Tanuki-Anime

To moje odczucia, nie daj się zniechęcić :)

Ja również mam duży sentyment do Inu. Ale po latach widzę że taki model serii niestety źle się zestarzał. Jeżeli autorka miała spory udział przy tej kontynuacji, to chyba wskazywałoby że zatrzymała się kreatywnie na pewnej zamierzchłej już epoce, bo jej „Rin­‑ne” też trąciło myszką…

Nie, wymiękłem. Albo ten typ serii zestarzał się w moich oczach albo to jest tak słabe…
- infantylne moralizatorstwo,
- oprychy jakby z innej epoki japońskiej animacji, więżą dwóch seniorów i dziecko żeby wtłuc 14­‑latce…
- ...która swoją drogą to typowa „nikt mnie nie rozumie/nigdy tu nie pasowałam/pakuje się non stop w kłopoty” jedno­‑płaszczyznowa chłopczyca. A no i mamy „krzykliwą siostrę” i „cichą siostrę”,
- nikt nikogo nie zna? mimo że to rodzina? Ta, jasne…
- nudne, typowy model serii a la potwór miesiąca,
- bohaterowie to patałachy, tylko z tego powodu żeby dodać serii jakiegokolwiek dramatyzmu (bo dają się potworowi na każdym kroku). I co, pojawi się nowy demon to będą sobie dawały  kliknij: ukryte  ukraść te perły?
- niedopracowana grafa,
- i na koniec najlepsze „życie w tym świecie jest ciężkie: kobiety muszą być kobiece, mężczyźni męscy”. Serio, autorzy przespali ostatnie 10+ lat?
Tego typu serie może działały na przełomie lat 90­‑tych zeszłego i początku tego wieku, ale dla mnie czas czegoś takiego już dawno przeminął… to nie działa nawet jako nostalgia, bo seria była reklamowana jako „nowa generacja” a dostajemy odgrzewany kotlet z gender­‑swapem (choć i tak bohaterki to chłopczyce, więc nie wiem czy się to liczy). Tego chcieli fani?

Muszę się z tobą zgodzić w większości kwestii. Film realizuje mocne strony serii, ale jednocześnie uwydatnia też jej słabe strony czyli Riko i pewne powtarzalne schematy. Nie wiem jakimi „Białymi gwizdkami” w jej wieku byli inni o tym tytule, ale ona w tej roli mnie nie przekonuje. Faktycznie ma się wrażenie że jest to postać po prostu źle napisana do tego typu serii. Bo nawet jeśli ma być ona takim elementem „człowieczeństwa”, to jest to tym mniej wiarygodne w zderzeniu z tym co ją spotyka (naprawdę popieprz*one rzeczy). No i pomijając kwestie, że zaszła tak daleko tylko dzięki pomocy innych (łącznie z notatkami które ma od matki). Samo „jest bystra” nie wystarczy w tak pogiętym miejscu…

Film jest bardzo dobry, ale spodziewałem się czegoś co wstrząśnie mną tak mocno jak ostatnie odcinki serii TV, biorąc po uwagę jak porąbany jest Bonedrewd. Oczywiście seria nie zawodzi w kwestiach łamania etyki i makabry, ale jakimś cudem nie robi to na mnie aż takiego wrażenia.

Warstwa audio­‑wideo jest świetna, natomiast momentami można się pogubić w tych wszystkich opisach rzeczy dziejących się na ekranie (i poza nim) . Oczywiście jak ktoś nie zna poprzednich wydarzeń to nie ma nawet co szukać w tym filmie…

Niemniej filmu nie mogę ocenić niżej niż takie 8+/10, bo mimo że parę rzeczy mi nie pasowało, to oglądało się go bardzo dobrze.

PS: możliwe że jednym podtestów serii jest „jak wiele poświęcisz żeby osiągnąć swoje cele”, natomiast mnie utwierdza w przekonaniu że autor nie jest normalny :D

Tak, fatalny pierwszy odcinek pod względem wprowadzenia. Akcja wyrwana z kontekstu, żeby kapnąć się kto jest kim z nowych postaci (w sensie czyim potomstwem), musiałem sprawdzić w wiki. A później flashback który w ogóle nie nawiązuje do akcji z początku i końca odcinka… mam nadzieje ze dalej będzie lepiej.

O Matulu ale się działo. Początkowo wydawało się ten sezon nie będzie aż taki super. Jakże się myliłem. Każdy odcinek zostawiał tyle myśli i pytań. Kiedy już myślisz, że bohater przetrwał kryzys, staje przed kolejną próbą.

O ile pierwszy sezon był dla Subaru głównie „próbami fizycznymi” (tak ogólniakowo), wydaje mi się że ten arc kładzie nacisk na „psychiczne” próby jego charakteru. Jest tyle rzeczy które mógłbym napisać, tyle przemyśleń, tyle odniesień do myśli z jakimi człowiek nie raz sam musi się mierzyć. W jednej chwili dostajemy wzruszające, budujące momenty, by za chwilę znowu myśleć „kurcze ale ten człowiek ma przechlapane”. Góry z którymi musi się mierzyć to nie tylko fizyczne przeciwności, ale głównie i psychiczne. Jest ciągle wystawiany na próby i kiedy wydaje ci się że już ogarnął kolejny temat, za chwilę dostaję kolejną kłodę, przeciwność czy rewelacje. Ta seria trafia do mnie na wielu płaszczyznach i uważam że jest to jedno z najlepszych anime w historii.

Całą serię oceniam na 10, a pojedyncze odcinki, takie jak ten z rodzicami, czy momenty, jak Subaru  kliknij: ukryte  widzący swoje śmierci z perspektywy „świata po”, na zawsze pozostaną w mej pamięci…

Opis GoHS wyraźnie mówi o turnieju sztuk walki licealistów. To jak już się seria później rozwija to inna sprawa. Dragonball też był anime o turnieju sztuk walki a doszedł do między­‑galaktycznych rozgrywek :P

Nie znając za bardzo pierwowzoru nie myślałem, że seria osiągnie taki poziom absurdu… nie to że to coś zmienia, tak mówię po prostu :P

Jedno z pozytywniejszych zaskoczeń sezonu. Spodziewałem się ociekającego fanserwisem erotycznego snu miłośników „zwierzo­‑ludzi” a tymczasem fanserwis był podany w wyważonych dawkach. No tak, są sceny gdy mało subtelny bohater­‑doktor „maca” panny a te wydają szereg erotycznych odgłosów, ale nie odniosłem nigdy wrażenia że jest to jakoś nadmiernie wulgarne. Otrzymaliśmy natomiast sympatyczną serię z dającymi się lubić bohaterami (poza jedną sceną kobiece bohaterki nie sprawiają wrażenia, że ich jedynym celem istnienia jest „przelecieć” protagonistę, jak w poprzedniej serii spod tego szyldu). Odcinki są epizodyczne, ale cały czas ma się poczucie postępującej fabuły i ciągłości której kulminacją jest bardzo istotny (i dosyć dramatyczny) zabieg medyczny. Nie sądziłem że to powiem, ale tak naprawdę ta seria to takie bardziej slice of life z elementami komediowymi, niż balansujący na granicy dobrego smaku pokaz kobiecych wdzięków, co może być zaskoczeniem biorąc pod uwagę „rodowód” tejże…

Bardzo fajna i oryginalna seria. Niby znajome pomysły, ale chyba nigdy jeszcze nie zrealizowane w ten sposób. W sumie końcówka może spokojnie zwiastować kontynuacje, chociaż seria jako taka jest zamkniętą historią.

Bardzo fajna seria. Widać że od początku do końca twórcy mieli pomysł i go zrealizowali. Po prostu przyjemna, rozrywkowa seria.

No wiesz, jakbym brał tytuł dosłownie nie czytając opisu to prędzej pomyślałbym że to jedna z serii o szkolnych łobuzach (tzw. delikwentach) najpierw pnących się w hierarchii swojej szkoły a później już zwalczających inne szkoły.

A tymczasem mamy  kliknij: ukryte  totalne rozpierduchy, jakieś dziwne symboliki, wszelkie możliwe istoty ze świata wierzeń, mitów i legend oraz ataki nuklearne na Seul i masowe teleportacje . Tak wiedziałem o czym jest seria ale myślałem że będzie trochę subtelniejsza. Tymczasem dosyć szybko zeszła z tematyki turnieju sztuk walk do jakiegoś armagedonu. To już Dragonball był subtelniejszy :D

Więęęęc, mówicie że ta seria jest o turnieju sztuk walki z udziałem nastolatków tak?

Ten wątek był jeszcze spoko w Aincrad. Tam faktycznie ich romans mógł się podobać – zakochali się, potrzebowali bliskości itd. Nie kojarzę czy później dochodziło miedzy nimi do cielesności (już jak wydostali się ze świata wirtualnego), ale chyba był jakiś motyw że uznali to za „nie do końca” skoro nie stało się w tylko tam pod wpływem chwili. Ale niestety później ich uczucie jest jakby na pół gazie – Kirito co rusz dostaje pod nos kolejna wzdychającą panienkę (bo fanserwis), dosłownie się musi od nich odganiać, a Asuna chyba jakoś nie bardzo ma z tym problem. Albo się z tym pogodziła, że panienki lgną do niego, albo gdzieś tam to uczucie jest nie do końca (pamiętam coś z LN).

Właśnie, drugi raz nie dam się już zrobić w konia – „ekspektacje” będą niskie…

Przecież ta seria zawsze była krwawa, już pierwsze parę odcinków to Subaru  kliknij: ukryte  z wyprutymi flakami i odciętymi kończynami. Ciesz się że szczegółowo nie zobrazowano pierwszego ataku  kliknij: ukryte  króliczków gdzie podobno wżerały się w jego „otwory wylotowe” (tak, ten z tyłu też) i zjadały od środka, bo tak jest to opisane w LN.

Makabra zawsze była elementem serii, bo potęguje obraz sił z jakimi musi się mierzyć Subaru, który jest w sumie zwykłym człowiekiem…

Nie zapominając o fakcie że restarty stanowią o głównej sile „mocy” bohatera: możliwości zbierania strzępków informacji które poskłada żeby stworzyć sobie właściwą ścieżkę aby pokonać przeciwności.

Blee  kliknij: ukryte  ani Komachi ani Sensei. Wybrołech zły statek :(

Pytasz co w tej serii jest możliwe? Wszystko. Chyba zauważyłeś że „dusza/jaźń” czy jak to tam się nazywa wdg ichniej terminologii jest w tym uniwersum traktowana jak płyta CD: wkładasz ją i wyciągasz kiedy chcesz.

Nie czytałem więcej bo mi się nie chciało, ale  kliknij: ukryte  te 200 lat spędzone w Underworld przez Kirito i Asunę, było okazją do napisania kolejnych dwóch nowelek pt. Moon Cradle. Ciekawe czy to też zanimują…

Ło Matulu, kto by przypuszczał że ta seria przybierze taki dramatyczny obrót…

Muszę sobie głęboko zapisać w pamięci ten odcinek. Przyszłe pokolenia będą go znały jako pinakiel patosu! Każde inne dzieło będzie mierzone miarą wyznaczoną przez ten oto święty relikt animacji!

Suspens, emocje, szczere reakcje bohaterów. Najtwardszy kamień zostałby zmiękczony takim nagromadzeniem wzruszeń. Kirito chwała ci, tylko ty potrafisz tak skupiać światła jupiterów…

Kret ma zajefajny głos :]

Team Komachi!

Albo własnie że będzie twist, zobaczymy.

A tak naprawdę gdyby to było legalne to powinien się ożenić z Komachi :D Grrr twórcy wiedzą co jest grane, bo ograniczają jej czas antenowy!

Ten chłop ma poważne problemy ze sobą. No ale musiał ukatrupić tylu zboczonych zwyroli, że mu psycha siadła w końcu. A nam też od oglądania tego badziewia :D

Mówisz masz :P Kolejne cameo.