrzewam, że ostatecznie skończy się na standardowym  kliknij: ukryte  „siłą przyjaźni pokonamy złą korporację i będziemy żyć w harmonii między światami”. No chyba że twórcy znowu postanowią nas zaskoczyć. Czemu nie? No ale już i tak duży plus za to pozytywne zaskoczenie.

Pozostaje pytanie czy  kliknij: ukryte  „kosmici” zniewolili ludzką rasę i zrobili coś na kształt Matrixa gdzie nasz gatunek służy za paliwo czy może te „awatary” to ludzkość która przeszła już x poziomów ewolucji i stworzyli wirtualny świat na kształt dawnej cywilizacji.

Tego się spodziewałem: stylowe, przewrotne, sympatyczne anime. Na pewno plusem dla mnie jest umiejscowienie w USA, lubię takie tło dla anime. Na razie dopiero po kilku odcinkach ale mnie wciągnęło. To taka komedia omyłek, bohater wplątał się w maras i teraz pewnie będzie próbował jakoś wybrnąć. Jeżeli będą fajne twisty to myślę że ocena końcowa będzie wysoka.

No tak, wiadomo że tego typu sceny wzbudzają negatywne emocje i to łatwy sposób na wpływanie na widza (niesmak czy chora fascynacja). Dobrze że chociaż autor ma tego świadomość (choć generalnie sceny w nowelce były pikantniejsze np. opis sceny  kliknij: ukryte  pierwszego razu Asuny i Kirito w oryginalnym SAO to po prostu pornos. Nie uważam się za osobę szczególnie wrażliwą, ale sam byłem w szoku że takie rzeczy pisze się w popularnych nowelkach. Ale czasem mam wrażenie że twórcy się „świetnie” bawią animując takie sceny – po prostu przeginają.

Molestowanie pojawia się w wielu anime, choćby „przypadkowe” złapanie cycka. Ale SAO robi to już tak nachalnie i patetycznie że chyba nawet już fani przewracają oczami. Dam się wymacać, „muszę wytrzymać!” i zobaczymy coś się stanie… to scenariusz każdego byle jakiego hentaja.

NGL to dziwna seria. Ma fajny klimat, otoczkę, OP czy ED naprawdę potrafią wprawić w nastrój. Chyba jest nawet dosyć popularna, nawet Hideo Kojima jest fanem. Trochę cyberpunk, trochę noir, tylko że…

No właśnie, jak już przechodzimy do samego anime, mimo że ogląda się nieźle, to cały czas ma się poczucie że jest jakoś tak nijako. Wszystko się fajnie spina, brakuje tylko ciekawej fabuły… to nie jest seria którą oglądasz z wypiekami. Szkoda, ale sam sezon 2 raczej obejrzę do końca.

Nom, ta seria ma wyraźny fetysz ze scenami molestowania. Tak,  kliknij: ukryte  „dam się wymacać a może nawet zabić, bo nie wiem czego się spodziewać po tym świecie”. No i to „łzawienie” i patos. Nic tylko przewracać oczami, ech…

Jako seria katastroficzna się sprawdza. Są dramaty, są emocje itd. Trup ściele się gęsto.

Z drugiej strony mamy jakieś dziwaczne wątki np. ten z sektą. Seria w jednej chwili potrafi pozytywnie zaskoczyć, po czym dostajemy plot armory czy fart bohaterów:  kliknij: ukryte  wokół szaleje żywioł a oni się ciągle odnajdują. No i ten Kite, jakiś superheros normalnie. A na koniec mamy jeszcze jakiś manifest of wspaniałości narodu japońskiego.

Nie wiem, te serię jest ciężko ocenić. Ogląda się ją spoko, ale nie można oprzeć się wrażeniu że chciano tu za dużo wepchnąć, momentami po prostu za dużo się dzieje, zwroty akcji wydają się wręcz randomowe a nie przemyślane (może o to chodziło w końcu to seria o katastrofie).

Postacie da się lubić, są zaradne, choć momentami wydaję się że aż za bardzo. Mogą trochę wkurzać te ciągłe angielskie wstawki w ich rozmowach, nie wiem czemu to miało niby służyć…

Jeśli chodzi o grafikę to jest specyficzna. To ten typ kreski gdzie postacie momentami wyglądają jak karytkatury. Jest bardzo nierówno, tła czy animacje potrafią wyglądać strasznie tandetnie. Jeśli chodzi o warstwę dźwiękową to jest dobra, ale momentami odnosiłem wrażenie, że jest źle dobrana.

Mimo wszystko uważam że warto zobaczyć, w końcu ileż mamy serii o takiej tematyce czyli katastrofa naturalna a nie np. ludzkość walczy o przetrwanie w obliczu ataku kosmitów itepe. Tylko spodziewajcie się że momentami niektóre wątki czy zwroty akcji będą dosyć dziwaczne.

Myślałem że ideą serii jest ze główny bohater będzie się właśnie  kliknij: ukryte  opierał zalotom innych kobiet i z tego będą wynikały niezręczne sytuacje, tymczasem już w pierwszym odcinku przelatuje dwie. Czyli co, będzie  kliknij: ukryte  bzykał na boku i dalej udawał że ta niewinna niewiasta jest jego prawdziwą miłością?.

He he, no już na dzień dobry prosto w pysk  kliknij: ukryte  fanom Rem. Ale te migawki jak Obżarstwo ją „pożerał”, pewnie rozbudziły nadzieje tego obozu do maksimum :D.